Wyniki 1-10 spośród 81 dla zapytania: żarczyński

Unieszkodliwianie organicznych związków chloru, siarki i azotu metodą termokatalitycznego utleniania

Czytaj za darmo! »

Badano wpływ katalizatorów i temperatury na skład gazowych i ciekłych produktów reakcji utleniania wybranych organicznych związków chloru, siarki i azotu: 1,2-dichloropropanu, chlorohydryny propylenowej, tetrachlorometanu, 1,1,2,2-tetrachloroetanu, tetrachloroetylenu, 2,4-dichlorofenolu oraz trietanoloaminy, difenylosulfonu i tiazolu. W doświadczeniach stosowano katalizatory: platynowy KP-[...]

Możliwości usuwania związków chloroorganicznych ze ścieków w aspekcie ich katalitycznego utleniania

Czytaj za darmo! »

Rocznie na świecie powstaje w procesach przemysłowych kilka milionów ton ścieków i płynnych odpadów chloroorganicznych, głównie pochodnych metanu, etanu, propanu. i fenolu. Są to ścieki będące roztworami wodnymi, zawierające organiczne związki chloru lub odpady ciekłe w formie mieszanin, złożonych głównie z frakcji organicznej różnych związków chloro- i niechloroorganicznych o właściwościach[...]

Dioksyny w produktach termokatalitycznego utleniania wybranych organicznych związków chloru

Czytaj za darmo! »

Badano wpływ katalizatorów i temperatury na skład gazowych i ciekłych produktów reakcji utleniania kilku wybranych związków chloroorganicznych, w tym na zawartość adsorbowalnych organicznych chlorowców (AOX) oraz polichlorowanych dibenzo-p-dioksyn i polichlorowanych dibenzofuranów (PCDD/Fs). W doświadczeniach stosowano katalizatory: platynowy KP-910 oraz miedziowo-cynkowy TMC 3/1. Utlenia[...]

Spis autorów rocznika 2011

Czytaj za darmo! »

Adler Roman - 6/24; 8/26; 9/4; 10/18; 11/4 Andrusiewicz Wojciech - 2/32 Antoniszczak Sabina - 1-12/12; 1/13; 2/3, 13; 3/15, 46; 4/15; 5/5, 13, 46; 6/3; 7/5, 13; 8/5, 15; 9/45; 10/13; 11/13, 24 Balasińska‑Świtkowska Elżbieta - 1-2/54; 3-10/44; 11/54; 12/44 Beica Witold - 2/31 Bieś Bronisław - 1-7/33, 37; 8-12/37 Bożejewicz Elżbieta - 2/15; 7/13; 8/44 Busza Tomasz - 3/44 Chańska Aleksandr[...]

Pająki chronione na znaczkach Poczty Polskiej


  W latach 90. XX wieku Zbigniew Guzowski kilkakrotnie opisywał w AURZ E znaczki pocztowe w różnych aspektach ochrony środowiska, emitowane w Polsce [1] i za granicą [2-6]. Propagując wiedzę o grzybach, zamieściłem w styczniu 2013 r. w Dodatku Ekologicznym dla Szkół artykuł pt. "Grzyby w polskich lasach" [7], natomiast w październiku tego samego roku opisałem kartki pocztowe wydane w latach 2011-2013, dotyczące zwierząt hodowanych w 12 krajowych ogrodach zoologicznych [8]. W styczniu 2014 r. Poczta Polska SA wydała kolejne cztery kartki pocztowe z chronionymi okazami, żyjącymi w placówkach zoologicznych mieszczących się w Bydgoszczy, Kadzidłowie, Świerkocinie i Gdyni [9]. Z kolei parki narodowe w Polsce i atrakcyjne krajobrazy naszej ojczyzny były przedstawiane na kartkach pocztowych przez Lucjana Piekarza, m. in. w 2003 i 2006 r. [10, 11]. Jednak Poczta Polska aż do listopada 2013 r. nie wprowadziła do obiegu żadnego znaczka z pająkiem, mimo wydania w 52 latach kilku serii z bezkręgowcami, zwłaszcza owadami, pierwszych 12 walorów w 1961 r. [12]. W ostatnich latach na łamach Aury także nie znalazłem opracowań na temat pająków, a jedynie wzmianki o ich występowaniu w konkretnych siedliskach i dwie fotografie tygrzyka paskowanego (Argiope bruennichi) [13-15]. Pająki na nowych znaczkach polskich Dnia 29 listopada 2013 r. Poczta Polska wprowadziła do obiegu cztery znaczki pocztowe emisji pt. "Pająki chronione w Polsce". Przedstawiono cztery gatunki pająków z ośmiu chronionych w Polsce rozporządzeniem Ministra Środowiska z 28 września 2004[...]

Muzeum kanału - "Dętka" w Łodzi

Czytaj za darmo! »

Historia łódzkiej sieci kanalizacyjnej i wodociągowej sięga początków XX wieku. W 1901 r. ówczesne władze miasta Łodzi zleciły sławnemu projektantowi kanałów - Sir Williamowi Heerleinowi Lindleyowi (1853-1917), opracowanie oddzielnych projektów obydwu infrastruktur komunalnych. Solidnie wykonane projekty uwzględniające uwarunkowania gospodarcze, geologiczne i topograficzne miasta zostały przekazane zleceniodawcy w 1909 r., ale realizacja ich w Łodzi została odłożona ze względów finansowych. W 1919 r. miasto liczące prawie 450 tys. mieszkańców wciąż nie miało kanalizacji komunalnej, a przemysłowa była fragmentaryczna. Prace na dużą skalę nad budową sieci kanalizacyjnej Łodzi rozpoczęto dopiero w 1925 r. pod kierownictwem inż. Stefana Skrzywana (1876-1932), naczelnego inżyniera W[...]

Comparison of activity of iron-chromium and palladium catalysts in chloral hydrate oxidation Porównanie aktywności katalizatora żelazowo-chromowego z palladowym w procesie utleniania wodzianu chloralu DOI:10.15199/62.2017.5.20


  An aq. soln. of Cl3CCHO·H2O (50 g/L) was oxidized with air O2 in an elec. heated tubular reactor over (i) Fe-Cr and (ii) Pd catalysts at 300-550°C to CO2, HCl and H2O. The oxidn. was completed at (i) 450°C and (ii) 550°C after 0.36 s. The substrate was supplied to an evaporator (mass flow rate of 29-32.5 g/h) at air stream 200 L/h. CH2O and Cl- concns. and total org. C were detd. in liq. reaction products. In the combustion gases, CO, Cl2 and CH2O were found. The content of polychlorinated dibenzodioxines and furanes did not exceed the admissible value of international toxicity equiv. (0.1 ng/m3) in the combustion gases. Badano aktywność katalizatora tlenkowego żelazowo- chromowego (TZC 3/1) i palladowego zawierającego 1% Pd na warstwie pośredniej z γ-Al2O3 w reakcji całkowitego utlenienia wodzianu aldehydu 1,1,1-trichlorooctowego (wodzianu chloralu), dozowanego jako modelowy roztwór wodny o stężeniu 50 g/L. Analizowano gazowe i ciekłe produkty utlenienia substratu, uzyskiwane w zakresie temp. 300-550°C i w czasie kontaktu reagentów z katalizatorem 0,36 s. Stwierdzono, że praktycznie całkowite utlenienie wodzianu chloralu można uzyskać w temp. 450°C z udziałem obydwu katalizatorów. Zawartość dioksyn w spalinach otrzymanych w wybranych temperaturach doświadczeń nie przekroczyła wartości dopuszczalnej międzynarodowego równoważnika toksyczności (international toxicity equivalent) wynoszącej 0,1 ng/m3. Uzyskane wyniki świadczą o możliwości obniżenia temperatury unieszkodliwiania substratu jako modelu odpadów chloroorganicznych do 450-550°C, z udziałem badanych katalizatorów w stosunku do procesu realizowanego w przemyśle w zakresie 1100-1500°C. Odpady chloroorganiczne powstające w wyniku działalności produkcyjnej różnych sektorów przemysłu klasyfikuje się jako szkodliwe lub toksyczne, zarówno dla środowiska przyrodniczego, jak i dla zdrowia człowieka. Związki te na skutek braku ich analogów w środowisku naturalny[...]

 Strona 1  Następna strona »