Wyniki 1-10 spośród 12 dla zapytania: authorDesc:"Krzysztof Kurek"

Czesław SAJDAK (1949-2007)

Czytaj za darmo! »

W dniu 3 kwietnia 2007 roku zmarł prof. dr hab. inż. Czesław Sajdak, naukowiec nauczyciel akademicki, wybitny reprezentant polskiej elektrotermii i magnetohydrodynamiki hutniczej, działacz stowarzyszeń naukowo-technicznych, zasłużony pracownik Wydziału Inżynierii Materiałowej i Metalurgii Politechniki Śląskiej. Urodził się 13 lipca 1949 roku Siemianowicach Śląskich. Po ukończeniu szkoły pods[...]

Wykorzystanie symulacji komputerowej do analizy pola temperatury w nagrzewnicy gazowej na linii cynkowania ogniowego

Czytaj za darmo! »

W artykule przedstawiono analizę prostego modelu gazowej nagrzewnicy taśm stalowych stosowanej podczas cynkowania metodą ciągłą. Opracowany model umożliwił komputerową symulację procesu nagrzewania wycinka taśmy. Jako wyniki obliczeń przedstawiono rozkłady temperatury na jego przekroju poprzecznym oraz przebieg temperatury powierzchni w czasie nagrzewania dla kilku parametrów procesu (czas, tem[...]

Ocena przydatności nagrzewania indukcyjnego w procesie hartowania kół zębatych

Czytaj za darmo! »

W pracy przedstawiono analizę wpływu sposobu i parametrów nagrzewania indukcyjnego na rozkład temperatury zęba w procesie hartowania. Obliczenia wykonano dla dwóch rodzajów nagrzewania: jednoetapowego przy zasilaniu wzbudnika prądem jednej częstotliwości oraz dwuetapowego przy wykorzystaniu zasilania sekwencyjnego dwoma częstotliwościami. Następnie porównano otrzymane wyniki: rozkłady temperatu[...]

Badanie ekranów wielowarstwowych tłumiących pole magnetyczne wokół nagrzewnic indukcyjnych

Czytaj za darmo! »

Niniejsza praca dotyczy ograniczenie niekorzystnego wpływu pola elektromagnetycznego na ludzi, którego źródłem są nagrzewnice indukcyjne. Badano skuteczności ekranowania w zależności od materiału, z jakiego ekran jest wykonany oraz jego konfiguracji. Przeprowadzono szereg obliczeń numerycznych (Flux 2D) wykonanych dla nagrzewnicy indukcyjnej 50 Hz oraz ekranów jedno i dwuwarstwowych. Abstract. [...]

IMPLEMENTACJA ALGORYTMU KODOWANIA I DEKODOWANIA LDPC DLA ZASTOSOWAŃ KOSMICZNYCH DOI:10.15199/59.2016.6.7


  IMPLEMENTATION OF LDPC CODING AND DECODING ALGORITHMS FOR SPACE APPLICATIONS Streszczenie: Referat opisuje programową, opartą o procesor ogólnego przeznaczenia, implementację kodera i dekodera kodu LDPC w wersji do zastosowań kosmicznych, zgodnej ze standardami CCSDS (Consultative Committee for Space Data Systems). Program optymalnie wykorzystuje możliwości współczesnych procesorów - wielordzeniowość i instrukcje wektorowe (SIMD). Uzyskane przepływności wskazują na równoprawność proponowanego rozwiązania z implementacjami opartymi o karty graficzne. Abstract: The paper describes software implementation of LDPC codec for codes from CCSDS standards based on CPU. The codec takes advantage of possibilities provided by modern processors - multiple cores and vector instructions (SIMD). Achieved throughput shows that proposed approach is comparable with implementations based on graphics processing units. Słowa kluczowe: CCSDS, kodowanie korekcyjne, LDPC, SIMD. Keywords: CCSDS, error correcting coding, LDPC, SIMD. 1. WSTĘP Zastosowanie kanałowych kodów korekcyjnych w systemach łączności radiowej pozwala na zmniejszenie stopy błędów w odebranym sygnale, umożliwiając poprawny odbiór sygnału o mniejszej mocy (mniejszej wartości stosunku mocy sygnału do mocy szumu SNR - Signal to Noise Ratio) lub zastosowanie bardziej efektywnych widmowo modulacji, pozwalających zwiększyć prędkość przesyłania danych. Przykładem kodów kanałowych pozwalających na zbliżenie prędkości transmisji do teoretycznej pojemności kanału określonej przez Shannona, są kody LDPC (Low Density Parity Check) [4], stosowane np. w systemie cyfrowej telewizji satelitarnej DVB-S2, sieciach bezprzewodowych standardu IEEE 802.11n/ac, czy też 802.16e. Ze względu na dużą złożoność obliczeniową procesu dekodowania kodu LDPC realizacje dekoderów LDPC, zwłaszcza dla strumienia danych o dużych przepływnościach, oparte są głównie o dedykowane rozwiązania sprzętowe [3], takie [...]

Adaptacyjny system łączności z satelitą na orbicie niskiej DOI:10.15199/59.2015.4.9


  Szersze wykorzystywanie małych satelitów umieszczonych na orbicie niskiej LEO (Low Earth Orbit) oraz wzrost ilości danych generowanych przez aparaturę umieszczoną na takich satelitach i przesyłanych na Ziemię wymaga efektywnych systemów transmisji. Satelita na orbicie LEO znajduje się w zasięgu stacji naziemnej tylko przez krótki czas, jego przelot nad stacją trwa od kilku do kilkunastu minut, w zależności od wysokości orbity. W czasie przelotu zmienia się znacznie moc odbieranego przez stację sygnału, w zależności od chwilowej odległości satelita - stacja naziemna, która może się zmieniać w zakresie od kilku tysięcy km, gdy satelita jest widziany tuż nad widnokręgiem, do kilkuset km, gdy przelatuje on bezpośrednio nad stacją naziemną. Duże zmiany odległości powodują duże zmiany tłumienia sygnału odbieranego przez stację. Dodatkowo w przypadku odbioru sygnału z satelity nisko położonego nad widnokręgiem wzrastają szumy odbierane przez antenę stacji naziemnej. ADAPTACYJNA TRANSMISJA DANYCH Z S ATELITY LEO Struktura systemu łączności Satelita na orbicie LEO porusza się względem stacji naziemnej z dużą prędkością i pozostaje w zasięgu stacji naziemnej w czasie maksymalnie kilkunastu minut. Powoduje to ograniczenie ilości danych, jakie można przesłać z satelity do stacji naziemnej. Chcąc zwiększyć ilość przesyłanych danych, należy albo wykorzystać wiele stacji naziemnych, zlokalizowanych w różnych odpowiednio odległych od siebie miejscach, albo zwiększyć przepływność danych przesyłanych z satelity przez zwiększenie mocy nadajnika na satelicie lub zwiększenie anteny stacji naziemnej. Powyższe rozwiązania są trudne do realizacji w przypadku niskobudżetowych misji, np. dla celów edukacyjnych, w których wykorzystywane są bardzo małe satelity. Dlatego w ramach projektu SACC (Satellite Adaptive Communication Channel), realizowanego dla Europejskiej Agencji Kosmicznej, zaproponowano wykorzystanie adaptacyjnego systemu łączności, który [...]

Badanie efektu przesunięcia środka fazowego anten w systemie lokalizacyjnym

Czytaj za darmo! »

Właściwości stosowanych anten mogą mieć istotny wpływ na uzyskiwane parametry systemu lokalizacyjnego. Anteny odpowiednio dobrane pod względem charakterystyk kierunkowych mogą ograniczać poziom odbieranych niepożądanych sygnałów odbitych od elementów środowiska rozpraszającego i w ten sposób korzystnie wpływać na właściwości całego systemu. Anteny, będące przedmiotem prezentowanych badań, zostały zaprojektowane dla systemu lokalizacyjnego, wykorzystującego pomiar czasu propagacji (TOA - Time of Arrival), opracowywanego w ramach projektu RESOLUTION [1]. System ten ma za zadanie lokalizować ruchome terminale w zamkniętym pomieszczeniu, zawierającym liczne obiekty odbijające fale elektromagnetyczne. Główne założenia dla konstrukcji anten były następujące: częstotliwość środkowa [...]

PROGRAMOWA IMPLEMENTACJA MODELU ODBIORNIKA SYSTEMU ŁĄCZNOŚCI Z SATELITĄ NA ORBICIE LEO DOI:10.15199/59.2015.4.71


  Referat przedstawia opis implementacji części programowej odbiornika systemu adaptacyjnej transmisji danych z satelity poruszającego się po orbicie niskiej LEO z wykorzystaniem technik cyfrowego przetwarzania sygnału. Odbiornik jest wielowątkową aplikacją pracującą na komputerze PC, współpracującą z zewnętrznym modułem SDR. Odbiornik umożliwia korekcję przesunięcia częstotliwości, spowodowanego efektem Dopplera i realizuje miękko-decyzyjne dekodowanie sygnału dla modulacji BPSK, QPSK, 8-PSK i 16-APSK. 1. WSTĘP Opisywany odbiornik powstał w ramach projektu "SACC - Satellite Adaptive Communication Channel", realizowanego dla Europejskiej Agencji Kosmicznej, w którym zaproponowano opracowanie modelu adaptacyjnego systemu przesyłania danych z satelity umieszczonego na orbicie LEO, pozwalającego zwiększyć ilość danych przesyłanych w czasie pojedynczego przelotu satelity nad stacją naziemną. Satelita na orbicie niskiej porusza się względem stacji naziemnej i pozostaje w jej zasięgu w ciągu kilku lub kilkunastu minut, w zależności od wysokości orbity. W czasie przelotu satelity, ze względu na znaczne zmiany odległości satelita-stacja naziemna, zmienia się moc odbieranego sygnału. Zwiększenie mocy sygnału i wzrost stosunku sygnał szum SNR, gdy satelita przelatuje nad stacją pozwala na zwiększenie szybkości przesyłania danych, poprzez zastosowanie bardziej efektywnej widmowo modulacji, albo przez zwiększenie przepływności binarnej transmitowanego sygnału (poszerzenie pasma transmisji). Odbiornik na podstawie oszacowanej wartości SNR przesyła kanałem zwrotnym (kanał telekomend sterujących pracą satelity) żądania zmiany parametrów transmisji tak, aby przesłać jak największą ilość danych z satelity, przy zachowaniu stopy błędów poniżej założonego progu. W projekcie SACC założono transmisję z użyciem modulacji BPSK, QPSK, 8-PSK i 16-APSK z kodowaniem splotowym o sprawnościach 1/2, 2/3, 3/4, 5/6 i 7/8 (zgodnych ze standardami DVB-S [...]

 Strona 1  Następna strona »