profil Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk
  Twój koszyk jest pusty

Czasowy dostęp?

zegar

To proste!

zobacz szczegóły
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

baza zobacz szczegóły

Wyniki wyszukiwania

Wyniki 1-10 spośród 640 dla zapytania: Skrobia oporna

» Oporna skrobia w produktach piekarskich

Dorota Czerwińska  
Skrobię oporną (ang. resistant starch - RS) definiuje się jako sumę skrobi i produktów jej niecałkowitego rozkładu, które nie są wchłaniane w jelicie cienkim zdrowego człowieka. Skrobia oporna ma małą podatność na działanie enzymów amylolitycznych, działających w przewodzie pokarmowym. Ze względu na właściwości chemiczne i spełniane funkcje skrobia oporna jest uznawana za składnik błonnika pokarmowego. Rodzaje skrobi opornej Wyróżnia się różne rodzaje skrobi opornej, różniące się pochodzeniem i sposobem otrzymywania. Skrobia oporna typu 1 (RS 1) to skrobia niedostępna dla enzymów trawiennych. Jest ona zamknięta w komórkach roślinnych o nieuszkodzonych ściankach komórkowych. Występuje ona w niecałkowicie zmielonych ziarnach zbóż. Skrobię oporną typu 2 (RS 2) stanowią ziarna skrobi, nieskleikowane, naturalnie oporne na działania amylaz. Skrobia tego typu znajduje się w surowych ziemniakach, kukurydzy i niedojrzałych bananach. Dorota Cz erwi ńska * Oporna skrobia w produktach piekarskich Skrobią typu 3 (RS 3) jest skrobia zretrogradowana, czyli ulegająca przekształceniu z formy spiralnej w uporządkowaną postać łańcuchów, czemu towarzyszy wydzielanie wody. Skrobia po retrogradacji nie jest podatna na trawienie przez enzymy amylolityczne. Ten rodzaj skrobi powstaje podczas obróbki technologicznej żywności, np. w czasie preparowania produktów zbożowych, w ziemniakach po ugotowaniu i ostudzeniu. Skrobię zretrogradowaną można otrzymywać poprzez zamrażanie skrobi skleikowanej. Skrobia oporna typu 4 (RS 4) to skrob[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD ZBOŻOWO-MŁYNARSKI 2011/8


 

» Dietetyczne produkty skrobiowe

JOANNA LE THANH  GRAŻYNA LEWANDOWICZ  
Wzrost zachorowań na choroby cywilizacyjne takie jak otyłość, cukrzyca, nadciśnienie czy nowotwory, będące chorobami dietopochodnymi, spowodował zwiększenie zainteresowania produktami spożywczymi, które nie tylko służą zaspokajaniu głodu, ale również wprowadzają do organizmu substancje poprawiające stan zdrowia bądź też zapobiegające chorobom. W związku z tym obserwuje się systematyczny roz[...] więcej»
w zeszycie PRZEMYSŁ SPOŻYWCZY 2007/8


 

» Charakterystyka żywieniowa kasz Cz. I. Wartość odżywcza i zdrowotna kaszy gryczanej

DOROTA CZERWIŃSKA  
Kasze są to całe lub rozdrobnione ziarna zbóż, oczyszczone i częściowo pozbawione okrywy owocowo-nasiennej. Po oczyszczeniu ziarna mogą być polerowane, gniecione, krojone, mielone, czasem też prażone. Surowcem do produkcji kasz są rozmaite zboża. Wytwarza się kasze z jęczmienia, gryki, owsa, prosa, kukurydzy i pszenicy. W zależności od stopnia oczyszczenia i rozdrobnienia ziarna wyróżniamy kasze gruboziarniste, łamane i drobne. Kasze gruboziarniste są otrzymywane przez obłuszczenie i wypolerowanie ziarna. Kształtem przypominają ziarno, z którego je wyprodukowano. Do kasz grubych zaliczamy kaszę gryczaną, jęczmienną pęczak oraz kaszę jaglaną. W efekcie częściowego rozdrobnienia obłuskanych ziaren, czyli pocięcia lub połamania otrzymuje się kasze łamane. Do tej grupy kasz należą[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD ZBOŻOWO-MŁYNARSKI 2009/10


 

» Skrobia oporna i jej znaczenie

Wacław Leszczyński  
Skrobia jest składnikiem wszystkich organizmów roślinnych, odkładanym w bulwach, nasionach i innych organach stanowiąc ich główny materiał zapasowy. Ziarna zbóż chlebowych zawierają jej ok. 70 proc. w[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD PIEKARSKI I CUKIERNICZY 2004/7


 

» Nowoczesne substancje strukturotwórcze

Elżbieta Dłużewska  Anna Florowska  
Poprawa jakości, w tym tekstury żywności, a także produkcja artykułów spożywczych nowej generacji są możliwe dzięki zastosowaniu substancji strukturotwórczych, modyfikacji ich właściwości oraz poszukiwaniu nowych, naturalnych dodatków i wykorzystaniu metod biotechnologicznych do pozyskiwania substancji strukturotwórczych o nowych pożądanych właściwościach. W nadawaniu lub utrzymywaniu tekstury przemysłowo otrzymywanych produktów żywnościowych dużą rolę odgrywają dodatki i składniki dodawane do żywności, które ze względu na pełnione funkcje można podzielić na: substancje zagęszczające, stabilizujące i żelujące, emulgatory oraz substancje współdziałające w tworzeniu i/lub utrzymaniu określonych struktur, takie jak substancje przeciwdziałające zbrylaniu, pienieniu, wspomagające pienienie. SUBSTANCJE STRUKTUROTWÓRCZE Grupę substancji zagęszczających, stabilizujących i żelujących stanowią hydrokoloidy - polimery o dużej masie cząsteczkowej, rozpuszczalne lub pęczniejące w wodzie. Są to substancje o charakterze polisacharydowym, jak agar, guma arabska, pektyna, galaktomannany oraz o charakterze białkowym - żelatyna [34]. Główną zaletą hydrokoloidów jest zdolność zatrzymywania wody w produktach żywnościowych. Niektóre z nich zwiększają lepkość produktów, inne tworzą struktury żelowe [6]. W celu modyfikacji właściwości funkcjonalnych hydrokoloidów wykorzystuje się oddziaływania synergistyczne pomiędzy nimi. W związku z tym obecnie w produkcji żywności coraz częściej stosuje się mieszaniny hydrokoloidów. Zastosowanie mieszaniny w miejsce pojedynczych gum pozwala na uzyskanie nowych właściwości funkcjonalnych, wytworzenie produktów żywnościowych o zmienionych właściwościach reologicznych oraz ograniczenie kosztów produkcji [13, 34]. WŁAŚCIWOŚCI EMULGUJĄCE HYDROKOLOIDÓW Większość hydrokoloidów polisacharydowych ma zdolność stabilizacji emulsji przez kształtowanie cech reologicznych fazy ciągłej. Jednak niektóre gumy polisacharydowe [...] więcej»
w zeszycie PRZEMYSŁ SPOŻYWCZY 2010/5


 

» Czynnik witalności


Obecnie specjaliści zajmujący się ochroną zdrowia oraz media ostrzegają przed otyłością i informują o zdrowej żywności, konsumenci coraz częściej oczekują więc, że żywność, którą kupują będzie zdrowa.[...] więcej»
w zeszycie PRZEMYSŁ SPOŻYWCZY 2005/10


 

» Zastosowanie skrobi modyfi kowanych w przemyśle spożywczym (II). Skrobie chemicznie modyfikowane

Wacław Leszczyński  
Skrobia składa się z łańcuchów cząsteczek D-glukozy. W każdej reszcie glukozowej są trzy, a w miejscu rozgałęzień łańcucha dwie, wolne grupy hydroksylowe (-OH), zwane też alkoholowymi (rys. 1). Ulegaj[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD PIEKARSKI I CUKIERNICZY 2006/6


 

» Wpływ sposobu wytwarzania octanu skrobiowego na jego amylolizę

Tomasz Zięba  Antoni Szumny  Małgorzata Kapelko  
Wytworzone poprzez acetylację skrobi retrogradowanej preparaty skrobi opornej RS4 charakteryzowały się znacznie większą opornością na działanie amyloglukozydazy (4-α-Dglukan- glukanohydrolazy) niż analogicznie wytworzone modyfikaty z naturalnej skrobi ziemniaczanej. Rozwinięta poprzez fizyczną modyfikację powierzchnia skrobi retrogradowanej była przyczyną większej podatności tej skrobi na acetylowanie oraz wpłynęła na odmienny w odniesieniu do skrobi naturalnej stosunek podstawienia przy 3. i 6. atomie węgla. Prawdopodobną przyczyną znacznej oporności skrobi retrogradowanej acetylowanej jest połączenie oporności skrobi RS3 (skrobia retrogradowana) i oporności skrobi RS4 (skrobia modyfikowana), która jest spowodowana względnie wysokim stopniem podstawienia resztami kwasu octowego przy 3. atomie węgla, co utrudniało hydrolizę przez amylazę sąsiadującego wiązania 1,4-glikozydowego. Native starch was retrograded and acetylated with Ac2O to prep. products resistant to hydrolysis with amyloglucosidase. The achieved resistance was explained by a high degree of acetylation on the 3rd C atom. Skrobia zawarta w pożywieniu jest głównym źródłem energii dla organizmu człowieka. Uchodzi ona za związek łatwo ulegający hydrolizie do glukozy pod wpływem enzymów trawiennych. W rzeczywistości niektóre formy skrobi nie ulegają całkowitemu scukrzeniu i przechodzą do jelita grubego stając się źródłem węgla dla bytującej tam mikroflory. Odporna na trawienie skrobia nazwana jest skrobią oporną RS (resistant starch)1). W organizmie człowieka pełni ona funkcję prozdrowotną. W procesie fermentacji zachodzącym w jelicie grubym powstają wodór, ditlenek węgla, metan, a także krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe (octowy, propionowy, masłowy). Kwasy te odgrywają istotną rolę w zapobieganiu powstawania raka jelita grubego i odbytu oraz obniżają pH środowiska, co utrudnia bytowanie patogenów w okrężnicy. Skrobia RS wraz z błonnikiem pokarmowym absorb[...] więcej»
w zeszycie PRZEMYSŁ CHEMICZNY 2011/3


 

» National Starch Food Innovation. Skrobia Hi-maize


Pa U l i n e Ta g g a ft, dyrektor ds. rozwoju firmy i produktów żywnościowych na Europę, w National Starch Food Innovation Kontrola masy ciała, szczególnie w kontekście zwiększania się populacji ludz[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD PIEKARSKI I CUKIERNICZY 2005/8


 

» Gryka - cenny surowiec w produkcji żywności funkcjonalnej

KAROLINA CHRISTA  MARIA SORAL-ŚMIETANA  
Gryka (Fagopyrum esculentum, Moench) jest rośliną jednoroczną, zaliczaną do zbóż ze względu na skład chemiczny oraz podobne wykorzystanie [1, 2]. Spośród wielu gatunków gryki tylko dwa są stosowane w przemyśle: zwyczajna (F. esculentum) i tatarka (F. tartaricum) [3]. Po okresie ograniczonej uprawy gryki, ostatnio ponownie doceniono prozdrowotne właściwości jej ziarniaków [4, 5]. Ważnymi bio[...] więcej»
w zeszycie PRZEMYSŁ SPOŻYWCZY 2007/12


 

 Strona 1  Następna strona »
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).