|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
» ŁUGOWANIE LATERYTOWYCH RUD NIKLONOŚNYCH Z UŻYCIEM GRZYBÓW PLEŚNIOWYCH
|
|
AGNIESZKA SZYMAŃSKA  ZYGMUNT SADOWSKI IRENA MALISZEWSKA AGNIESZKA SZUBERT
Zbadano możliwości wykorzystania metabolitów wytwarzanych przez dzikie grzyby strzępkowe do bioługowania krzemianowych
rud niklu. Przetestowano kilkanaście szczepów pleśni, wyizolowanych ze środowiska naturalnego, głównie z rodzaju
Aspergillus oraz Penicillium. Przeprowadzono badania wpływu zagęszczenia cząstek ciała stałego oraz pH na skuteczność
i przebieg procesu bioługowania. Dokonano porównania wydajności procesu bioługowania z ługowaniem chemicznym.
W oparciu o uzyskane wyniki, zaproponowano dwa warianty prowadzenia procesu ługowania z użyciem grzybów pleśniowych.
Słowa kluczowe: bioługowanie niklu, rudy laterytowe, rudy krzemianowe, Aspergillus niger, Penicillium sp. Nikel bioleaching,
laterite ores, Aspergillus niger, Penicilium sp.
LEACHING NICKEL-CONTAINING LATERITIC ORES
[...]
więcej»
w zeszycie
RUDY I METALE NIEŻELAZNE 2009/7
|
|
|
|
|
|
|
|
|
» ELEKTROWYDZIELANIE MIEDZI BEZPOŚREDNIO Z ROZTWORU PO BIOŁUGOWANIU KONCENTRATU Cu
|
|
MICHAŁ HANKE WIT BARANEK ANDRZEJ CHMIELARZ
Istotny postęp w technologii bioługowania koncentratów miedzi, umożliwiający wytwarzanie roztworów siarczanowych o stężeniu miedzi powyżej 40 g/dm3 i z wydajnością przewyższającą 90 %, skłonił do podjęcia badań zmierzających do sprawdzenia możliwości bezpośredniej produkcji miedzi elektrolitycznej z takich roztworów, z pominięciem stosowanej kla‐sycznie operacji ekstrakcji rozpuszczalnikowej. Badania prowadzono z roztworem otrzymanych z BRGM (Francja), a wytwo‐rzonym przez bioługowanie koncentratu miedzi z ZG LUBIN. Zastosowano elektrolizer z dwiema anodami wykonanymi ze stopu Pb1Ag oraz jedną katodą ze stali kwasoodpornej. Stosowana katodowa gęstość prądu wynosiła 200 A/m2, tempera‐tura elektrolitu 55 °C, a w skład zestawu inhibitorów wchodził klej kostny i tiomocznik. Pierwsze testy prowadzone zarówno w trybie ciągłym, jak i cyklicznym, wykazały możliwość produkcji osady katodowych metalicznych, zwartych, jednak wydaj‐ności prądowe procesu były relatywnie niskie 61÷77 %, a wskaźnik zużycia energii elektrycznej wynosił 2500÷3100 kWh/t Cu. Przyczyną takiej sytuacji była niewątpliwie wysoka zawartość żelaza(III) w roztworze. Podjęto próby usunięcia jonów żelaza(III) z roztworu po bioługowaniu koncentratu. Poziom żelaza(III) został zredukowany na drodze wytrącania hydroli‐tycznego oraz w formie jarozytu. W przypadku pierwszej techniki Fe usunięto w około 96 %, proces filtracji zachodził jednak opornie, straty miedzi do osadu wynosiły około 4 %. W wyniku zastosowania techniki jarozytowej osiągnięto 71 % stopień
Mgr inż. Michał Hanke, mgr inż. Wit Baranek, dr inż. Andrzej Chmielarz, prof. IMN — Instytut Metali Nieżelaznych, Gliwice.
usunięcia żelaza. Proces filtracji przebiegał łatwo, zaś straty miedzi do osadu wynosiły około 3 %. Próby elektrowydzielania miedzi z roztworów o zredukowanej zawartości żelaza(III) charakteryzowały się wysokimi wydajnościami prądowymi, od‐powiednio: 96 % i 91 %. Otrzymywane osady katodow[...]
więcej»
w zeszycie
RUDY I METALE NIEŻELAZNE 2012/1
|
|
|
|
|
|
|
Strona 1
Następna strona »
|
Twój Profil
Twój koszyk
