profil Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk
  Twój koszyk jest pusty

Czasowy dostęp?

zegar

To proste!

zobacz szczegóły
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

baza zobacz szczegóły

Wyniki wyszukiwania

Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"DAMIAN WOJCIESZAK"

» Surface morphology study and dielectric properties of polyesterimide nanocomposite

BARBARA GÓRNICKA  ANDRZEJ SIKORA  DAMIAN WOJCIESZAK  
It is now well known that nano-structuring of composites affect significantly on their dielectric properties as well the surface morphology [1-6]. On the other hand, the new generation of dielectrics, i.e. polymers modified with nanofillers, due to their special structure may influence on a better understanding of the phenomena that appear in dielectrics [1]. The polyesterimide impregnating varnish (T) have been modified by incorporation of hydrophilic fumed nanosilica (SiO2) at a low loading (1.5% by weight) using our special method. The influence of nanostructuring of composites on the thermally stimulated depolarization currents, temperature characteristic of tan δ and partial discharges resistance as well the nanoscale surface morphology were investigated. Experimental The thermally stimulated depolarization current (TSDC), partial discharge (PD) resistance, temperature characteristic of tan δ and surface morphology have been investigated for both pure (T) and nanofilled (T+ SiO2) varnishes. In the thermally stimulated depolarization current (TSDC) investigation at 120oC, a static voltage 100 V and 200 V was applied to a sample for a time 40 minutes and then temperature was decreased for a time 20 min to ambient temperature. The voltage was switched off and the sample was shortcircuited for a time 30 min to eliminate the rapid space charge relaxation and stabilize the sample. Then during a linear temperature increase 2 oC/min, the return to equilibrium of the previously oriented charges generated a depolarization current which was recorded, as a function of temperature, with a electrometer (Keithley 6517[...] więcej»
w zeszycie ELEKTRONIKA - KONSTRUKCJE, TECHNOLOGIE, ZASTOSOWANIA 2011/3


 

» Wpływ domieszkowania Tb na zwilżalność i wolną energię powierzchniową cienkich warstw TiO2

DAMIAN WOJCIESZAK  DANUTA KACZMAREK  JAROSŁAW DOMARADZKI  EUGENIUSZ PROCIÓW  FRANK PLACIDO  JOHN KAVANAGH  MICHAŁ MAZUR  
Dynamiczny rozwój metod fizycznego osadzania PVD (Physical Vapour Deposition) związany jest z rosnącym w ostatnich latach zapotrzebowaniem na nanokrystaliczne powłoki, które posiadają nowe i odmienne właściwości w porównaniu do standardowych powłok. Szeroko prezentowane w literaturze przedmiotu przykłady możliwości zastosowania tego typu powłok dotyczą głównie takich tlenków metali jak TiO2 [1-10], SnO2 [11], czy ZnO [12]. Materiały te są dobrymi kandydatami do wytwarzania tzw. powłok funkcjonalnych, których właściwości mogą być modyfikowane, między innymi, przez selektywne domieszkowanie [1, 10, 11]. Z punktu widzenia zastosowań pożądane są powłoki o wysokiej przezroczystości [1, 8], wysokiej aktywności fotokatalitycznej [2, 6], podwyższonej twardości [3, 8], czy też o odpowiednich właściwości elektrycznych [3, 11, 12]. Oprócz tego istnieje zapotrzebowanie na powłoki o określonej zwilżalności powierzchni, czyli tzw. powłoki hydrofilowe oraz hydrofobowe [7, 9]. Są to warstwy o odpowiednio wysokim lub niskim stopniu zwilżalności powierzchni przez wodę. Zwłaszcza wytwarzanie warstw na bazie tego samego materiału, które mają różny stopień zwilżalności jest atrakcyjne z punktu widzenia zastosowań w przemyśle. W pracy przedstawiono analizę wyników pomiarów zwilżalności nanokrystalicznych cienkich warstw TiO2. Właściwości matrycy były modyfikowane przez domieszkowanie terbem. Elektronika 3/2011 77 Zwilżalność powierzchni cienkich warstw TiO2 badano w celu określenia wpływu domieszkowania terbem na termodynamiczne właściwości powierzchni warstw. Dwutlenek tytanu został wybrany jako matryca z uwagi na wysoki stopień przezroczystości w zakresie widzialnych fal świetlnych, odmienne właściwości w zależności od typu struktury krystalicznej, nietoksyczność i wysoki st[...] więcej»
w zeszycie ELEKTRONIKA - KONSTRUKCJE, TECHNOLOGIE, ZASTOSOWANIA 2011/3


 

» Analysis of thickness influence on wettability of ITO thin films

MICHAL MAZUR  DAMIAN WOJCIESZAK  JAROSŁAW DOMARADZKI  KAROLINA SIERADZKA  DANUTA KACZMAREK  SHIGENG SONG  FRANK PLACIDO  BARBARA GORNICKA  
Tin doped indium oxide (ITO) thin film is a highly degenerated wide gap semiconductor with good conductivity and high optical transmission within the visible spectrum. Due to unique properties, the ITO films have many applications in solar cells, flat panel displays, sensors and organic light emitting diodes (OLED) [1,2]. Reproducible ITO films can be prepared by various methods, including reactive evaporation [3], reactive DC or RF sputtering [4], sol-gel process [5] and chemical vapor deposition (CVD) [6]. Among the mentioned methods, reactive DC or RF magnetron sputtering is the most frequently used ITO deposition methods for optoelectronic device manufacturing because of high sputtering rates that can be obtained at large area coatings [7]. Indium tin oxide coatings are suitable for a wide range of transparent EMC shielding and anti-static applications [8]. The optoelectronic and mechanical properties of ITO films are critical to the development of flexible optoelectronic devices [9]. Contact angles have great potential utility. They can be measured on a macroscopic level to characterize the average wettability of materials. Knowledge of the macroscopic contact angle for materials allows to predict whether a liquid droplet will bead up on or spread out over a solid surface. In their macroscopic use, contact angles are key in measuring the wettability of the surfaces [10]. The water contact angle is often used as a measure of surface hydrophobicity, i.e., the higher the contact angle is, the more hydrophobic the solid Analysis of thickness influence on wettability of ITO thin films (Analiza wpływu grubości na zwilżalność cienkich warstw ITO[...] więcej»
w zeszycie ELEKTRONIKA - KONSTRUKCJE, TECHNOLOGIE, ZASTOSOWANIA 2011/3


 

» Wpływ wygrzewania na nanokrystaliczne cienkie warstwy na bazie TiO2 na przykładzie TiO2:Nd

Michał Mazur  Damian Wojcieszak  Karolina Sieradzka  Danuta Kaczmarek  Jarosław Domaradzki  Eugeniusz L. Prociów  
Doskonałe właściwości optyczne, mechaniczne oraz termiczne sprawiają, że dwutlenek tytanu (TiO2) jest jednym z podstawowych materiałów szeroko wykorzystywanych w różnych dziedzinach techniki. TiO2charakteryzuje się bardzo dobrą przezroczystością (powyżej 80%), dużym współczynnikiem załamania światła (>2,3) oraz dużą względną przenikalnością elektryczną (>80). Dodatkowo właściwości tego materiału zależą od typu jego struktury krystalicznej, na którą można wpływać, między innymi, przez wygrzewanie. Lantanowce to pierwiastki, które rzadko występują w przyrodzie, lecz mają bardzo szerokie zastosowanie w takich obszarach, jak optoelektronika, optyka, czy ceramika [1]. Związki pierwiastków ziem rzadkich mają szczególne znaczenie w produkcji luminoforów, laserów, trwałych magnesów czy wysokotemperaturowych nadprzewodników [1]. Między innymi neodym używany jest do produkcji jednych z najważniejszych laserów, w których matrycę stanowi szkło i granat itrowo-glinowy (YAG). Lasery te stosowane są np. w medycynie przy zabiegach okulistycznych oraz stomatologicznych. Lantanowce stosuje się też jako domieszki w celu modyfikacji właściwości matrycy TiO2 [2]. Dla przykładu domieszkowanie lantanowcami może wzmacniać efekt luminescencji [3-6] lub zwiększać aktywność fotokatalityczną [7, 8]. Oprócz domieszkowania, również wygrzewanie jest jednym ze sposobów zmiany, który pozwala uzyskać różne właściwości cienkich warstw. W ten sposób można wpływać, między innymi, na fazę krystaliczną i rozmiar ziaren w wytworzonych cienkich warstwach [9]. Dwutlenek tytanu może występować w trzech różnych fazach: brukitu, anatazu oraz rutylu. Jednakże jedynie fazy anatazu i rutylu są użyteczne ze względu na różne zastosowania. W pracy przedstawiono wpływ wygrzewania na właściwości strukturalne oraz na[...] więcej»
w zeszycie ELEKTRONIKA - KONSTRUKCJE, TECHNOLOGIE, ZASTOSOWANIA 2012/2


 

» Termoelektryczne, konduktometryczne i optyczne badania gazoczułej cienkiej warstwy TiO2:(V, Ta)

Eugeniusz Prociów  Michał Mazur  Jarosław Domaradzki  Damian Wojcieszak  Danuta Kaczmarek  Karolina Sieradzka  Łukasz Franczyk  
Detection of flammable and exhaust gases is a subject of growing importance both in energy-saving and environmental protection industry [1]. Due to simple operation principle, low cost, small size and good compatibility with standard microelectronic processing of semiconducting metal oxide gas sensors, tremendous efforts have been devoted recently to develop such sensor for application in toxic gas detection, air quality management and environmental monitoring [2-6]. Compared with optical sensors and electrochemical sensors, metal oxide gas sensors have good sensitivity to some relevant gases like CO, NOx, H2 and hydrocarbons [7], but possess relatively low selectivity to a specific target gas [8]. Obviously, selection of the thin film composition is related to detected gas, however SnO2 [9, 10], ZnO [11, 12], WO3 [13, 14] and TiO2 [15, 16] are the most frequently used thin films in gas sensing. Increase of the TiO2 thin film sensors selectivity can be obtained by decrease of the crystallite size. In such case, active surface area of the coating is increased, which results in larger adsorption of the gas particles [17]. Also, it can be obtained by selective doping of TiO2 with different dopants, but incorporation of too much amount of dopant can cause increase of resistance, which will simultaneously deteriorate the gas detection selectivity. There are two main measurement methods used in gas sensing. The most common is conductometrical, which is based on measurement of a change of electrical resistance. The value of resistance is directly dependent on carrier concentration and it changes in the presence of detected gases. The most important parameters of gas sensors are response and recovery time. Response of the sensing layer is the time required from the initial contact with the gas to 90% of the output signal [18-20]. Similarly, recovery of the sensing layer is the time required for change of the output signal to 10% of it[...] więcej»
w zeszycie ELEKTRONIKA - KONSTRUKCJE, TECHNOLOGIE, ZASTOSOWANIA 2012/4


 

 Strona 1 
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).