Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Monika Auguścik"

Efect of the diisocyanate type on the properties of polycarbonateurethanes for permanent implants. Wpływ rodzaju diizocyjanianu na właściwości poliwęglanouretanów przeznaczonych na implanty stałe


  Hexamethylene, 4,4'-dicyclohexylmethylene and isophorone diisocyanates were reacted with a com. oligocarbonatediol and ethylene glycol and glycerol to resp. polycarbonateurethanes in 2 step synthesis. The products were studied for structure, degree of phase sepn., d., hardness, Young modulus, tensile strength, resilence, abrasive wear and toxicity. The polymer based on hexamethylene diisocyanate showed the best applicability for the long term implants. Zbadano wpływ diizocyjanianu heksametylenu (HDI), 4,4'-dicykloheksylometanu (HMDI) oraz izoforonu (IPDI) użytych do wytwarzania poliwęglanouretanów na ich właściwości mechaniczne i chemiczne. Oceniono toksyczność wytworzonych materiałów. Na podstawie analizy uzyskanych wyników wytypowano diizocyjanian do wytworzenia poliwęglanouretanów do zastosowań na implanty długoterminowe. Schorzenia kręgosłupa, będące dzisiaj chorobami cywilizacyjnymi, często kończą się interwencją chirurgiczną. Obecnie najpopularniejsze są dwie metody leczenia operacyjnego. Pierwsza z nich to stabilizacja kręgosłupa1) polegająca na usztywnieniu zwyrodniałego segmentu ruchowego, który tworzą dwa kręgi połączone krążkiem międzykręgowym. Druga to wszczepianie implantów krążka międzykręgowego lub jądra miażdżystego. Stosowane obecnie implanty krążków międzykręgowych2) opierają się na schemacie przegubu kulistego. Rozwiązanie to często powoduje uszkodzenie krążków na poziomach powyżej leczonego, i jest spowodowane przesztywnieniem segmentu ruchowego3). Dlatego wiele grup badawczych opracowuje nowe materiały i rozwiązania konstrukcyjne umożliwiajace przywrócenie stanu fizjologicznego odcinka kręgosłupa, zniszczonego na skutek zmian zwyrodnieniowych lub wypadków, uwzględniając wymagania stawiane materiałom przeznaczonym na implanty długoterminowe4), jak również założenia dotyczące implantów krążka międzykręgowego5, 6). [...]

Wpływ dodatków ograniczających palność na właściwości dymotwórcze elastycznych i półsztywnych pianek poliuretanowych DOI:10.15199/62.2017.7.4


  Dym, jako podstawowy nośnik w środowisku pożarowym, stanowi duże zagrożenie dla osób przebywających w pomieszczeniu objętym płomieniami, nie tylko z powodu możliwości wdychania toksycznych związków chemicznych, ale również ze względu na zaciemnienie przestrzeni objętej pożarem i pomieszczeń sąsiadujących ze środowiskiem pożarowym1). Każdy pożar charakteryzuje się wydzielaniem dymu, który utrudnia prowadzenie akcji ratowniczej oraz ogranicza widoczność, a tym samym zwiększa liczbę ofiar poprzez utrudnioną ewakuację. Szacuje się, że aż 80% śmiertelnych ofiar pożarów nie ma kontaktu z płomieniami, co potwierdza tezę o wysokim stopniu zagrożenia dymem. Zagrożenie to zwiększa się wraz z coraz szerszym stosowaniem materiałów polimerowych w budownictwie. Stanowią one bowiem 10-15% ogólnej masy materiałów palnych w budownictwie mieszkaniowym i liczba ta cały czas rośnie2-8). Największą gęstością optyczną i toksycznością charakteryzują się produkty spalania powstałe w wyniku spalania tworzyw sztucznych, szczególnie wykładzin i materiałów wykończeniowych pomieszczeń. Na przykład, spalenie krzesła wykończonego poli(chlorkiem winylu) i pianką poliuretanową powoduje zadymienie pomieszczenia i ograniczenie widoczności do 2 m, już po 10 min od zainicjowania spalania1). Obecność tworzyw sztucznych w budyn96/ 7(2017) 1473 Mgr inż. Monika AUGUŚCIK w roku 2010 ukończyła studia na Wydziale Inżynierii Materiałowej Politechniki Warszawskiej, specjalność materiały funkcjonalne. Od 2011 r. pracuje w Zakładzie Materiałów Ceramicznych i Polimerowych na tym wydziale. W 2014 r. rozpoczęła studia doktoranckie. Specjalność - technologia tworzyw sztucznych, otrzymywanie i badanie materiałów poliuretanowych. Mgr inż. Milena LESZCZYŃSKA w roku 2012 ukończyła studia na Wydziale Inżynierii Materiałowej Politechniki Warszawskiej. Obecnie jest doktorantką w Zakładzie Materiałów Ceramicznych i Polimerowych tego wydziału. Specjalność - technologia tworzyw szt[...]

Use of post-production waste in manufacturing rigid polyurethane foams Zastosowanie odpadów poprodukcyjnych do wytwarzania sztywnych pianek poliuretanowych DOI:10.15199/62.2016.2.13


  The ground waste walnut, hazelnut and peanut shells, strawberry seeds and black currant pomace were used as fillers of a polyurethane matrix processed to rigid rapeseed polyol-based composite foams. The foams were studied for mech. strength, brittleness, dimensional stability at elevated temp. In addn., an anal. of cell structure and thermal stability of the resulting materials was carried out. The products were recommended as cosmetic pumices. Analizowano wpływ odpadów poprodukcyjnych w postaci zmielonych łupin orzecha włoskiego, orzecha laskowego, orzecha ziemnego, nasion truskawek, jak również wytłoków z czarnej porzeczki na właściwości sztywnych pianek poliuretanowych otrzymanych z udziałem bio-poliolu z oleju rzepakowego. Otrzymane materiały poliuretanowe analizowano pod kątem ich zastosowania jako pumeksy kosmetyczne. Wyznaczono m.in. wpływ rodzaju napełniacza na wytrzymałość mechaniczną, kruchość, stabilność wymiarową w podwyższonej temperaturze oraz chłonność wody otrzymanych pianek. Ponadto przeprowadzono analizę struktury komórkowej oraz stabilności termicznej otrzymanych bio-kompozytów. Przemysł tworzyw sztucznych jest jednym z największych sektorów produkcyjnych w Europie. W 2013 r. światowa produkcja tworzyw sztucznych wyniosła 299 mln t, w tym w Europie 57 mln t. Materiały polimerowe znajdują zastosowanie w branży opakowań, budownictwie, motoryzacji, przemyśle elektronicznym i elektrycznym oraz w rolnictwie. Niezwykle istotnym aspektem w branży tworzyw sztucznych jest ochrona środowiska oraz funkcjonowanie zasad zrównoważonego rozwoju1, 2). Intensywny rozwój w dziedzinie materiałów poliuretanowych (PU) powinien prowadzić nie tylko do ograniczenia stosowania coraz droższych surowców kopalnych, ale również do poprawy ich właściwości oraz zmniejszenia kosztów produkcji. W ostatnich latach obserwuje się coraz większe zainteresowanie przemysłu badaniami dotyczącymi wytwarzania spienionych kompozytów PU z dodatk[...]

Rigid polyurethane foams filled with a waste alumosilicate Sztywne pianki poliuretanowe napełniane odpadowym glinokrzemianem DOI:10.15199/62.2016.10.39


  Waste microspheres were used (10-50% by mass) for filling the rigid polyurethane and polyurethane-polyisocyanurate foams. The foams were studied for the coeff. of thermal cond., mech. strength, brittleness and dimensional stability at elevated temps. The cell structure, thermal stability and flammability of the foams were also studied. Analizowano wpływ zawartości mikrosfer glinokrzemianowych (10-50% mas.) na proces spieniania oraz wybrane właściwości sztywnych pianek poliuretanowych (PUR) oraz poliuretanowo-poliizocyjanurowych (PIR). Otrzymane zmodyfikowane pianki PUR i PIR analizowano pod kątem ich zastosowania jako materiałów termoizolacyjnych. Wyznaczono m.in. wpływ zawartości mikrosfer na współczynnik przewodzenia ciepła, wytrzymałość mechaniczną, kruchość, stabilność wymiarową w podwyższonej temperaturze oraz chłonność wody. Ponadto przeprowadzono analizę struktury komórkowej oraz stabilności termicznej i palności otrzymanych pianek. Zastosowanie odpadowych mikrosfer do syntezy spienionych kompozytów PUR oraz PUR-PIR umożliwia zagospodarowanie odpadów przemysłowych oraz zmniejszenie ceny spienionych produktów. Poliuretany (PUR) są obecnie jedną z najszybciej rozwijających się grup polimerów. Zajmują one ważne miejsce wśród materiałów polimerowych, przede wszystkim ze względu na masowe zastosowanie w postaci pianek elastycznych i sztywnych1, 2). Sztywne pianki poliuretanowe (SPPUR) i poliuretanowo-poliizocyjanurowe (SPPIR) należą do najważniejszych materiałów izolacyjnych w budownictwie oraz są podstawowym materiałem termoizolacyjnym stosowanym w lodówkach i zamrażarkach3). Mikrosfery glinokrzemianowe, nazywane też cenosferami, należą do ubocznych produktów spalania (UPS) węgla kamiennego w elektrociepłowniach zawodowych. Masa wszystkich UPS wytworzonych w Polsce w 2011 r. wyniosła prawie 23 mln t, a mikrosfery stanowiły ok. 5% mas. popiołów lotnych4, 5). Dostępność mikrosfer na rynkach wschodnich6) oraz specyficz[...]

 Strona 1