Wyniki 1-10 spośród 1549 dla zapytania: ciecze jonowe

Ciecze jonowe jako związki wielofunkcyjne


  Przedmiotem publikacji są ciecze jonowe, związki intensywnie badane w ostatnich latach zarówno przez zespoły akademickie, jak i przemysłowe. Poruszone zostały najważniejsze zagadnienia, od definicji do zastosowania cieczy jonowych. Skoncentrowano się na ich właściwościach fizykochemicznych, biologicznych i potencjalnych aplikacjach. Dokonano promocji nowych cieczy jonowych opracowanych na zlecenie firmy Ciech. Ciecze te otwierają nową olbrzymią grupę herbicydowych cieczy jonowych. A review, with 43 refs., of properties and uses of ionic liqs. In particular, their uses as solvents and biolog. active agents were taken into consideration. Ciecze jonowe to związki chemiczne zbudowane z kationu i anionu, o temperaturze topnienia poniżej temperatury wrzenia wody. Kation cieczy jonowej jest organiczny, a anion może być organiczny lub nieorganiczny. Taka ogólna definicja powoduje, że kombinacji kation/anion może być bardzo dużo, szacuje się, że na poziomie 1018. W Chemical Abstracts stosowanym słowem kluczowym tej olbrzymiej grupy związków chemicznych jest ionic liquids. Przyjmuje się, że pierwszą ciecz jonową otrzymał P. Walden1) w 1914 r. w wyniku reakcji etyloaminy ze stężonym kwasem azotowym(V). Dopiero w 1948 r. ukazały się 3 patenty amerykańskie2) opisujące syntezę pierwszych cieczy jonowych z anionem chloroglinianowym w reakcji bromku 1-etylopirydyniowego z trichlorkiem glinu. Pionierskie prace nad zastosowaniem chloroglinianów jako elektrolitu w bateriach rozpoczął w 1963 r. major dr L.A. King w Air Force Academy w USA. W literaturze opublikowano jedynie prace o charakterze podstawowym3). Trichlorek glinu z chlorkiem 3-alkilo-1-metyloimidazoliowym tworzy ciecz jonową. Szokującym faktem, nawet dla doświadczonego chemika-syntetyka, jest sytuacja, gdy podczas kontaktu dwóch ciał stałych w temperaturze otoczenia powstaje ciecz i dodatkowo wydziela się ciepło. Jeżeli stosunek molowy AlCl3 do chlorku imidazoliowego jest mniejszy[...]

WYNALAZCZYNI 2011 - Kandydatka

Czytaj za darmo! »

Dawno temu w szkole pokochała chemię dzięki licealnej pani profesor. W domu też było dużo chemii - ojciec pracował w Instytucie Przemysłu Fermentacyjnego i opowiadał o warzeniu piwa, po wujku, pracowniku Zakładów Norblina, odziedziczyła francuskie książki chemiczne sprzed wieku. Wybór studiów chemicznych na Politechnice Warszawskiej nie był przypadkiem. Dzisiaj zajmuje się amoniowymi cieczami jonowymi. Wynalazek życia to nowe ciecze jonowe o działaniu biobójczym. Ciecze jonowe, po raz pierwszy uzyskane w 1914 r., to bardzo modne dzisiaj związki o zaskakująco różnorodnych zastosowaniach. Składają się z organicznego kationu i anionu, który może być zarówno organiczny, jak i nieorganiczny. Są niepalne, stabilne chemicznie, elektrochemicznie i termicznie, nie rozkładają się w wysokich temperaturach, są dobrymi przewodnikami. Mogą się w nich rozpuszczać związki organiczne i nieor[...]

Ionic liquids as accelerators of elastomer vulcanization. Ciecze jonowe jako przyspieszacze wulkanizacji elastomerów


  Eight alkylimidazolium salts were used for curing butediene- styrene elastomer to study the vulcanization kinetics, crosslinks d. and mech. properties of the vulcanizates. Use of the ionic liqs. resulted in accelerating the curing rate but also in increasing the resistance of the rubber vulcanizates against UV and thermal aging. Przedstawiono wyniki badań doświadczalnych dotyczących zastosowania soli alkiloimidazoliowych w procesie wulkanizacji siarkowej elastomeru butadienowo-styrenowego. Stwierdzono, że ciecze jonowe z powodzeniem mogą wspomagać tradycyjne przyspieszacze wulkanizacji. Ich zastosowanie pozwoliło na skrócenie czasu wulkanizacji mieszanek elastomerowych, poprawę gęstości usieciowania wulkanizatów oraz ich odporności na starzenie termooksydacyjne i pod wpływem promieniowania UV. W ostatnich latach badania dotyczące cieczy jonowych są jednym z najszybciej rozwijających się obszarów w chemii i przemyśle. Wzrost zainteresowania cieczami jonowymi wynika z ich unikatowych właściwości. Są one zdolne do rozpuszczania związków organicznych, zarówno polarnych, jak i niepolarnych. Z uwagi na niskie ciśnienie par oraz nielotność postrzegane są jako rozpuszczalniki potencjalnie przyjazne środowisku. Ponadto właściwości chemiczne i fizyczne cieczy jonowych mogą być projektowane do konkretnych zastosowań poprzez dobranie odpowiedniego kationu i anionu. W ostatnich latach ciecze jonowe stosowane są jako rozpuszczalniki do prowadzenia polimeryzacji1), do rozpuszczania polimerów2, 3) oraz tworzenia nowych kompozytów polimerowych1). [...]

Ionic liquids with (4-chloro-2-methylphenoxy)acetate anion. Ciecze jonowe z anionem (4-chloro-2-metylofenoksy)octanowym


  Four ionic liqs. with 2-Me-4-ClC6H3OCH2COO anion were studied for herbicidal activity against white mustard under std. conditions. The ionic liqs. showed higher efficiency than a com. herbicide used for comparison.Przedstawiono aktywność powierzchniową oraz właściwości chwastobójcze amoniowych oraz pirydyniowych cieczy jonowych zawierających w swej strukturze anion [MCPA]. Kwas (4-chloro-2-metylofenoksy)octowy (MCPA) od ponad 60 lat jest szeroko stosowany do zwalczania chwastów dwuliściennych w zbożach, trawach nasiennych, lnie, w sadach, na użytkach zielonych i trawnikach. Jest to herbicyd o działaniu układowym z grupy regulatorów wzrostu, o mechanizmie działania podobnym do mechanizmu działania auksyny roślinnej, kwasu indolilooctowego (IAA). MCPA szybko przemieszcza się w roślinie i gromadzi głównie w strefach wzrostu, przenika do roślin przez liście i częściowo przez korzenie1). Ciecze jonowe są to związki zbudowane z kationu i anionu, o temperaturze topnienia poniżej 100°C2). Zaletą cieczy jonowych jest ich niska, praktycznie niemierzalna prężność par, co oznacza, że w temperaturze pokojowej są praktycznie nielotne i nie emitują oparów do środowiska. Najczęściej otrzymywane są w reakcji wymiany jonowej czwartorzędowego halogenku amoniowego, zwanego prekursorem cieczy jonowej, na inne aniony, organiczne lub nieorganiczne. W ostatnich latach, w dwóch ośrodkach badawczych: Instytucie Technologii i Inżynierii Chemicznej Politechniki Poznańskiej oraz Instytucie Ochrony Roślin-PIB w Poznaniu, prowadzone są badania nad herbicydowymi cieczami jonowymi, zawierającymi w swej strukturze aniony pochodzące od popularnych związków chwastobójczych3- 8). Zaobserwowano, że herbicydowe ciecze jonowe cechują się skuteczniejszym działaniem w zwalczaniu chwastów niż znane obecnie preparaty w formie soli sodowej lub potasowej. Dodatkowo [...]

Rozpuszczalniki przyszłości ciecze jonowe i płyny nadkrytyczne


  Ciecze jonowe i płyny nadkrytyczne są obecnie zaliczane do nowej klasy rozpuszczalników (tzw. neoteric solvents) o niespotykanych dotychczas właściwościach. Często są nazywane rozpuszczalnikami XXI w., ponieważ umożliwiają opracowanie czystych i bardziej przyjaznych środowisku naturalnemu technologii chemicznych. W ostatnich latach wzrosło zainteresowanie zieloną chemią, czyli chemią przyjazną środowisku. Zielona chemia dotyczy nowego podejścia do zagadnienia syntezy, przeróbki i wykorzystania związków chemicznych, co ma na celu zmniejszenie zagrożenia dla środowiska i zdrowia człowieka. Założenia zielonej chemii odnoszą się także do przemysłu spożywczego. Jego rozwój jest związany z wieloma trudnymi do rozwiązania zagadnieniami dotyczącymi m.in. zaspokojenia potrzeb surowcowych oraz zużycia substancji pomocniczych (rozpuszczalników, katalizatorów, związków syntetycznych), a także rosnącej wraz z wielkością produkcji ilością odpadów i produktów ubocznych. Duży nacisk kładzie się obecnie na zastąpienie procesów - głównie ekstrakcji - z udziałem tradycyjnych rozpuszczalników technologiami bez ich udziału lub wykorzystującymi płyny w stanie nadkrytycznym oraz ciecze jonowe [6]. PŁYNY NADKRYTYCZNE Stan nadkrytyczny jest specyficznym stanem materii, w którym gaz i ciecz mają identyczne właściwości. Występuje wtedy, gdy temperatura i ciśnienie przekroczą określoną wartość krytyczną charakterystyczną dla danej substancji (tabela). Stan nadkrytyczny łączy niską lepkość i łatwość penetracji typową dla gazów z charakterystyczną dla cieczy możliwością rozpuszczania substancji stałych. Dzięki zdolnościom rozpuszczającym, płyny (gazy) w stanie nadkrytycznym są wykorzystywane przede wszystkim do ekstrakcji (supercritical fluid extraction) [10], ale mogą również pełnić funkcję środowiska reakcyjnego [4]. W przypadku ekstrakcji gazami w stanie nadkrytycznym proces prowadzi się w warunkach ciśnienia i temperatury wyższych od parametrów kr[...]

Acidic ionic liquids as catalysts in the industrial organic synthesis Kwasowe ciecze jonowe jako katalizatory w przemysłowej syntezie organicznej DOI:10.15199/62.2016.6.27


  A review, with 58 refs., of Lewis and Brønsted acidic ionic liqs. as catalyst in Friedel-Crafts alkylation, Diels-Alder reaction and esterification. Dokonano przeglądu literatury dotyczącej zastosowania kwasowych cieczy jonowych jako katalizatorów w syntezie organicznej. Ciecze te mogą posiadać centrum kwasowości Lewisa lub Brønsteda ulokowane w strukturze kationu i/lub anionu. Opisano metody wyznaczania kwasowości cieczy jonowych, przedstawiono ich charakterystykę oraz przykłady zastosowania jako katalizatorów w typowych reakcjach katalizowanych za pomocą kwasów (alkilowanie Friedla i Craftsa, reakcja Dielsa i Aldera oraz estryfikacja). Katalizatory stosowane w czystych technologiach chemicznych odgrywają kluczową rolę w rozwiązywaniu problemów w przemyśle chemicznym. Jednymi z ważniejszych katalizatorów są kwasy Lewisa i Brønsteda, które są powszechnie używane w przemysłowych procesach alkilowania, izomeryzacji, polimeryzacji i estryfikacji. Stosowanie konwencjonalnych kwasów, takich jak np. HF, AlCl3 lub BF3, wiąże się z licznymi problemami, do których można zaliczyć korozyjność, toksyczność, generację dużej ilości odpadów oraz niewystarczającą rozpuszczalność wielu substratów w ciekłych kwasach1). Dlatego też obecnie wzmożone są poszukiwania alternatywnych, nietoksycznych i przyjaznych dla środowiska kwasowych katalizatorów, zarówno homogenicznych, jak i heterogenicznych. Najważniejsze cechy efektywnego katalizatora to wysoka aktywność, selektywność i stabilność. Katalizatory homogeniczne charakteryzują się wyższą aktywnością oraz homogeniczną dystrybucją miejsc aktywnych, ale utrudniona jest ich separacja po reakcji i powtórne użycie. Katalizatory heterogeniczne zwykle posiadają lepiej dostępne centra aktywne, które znajdują się głównie na ich powierzchni. Niemniej jednak ich podstawową zaletą jest prosty sposób wydzielania, możliwość wielokrotnego zawrotu oraz zastosowanie reaktorów ze złożem nieruchom[...]

VII Sympozjum "Czwartorzędowe sole amoniowe i obszary ich zastosowania w gospodarce"


  W dniach 1-2 lipca 2010 r. w Poznaniu, w sali konferencyjnej Instytutu Ochrony Roślin odbyło się VII Sympozjum "Czwartorzędowe sole amoniowe i obszary ich zastosowania w gospodarce" zorganizowane przez Instytut Technologii Drewna, Wydział Technologii Chemicznej Politechniki Poznańskiej, Instytut Chemii Przemysłowej im. prof. Ignacego Mościckiego i Instytut Ochrony Roślin. W Sympozjum wzięło udział ok. 120 osób z wyższych uczelni technicznych, instytutów naukowo-badawczych oraz z przemysłu. Patronat honorowy nad Sympozjum sprawowali Wicepremier i Minister Gospodarki, Waldemar Pawlak oraz Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, prof. Barbara Kudrycka. Komitetowi Naukowemu Sympozjum przewodniczył prof. dr hab. inż. Juliusz Pernak, a Komitetowi Organizacyjnemu doc. dr Władysław Strykowski. Sekretarzem Komitetu Naukowego była dr inż. Katarzyna Materna. Otwarcia Sympozjum dokonali Panowie prof. Juliusz Pernak i doc. dr Władysław Strykowski, dyrektor Instytutu Technologii Drewna. Doc. W. Strykowski przeczytał adresy kierowane do uczestników Sympozjum od Wicepremiera W. Pawlaka, Minister B. Kurdyckiej i Prezydenta Miasta Poznania, Ryszarda Grobelnego. Uczestników Sympozjum powitał również prof. dr hab. Marek Mrówczyński, dyrektor Instytutu Ochrony Roślin. Pierwszy referat plenarny przedstawił Pan prof. J. Pernak, który opisał ciecze jonowe jako związki wielofunkcyjne (pełny tekst Przem. Chem. 2010, 89, 1499). Pierwsze związki typu soli amoniowych zsyntetyzował Menschutkin w 1890 r. Ich liczba może teoretycznie wynieść 1018. Prelegent przedstawił historię cieczy jonowych, polski wkład naukowy w ich rozwój i badania (prof. Mieczysław Mąkosza i współpracownicy), oraz znane zastosowania cieczy jonowych. Ładunki dodatnie w cząsteczkach cieczy jonowych lokują się na atomach azotu, a ujemne głównie na atomach azotu i tlenu. Ciecze jonowe mają szerokie zastosowania w syntezie chemicznej, jako rozpuszczalniki pozwalające uzys[...]

Cross-linking of elastomers at low temperature with ionic liquids. Ciecze jonowe stosowane do sieciowania elastomerów w obniżonych temperaturach


  Five ionic liqus. (NH4 + salts) and (PhCMe2O)2 were used for curing butadiene-styrene rubber at 90°C. The process was followed by chemiluminescence. Use of the ionic liqs. resulted in decreasing the activation energy of cross-linking. Activity of the curing agent was detd. Addn. of SiO2 filler resulted in an increase in the tensile strength ageing resistance of vulcanizates. The ionic liqs. were found good co-agents and dispersing agents in rubber curring. Wykazano, że systemy zbudowane z wodoronadtlenku kumenu oraz amoniowych cieczy jonowych są skutecznymi układami sieciującymi elastomer butadienowo-styrenowy. Dokonano charakterystyki układów sieciujących za pomocą badań chemiluminescencji oraz wyznaczono energię aktywacji reakcji sieciowania. Zbadano kinetykę sieciowania mieszanek elastomerowych, a następnie gęstość usieciowania i właściwości mechaniczne wulkanizatów. Oceniono wpływ soli amoniowych na procesy starzenia wulkanizatów. Ponadto stwierdzono, że ciecze jonowe są związkami wielofunkcyjnymi odgrywającymi rolę koagentów sieciowania, jak również substancji dyspergujących.Sieciowanie jest podstawowym procesem technologicznym pozwalającym przekształcić plastyczny materiał w gotowe wyroby gumowe - inżynieryjny materiał konstrukcyjny o pożądanym zbiorze właściwości fizykochemicznych i mechanicznych. Wulkanizacja utrwala kształt wyrobów, elastomer traci zdolność do płynięcia i może długotrwale przenosić naprężenia mechaniczne1). Należy jednak podkreślić, że proces sieciowania jest jednym z najbardziej energochłonnych etapów w technologii produkcji wyrobów gumowych. Fakt ten był bodźcem do poszukiwania układów sieciujących elastomery w temp. poniżej 100°C. Według doniesień literaturowych wodoronadtlenek kumenu jest inicjatorem ulegającym katalitycznemu rozpadowi na rodniki pod [...]

Od organizatorów Sympozjum "Czwartorzędowe sole amoniowe i obszary ich zastosowania"


  VIII Sympozjum "Czwartorzędowe sole amoniowe i obszary ich zastosowania" odbywało się pod hasłem Ciecze jonowe - od syntezy przez właściwości do aplikacji. Patronatem objęli je Janusz Piechociński, Wiceprezes Rady Ministrów i Minister Gospodarki, prof. Barbara Kudrycka, Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, oraz Stanisław Kalemba, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Organizatorami były dwie uczelnie: Wydział Technologii Chemicznej Politechniki Poznańskiej i Wydział Chemiczny Politechniki Łódzkiej oraz dwa instytuty branżowe: Instytut Ochrony Roślin-Państwowy Instytut Badawczy i Instytut Chemii Przemysłowej w Warszawie. Celem Sympozjum było przedstawienie najnowszych osiągnięć w obszarze badań naukowych prowadzonych w zakresie czwartorzędowych soli amoniowych i cieczy jonowych (synteza, fizykochemia, aktywność powierzchniowa, analityka, toksykologia, ekotoksykologia, degradacja i biodegradacja, mikrobiologia), a także nowych kierunków zastosowań cieczy jonowych (reakcja chemiczna i enzymatyczna, kataliza, procesy separacji, rozpuszczanie i degradacja biomasy i tworzyw sztucznych, elektrolity, smary, farby, materiały użytkowe). Sympozjum j[...]

Ciecze jonowe jako przyspieszacze wulkanizacji elastomerów


  Badano zastosowanie cieczy jonowych z anionem 2-merkaptobenzotiazolanowym oraz dibutyloditiokarbaminianowym jako przyspieszaczy wulkanizacji siarkowej elastomeru butadienowo- akrylonitrylowego (NBR). Aktywność cieczy jonowych w procesie wulkanizacji oceniono na podstawie kinetyki wulkanizacji mieszanek, gęstości usieciowania wulkanizatów oraz ich właściwości mechanicznych. Ciecze jonowe są efektywnymi przyspieszaczami wulkanizacji NBR. Pozwalają na skrócenie czasu wulkanizacji mieszanek w porównaniu z czasem sieciowania wobec tradycyjnych przyspieszaczy. Wulkanizaty usieciowane w obecności cieczy jonowych wykazują większą gęstość usieciowania oraz większą wytrzymałość na rozciąganie w porównaniu z wulkanizatami uzyskanymi w obecności 2-merkaptobenzotiazolu. Ponadto wykazują odporność na starzenie termiczne. Eight new ionic liqs. with 2-mercaptobenzothiazolate and dibutyldithiocarbamate anions were synthesized and characterized. Acrylonitrile-butadiene elastomer was cured with the ionic liqs. as vulcanization accelerators to study the vulcanization kinetics of the rubber compds., crosslinking d. and mech. properties of the vulcanizates. Use of the ionic liqs. resulted in shortening the vulcanization time and increase in the thermal resistance of vulcanizates, tensile strength and crosslinking d. of the vulcanizates. Wulkanizację kauczuku siarką przeprowadza się przy udziale przyspieszaczy organicznych i aktywatorów. Pozwalają one na zwiększenie efektywności wykorzystania siarki w procesie sieciowania oraz na istotne skrócenie czasu wulkanizacji. Zastosowanie przyspieszaczy pozwala również w niektórych przypadkach na obniżenie temperatury wulkanizacji1). Podczas wulkanizacji kauczuku siarką w obecności przyspieszaczy reaguje zespół składników zawierający kauczuk, siarkę, przyspieszacze i aktywatory wulkanizacji. Ze względu na złożoność tego procesu, mimo licznych badań jego mechanizm nie został jeszcze w pełni poznany. W[...]

 Strona 1  Następna strona »