profil Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk
  Twój koszyk jest pusty

Czasowy dostęp?

zegar

To proste!

zobacz szczegóły
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

baza zobacz szczegóły

Wyniki wyszukiwania

Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Agnieszka Cupak"

» Określenie przepływów niskich w zlewniach niekontrolowanych z wykorzystaniem regionalizacji

Agnieszka Cupak  
Polska jest krajem o niewielkich zasobach wodnych w stosunku do potrzeb, dlatego też problemy związane z występowaniem okresowych deficytów wody należą do bardzo istotnych. Informacja o przepływach niskich, o określonej gwarancji, jest niezbędna w zarządzaniu zasobami wodnymi, między innymi do określenia produkcji energii w elektrowniach wodnych, w projektowaniu ujęć wody, systemów hodowli ryb, nawodnień, przepływu biologicznego oraz do określenia wielkości rozcieńczenia zanieczyszczeń wprowadzanych do cieku. Zgodnie z zapisami zawartymi w Ramowej Dyrektywie Wodnej, w celu określenia stanu ekologicznego cieku wymagane jest oszacowanie przepływu niskiego. Większość metod określania przepływów niskich wymaga odpowiednich danych obserwacyjnych, które można uzyskać tylko w zlewniach kontrolowanych, zaś zlewnie niekontrolowane stanowią problem odrębny. Dla zlewni bez obserwacji wodowskazowych, przepływy muszą być oszacowane na podstawie innych źródeł informacji, np. takich jak sąsiednia zlewnia, czy też na podstawie danych literaturowych. Ostatnio coraz częściej do określania przepływów niskich w zlewniach niekontrolowanych wykorzystuje się metody regresji regionalnej. W metodzie tej regionalizacja charakterystyk przepływu rzecznego opiera się na założeniu, że zlewnie z podobnym klimatem, geologią, topografią i glebami mają podobne wielkości przepływów np. w przypadku odpływu jednostkowego z obszaru zlewni, częstości i wielkości wysokich i niskich zdarzeń w zlewniach. Efektem końcowym jest oszacowanie, na podstawie równań regresji wielokrotnej, wartość[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2012/2


 

» Zawartość wybranych wskaźników zanieczyszczeń w wodzie małego zbiornika retencyjnego

Agnieszka Cupak  
Małe zbiorniki wodne stanowią istotny element krajobrazu. Spełniają wiele różnorakich funkcji, m.in. są ważnym elementem małej retencji - gromadzą nadmiar wody i oddają ją w okresach niżówkowych, korzystnie wpływają na mikroklimat terenów przyległych, pełnią funkcje gospodarcze (nawadnianie rolnicze, zaopatrzenie w wodę), energetyczne, rekreacyjne, ale często także ochrony przeciwpowodziowej [1,2,3]. Możliwość wykorzystania zmagazynowanej wody w dużej mierze zależy od jej jakości, która wynika m.in. z prowadzonej na terenie zlewni zbiornika gospodarki wodno-ściekowej, jej zagospodarowania, rodzaju i stopnia pokrycia gleb roślinnością, gęstości zaludnienia i in. Czynniki te mogą wpływać na złożone procesy zachodzące w wodach małych zbiorników zaporowych wpływając na obniżenie, bądź polepszenie jakości zmagazynowanej wody [4,5,6]. Celem pracy jest określenie przemian związków organicznych, fizycznych i biogennych w wodzie małego zbiornika retencyjnego. Charakterystyka obiektu badań Obiekt badań stanowił zbiornik Zesławice, zlokalizowany na rzece Dłubni w km 9 + 030 (licząc od ujścia rzeki do Wisły). Powierzchnia zlewni zbiornika, mierzona do korony jego zapory wynosi 218 km2, co stanowi 81% całkowitej powierzchni zlewni rzeki Dłubni. Zbiornik Zesławice wybudowano w latach 1964-66, w celu GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA ■ LUTY 2012 65 zaopatrzenia dawnej Huty im. Lenina (obecnie ArcelorMittal Poland) w wodę przemysłową, MPWiK w Krakowie w wodę pitną, a także dla celów przeciwpowodziowych i zalicza się do tzw. małych zbiorników zaporowych [7]. Podstawowe parametry zbiornika zestawiono w tab. 1. W 2000 r. z powodu niskiej, pod względem właściwości fizykochemicznych i biologicznych jakości magazynowanej w nim wody, przestał pełnić funkcję awaryjnego ujęcia dla MPWiK w Krakowie. Obecnie spełnia rolę małego zbiornika retencyjnego[8]. cza iż zbiornik w istotny sposób wpływa na pogorszenie jakości wody pod względem zawartości BZT[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2012/2


 

» Wykorzystanie biologicznie oczyszczonych ścieków komunalnych do zasilania stawów z hodowlą ryb

Agnieszka Cupak  Stanisław Krzanowski  
Gospodarcze wykorzystanie ścieków do nawadniania stawów z hodowlą ryb jest metodą stosowaną w wielu krajach, głównie leżących w tropikalnej strefie klimatycznej. Badania prowadzone w tym zakresie głównie skupiały się nad aspektem ichtiobiologicznym, w mniejszym zaś stopniu nad kwestią ekologiczną. Wykorzystanie ścieków do użyźniania stawów rybnych dobrze służy ochronie wód powierzchniowych. Bez eliminacji nutrientów ze ścieków, odpływających po oczyszczalni do wód powierzchniowych, może zachodzić powolna ich degradacja, prowadząca do eutrofizacji w wyniku przeżyźnienia. Powszechnie stosowane chemiczne metody eliminacji związków azotu i fosforu są kosztowne. Dodatkowo, wprowadzanie soli metali prowadzi do podwyższenia zasolenia ścieków w odpływie z oczyszczalni [1]. Dlatego pożąda[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2009/9


 

» Kształtowanie jakości wód kaskady małych zbiorników retencyjnych Szabelnia i Górny Młyn na rzece Czysta

Agnieszka Cupak  Andrzej Wałęga  Włodzimierz Miernik  
Działalność gospodarcza człowieka oraz zmiany użytkowania gruntów oddziałują bezpośrednio i pośrednio na obieg wody i jego strukturę [1]. Wpływają one na przyspieszenie obiegu wody w zlewni rzecznej, co skutkuje zwiększeniem częstości występowania przepływów ekstremalnych. Obserwuje się również obniżanie poziomu wód gruntowych, a tym samym zmniejszenie zasobów wód podziemnych [3]. Coraz powszechniejszy jest pogląd, że niezbędne są działania zmierzające do zwiększenia retencji zlewni metodami naturalnymi. Do metod technicznych, umożliwiających poprawę struktury bilansu wodnego, zalicza się budowę małych zbiorników wodnych, które mogą być efektywnym sposobem ograniczania fali powodziowej, głównie w przypadku małych zlewni (poniżej 100 km2), oraz gdy mamy do czynienia z dużym przepływem, ale o krótkim czasie trwania [8,9]. Jednak, specyfika małych zbiorników zaporowych, polegająca na akumulacji zanieczyszczeń z powierzchni zlewni, czyni z nich ekosystemy podatne na proces eutrofizacji [14]. Wybudowanie zbiorników wstępnych, zlokalizowanych bezpośrednio przed zbiornikiem głównym może przyczynić się do poprawy jakości wody, będącą wynikiem procesów fizykochemicznych i biologicznych zachodzących w wodzie zbiornika. Do podstawowych procesów zaliczyć można sedymentację zawiesin oraz wbudowanie biogenów w biomasę fitoplanktonu, którym sprzyja niewielka prędkość przepływu wody oraz wydłużony czas retencji [12, 13]. Celem artykułu jest określenie roli zbiornika wstępnego w kształtowaniu jakości wód w zbiorniku głównym, na przykładzie zbiorników Szabelnia i Górny Młyn. Charakterystyka obiektu badań Obiekt badań stanowił zbiornik główny Górny Młyn mający zbiornik wstępny - Szabelnia, zlokalizowane na rzece Czystej w km 5+[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2011/10


 

» Ilość związków biogennych wnoszonych z wodami rzeki Raby do zbiornika dobczyckiego w latach 2005-2009

Włodzimierz Miernik  Agnieszka Cupak  Andrzej Wałęga  
Największe zagrożenie dla jakości wód powierzchniowych (zwłaszcza stojących) zmagazynowanych w jeziorach i sztucznych zbiornikach zaporowych stanowią związki biogenne (azotu i fosforu) odpowiedzialne za proces ich eutrofizacji. Pociąga on za sobą masowy rozwój roślinności wodnej, w szczególności glonów. Tak zwanym "zakwitom glonów", towarzyszy szereg negatywnych dla środowiska wodnego zjawisk. Można wśród nich wymienić: wyhamowanie procesu fotosyntezy, pogorszenie się warunków tlenowych oraz przenikanie toksycznych metabolitów i produktów rozkładu ich obumarłej biomasy [2, 6]. Obok eutrofizacji naturalnej, występuje też eutrofizacja antropogeniczna. Wywołują ją związki biogenne przedostające się do wód z tzw. punktowych (ścieki) lub obszarowych (resztki nawozów stosowanych w rolnictwie) źródeł zanieczyszczeń [4]. W wielu przypadkach wody magazynowane w sztucznych zbiornikach zaporowych stanowią podstawowe źródło zaopatrzenia ludności w wodę pitną, zwłaszcza dużych miast. Tak jest i w przypadku Krakowa, dla którego mieszkańców dostarcza się wodę przede wszystkim ze zbiornika dobczyckiego. Powstał on w wyniku przegrodzenia rzeki Raby w km 60+1 jej biegu, zaporą ziemno-betonową o wysokości 31,6 m. Przy normalnym poziomie piętrzenia ma on pojemność 99,2 mln m3 i zajmuje powierzchnię 970 ha. Zbiornik dobczycki jest GAZ, WOD A I TECHNIK A SANIT ARN A ■ PAŹDZIERNIK 2011 385 eksploatowany od 1987 r. [3]. Rzeka Raba dostarcza blisko 90% magazynowanej w nim wody, a pozostałe 10% pochodzi ze zlewni własnej, na której znajduje się kilka małych dopływów. Zawarte w nich ilości związków biogennych nie stanowiły poważnego zagrożenia dla jakości wód zbiornika dobczyckiego [5]. Stanowiły je natomiast biogeny dostarczane przez samą Rabę, których źródłem były ścieki oczyszczone, d[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2011/10


 

 Strona 1 
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).