MICHAŁ TACIKOWSKI- zobacz i pobierz wszystkie publikacje autora MICHAŁ TACIKOWSKI w naszych czasopismach

Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"MICHAŁ TACIKOWSKI"

» Kształtowanie odporności korozyjnej stopów magnezu metodą hybrydową

Stopy magnezu, z uwagi na małą masę właściwą i dobre właściwości, stanowią atrakcyjny materiał konstrukcyjny i funkcjonalny. Istotną przeszkodę dla jego szerszego wykorzystania w technice stanowi jednak, wobec relatywnie słabej odporność na korozję i zużycie przez tarcie, brak obróbek powierzchniowych umożliwiających skuteczny wzrost trwałości wyrobów ze stopów magnezu. Perspektywicznym rozwiązaniem jest wytwarzanie na stopach magnezu dyfuzyjnych, kompozytowych warstw azotków chromu i tytanu w obróbce hybrydowej, łączącej proces azotowania jarzeniowego stopu magnezu z uprzednim wytworzeniem na nim powłoki chromu lub tytanu, zwiększającej dzięki dyfuzyjnemu charakterowi warstw odporność na zużycie przez tarcie i korozję. W artykule omówiono wyniki badań określające wpływ różnych wariantów dyfuzyjnych, kompozytowych warstw azotków chromu i tytanu na odporność korozyjną stopów magnezu. Słowa kluczowe: stopy magnezu, warstwy azotku chromu i azotku tytanu, metoda hybrydowa, mikrostruktura, odporność na korozję, odporność na zużycie przez tarcie Controlling of corrosion resistance of magnesium alloys using hybrid method The small specifi c mass and advantageous properties, make magnesium alloys attractive constructional and functional materials. There is however an important obstacle to their wider use, namely their poor resistance to corrosion and frictional wear, while no surface treatments are available which would effectively prolong their service life. A prospective solution is to produce diffusion chromium nitride or titanium nitride composite layers on the surface of these alloys using a hybrid treatment in which, the alloy surface is pre-coated with a chromium or titanium layer and then subjected to glow discharge assisted nitriding. Thanks to their diffusion character, the layers thus obtained increase the resistance of the alloy to corrosion and frictional wear. The paper presents the results of the investigations, which deter[...] więcej»
w zeszycie OCHRONA PRZED KOROZJĄ 2011/2

KUP TERAZ » KUP TERAZ (SMS) »

» Struktura i właściwości warstw kompozytowych typu Al2O3 + Al-Ni na stopie INCONEL 600...

JACEK SŁOMA

Stopy na osnowie faz międzymetalicznych z układu Al-Ni charakteryzują się wysoką żarowytrzymałością i żaroodpornością. Mają jednak niską odporność na kruche pękanie, szczególnie w temperaturze pokojow[...] więcej»
w zeszycie INŻYNIERIA MATERIAŁOWA 2004/6

Czytaj za darmo! »

» Wpływ dyfuzyjnych, wieloskładnikowych warstw na bazie tytanu wytwarzanych metodą hybrydową na odporność na korozję i zużycie przez tarcie stopu magnezu AZ91D

MICHAŁ TACIKOWSKI

Ze względu na bardzo korzystne własności, a zwłaszcza małą gęstość, dużą wytrzymałość właściwą, skuteczne ekranowanie pól elektromagnetycznych, stopy magnezu stanowią bardzo atrakcyjny materiał konstrukcyjny i funkcjonalny. Barierą dla ich dalszej, szerokiej ekspansji są w przypadku wielu zastosowań słabe własności użytkowe w zakresie twardości, odporności na korozję i zużycie przez tarcie. Opracowanie nowych, skutecznych rozwiązań inżynierii powierzchni otworzyłoby drogę do pokonania tych ograniczeń i wykorzystania stopów magnezu w nowych jakościowo obszarach zastosowań, tj. w wyrobach eksploatowanych w warunkach dużych narażeń na korozję, zużycia przez tarcie i powierzchniowe uszkodzenia mechaniczne. Perspektywicznym kierunkiem wydaje się wytwarzanie na stopach magnezu powierzchniowych warstw azotków, które z natury charakteryzują się dużą twardością, odpornością na zużycie przez tarcie i korozję. Powłoki azotków od przeszło dekady wytwarzane na stopach magnezu metodami PVD, magnetronowo lub łukowo, zwiększają w dużym stopniu odporność na zużycie przez tarcie [1÷4]. Ich wadą pozostaje jednak adhezyjny charakter połączenia z podłożem i skokowa zmiana właściwości pomiędzy twardą warstwą a miękkim stopem magnezu, ograniczające dopuszczalne naciski na powierzchnię [2, 5, 6]. Jednocześnie powłoki te, ze względu na niezadowalającą szczelność, nie stanowią skutecznej ochrony obrabianego podłoża przed korozją [6÷9]. Odnotowane w ostatnim okresie prace zmierzające ku rozwiązaniu tego problemu idą w kierunku wytwarzania złożonych wielowarstwowych powłok kompozytowych tlenkowo-azotkowych [10], bądź też zmiany właściwości korozyjnych powłok azotków w procesie ich domieszkowania [11]. Perspektywiczną alternatywą dla powłok azotków osadzanych na stopach magnezu metodami PVD wydaje się wytwarzanie na nich kompozytowych, dyfuzyjnych warstw powierzchniowych azotków, względnie tlenoazotków [5, 6]. Warstwy takie można wytworzyć metodą hybrydo[...] więcej»
w zeszycie INŻYNIERIA MATERIAŁOWA 2011/4

KUP TERAZ » KUP TERAZ (SMS) »

» Kształtowanie własności użytkowych stopów magnezu metodami inżynierii powierzchni

MICHAŁ TACIKOWSKI

Narastająca tendencja do coraz szerszego wykorzystania stopów magnezu skłania do poszukiwania nowych rozwiązań inżynierii powierzchni umożliwiających wytwarzanie na nich warstw zdolnych sprostać zwiększonym wymaganiom. Przedmiotem pracy było wykorzystanie metody multipleksowej do wytwarzania na stopach magnezu kompozytowych warstw azotków chromu o przeznaczeniu antyściernym i antykorozyjnym. [...] więcej»
w zeszycie INŻYNIERIA MATERIAŁOWA 2008/6

KUP TERAZ » KUP TERAZ (SMS) »

» Dyfuzyjne warstwy azotków na stopie magnezu AZ91D wytwarzane metodą hybrydową – mikrostruktura i właściwości

Michał Tacikowski

Nadzwyczaj aktualną tendencją staje się obecnie dążenie do szerszego niż dotychczas wykorzystania w technice lekkich materiałów, a w szczególności najlżejszych spośród nich stopów magnezu, w takich obszarach zastosowań, w których umożliwi to osiągnięcie istotnego zmniejszenia zużycia energii i paliw. Dotyczy to w szczególności motoryzacji, transportu lądowego i morskiego, maszyn i wszelkiego rodzaju sprzętu mechanicznego. Konieczność zmniejszenia masy wyrobów w tych obszarach wynika z wyzwań współczesnej cywilizacji, zmierzających do ograniczenia zanieczyszczenia środowiska naturalnego przez obniżenie emisji produktów spalania do atmosfery oraz zmniejszenie tempa eksploatacji wyczerpujących się zasobów kopalnych źródeł energii i innych surowców. Istotną przeszkodą dla ekspansji stopów magnezu, w szczególności do nowych jakościowo rodzajów zastosowań w warunkach zwiększonych narażeń eksploatacyjnych, takich jak ruchome części silników, maszyn i urządzeń mechanicznych i elementy zewnętrzne narażone korozyjnie, są ich niskie własności użytkowe w zakresie odporności na zużycie przez tarcie i korozję. Kluczowym dla konkurencyjności stopów magnezu jest zatem poszukiwanie metod inżynierii powierzchni umożliwiających wystarczające zwiększenie właściwości użytkowych stopów magnezu w tym zakresie. Dotychczasowe rozwiązania zmierzające w tym kierunku opierają się na wykorzystaniu w tym celu powłok, odpornych na zużycie przez tarcie i korozję azotków chromu, tytanu, czy cyrkonu, wytwarzanych metodami PVD [1÷9]. Powłoki te podwyższają odporność na zużycie przez tarcie, ale wadą ich pozostaje niewystarczająca szczelność, a w konsekwencji słaba odporność na korozję oraz adhezyjny charakter wiązania z podłożem stwarzający ryzyko złuszczania powłok pod wpływem dużych nacisków. Sugerowaną przez autorów alternatywą jest wytwarzanie za pomocą metody hybrydowej warstw azotków o charakterze dyfuzyjnym. Istotą proponowanego rozwiązania hybrydowego [...] więcej»
w zeszycie INŻYNIERIA MATERIAŁOWA 2010/4

KUP TERAZ » KUP TERAZ (SMS) »

Strona 1

r e k l a m a