Wyniki 1-10 spośród 10 dla zapytania: authorDesc:"Tomasz Węsierski"

Effectiveness of water curtains during fighting against vapors of saturated linear low molecular mass alcohols during its uncontrolled release Efektywność kurtyn wodnych przy zwalczaniu par liniowych nasyconych alkoholi małocząsteczkowych podczas ich niekontrolowanego uwolnienia DOI:10.15199/62.2015.5.13


  MeOH, EtOH, PrOH and BuOH vapors were catched in water curtains (av. droplet size 250-270 μm, temp. 10°C) to det. the efficiency of removal of alcs. from the air. Effects of the C atom no. in the alc. on the half-life decay time and sorption rate const. were presented as algebraic equations. Zaprezentowano wyniki badań skuteczności kurtyn wodnych przy zwalczaniu par liniowych alkoholi małocząsteczkowych. Wykazano, że skuteczność kurtyn wodnych maleje wraz ze wzrostem długości łańcucha węglowodorowego, co można wyrazić poprzez liniową zależność odwrotności stałej szybkości pochłaniania k oraz czasu połowicznego zmniejszenia stężenia par alkoholi t1/2 od liczby atomów węgla w łańcuchu węglowodorowym. Skuteczność kurtyn wodnych dla badanych alkoholi była 10-55 razy mniejsza niż w przypadku amoniaku. Dzięki swoim fizykochemicznym właściwościom oraz łatwej dostępności woda stanowi często bardzo tani i skuteczny środek likwidacji skażeń w przypadku niekontrolowanego uwolnienia się substancji niebezpiecznych. Jej skuteczność likwidacji par jest jednak uwarunkowana wieloma czynnikami, takimi jak rozpuszczalność danej substancji w wodzie, szybkość dyfuzji do wnętrza kropli oraz reaktywność względem uwolnionej substancji, decydująca o bezpieczeństwie wykorzystania wody w instalacjach zabezpieczających oraz działaniach ratowniczogaśniczych. Stąd też najwyższą skuteczność i użyteczność wody zaobserwowano względem usuwania par takich substancji, jak NH3, HF i Cl2 1-6). Zważywszy na ogromne zastosowanie przemysłowe materiałów ropopochodnych, naukowcy skupili się takż[...]

Badanie efektywności kurtyn wodnych przy niekontrolowanym uwolnieniu par acetonu DOI:10.15199/62.2017.7.19


  Skuteczność działania wody na pary substancji niebezpiecznych jest zależna od rozpuszczalności danej substancji w wodzie, reaktywności względem niej lub składników w niej zawartych oraz szybkości dyfuzji do wnętrza kropli1). Ma to swoje odzwierciedlenie w danych doświadczalnych, gdyż zaobserwowano dużą użyteczność wody w likwidacji par takich związków, jak amoniak, fluorowodór lub chlor1-7). Szeroko badano również możliwości wykorzystania kurtyn wodnych do usuwania zagrożeń związanych z parami węglowodorów i mieszanin węglowodorowych8-15). Ze względu na bardzo małą rozpuszczalność węglowodorów w wodzie nie obserwuje się istotnego zmniejszenia stężenia par. Istnieje jednakże możliwość wykorzystania kurtyn w postaci barier ograniczających przemieszczanie się chmur par węglowodorów, lub też przy odpowiedniej intensywności i kierunku podawania, jako elementu ułatwiającego dyspersję. Efekt rozcieńczania będzie zależny m.in.od intensywności podawania strumienia wody, odległości pomiędzy dyszą a miejscem uwolnienia oraz od rodzaju dyszy15, 16). Zdecydowanie lepszą efektywność kurtyn wodnych niż w przypadku par węglowodorów obserwuje się dla rozpuszczalnych w wodzie związków organicznych. Dla liniowych alkoholi małocząsteczkowych obserwuje się istotne różnice w skuteczności kurtyn, przy czym ich skuteczność maleje wraz ze wzrostem liczby atomów węgla w łańcuchu. Obserwowana efektywność jest również znacznie mniejsza niż dla amoniaku. Efektywność kurtyn względem NH3 jest 10-55 razy większa niż względem metanolu i butan-1-olu17). Część doświadczalna Materiały Stosowano aceton cz.d.a. o czystości min. 99,5% produkcji Avantor Performance Materials (wcześniej POCh Gliwice). Metodyka badań W ramach badań analizowano zmianę stężenia acetonu w funkcji czasu po poddaniu jego par działaniu odgórnej kurtyny wodnej. Strumień wody podawano z dyszy o średnicy 1 mm. W badanym przedziale wydajności kurtyn strumień ten charakteryzował się średnicą [...]

Retrospektywna analiza uwolnienia się amoniaku w Drzycimiu w kontekście faz przygotowania i reagowania zarządzania kryzysowego


  W maju 1978 r. na stacji kolejowej w Drzycimiu doszło do emisji amoniaku z uszkodzonych cystern kolejowych w wyniku uszkodzenia zaworów wyładowczych. Szacuje się, że podczas tej katastrowy do atmosfery przedostało się 35 t amoniaku z przeciętną szybkością emisji 1,62 kg/s. Zablokowanie zaworów nastąpiło po 6 h pracy strażaków. Ze względu na toksyczność amoniaku, panujące warunki atmosferyczne oraz skalę zdarzenia akcja ratownicza była jedną z trudniejszych akcji ratownictwa chemicznego przeprowadzonych przez Stację Ratownictwa Chemicznego w Bydgoszczy1). An anal. of a historical event (May 1978) consisting in a releasing of 35 t NH3 during a railway accident was made in respect to a hazard to inhabitants and environment. Amoniak ze względu na olbrzymie zapotrzebowanie przemysłowe stanowi jedną z częściej występujących przyczyn zagrożeń chemicznych. Szacuje się, że sam przemysł chłodniczy wykorzystuje ok. 300 tys. t tego gazu w amoniakalnych instalacjach chłodniczych2). Statystykę zdarzeń aCentrum Naukowo-Badawcze Ochrony Przeciwpożarowej im. Józefa Tuliszkowskiego - Państwowy Instytut Badawczy, Józefów; bSzkoła Główna Służby Pożarniczej, Warszawa Dariusz Wróblewskia, Tomasz Węsierskib,* Retrospektywna analiza uwolnienia się amoniaku w Drzycimiu w kontekście faz przygotowania i reagowania zarządzania kryzysowego A retrospective analysis of the release of ammonia in Drzycim in the context of preparedness and response phases of crisis management Szkoła Główna Służby Pożarniczej, ul. Słowackiego 52/54, 01-629 Warszawa, tel.: (22) 561-79-90, fax: (22) �833-07-24, e-mail: wesierskitomasz@ poczta.onet.pl Dr inż. Dariusz WRÓBLEWSKI w roku 1994 ukończył studia w Szkole Głównej Służby Pożarniczej w Warszawie. W 2001 r. obronił doktorat o specjalności bezpieczeństwo państwa w Akademii Obrony Narodowej w Warszawie. Służbę rozpoczął w SGSP w pionie liniowym w 1994 r., stanowiska kierownicze zajmował od 2002 r. w Centrum Ed[...]

Metodyka obliczeń średnicy oraz czasu trwania BLEVE-fireball


  Jednym z najbardziej niszczycielskich zdarzeń jakie mogą mieć miejsce w przemyśle jest wybuch par wrzącej cieczy BLEVE (boiling liquid expanding vapor explosion). Przy bardziej niekorzystnym rozwoju sytuacji, w przypadku skroplonego łatwo palnego gazu może dojść do zjawiska firewall, objawiającego się wybuchem uwolnionych do otoczenia par tworzących mieszaninę palną w zakresie granic wybuchowości. Od początku lat czterdziestych XX w. doszło do ok. 100 udokumentowanych zdarzeń tego typu, które pochłonęły ponad tysiąc ofiar śmiertelnych, ok. 10 tys. rannych oraz straty liczone w bilionach dolarów. Stąd też niezwykle ważnym zagadnieniem jest właściwe oszacowanie parametrów tego zjawiska. A case study on b. liq. expanding vapor explosion and fireball after a railway accident with liq. PrH-BuH mixt. was given. A release of 10-12 t of the mixt. took place, the tank car contained 8-10 t of the mixt. during the explosion. The fireball duration was 15 s. The fire was extinguished after about 3 h. Two people were deadly injured during the explosion and fire. An inadequacy of common Champagne model in describing the fireball course was stated. Wzrastająca wielkość przewozów, produkcji oraz magazynowania materiałów niebezpiecznych pociąga za sobą coraz większe ryzyko zajścia zdarzenia o skutkach poważnej katastrofy przemysłowej mimo wzrostu poziomu zabezpieczeń. Dotyczy to szczególnie dynamicznie rozwijającego się sektora paliwowego. Odpowiedzią na wzrost ryzyka musi być coraz lepszy poziom wyszkolenia jednostek ratowniczych1), właściwy poziom reagowania kryzysowego2-5) w przypadku zaistnienia takich zdarzeń oraz zdolność do przewidywania ich przebiegu i rozmiaru6). aSzkoła Główna Służby Pożarniczej, Warszawa; bCentrum Naukowo-Badawcze Ochrony Przeciwpożarowej, Józefów Tomasz Węsierskia,*, Rafał Porowskib Metodyka obliczeń średnicy oraz czasu trwania BLEVE-fireball Methods for determination of duration and maximum fireball diamete[...]

Analiza wybranych metod obliczeniowych w zakresie oddziaływania fali wybuchu chemicznego


  Przemysł chemiczny jest nieodłącznie związany ze stosowanymi tam substancjami niebezpiecznymi, w tym również o właściwościach palnych oraz wybuchowych. Aby dobrze poznać zagrożenia związane z tymi substancjami, konieczne jest analizowanie ich potencjalnych efektów fizycznych, do których należy również zjawisko wybuchu. Dokonano analizy najczęściej stosowanych metod obliczeniowych w zakresie oddziaływania fali wybuchu mieszanin paliwowo-powietrznych, jak również wykazano zasadnicze różnice pomiędzy tymi metodami. Trinitrotoluene equivalent, multienergetic and Baker- Strehlow methods for calcn. of blast effects were presented and compared. Zjawisko wybuchu w przemyśle chemicznym jest znane nie od dziś, o czym świadczą liczne awarie przemysłowe, o których od czasu do czasu dowiadujemy się poprzez środki masowego przekazu oraz liczne publikacje branżowe1, 2). Przemysł chemiczny związany jest nieodłącznie ze stosowanymi, produkowanymi czy też magazynowanymi tam substancjami niebezpiecznymi, w tym również substancjami o właściwościach palnych oraz wybuchowych. Proces uwolnienia i formowania się mieszaniny palnej można modelować przy wykorzystaniu analizy właściwości fizykochemicznych oraz odpowiedniego aparatu matematycznego3, 4). Zjawisko wybuchu może spowodować poważne skutki stwarzające zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi oraz destrukcyjnie wpływające na konstrukcje budowlane, aparaty i urządzenia procesowe. Powoduje tym samym potężne szkody materialne oraz zanieczyszczenie środowiska. Wybuchom mieszanin paliwowo-powietrznych towarzyszy gwałtowny wzrost ciśnienia oraz powstawanie i rozprzestrzenianie się fali wybuchu. Kształt fali ciśnienia w pobliżu źródła wybuchu zależy od typu wybuchu. Początkowy kształt fali ciśnienia różni się znacznie w przypadku wybuchów materiałów wybuchowych, materiałów nuklearnych czy też fizycznych lub chemicznych wybuchów mieszanin gazowo-powietrznych. Do typowych wybuchów chemicznych zalicza [...]

Wyznaczanie strefy zagrożenia podczas akcji ratownictwa chemicznego


  Organizacja działań ratowniczych podczas zdarzeń, w których czynnik ryzyka podnosi występowanie substancji chemicznej kategoryzuje się wśród najtrudniejszych akcji ratunkowych. Jej przebieg oraz skuteczność zależy od przygotowania wszystkich podmiotów biorących udział w działaniach. Jednym z ważnych elementów w tego typu akcjach ratowniczych w stosunku do osób poszkodowanych oraz zagrożonych jest właściwe przeprowadzenie dekontaminacji oraz ewakuacji ze strefy niebezpiecznej. Aby proces mógł się odbywać w sposób niezaburzony niezbędne jest właściwe wyznaczenie strefy na jak najwcześniejszym etapie akcji. Zone of NH3 proliferation in atm. after NH3 leakage in an accident was simulated at varying cloudiness and humidity as a function of wind speed and NH3 concn. Koniecznym elementem do uzyskania optymalnego poziomu bezpieczeństwa przed i w trakcie zdarzeń katastroficznych jest nie tylko właściwe zintegrowanie wszystkich służb i podmiotów ratowniczych, organów administracji rządowej i samorządowej, ale także jednostek ochrony zdrowia1), personelu zakładowego2) oraz podniesienie świadomości społecznej3-6). Działania ratownicze na miejscu zdarzenia stanowią każdorazowo wyzwanie dla służb ratowniczych, szczególnie w przypadku zdarzeń, którym towarzyszy zagrożenie chemiczne. Jest to związane z dodatkowym aspektem charakterystyki toksykologicznej7), palnej8) czy też wybuchowej substancji biorącej udział w zdarzeniu. Rozpoznanie zagrożeń ratownictwa chemicznego wymaga ciągłej pracy naukowobadawczej oraz pełnej analizy zaistniałych zdarzeń w celu uzyskania i wypracowania procedur postępowania, których skutkiem będzie osiągnięcie poziomu możliwie najwyższej efektywności prowadzonych działań ratowniczych9-16), w tym poprawne wyznaczenie strefy niebezpiecznej. Jak może skończyć się niewłaściwe wyznaczenie strefy zagrożenia niech świadczy wypadek, jaki miał miejsce na terenie Mihăileşti w Rumunii w dn. 24 maja 2004 r. Podczas wypadku[...]

Control of ammonia space contaminations by using turbine fire-fighting vehicles Likwidacja skażeń przestrzennych amoniaku za pomocą turbinowych pojazdów gaśniczych DOI:10.15199/62.2017.5.21


  An uncontrolled release of HN3 from spherical pressure tank was simulated to study the kinetics of the NH3 concn. changes in a water curtain as a function of time. The av. water droplet diam. and the spraying spectrum were detd. by using a droplet spectrum analyzer. The tech. characteristics of turbines used in a com. vehicle of the fire brigade were taken into consideration. The largest NH3 concn. decrease (92.2%) was produced by stream of exhaust gases with the entrained air according to a diln. mechanism. The water spray currents generated by the vehicle were responsible only for 2.54% of the decrease of NH3 concn. Badano możliwość wykorzystania samochodów gaśniczych posiadających silniki turbinowe w likwidacji przestrzennej obłoków amoniaku. Skutki niekontrolowanego wypływu amoniaku z ciśnieniowego zbiornika kulistego oszacowano w programie komputerowym ALOHA 5.4.4. Zbadano kinetykę procesu obniżania stężenia amoniaku przez kurtyny wodne w funkcji czasu, wyznaczono średnie średnice powierzchniowe kropel, sporządzono widma rozpylania za pomocą analizatora widma kropel, a także określono parametry techniczne silników wykorzystywanych w pojeździe Turbolöscher II. W przypadku dużej awarii do obniżenia stężenia amoniaku przyczyniają się przede wszystkim gazy spalinowe, które wraz z porywanym powietrzem rozcieńczają pary amo-niaku, zmniejszając ich stężenie aż o 92,2%. Badania kinetyczne w komorze pomiarowej wykazały, że generowane przez pojazd prądy mgłowe są odpowiedzialne za obniżenie stężenia amoniaku teoretycznie tylko o 2,54%. Amoniak jest przyczyną wielu zagrożeń chemicznych ze względu na szeroką skalę zastosowania1-6). Produkcja amoniaku oraz jego roztworów wodnych (w przeliczeniu na czysty NH3) wynosiła w 2014 r. odpowiednio 2651 i 84,4 tys. t7). Największe zagrożenie stanowi amoniak w formie skroplonej. Ze względu na ciśnienie panujące w zbiornikach oraz fakt, że w takich warunkach amoniak znajduje się w tempera[...]

Nowoczesne technologie ratownictwa chemicznego


  Rozwój technologiczny oraz przemysłowy pociąga za sobą coraz to nowe niebezpieczeństwa związane z przetwarzaniem, magazynowaniem oraz transportem materiałów niebezpiecznych. Zdarzenia z ostatnich lat wyraźnie wskazują, że niezbędne jest wdrożenie technologii podwyższających skuteczność, bezpieczeństwo oraz szybkość działania jednostek ratowniczych. Examples of industrial disasters in chem. industry were presented. Uses of an unmanned fire engine and turbine fire tenders were characterized in detail. Przebieg zdarzeń mających cechy katastrof może okazać się trudny do przewidzenia1-9). Powoduje to znaczne komplikacje przy prowadzeniu działań ratowniczo-gaśniczych zarówno w zakresie organizacji działania, jak i użycia sprzętu10-13). W sytuacji zaistnienia poważnego ryzyka dla zdrowia i życia ratowników kierujący działaniami ratowniczymi (KDR) jest zmuszony do ich wycofania ze strefy zagrożenia14). Powodem tego stanu może być ryzyko wybuchu, niekontrolowanego rozwoju pożaru i w konsekwencji odcięcia i utraty kontaktu z ratownikami. Przebieg zdarzenia o charakterze katastrofy, zwłaszcza w dużych kompleksach przemysłowych, może spowodować również znaczne problemy w przemieszczaniu się rot ratowniczych oraz sprzętu. Tak więc niezbędnym kierunkiem badań i prac rozwojowych powinny się stać technologie umożliwiające skuteczne działanie na odległość. Przypadki katastrof przemysłowych Podczas katastrof przemysłowych wielokrotnie dochodziło do konieczności wycofania ratowników ze strefy lub też ich śmierci podczas działań2, 3, 15). Wyciek propanu ze sferycznego zbiornika dn. 4 stycznia 1966 r. aSzkoła Główna Służby Pożarniczej, Warszawa; bCentrum Naukowo-Badawcze Ochrony Przeciwpożarowej im. Jozefa Tuliszkowskiego - Państwowy Instytut Badawczy, Józefów Tomasz Węsierskia, *, Dariusz Wróblewskib, Jan Kielinb, Adam Gontarzb Nowoczesne technologie ratownictwa chemicznego High technologies in chemical rescue Dr inż. Dariusz WRÓBLEWSKI w ro[...]

Badanie efektywności kurtyn wodnych przy zwalczaniu par amoniaku podczas jego niekontrolowanego uwolnienia


  Kurtyny wodne są często stosowanym elementem zabezpieczenia instalacji technologicznych i magazynów, jak również są szeroko wykorzystywane w toku działań ratowniczogaśniczych podczas niekontrolowanego uwolnienia się toksycznych środków przemysłowych. Ich efektywność została wielokrotnie potwierdzona badaniami laboratoryjnymi oraz poligonowymi. W pracy określono wpływ wydajności strumienia wodnego oraz temperatury na efektywność działania kurtyn podczas zdarzeń z udziałem amoniaku. NH3 was removed from a test chamber by using a water curtain at 10-40°C, water flow 45-95 L/h and initial NH3 concn. 150-4950 ppm. A decrease in NH3 concn. from 4950 ppm down to 70 ppm was achieved after 200 s. Niekontrolowane uwolnienie się toksycznych środków przemysłowych może stać się przyczyną poważnej awarii przemysłowej1-5), wymagającej zaangażowania znacznych sił i środków, umiejętnego ich wykorzystania oraz reagowania zarówno na poziomie interwencyjnym6- 8), taktycznym9, 10), jak i strategicznym11, 12). Zważywszy na prostotę użytkowania oraz dostępność wody jako tradycyjnego środka podczas akcji ratowniczo-gaśniczych, badaniu skuteczności kurtyn wodnych poświęcono wiele uwagi13-21). Badano mechanizm ich działania zarówno pod kątem absorpcji powierzchniowej, jak i rozcieńczania uwzględniając takie parametry, jak rozmiar kropel i szybkość wypływu. Rozcieńczanie par gazu jest limitowane dostępną wydajnością prądu wodnego. W przypadku działania absorpcyjnego istotne jest miejsce położenia kurtyny względem przesuwającej się chmury gazu. Mając na uwadze najczęściej przewożone materiały niebezpieczne, badania skuteczności kurtyn przeprowadzono głównie względem par NH3 13-15), HF16), Cl2 17), LPG19), LNG20), a nawet CO2 21). Zaobserwowano, że kurtyny wodne z[...]

Możliwości ograniczenia skutków pożarów metodami inżynierii materiałowej

Czytaj za darmo! »

Rokrocznie w Polsce wybuchają liczne pożary, w których wyniku, mimo z reguły szybkiej interwencji straży pożarnej, giną ludzie albo ulegają ciężkim poparzeniom. W dniu 16.12.2009 r. w Centrum Naukowo-Badawczym Ochrony Przeciwpożarowej w Józefowie odbyła się narada, w której wzięła udział dyrekcja wspomnianego Centrum i zatrudnieni w nim specjaliści oraz przedstawiciele instytutów, w których są prowadzone badania, mające na celu ograniczenie palności materiałów stosowanych w budownictwie, bądź stanowiących wyposażenie wnętrz mieszkalnych, budynków użyteczności publicznej - szkół szpitali, kin, hal wystawowych i in. Oprócz Gospodarzy reprezentowane były Instytut Technologii Drewna w Poznaniu i Instytut Włókiennictwa w Łodzi. W wyniku wymiany poglądów ustalono, że przyczyną nieszczęśliwych wypadków podczas pożarów jest najczęściej gwał towne rozprzestrzenianie się ognia lub emisja tlenku węgla bądź innych substancji toksycznych z ulegających pirolizie materiałów. Zdaniem specjalistów w dziedzinie pożarnictwa, decydujące znaczenie ma pierwszy okres trwania pożaru, wynoszący od kilku do ok. 20 minut. Jeśli w tym czasie mieszkańcy lub użytkownicy pomieszczeń zdołają sami albo z pomocą straży pożarnej opuścić budynek, to zwykle nie dochodzi do ich poważnych obrażeń. Jednak w wielu budynkach znajdują się duże ilości łatwopalnych materiałów włókienniczych (firanki, zasłony, obicia i wykładziny mebli, dywany, wykładziny podłogowe, pościel, odzież, ręczniki i in.). Natomiast z drewna, szczególnie w starym budownictwie, wykonane są często drzwi, okna, klatki schodowe, poddasza, podłogi, boazerie i inne elementy. W przypadku budowanych ostatnio domów jednorodzinnych niekiedy z drewna wykonana jest również konstrukcja ścian, a dach bywa pokryty trzciną. Rodzaje tych materiałów mają istotne znaczenie dla odporności ogniowej elementów wyposażeniowych i konstrukcyjnych, decydują o bezpieczeństwie pożarowym budynków. Jednak uzyskanie pozytywny[...]

 Strona 1