|
|
|
|
|
|
|
|
|
» Ługowanie Pb(II) z odpadowych szkieł CRT w roztworach różnych kwasów i zasad
|
|
aDrianna strzaŁKoWsKa  moniKa WojtaLa jerzy siWKa
W pracy pokazano, że istnieje potrzeba poszukiwania nowych metod zagospodarowania odpadowych szkieł CRT (Cathode Ray Tube)
i redukcji metali ciężkich zawartych w tym typie szkła. Skupiono się na charakterystyce metod, które mogą zostać wykorzystane do
tego celu i przedstawiono eksperymentalne wyniki ługowania Pb(II) ze szkła CRT przy użyciu różnych roztworów kwasów i zasad.
It is shown in this work that there is a need to seek new methods of CRT waste glass management and reduce heavy metals amount
in this type of glass. Focused on the characteristics of methods that can be used for this purpose and shows experimental results of
Pb(II) leaching from CRT glass in different acid and alkali solutions.
Słowa kluczowe: ługowanie, szkła CRT, ołów, eksperymentalne badania laboratoryjne
Key words: leaching, CRT glass, lead, experimental laboratory research
2011 r. HUTNIK-WIADOMOŚCI HUTNICZE S. 743
Wstęp. CRT (Cathode Ray Tube) to technologia
stosowana w większości starszych odbiorników
telewizyjnych i monitorów komputerowych. Istnieją dwa rodzaje monitorów CRT: czarno-białe
(monochromatyczne) i kolorowe. Kineskop stanowi około 65 % masy komputera, bądź telewizora
i w 85 % zbudowany jest ze szkła. Lampa obrazowa CRT zbudowana jest z czterech szklanych
części, które schematycznie przedstawiono na rys. 1 [1].
Należy zaznaczyć, że skład chemiczny poszczególnych
części materiału szklanego jest zróżnicowany w zależności od producenta, daty produkcji oraz od zadań, jakie [...]
więcej»
w zeszycie
HUTNIK - WIADOMOŚCI HUTNICZE 2011/9
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
» Polimetaliczne konkrecje oceaniczne jako potencjalne źródło surowców metalicznych
|
|
Bernadeta Gajdaa Mariusz B. Bogackib
Przedstawiono różne metody pozyskiwania
metali z konkrecji oceanicznych. W omawianych
procesach wydobycia metali ze złóż
oceanicznych na szczególną uwagę zasługują
metody hydrometalurgiczne. Dobrze dobrany
proces ługujący pozwala odzyskać w większości
prawie wszystkie metale przy niskich
kosztach energetycznych. Wykorzystanie różnorodnych
metod selektywnego rozdzielania
i wydzielania jonów metali pozwolić może na
zwiększenie wielkości dostępnych źródeł surowcowych.
A review, with 36 refs., of pyrometallurgical, hydrometallurgical
and combined processes for recovering metals from
polymetallic oceanic nodules. A special attention was paid
to use of NH3, H2SO4 and HCl solns. for leaching the nodules.
Pierwsze informacje o konkrecjach oceanicznych pochodzą
z wyprawy badawczej HMS Challenger z lat 1872-1876, która w rejonie
Wysp Kanaryjskich natrafiła na porowate, kuliste oraz owalne
formy o różnych rozmiarach i czarnej barwie (rys. 1)1).
Konkrecje oceaniczne zalegają dna oceanów na głębokości
1-6 tys. m. Mają kształt kulisty, czasami spłaszczony, rzadko
przybierają formy nieregularne. Składają się z jądra (może nim być
np. fragment szkieletu organizmu, ziarno minerału, kawałki szkliwa
wulkanicznego), wokół którego nawarstwiają się słoje minerałów.
Rozmiary wahają się w granicach 0,1-25 cm, najczęściej 2-8 cm.
Średnia gęstość konkrecji wynosi 2,5 g/cm3. Konkrecje są materiałem
porowatym o drobnych porach, a ich porowatość sięga do 60%
objętości2).
Konkrecje oceaniczne występują praktycznie w każdym rejonie,
zarówno na dnie Pacyfiku, Oceanu Indyjskiego lub Atlantyku, jak też
w mniejszych akwenach morskich, np. na dnie Morza Bałtyckiego3).
W chwili obecnej perspektywiczne znaczenie mają dwa pola: jedno
w strefie przyrównikowej Pacyfiku oznaczone jako pole Clarion-
Clipperton oraz drugie na Oceanie Indyjskim oznaczone jako pole
Centralno-Indyjskie.
Z chemicznego punktu widzenia konkrecje oceaniczne stanowią
naturalne skupienie t[...]
więcej»
w zeszycie
PRZEMYSŁ CHEMICZNY 2010/7
|
|
|
» Fizykochemiczne metody ex - situ oczyszczania osadów dennych z metali ciężkich
|
|
Jan Bogacki Jeremi Naumczyk
Wśród metali ciężkich najważniejszymi są: rtęć (Hg), kadm
(Cd), chrom (Cr), kobalt (Co), miedź (Cu), ołów (Pb), nikiel (Ni),
cynk (Zn). Metale te są uznawane za najbardziej niebezpieczne dla
środowiska wodnego, ponieważ są albo najbardziej toksyczne (Hg,
Cd), albo odprowadzane do środowiska w największych ilościach
(Zn, Cu) [1, 2].
Metale ciężkie zdeponowane w osadach dennych stanowią
trwałe i nierozkładalne zanieczyszczenie środowiska, powodujące
duże zagrożenie wtórnego zanieczyszczania wody. Wśród
występujących w środowisku form metali ciężkich wiele jest mobilnych
i może przemieszczać się w głąb i ku powierzchni osadów
[3].
Podwyższone stężenie metali ciężkich w wodach i osadach dennych
przyczyniło się w przeszłości do wielu tragedii, takich jak choroba
Miamata, spowodowa[...]
więcej»
w zeszycie
GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2009/11
|
|
|
|
Strona 1
Następna strona »
|
Twój Profil
Twój koszyk
