» Niemiecki przemysł papierniczy opiera się kryzysowi gospodarczemu
|
|
18 lutego br. odbyła się doroczna konferencja prasowa, zorganizowana
przez VDP (Związek Papierni Niemieckich), na której
aktualną sytuację niemieckiej branży papierniczej omawiały czołowe
postaci niemieckiego przemysłu papierniczego: dr Wolfgang
Palm, Moritz J. Weig, dr Christopher Grünewald, Bernd Rettig
i Klaus Windhagen. Redaktor naczelny "Wochenblatt für Papierfabrikation",
dr hab. Manhart Schegel streścił przekazane przez
tych panów informacje i opublikował je w marcowym numerze
(Wbl. Papierfabr. 127, 5, 165, 2009).
Z wypowiedzi uczestników dyskusji wynikało, że niemiecki
przemysł papierniczy czeka trudny rok.
Kryzys finansowy i gospodarczy pozostawił swój ślad na przemyśle
papierniczym już w 2008 roku. Roczna produkcja papieru
i tektury w Niemczech wyniosła 22,8 mln t, c[...]
więcej»
w zeszycie
PRZEGLĄD PAPIERNICZY 2009/4
|
|
|
» Pozysk makulatury przez przemysł papierniczy w Polsce
|
|
PIOTR PRZYBYSZ 
W artykułach (1-4) dokonano przeglądu literatury dotyczącej
zasobów i odzysku makulatury w skali globalnej, w krajach
europejskich zrzeszonych w organizacji CEPI (Confederation of
European Paper Industries) oraz w Polsce. Celem niniejszego
artykułu jest ocena systemu pozysku makulatury przez przemysł
papierniczy w Polsce.
Czynniki kształtujące pozysk makulatury
Na wielkość pozysku makulatury przez przemysł papierniczy
(PM) składa się:
- wielkość odzysku makulatury,
- saldo importu-eksportu makulatury,
- ilość makulatury przeznaczonej do przerobu poza przemysłem
papierniczym bądź do utylizacji.
M M (I E)M M P = O + S -U -
Recovered Paper Collection by Paper Industry in Poland
gdzie:
PM - pozysk makulatury przez przemysł papierniczy,
OM - odzysk makulatury w kraju,
S(I-E)M - saldo importu-eksportu makulatury,
UM - wykorzystanie makulatury poza przemysłem papierniczym
bądź jej utylizacja.
Na rysunku 1 przedstawiono wpływ powyższych czynników
na wielkość pozysku makulatury przez przemysł papierniczy
w Polsce w 2009 r.
Wielkość odzysku makulatury
Wielkość odzysku, czyli ilości zebranej makulatury w skali
kraju, jest wielkością bazową kształtującą wielkość pozysku
makulatury przez przemysł papierniczy. W Polsce odzysk makulatury
w 2009 r. wynosił 1.574 mln ton.
Wielkość odzysku makulatury uzależniona jest od wielkości
zasobów makulatury oraz od wielkości współczynnika odzysku
tego surowca.
Obecnie istnieją różne metody oceny zasobów makulatury
w skali kraju, według których wielkość tych zasobów w Polsce
w roku 2009 zawierała się w granicach 3,1÷4,4 mln ton (3).
Value of country-scale wastepaper recovered for paper industry is a
function of wastepaper recovery, balance of import and export, and
consumption of this material by paper industry.
Paper recovery in Poland has increased from 717 thousand metric
ton in 1999 to 1574 thousand metric ton in 2009. This means that the
increase was more than double.
Import-export balanc[...]
więcej»
w zeszycie
PRZEGLĄD PAPIERNICZY 2011/6
|
|
|
» Przemysł papierniczy a środowisko Fakty i mity
|
|
MARCIN SZWARC
Arykuł ten publikowaliśmy już w PP 5/2011 s. 282, ale ponieważ przypominania faktów i obalania mitów dotyczących naszego przemysłu
nigdy za wiele, czynimy to ponownie.
W błędnej, ale niestety dość powszechnej opinii, przemysł papierniczy nie jest przyjazny środowisku naturalnemu. W rzeczywistości
sektor branży papierniczej stanowi jedną z najbardziej ekologicznych gałęzi przemysłu, mającą ogromny wpływ na
zrównoważony ekorozwój zarówno w skali europejskiej, jak i całego świata.
Przedstawiamy najbardziej rozpowszechnione mity na temat wpływu przemysłu papierniczego i opakowań z tektury na środowisko
w zestawieniu ze stanem faktycznym.Mit 1 - Produkcja papieru i opakowań z tektury przyczynia
się do degradacji i zmniejszenia powierzchni lasów
Jest to jeden z najbardziej rozpowszechnionych i krzywdzących
mitów dla branży celulozowo-papierniczej.
Oto fakty:
- corocznie w Europie sadzi się o ponad jedną trzecią więcej
drzew niż wycina,
- powierzchnia lasów w Europie wzrasta w każdym roku o powierzchnię
porównywalną z 1,5 mln boisk piłkarskich, czyli
o ok. 6,5 tys. km2,
- w ciągu ostatnich 50 lat powierzchnia lasów w Europie wzrosła
o ponad 30%. W tym samym czasie produkcja papieru w Europie
wzrosła z poziomu 25 mln do ponad 100 mln ton,
- lasy obejmują 44% powierzchni lądu w Europie. 98% tych lasów
podlega zasadom zrównoważonej gospodarki leśnej,
- do [...]
więcej»
w zeszycie
PRZEGLĄD PAPIERNICZY 2011/11
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
» Zarys dziejów papiernictwa w II Rzeczypospolitej
|
|
Maciej Szymczyk
Dwudziestolecie międzywojenne to dla polskiego papiernictwa
okres niezwykle dynamicznego rozwoju. W latach 1919-1938
produkcja zwiększyła się kilkunastokrotnie (w stosunku do 1913 r.
wzrost wyniósł 373,8%), co dawało papiernictwu pozycję lidera
w grupie najszybciej rozwijających się branż w kraju (1). Okres ten
cieszy się niestety niewielkim zainteresowaniem historyków. Dotąd
najwięcej miejsca tematyce poświęcili: Kazimierz Badziak (2-4),
Stefan Libiszowski (5) i Bogumił Zajączkowski (6). Synteza dziejów
międzywojennego papiernictwa pojawiła się jako wstęp w szerszym
opracowaniu M. Szymczyka, dotyczącym branży w okresie
PRL-u (7), w oparciu o którą przygotowano niniejszy artykuł.
Rozwój branży papierniczej w II Rzeczypospolitej w dużej
mierze zależał od sytuacji gospodarczej państwa, dlatego okresy
koniunktur i kryzysów odbijały się na produkcji papieru. Podobnie
jak innym branżom, papiernictwu doskwierał niedobór kapitałów
na inwestycje; Polska, będąc znacznie biedniejszym krajem
niż państwa Europy Zachodniej, dodatkowo mocno zniszczona
w czasie działań wojennych, dysponowała skromniejszym potencjałem
finansowym. Jednak o losach papiernictwa decydowały
jeszcze inne czynniki wpływające na rozwój cywilizacyjny, m.in.
ograniczanie analfabetyzmu, rozwój szkolnictwa i kultury, ale
także rozbudowa administracji zwiększały zapotrzebowanie na
papier do pisania i drukowania.
W Polsce międzywojennej przemysł papierniczy, z niewielkimi
wyjątkami, znajdował się w rękach prywatnych. Po odzyskaniu
niepodległości tylko jedna fabryka przeszła na stan państwa -
niewielka papiernia na warszawskim Mokotowie, która z czasem
stała się własnością Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych,
również będącej własnością państwa. Drugą i zarazem ostatnią
państwową fabryką branży była budowana w ramach Centralnego
Okręgu Przemysłowego od połowy lat 30. XX w. celulozownia
w Niedomicach. Z pozostałych zakładów ponad połowa (najwięks[...]
więcej»
w zeszycie
PRZEGLĄD PAPIERNICZY 2010/7
|
|
|
|
|
|
|
Strona 1
Następna strona »
|
Twój Profil
Twój koszyk
