|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
» Zmienność temperatury ścieków w otwartym bioreaktorze przepływowym
|
|
Piotr Bugajski  Grzegorz Kaczor
Temperatura jest jednym z podstawowych czynników wpływających
na przebieg procesów usuwania zanieczyszczeń zachodzących
w oczyszczalniach ścieków. Dotyczy to zarówno małych indywidualnych,
systemów oczyszczania, jak i większych zbiorczych
oczyszczalni ścieków [1,2,3,4]. Temperatura ścieków ma wpływ
na procesy zachodzące już w urządzeniach do oczyszczania mechanicznego,
ponieważ wpływa na procesy sedymentacji i flotacji
zanieczyszczeń mineralnych i organicznych. Natomiast największy
wpływ wywiera ona na procesy zachodzące w urządzeniach do biologicznego
unieszkodliwiania zanieczyszczeń, tzw. bioreaktorach.
Wyższa temperatura ścieków w okresie letnim wpływa na wzrost
efektywności oczyszczania, natomiast niższa w okresie zimowym
(wynikająca z wychłodzenia ścieków w bioreaktorach) wpływa na
spowolnienie procesów biologicznych [5,6,7]. Dotyczy to wskaźników
zanieczyszczeń tlenowych, takich jak BZT5, ChZT, jak również
biogennych (związków azotu i fosforu). Przyjmuje się, że temperatura
ścieków w bioreaktorach poniżej 12ºC powoduje niedostateczną
skuteczność usuwania związków azotu i fosforu. W aktualnie
obowiązującym w Polsce Rozporządzeniu Ministra Środowiska
z dnia 28 stycznia 2009 r., dotyczącym jakości ścieków odprowadzanych
do środowiska, właśnie temperatura ścieków poniżej 12ºC
w bioreaktorach pozwala nie uwzględniać wartości azotu ogólnego
w ocenie pracy oczyszczalni ścieków [8]. W warunkach klimatycznych
Polski, okres kiedy temperatura ścieków jest niższa od 12ºC
może wynosić od 3 do nawet 5 miesięcy w ciągu roku, w zależności
od regionu kraju. Szczególnie na południu kraju (w regionach górskich
i podgórskich) okres zimowy jest znacznie dłuższy w porównaniu
do zachodnich, czy północnych regionów kraju.
Wiele systemów oczyszczania ścieków stosowanych w Polsce
jest "zapożyczonych" z innych krajów. Technologia oczyszczania
ścieków, która sprawdza się w warunkach cieplejszego klimatu,
może nie osiągać wymaganych [...]
więcej»
w zeszycie
GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2011/5
|
|
|
» Wybrane cechy jakościowe ścieków odprowadzanych z osiedli domów jednorodzinnych w Krakowie
|
|
Grzegorz Kaczor Tomasz Szewczyk
W terenach wiejskich, zlokalizowanych w pobliżu dużych aglomeracji
miejskich, następuje w ostatnich latach intensywny rozwój budownictwa
mieszkaniowego dla potrzeb ludności niezwiązanej bezpośrednio
z rolnictwem. W osiedlach takich, w granicach posesji, lokalizowane
są budynki mieszkalne, często dwukondygnacyjne, garaże, sadzone
są drzewa owocowe, rabaty kwiatowe, trawniki oraz uprawiane są małe
poletka warzywne [4]. Podobne przeobrażenia społeczno-gospodarcze,
infrastrukturalne oraz związane z zagospodarowaniem i użytkowaniem
terenu, zachodzą w gminach wiejskich zlokalizowanych w sąsiedztwie
dużych aglomeracji miejskich [1, 2, 3].
W osiedlach podmiejskich można wyodrębnić dwa szczyty poboru
wody; poranny, kiedy mieszkańcy myją się, spożywają śniadanie
i wyjeżdżają do miejsc zatrudnienia oraz popołudniowo-wieczorny,
kiedy wracają do domów po pracy. Mieszkańcy osiedli podmiejskich
znajdują zatrudnienie najczęściej w samym mieście, co wiąże
się z posiadaniem jednego lub coraz częściej dwóch i więcej samochodów
dla potrzeb dojazdu do pracy. Wiąże się to ze wzrostem zużycia
wody na tzw. cele dodatkowe, związane z myciem pojazdów
[1, 4, 5]. W związku z zachodzącymi zmianami infrastrukturalnymi
osiedli z typowo wiejskich na podmiejskie, można spodziewać się
także zmian w charakterystyce poboru wody, jak również składzie
i ilości powstających ścieków.
Przykładem osiedli wiejskich, które obecnie funkcjonują w obrębie
aglomeracji miejskiej krakowskiej, są osiedla w Bielanach, Skotnikach,
Sidzinie oraz w Wadowie. Osiedla te w przeszłości były wioskami sąsiadującymi
z miastem, obecnie wchodzą w skład Dzielnic Krakowa.
Najwcześniej, bo w 1941 roku, do Krakowa włączone zostały Bielany
oraz Skotniki. W 1949 r. do Nowej Huty została włączona wieś Wadów,
by w 1951 r. wraz z nią stać się częścią Krakowa. Ostatecznie od 1991 r.
osiedle Wadów jest[...]
więcej»
w zeszycie
GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2011/10
|
|
|
» Przebieg wybranych epizodów opadowych na obszarze aglomeracji krakowskiej w aspekcie modelowania sieci kanalizacji deszczowej
|
|
|
Grzegorz Kaczor Andrzej Wałęga
Obecnie powszechną praktyką, przy wymiarowaniu i sprawdzaniu
pracy sieci kanalizacji deszczowej, jest stosowanie zaawansowanych
technik modelowania hydrologicznego i hydrodynamicznego [5]. Podejście
to wymaga jednak szczegółowej informacji o przebiegu zjawisk
opadowych, nie tylko w aspekcie znajomości natężenia i czasu trwania
deszczy, ale także najbardziej prawdopodobnego rozkładu opadu w postaci
tzw. syntetycznego hietogramu. Wykorzystywane są w tym celu
hietogramy opadu w postaci krzywych bezwymiarowych, opracowane
przez NRCS (National Resources Conservation Services) [6], DVWK
(Deutscher Verband für Wasserwirtschaft und Kulturbau) [2], deszczy
Eulera [5] lub hietogramów syntetycznych [1].
Celem badań była ocena możliwości opisu rozkładu opadu, o czasie
trwania 24 godzin, za pomocą bezwymiarowych krzywych opracowanych
przez DVWK oraz uzyskanych z rozkładu beta. Analizę przeprowadzono
na danych opadowych z 2010 r., uzyskanych ze stacji opadowych
zlokalizowanych na terenie aglomeracji krakowskiej.
Materiał i metody
Materiałem wyjściowym, wykorzystanym w analizie, były największe
epizody opadowe, zanotowane w 2010 r. na wybranych posterunkach
opadowych zlokalizowanych na terenie aglomeracji krakowskiej.
Analizowano opady o czasie trwania 24 godzin z krokiem czasowym
wynoszącym 1 godzinę. Dane pomiarowe uzyskano za pomocą deszczomierzy
elektronicznych typu OP2, zainstalowanych na terenie
oczyszczalni ścieków w Bielanach, Sidzinie, Skotnikach i Wadowie
(rys. 1) w ramach badań własnych Katedry Inżynierii Sanitarnej i Gospodarki
Wodnej Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie.
Do analizy wybierano[...]
więcej»
w zeszycie
GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2011/10
|
|
|
» Wstępne badania nad wpływem wód przypadkowych na aktywność osadu czynnego oraz podatność ścieków na biodegradację
|
|
Andrzej Wałęga Grzegorz Kaczor
Jednym z negatywnych czynników wpływających na funkcjonowanie
oczyszczalni ścieków jest dopływ do kanalizacji
wód przypadkowych. Oddziaływanie to jest szczególnie uciążliwe
w przypadku małych obiektów, charakteryzujących się
przepustowością hydrauliczną nie przekraczającą 1000 m3·d-1.
Takie oczyszczalnie stosowane są zwykle do unieszkodliwiania
ścieków bytowych z osieli wiejskich lub podmiejskich.
Wody przypadkowe w kanalizacji rozdzielczej to głównie
wody opadowe lub roztopowe, które docierają do wnętrza studzienek
kanalizacyjnych poprzez otwory włazowe, przewietrzniki
lub nielegalne podłączenia rynien dachowych, wpustów
podwórzowych lub systemów drenażowych odwodnienia budynków
[1, 3, 10].
Wody przypadkowe podwyższają, niekiedy wielokrotnie,
przepływy w kanalizacji powodując przeciążenie hydrauliczne
kolektorów, przepompowni oraz oczyszczalni ścieków [5,
7]. Wody roztopowe, docierające do kanalizacji, w znacznym
stopniu obniżają temperaturę ścieków surowych oraz powodują
rozcieńczenie zanieczyszczeń w nich zawartych, co wpływa hamująco
na procesy biologiczne związane z usuwaniem związków
biogennych.
Należy zaznaczyć, że dopływ do kanalizacji, po intensywnych
opadach deszczu, wód przypadkowych nie jest zjawiskiem krótkotrwałym.
Podwyższone dopływy do oczyszczalni mieszaniny
ścieków i wód przypadkowych mogą utrzymywać się w przypadku
niektórych obiektów nawet powyżej tygodnia. Jest to związane
ze spiętrzeniem ścieków w kanalizacji a zarazem zamierzonym
i świadomym ograniczeniem dopływu do oczyszczalni, chroniącym
przed wypłukaniem osadu czynnego z komór bioreaktora, co
mogłoby nastąpić przy przepływach ekstremalnych.
Przy dopływie do oczyszczalni mieszaniny ścieków i wód
przypadkowych w ilości o 100% wyższej niż przy pogodzie
bezdeszczowej - wartości poszczególnych wskaźników zanieczyszczeń
mogą ulegać obniżeniu nawet o 50% [6]. Oprócz rozcieńczenia
zanieczyszczeń w ściekach surowych wody przypadkowe
mogą dostarczać [...]
więcej»
w zeszycie
GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2012/2
|
|
|
|
Strona 1
Następna strona »
|
Twój Profil
Twój koszyk
