Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk

Twój koszyk jest pusty

Czasowy dostęp?

To proste!

zobacz szczegóły

r e k l a m a

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

zobacz szczegóły

Wyniki wyszukiwania

Wyniki 1-1 spośród 1 dla zapytania: authorDesc:"Joanna Podlasińska"

» Zawartość rtęci w osadach dennych wybranych jezior lobeliowych Pomorza Zachodniego

Lilla Mielnik

Joanna Podlasińska

Ważną rolę w ekosystemach wodnych odgrywają ich osady denne. Z powodu ich zdolności do zatrzymywania zanieczyszczeń, w tym metali, są dobrym wskaźnikiem jakości wody i rejestratorem skutków działalności antropogenicznej. Większość docierających do wód powierzchniowych zanieczyszczeń nieorganicznych, w tym metali ciężkich oraz toksycznych związków organicznych o małej rozpuszczalności i trudno ulegających degradacji, w końcowym etapie migracji zatrzymywana jest właśnie w osadach dennych. Związki metali ciężkich są zanieczyszczeniami o znanym działaniu szkodliwym. Do najbardziej niebezpiecznych dla środowiska i człowieka, ze względu na działanie i rozpowszechnianie zalicza się związki rtęci, a także ołowiu i kadmu. Rtęć jest bardzo specyficznym pierwiastkiem, którego związki wykazują zróżnicowane właściwości fizyczne i chemiczne. Źródłem rtęci w osadach wodnych jest m.in. depozycja zanieczyszczeń z atmosfery, które są wynikiem dawniej stosowania rtęciowej zaprawy nasiennej, a także wykorzystywania osadów ściekowych i odpadów komunalnych do nawożenia gleb. Jednak najistotniejszym źródłem zanieczyszczenia środowiska rtęcią jest przede wszystkim spalanie węgli i hutnictwo metali. W skałach litosfery zawartość tego pierwiastka jest niewielka. Według geochemicznych kryteriów oceny zanieczyszczenia osadów dennych rzek i jezior zawartość rtęci w osadach niezanieczyszczonych nie przekracza 0,2 mg·kg-1 [1]. Celem prezentowanego artykułu jest ocena zawartości rtęci w osadach dennych jezior lobeliowych, które stanowią specyficzną i unikatową, nawet w skali światowej, grupę jezior. Metodyka Do badań wybrano 7 jezior lobeliowych (rys.), różniących się budową morfometryczną, sposobem zagospodarowania zlewni, trofią oraz termiką wód (tab. 1). Próby osadów przeznaczonych do badań pobierano w okresie stagnacji letniej. Osady z warstwy powierzchniowej około 20 cm pobierano aparatem rurowym Kajaka, a następnie 4-6 prób pobranych losowo z je[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2011/10

KUP TERAZ » KUP TERAZ (SMS) »