Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Anna Podleśna"

Wpływ nawożenia siarką i azotem na azotowo-fosforową gospodarkę kukurydzy DOI:10.15199/62.2017.6.32


  W Polsce obserwuje się systematyczny wzrost powierzchni uprawy kukurydzy, która jest zaliczana do najbardziej wydajnych roślin zbożowych. To powoduje, że ma ona duże wymagania pokarmowe. Ze względu na znaczną masę organów wegetatywnych i generatywnych kukurydza wymaga dużych dawek wszystkich składników pokarmowych, w tym również odpowiedniego zaopatrzenia w siarkę. Nawożenie roślin jako element produkcji integrowanej musi jednak uwzględniać cele plonotwórcze i środowiskowe. Przyjmuje się, że rozwój rolnictwa nie powinien naruszać środowiska życia człowieka i prowadzić do degradacji biosfery1). W praktyce zdarza się jednak,że intensyfikacja rolnictwa, obok zwiększenia wydajność produkcji, prowadzi do niepożądanych skutków ubocznych, do których należą straty finansowe rolnika oraz zanieczyszczenie środowiska1). Problem ten dotyczy głównie azotu i fosforu, które są składnikami biogennymi, inicjującymi eutrofizację wód powierzchniowych. Zbyt wysokie, względem potrzeb roślin uprawnych, nawożenie azotem może prowadzić do jego niecałkowitego pobierania, co powoduje nadmierne gromadzenie się tych związków w glebie. Forma azotanowa azotu, jeśli nie zostanie pobrana przez roślinę, ulega wymyciu w głąb profilu glebowego i przenika do wód gruntowych jako najbardziej labilna, słabo sorbowana forma tego składnika1). W ostatnich latach większą uwagę zwraca się także na znaczny wzrost ilości fosforu pochodzenia obszarowego, przede wszystkim z rolnictwa, jako potencjalnego źródła zanieczyszczenia wód gruntowych2). Fosforany są bowiem drugim po azocie, istotnym składnikiem biogennym decydującym o jakości wód. Te niekorzystne zjawiska są uwarunkowane także wieloma innymi czynnikami, takimi jak typ gleby lub wielkość i rozkład opadów atmosferycznych2). Jednak ważne jest takie ustalenie wysokości dawek składników pokarmowych, aby były w największym stopniu pobierane przez rośliny, a w najmniejszym tracone do wód glebowych. Wydaje się także zasadne[...]

Ocena wpływu molibdenu i lipochitooligosacharydów na plonowanie grochu siewnego DOI:10.15199/62.2017.8.42


  Groch siewny daje niskie i zmienne w latach plony nasion1), co znacznie ogranicza areał jego uprawy. Dlatego oprócz prac hodowlanych zmierzających do uzyskania nowych, plenniejszych odmian prowadzi się również badania związane z poszukiwaniem innych, skutecznych metod zwiększających plonowanie tego gatunku. Jedną z nich jest zapewnienie roślinom odpowiedniego zaopatrzenia w mikroelementy oraz symbiotycznie związany azot. Nawożenie mikroelementami ma bardzo duże znaczenie w związku z ich niedoborem w wielu glebach uprawnych2, 3). Spośród mikroelementów szczególne znaczenie w uprawie roślin bobowatych grubonasiennych (strączkowych) ma molibden, pierwiastek wchodzący w skład nitrogenezy, enzymu decydującego o wydajności symbiotycznego wiązania azotu4, 5). W warunkach Polski znaczny areał gruntów ornych zajmują gleby o niskim pH, w których pobieranie molibdenu przez rośliny uprawne jest ograniczone. W uprawie grochu uzasadnione jest stosowanie jedynie niewielkich ilości azotu mineralnego (tzw. dawki startowe), dlatego główne źródło tego składnika dla roślin stanowi azot atmosferyczny związany symbiotycznie. Poprawa efektywności procesu symbiozy jest uznawana za jeden z najskuteczniejszych sposobów zwiększenia plonowania grochu. Przeprowadzone dotychczas badania nad symbiozą roślin motylkowatych i rizobiów odkryły podłoże genetyczne tego zjawiska i pozwoliły na zidentyfikowanie licznych metabolitów roślinnych i bakteryjnych zaangażowanych w proces nawiązania symbiozy i rozwój brodawek korzeniowych6, 7). Jednym z takich związków są bakteryjne czynniki Nod (lipochitooligosacharydy LCO), uznawane za cząstki sygnalne uczestniczące w wymianie informacji pomiędzy bakterią i rośliną8). Stężenie tych związków bardzo często ulega zmniejszeniu. Dyfundują one, rozpadają się, są degradowane przez mikroorganizmy glebowe9), co może być przyczyną mało wydajnej symbiozy. Celem badań była ocena wpływu molibdenu i czynników Nod na plonowanie grochu[...]

Azotowe nawozy granulowane - stan obecny i perspektywy rozwoju w Polsce

Czytaj za darmo! »

W okresie ostatnich kilkunastu lat nastąpił duży postęp w krajowym przemyśle nawozów azotowych. Udoskonalono wiele technologicznych procesów wytwarzania półproduktów oraz wprowadzono wiele nowych rozwiązań technologicznych, których celem było uzyskanie bardziej atrakcyjnego składu nawozów, a także nadanie im korzystniejszej - granulowanej formy fizycznej. W pracach tych dużą rolę odegrały takie jednostki badawczo-rozwojowe, jak Instytut Nawozów Sztucznych w Puławach, Instytut Technologii Nieorganicznej i Nawozów Mineralnych Politechniki Wrocławskiej oraz Instytut Przemysłu Organicznego w Warszawie. A comprehensive review, with 21 refs., of nitrogen fertilizers produced in Poland and methods for their granulation used in particular factories. Przemysł nawozowy jest ważną cz[...]

 Strona 1