Wyniki 1-10 spośród 1491 dla zapytania: grzyby

Grzybobranie

Czytaj za darmo! »

Kamieniem węgielnym polskiej kuchni są grzyby. Zbieranie grzybów zostało, i chyba słusznie, nazwane przez jednego z korespondentów zachodnich "jesienną chorobą Polaków". Bo któż z nas nie ruszał w złotą polską jesień do wilgotnych ciemnych borów czy piaszczystych lasów sosnowych za królem grzybów - borowikiem, czy nie czołgał się po gęstych zagajnikach za maślakiem i gąską zieloną? Kto nie chadzał dumnie po wysokim lesie, wyszukując w trawie podgrzybka lub żółciejących w poszyciu kurek czy w brzozach nie szukał koźlarzy? I tak było od wieków.A wszystko to po to, żeby barszcz świąteczny miał właściwy aromat, by[...]

Grzybobranie

Czytaj za darmo! »

Kuchnia polska zawdzięcza grzybom wiele ciekawych dań. Od najdawniejszych czasów stanowią one bowiem podstawę wielu typowych polskich potraw. Popyt na grzyby wynika głównie z ich walorów smakowo- -zapachowych, co umożliwia przygotowywanie bogactwa produktów i potraw zarówno w gospodarstwie domowym, jak i w przemyśle spożywczym.Grzyby dzieli się na dziko rosnące (np. borowik, podgrzybek, maśla[...]

Grzyby prozdrowotne. Przyrodolecznictwo z tradycją odkryte na nowo DOI:

Czytaj za darmo! »

Grzyby wzbudzały zainteresowanie człowieka od zarania dziejów. Stanowiły dodatek żywieniowy, ceniony ze względu na walory smakowe i zapachowe. Były wykorzystywane przez szamanów podczas rytuałów, a w postaci tzw. hubki służyły do rozpalania ognia. Od ponad 4 tysięcy lat grzybami posługuje się tradycyjna chińska medycyna. Najliczniejsze badania naukowe i studia kliniczne poświęcone zastosowaniu grzybów jako lekarstwa pochodzą z Korei, Japonii i Chin. Od stuleci również europejskie klasztory gromadziły i przechowywały wiedzę o specyficznych działaniach leczniczych grzybów, jednym ze znanych przykładów jest św. Hildegarda z Bingen. Mykoterapia, czyli dziedzina wiedzy, zajmująca się leczeniem grzybami, zyskuje w ostatnich latach coraz większą popularność. Lekarstwa wytwarzane z grzyb[...]

Grzyby na znaczkach Poczty Polskiej


  Od wielu lat Poczta Polska SA docenia przydatność znaczków pocztowych do popularyzacji zasobów środowiska leśnego i jego ochrony. Jednym ze składników tego środowiska są grzyby leśne, rzadko, bo w odstępach około dwudziestoletnich goszczące na polskich znaczkach pocztowych. Grzyby po raz pierwszy ukazano na znaczkach Poczty Polskiej 8 maja 1959 r. Wówczas wydano serię ośmiu znaczków pt. "Grzyby polskie" w dość rzadko spotykanym w fi latelistyce kształcie trójkątnym. Na sześciu walorach Czesław Borowczyk przedstawił grzyby jadalne oraz na dwóch muchomory. Grzybami jadalnymi reprodukowanymi na znaczkach były: maślaki (Boletus luteus) - 30 gr, borowiki (Boletus edulis) - 40 gr, rydze (Lactarius deliciosus) - 60 gr, kurki (Cantharellus cibarius) - 1,00 zł, pieczarki (Psalliota compestris) - 2,50 zł i koźlarze (Boletus scaber) - 5,60 zł. Przedstawicielami muchomorów były gatunki: Amanita phalloides - 20 gr oraz Amanita muscaria - 3,40 zł. Grzyby pojawiły się także na jednym znaczku z serii sześciu pozycji pt. "Bajka Marii Konopnickiej ’O krasnoludkach i sierotce Marysi’", wydanej 31 grudnia 1962 r. Był to walor ówczesnej wartości 1,50 zł, ukazujący żabę Półpanka i krasnoludka Modraczka, według ilustracji Jana Marcina Szancera. Następna emisja pt. "Grzyby niejadalne pod ochroną" została wprowadzona do obiegu dopiero 30 czerwca 1980 r. i objęła niżej wymienione grzyby zaprojektowane przez Alojzego Balcerzaka: - podgrzybka pasożytniczego (Xerocomus parasiticus) - 2,00 zł; - okratka czerwonego (Clathrus ruber) - 2,00 zł; - sromotnika fi ołkowego (Phallus hadriani) - 2,50 zł; - szyszkowca szyszkowatego, często nazywanego łuskowatym (Strobilomyces fl occopus - Strobilomycetaceae) - 2,50 zł; - szmaciaka gałęzistego (Sprassis crispa) - 8,00 zł; - purchawicę olbrzymią (Langermannia gigantea) - 10,50 zł. Nowa seria pt. Grzyby w polskich lasach 31 sierpnia 2012 r. do obiegu[...]

Bezpieczne grzybobranie DOI:


  W polskich kulinariach szczególne miejsce zajmują grzyby jadalne, które znacząco wzbogacają cechy organoleptyczne potraw, nadając im niepowtarzalny smak i zapach. Choć pod względem wartości odżywczej grzyby nie stanowią interesującego składnika diety, trudno wyobrazić sobie naszą kuchnię bez sosów kurkowych, prawdziwków, rydzów i innych tego rodzaju przysmaków.N iestety, spośród kilku tysięcy gatunków grzybów rosnących w Europie, ponad 150 zalicza się do gatunków grzybów trujących, spośród których najbardziej niebezpiecznym jest muchomor sromotnikowy (Amanita phalloides). Oprócz grzybów trujących, występują także grzyby niejadalne, które nie powodują intoksykacji, ale ze względów np. organoleptycznych mogą wywoływać nieżyt żołądkowo- jelitowy (2). Do tej grupy należy borowik szatański (Boletus satanas) oraz goryczek żółciowy (Tylopilus felleus). Okres owocowania grzybów jadalnych w Polsce pokrywa się z okresem owocowania grzybów trujących, co sprawia, że każdego roku odnotowuje się liczne zatrucia grzybami. Intoksykacje tego rodzaju wynikają głównie z braku wystarczającej wiedzy o grzybach jadalnych (11), które są mylone z bardzo niebezpiecznymi grzybami trującymi (2, 9). Zatrucia grzybami mogą także być spowodowane przez grzyby jadalne, które były przechowywane lub przetwarzane w niewłaściwych warunkach. Częstość intoksykacji Liczba zatruć grzybami w Polsce w minionych dekadach wykazuje tendencję spadkową, ale wciąż każdego roku w okresie letnio- jesiennym pojawiają się doniesienia o zatruciach grzybami, w których poszkodowanymi są także dzieci. W okresie międzywojennym w Polsce odnotowano ponad 2 tysiące przypadków śmiertelnych zatruć grzybami, podczas gdy w latach 1962-1967 zarejestrowano prawie 180 zgonów spowodowanych intoksykacją grzybami (7). W latach 1977-2004 zarejestrowano w Polsce ponad 10 tys. intoksykacji grzybami trującymi, z których 601 zakończyło się zgonami (9). W pierwszej dekadzie [...]

Leśniczy, podleśniczy Część 2 - Karta oceny ryzyka - czynniki biologiczne DOI:


  W ATEŚCIE 3/2016 opublikowaliśmy kartę charakterystyki stanowiska i zasadniczą kartę oceny ryzyka zawodowego dla leśniczego i podleśniczego. Obydwa stanowiska zostały potraktowane łącznie z uwagi na podobny charakter pracy i te same zagrożenia. W tym numerze zamieszczamy kartę oceny dla czyników biologicznych. Ocena ryzyka została wykonana metodą wg PN-N-18002 w skali trójstopniowej. | Redakcja.KARTA OCENY RYZYKA - CZYNNIKI BIOLOGICZNE Nazwa stanowiska LEŚNICZY, PODLEŚNICZY Numer karty oceny ....................................................................... Lokalizacja TERENY LEŚNE, POLANY Kod stanowiska ........................................................................... Lp. Rodzaj czynności Źródło zagrożenia Nazwa szkodliwego czynnika biologicznego, możliwe skutki Przynależność do grupy zagrożenia Dodatkowe oznaczenia* Stosowane środki organizacyjne, techniczne Liczba zachorowań Drogi narażenia Zalecane środki ochrony Dopuszczalność pracy (D - dopuszczalna) Zalecone działania 1. Prace w lesie, na terenach zadrzewionych,[...]

Konserwator w spółdzielni mieszkaniowej Część 2: Karta oceny ryzyka (cd.), ocena ryzyka dla czynników biologicznych DOI:


  W ATEŚCIE 10/2016 zamieściliśmy kartę charakterystyki stanowiska konserwatora i pierwszą część zasadniczej karty oceny ryzyka. W tym numerze publikujemy drugą część tej karty i początek oceny ryzyka w związku z narażeniem na czynniki biologiczne. | Redakcja.KARTA OCENY RYZYKA cd. Nazwa stanowiska KONSERWATOR W SPÓŁDZIELNI MIESZKANIOWEJ Nr karty oceny ….............................................................................. Lokalizacja warsztat, budynki, teren Kod stanowiska …...............................................................................................................................................................… Lp. Rodzaj czynności Nazwa czynnika Źródła zagrożenia Możliwe skutki oddziaływania czynników, zagrożeń Stosowane środki organizacyjne i techniczne Liczba wypadków Wyniki pomiaru/data Ciężkość następstw Ocena ryzyka M - małe, S - średnie, D - duże Środki ochrony indywidualnej i inne Ocena końcowa Dopuszczalność D - dopuszczalne 12. Przycinanie żywopłotów przy użyciu nożyc spalinowych Stihl HS 45 Wirujące, ruchome elementy Nożyce Skaleczenia, amputacje palców Osłony na wirujące części, [...]

Grzyby pleśniowe w pomieszczeniach zakładów mięsnych DOI:


  Bezpieczeństwo zdrowotne żywności jest istotnie związane z warunkami produkcji w każdym z przemysłów. Mikroflora wszechobecna w powietrzu atmosferycznym dostarcza wielu problemów producentom żywności. Z tego względu należy zachować daleko posunięte środki zaradcze związane z wprowadzeniem systemów bezpieczeństwa zdrowotnego żywności. N a szczególną uwagę zasługuje przemysł mięsny. Zmiany enzymatyczne i biologiczne zachodzące w surowcach mięsnych wymagają odpowiednio niskiej temperatury podczas ich obróbki. N ależy również zaznaczyć, że w tego typu miejscach panują wyjątkowo wilgotne warunki, które związane są z higieną urządzeń i pomieszczeń. Dostęp do wody pod wysokim ciśnieniem jest na każdym stanowisku pracy, co ma zapewniać odpowiednią higienę. Stworzone w ten sposób warunki są idealne do bytowania, a nawet rozwoju mikroorganizmów. Szczególnie niebezpieczne dla zdrowia, obok bakterii, są grzyby pleśniowe. Pomimo stałego monitorowania czystości mikrobiologicznej powietrza mikroorganizmy obecne w powietrzu, czyli bioaerozole, stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa produkowanej żywności, a także dla zdrowia zawodowo narażonych pracowników.Grzyby zaliczane są do pasożytów - gdy źródłem substancji organicznych są organizmy żywe lub do saprofitów - jeżeli związki te pochodzą z martwych, wilgotnych, organicznych materiałów lub substratów takich jak np.: drewno, papier, farba, kurz, resztki żywności i skóry. Ich udział w biomasie ziemi ocenia się na ok. 25%. Wszystkie grzyby do bytowania potrzebują dostępu do tlenu, mogą go czerpać z powietrza albo z tlenu rozpuszczonego w wodzie. Nie ma wśród nich bezwzględnych beztlenowców. Grzyby pleśniowe mają zdolność rozwoju nawet na czystym szkle, na którym pozostawione [...]

 Strona 1  Następna strona »