Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Katarzyna Szczygielska"

SATELITARNY NADAJNIK ADAPTACYJNY WYKORZYSTUJACY TECHNIKĘ RADIA PROGRAMOWEGO (SDR) DOI:10.15199/59.2015.4.70


  W artykule przedstawiono model nadajnika dla adaptacyjnego systemu łączności satelitarnej realizowanego w ramach projektu SACC (ang. Satellite adaptive communication channel) w oparciu o technologię radia programowanego SDR (ang. Software Defined Radio). Zaprezentowano strukturę˛ nadajnika stworzoną w oparciu o architekturę klient-serwer oraz opisano poszczególne bloki programu. Zawarto także rezultaty przeprowadzonych testów. Aby przybliżyć ideę projektu SACC krótko przedstawiono podstawowe informacje dotyczące problematyki łączności satelitarnej z satelitami na niskiej orbicie okołoziemskiej. 1. WSTĘP Projekt SACC (ang. Satellite adaptive communication channel) realizowany jest w ramach działania Europejskiej Agencji Kosmicznej. Jego celem jest zamodelowanie adaptacyjnego systemu łączności satelitarnej dla małych satelitów znajdujących się na niskiej orbicie okołoziemskiej LEO ( ang. Low Earth Orbit). Taki system dzięki adaptacyjnej zmianie parametrów transmisji pozwoli na zwiększenie ilości przesyłanych danych podczas jednego przelotu satelity nad stacją naziemną. W trakcie trwania projektu powstały modele nadajnika, odbiornika oraz symulator kanału pozwalające na zamodelowanie działania adaptacyjnego systemu komunikacji. Model kanału radiowego pozwolił na odwzorowanie warunków panujących w łączu satelitarnym (dla satelity na niskiej orbicie okołoziemskiej). 2. OPIS SYSTEMU Przelot satelity LEO nad stacją naziemną (zwany oknem komunikacyjnym) trwa około 15 minut [4]. W trakcie takiego przelotu odległość miedzy satelitą a stacją naziemną zmienia się w zakresie 3500 - 600 km (dla satelity na orbicie LEO 600 km nad powierzchnią Ziemi) [Rys. 1], co wiąże się ze zmianami wartości tłumienia wolnej przestrzeni (FSL), co z kolei implikuje zmienne wartości stosunku sygnał/szum (SNR) w systemie odbiorczym stacji naziemnej. Na Rys. 2 przedstawiono różne scenariusze łącza radiowego i osiąganą prędkości bitową łącza danych dla [...]

Technika SDR w realizacji łączności z satelitą na orbicie niskiej DOI:10.15199/59.2015.6.7


  Techniki radia programowalnego SDR (Software Definined Radio) są coraz szerzej stosowane w systemach radiokomunikacyjnych, umożliwiając realizację programowo rekonfigurowalnych modułów nadawczo-odbiorczych dla różnych standardów transmisji. Prowadzone są również próby wykorzystania powyższych technik w zastosowaniach satelitarnych, zarówno po stronie modułów umieszczanych na satelicie, jak i po stronie stacji czy terminali naziemnych. Takie rozwiązania charakteryzuje większa elastyczność funkcjonalna i uniwersalność. Ponadto umożliwiają one przystosowanie systemu do różnych rodzajów modulacji i struktur przesyłanych sygnałów wyłącznie przez zmianę programu sterującego, bez konieczności wprowadzania zmian sprzętowych. Również pod względem masy i kosztów zastosowanie modułów SDR może być korzystniejsze w porównaniu z rozwiązaniami sprzętowymi. W artykule opisano prace prowadzone w Instytucie Radioelektroniki Politechniki Warszawskiej, dotyczące modelu adaptacyjnego systemu łączności z satelitą na orbicie niskiej LEO (Low Earth Orbit). Zadaniem takiego systemu ma być transmisja do stacji naziemnej jak największej ilości danych generowanych przez aparaturę i czujniki umieszczone na pokładzie satelity. Zmiany odległości satelita - stacja naziemna w czasie przelotu satelity nad stacją umożliwiają wprowadzenie do systemu mechanizmu adaptacji, który wymusza przełączanie parametrów transmisji w zależności od jakości odbieranego sygnału. Następnie przedstawiono specyfikę łączności z satelitą na orbicie LEO i dokonano krótkiego przeglądu prac dotyczących wykorzystania techniki SDR w misjach satelitarnych oraz opisano model laboratoryjny adaptacyjnego systemu łączności z takim satelitą, opracowany w ramach projektu finansowanego przez Europejską Agencję Kosmiczną ESA. ŁĄCZNOŚĆ Z S ATELITĄ NA ORBICIE NISKIEJ Niską orbitą okołoziemską LEO przyjęło się nazywać orbitę przebiegającą na wysokości nie większej niż 2000 km. Ze względu na niew[...]

 Strona 1