Wyniki 1-8 spośród 8 dla zapytania: authorDesc:"KRZYSZTOF ŚMIECHOWSKI"

Próby określenia wpływu wielkości cząsteczek emulsji środków natłuszczających na wybrane właściwości fizykochemiczne skór. Cz. I

Czytaj za darmo! »

Stale rosnące wymagania w stosunku do skór naturalnych powodują, że na rynku jest oferowana przez producentów środków chemicznych szeroka gama środków wykorzystywanych w garbarstwie do natłuszczania. Nowoczesne metody wyprawy skór wiążą się z dokładnym zrozumieniem istoty procesów, znajomością poglądów na zachodzące zjawiska fizyczne i chemiczne oraz niejednokrotnie z wykorzystaniem doświadczeń z różnych dziedzin nauki i techniki. Stymulatorem postępu technicznego w przemyśle garbarskim są m.in. działania proekologiczne zmierzające w kierunku zmniejszania uciążliwości środków toksycznych dla środowiska. Wymuszają one poszukiwanie bardziej efektywnych, ale zarazem proekologicznych technologii, które w mniejszym stopniu wpływają na zagrożenie środowiska naturalnego człowieka. Na[...]

Próby określenia wpływu wielkości cząsteczek emulsji środków natłuszczających na wybrane właściwości fizykochemiczne skór. Cz. II


  Bazę surowcową stanowiły tłuszcze pochodzenia naturalnego i syntetyczno-naturalnego. Sporządzono wodne emulsje i oznaczono wielkość cząsteczek tych emulsji. Z przeprowadzonej wstępnej analizy rozkładu wielkości cząstek tłuszczów zaobserwowano, że najmniejszą średnią wielkość cząstek miał tłuszcz 4. Wykazywał on również charakter najbardziej stabilny. Jego współczynnik dyspersyjności posiadał również najniższą wartość -1,7 (tabela 4). Im wartość współczynnika dyspersyjności bliższa 0, tym bardziej monodyspersyjny charakter rozkładu wielkości cząstek emulsji. Im większa liczba frakcji tym mniej stabilna powinna być emulsja. Tabela 4. Zestawienie wyników badań wielkości cząstek emulsji środków natłuszczających Lp. Środek natłuszczający pH emulsji Średnia wielkość cząstek emu[...]

Możliwości redukcji ilości substancji niebezpiecznych w procesach garbarskich DOI:10.15199/60.2017.12.3


  Wiek XXI nie jest łatwym okresem dla funkcjonowania przemysłu garbarskiego. Z jednej strony zapoczątkowany już w XX wieku olbrzymi rozwój chemii polimerów zainicjował powstanie wielu materiałów na bazie polimerów syntetycznych, co spowodowało znaczne ograniczenie zastosowań skóry naturalnej. Z drugiej strony garbarstwo przetwarzające skórę surową w skórę wyprawioną przekształciło się z rzemiosła w przemysł, z dużymi zakładami produkcyjnymi o dziennym namoku nawet kilkadziesiąt ton. Skóra jest materiałem o dobrych właściwościach reologicznych, higienicznych. Zapewnia wysoki komfort użytkowania. Równocześnie wzrosły wymagania dotyczące sfery ochrony środowiska. A przetwarzanie skór surowych to oprócz skóry wykończonej także odpady, zarówno stałe, półpłynne i duże ilości ścieków. Pomimo tego, że przemysł garbarski zajmuje się wykorzystaniem "odpadów" przemysłu mięsnego i powinien mieć wsparcie różnych instytucji i funduszów ochrony środowiska, to problemy z zanieczyszczaniem środowiska musi rozwiązywać samodzielnie. Dodatkowo, niektóre ze stosowanych w garbarstwie środków chemicznych, z uwagi na ich toksyczność, zalecono wycofać lub w znacznej mierze zredukować ich udział w procesie produkcyjnym, ponieważ później są one obecne w ściekach garbarskich, odpadach jak również w skórze wyprawionej. Krajowy przemysł obuwniczy produkuje obecnie ok. 25 mln par obuwia z wierzchami skórzanymi rocznie. 1. Proces przerobu skór surowych Z procesem garbowania skór ściśle powiązana jest obecność substancji szkodliwych. Dopuszczalne ilości niektórych substancji określają istniejące akty prawne [3-25].Technologia przerobu skór surowych w wyrób gotowy, wygarbowany, wymaga jednocześnie stosowania wielu środków chemicznych. Na rysunku 1. przedstawiono schemat, który pozwala na właściwe diagnozowanie problemu. Procesy przygotowawcze- moczenie, wapnienie, odwapnianie, wytrawianie, piklowanie (stosowane substancje chemiczne wprowadzane i wyprowadza[...]

Badania nad uproszczoną metodą oznaczenia przepuszczalności pary wodnej skór. Cz. I

Czytaj za darmo! »

Obuwie ma nie tylko za zadanie chronić stopę przed urazami mechanicznymi, ale również nie powinno pogarszać samopoczucia człowieka, np. poprzez nieodpowiedni mikroklimat w jego wnętrzu podczas użytkowania. Na jakość obuwia wpływa w dużym stopniu jego higieniczność. Na higieniczność wpływają zarówno materiały, jak i jego konstrukcja. Obecnie dla użytkownika ważna jest długa eksploatacja obuwia przy jednoczesnej wygodzie. Dlatego ważne jest, aby obuwie było nie tylko modne i eleganckie, ale równocześnie komfortowe. Odczucie komfortu jest odczuciem subiektywnym, zależnym od wielu czynników powiązanych ze sobą. Do nich należy m.in. odpowiedni mikroklimat we wnętrzu obuwia. W fizjologicznie optymalnych warunkach temperatury i wilgotności względnej powietrza ciepło wydzielane przez [...]

Badania nad uproszczoną metodą oznaczenia przepuszczalności pary wodnej skór. Cz. II

Czytaj za darmo! »

Celem pracy było porównanie wyników oznaczeń przepuszczalności pary wodnej wybranych asortymentów skór obuwiowych wg obowiązującej normy i wg metody opracowanej w ZTG oraz próba określenia korelacji pomiędzy uzyskanymi wynikami badań. Zakres pracy obejmował: - oznaczenie przepuszczalności pary wodnej zgodnie z PNEN 14268, - oznaczenie przepuszczalności pary wodnej wg metody opracowanej w Zakładzie Technologii Garbarstwa (ZTG). Badania przeprowadzono w dwóch niezależnych laboratoriach: w ZTG Politechniki Radomskiej i firmie RADWAG - Radom, - wyznaczanie grubości skór zgodnie z PN-EN 2589, - oznaczenie miękkości skór wg PN-EN 17235, - badania mikroskopowe. 3. Część eksperymentalna 3.1. Obiekty badań Do badań wykorzystano pobrane i przygotowane (zgodnie z normą) próbki skór b[...]

Badania nad uproszczoną metodą oznaczenia przepuszczalności pary wodnej skór. Cz. III


  Przed badaniem próbki skór były przechowywane w pomieszczeniu o temperaturze T ok. 25°C i wilgotności względnej powietrza W ok. 55%. Uzyskane wyniki zestawiono w tabeli 4. Przed oznaczeniem przepuszczalności pary wodnej próbki skór przechowywano w temperaturze T ok. 25°C i wilgotności względnej powietrza W ok. 45%, a otrzymane wyniki przedstawiono w tabeli 5. Tabela 5. Przepuszczalność pary wodnej dla badanych próbek skór wg metody ZTG (RADWAG - Radom) - wartość średnia z trzech pomiarów Symbol skóry Przepuszczalność pary wodnej [%] Odchylenie standardowe [%] Przepuszczalność pary wodnej [mg/cm2∙h]] Odchylenie standardowe [mg/cm2∙h]] 1 56,3 3,18 7,0 0,39 2 23,3 0,83 2,9 0,11 3 24,9 0,61 3,2 0,36 4 16,1 0,69 2,0 0,09 5 12,4 0,23 1,5 0,05 6 80,8 0,28 1[...]

Garbowanie z wykorzystaniem wyczerpanych brzeczek chromowych zregenerowanych w procesie nanofiltracji DOI:


  Tanning with the exhausted chromium bath regenerated by nanofiltration The work was carried out discussions on the possibility of the use of exhausted chromium bath regenerated in the process of nanofiltration for leather tanning. Application of nanofiltration process for recycling the exhausted chromium bath, preceded by the preliminary purification, allows to get regenerated bath by repetitive composition. It has been shown that the use of regenerated bath in the final step of tanning allows to get good quality chrome tanning hides. 1. Wstęp Przemysł skórzany wytwarza znaczne ilości ścieków zawierających chrom. Obecnie, głównie ze względu na sposób prowadzenia procesu garbowania skór z wysokim wyczerpaniem garbnika, stężenie chromu w ściekach garbarskich uległo znacznemu obniżeniu i utrzymuje się średnio na poziomie 1,5 - 3,0 g/l [1, 2, 3]. Nadal jednak stężenie chromu w ściekach jest na poziomie znacznie przekraczającym wartości dopuszczalne, a ścieki wymagają oczyszczenia. Jednym ze sposobów racjonalnej gospodarki chromem w procesie garbowania jest strącanie chromu [4 - 6]. Brak jest jednak skutecznej metody unieszkodliwienia osadów chromowych, a ze względu na obecność w osadzie różnego rodzaju zanieczyszczeń posiada on ograniczone możliwości ponownego wykorzystania w zakładach garbarskich. Ponadto, odciek z odwadniania osadu chromowego zawiera duże stężenia soli, co niekorzystnie wpływa na jego końcowe oczyszczenie. Inną, powszechnie stosowaną metodą eliminacji chromu z wyczerpanych kąpieli garbarskich jest tzw. recyrkulacja bezpośrednia wyczerpanych kąpieli garbujących. W metodzie tej wyczerpane kąpiele garbujące wykorzystuje się wielokrotnie zarówno do piklowania kolejnych partii skór, jak również do przygotowania nowych kąpieli garbujących [7, 8]. Kąpiele wyczerpane, kilkakrotnie zawracane do piklowania, czy ponownego garbowania nie dają jednak pewności zachowania stałości jakość wyprawianych skór. Ogranicza to ich w[...]

Wpływ zagarbowania bezchromowego na właściwości skór DOI:10.15199/60.2017.08.2


  Wprowadzenie Od dziesiątków lat garbowanie chromowe zdominowało proces wyprawy skór. Dzięki wysokiej reaktywności soli chromowych do kolagenu skóry wygarbowane są miękkie, elastyczne i lekkie oraz posiadają wysoką odporność hydrotermiczną. Jednak pewne obawy budzi niekorzystny wpływ chromu na środowisko i ewentualne skutki ekologiczne [8]. Z powyższych względów od lat podejmowano próby zastąpienia soli chromowych innymi środkami garbującymi m.in. solami glinu, tytanu, cyrkonu, czy też aldehydem glutarowym i jego modyfikatami. W swoich badaniach Jianxun Luo [7] i inni stosowali, jako alternatywę dla związków chromu, garbowanie kombinowane roślinno-glinowo-oksazolidynowe. Otrzymane skóry charakteryzowały się dobrymi właściwościami mechanicznymi oraz wysoką temperaturą skurczu wynoszącą 112 °C. Do garbowania skór stosowano również nano-SiO2, co pozwoliło uzyskać skóry o stosunkowo wysokiej odporności termicznej (95 °C) [3]. Coraz częściej podejmowane są również próby zastosowania do wyprawy skór biopolimerów. Badania ukierunkowane na zastosowaniu w wyprawie skór tego typu środków od lat prowadzą Taylor Maryann i inni [13, 12, 10]. Wykorzystywali oni polifenole, kwas galusowy i garbniki roślinne (Quebracho i Tarę) do modyfikacji żelatyny, białka serwatkowego oraz chitozanu - polisacharydu pochodzącego ze skorupiaków. Zastosowanie tak modyfikowanych biopolimerów w charakterze środków napełniających pozwala uzyskać skóry zadowalającej jakości. Żelatynę poddano również modyfikacji enzymatycznej oraz za pomocą aldehydu glutarowego, a otrzymane produkty zastosowano do napełniania i wykończania powierzchniowego skór. W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono, że modyfikacja enzymatyczna wpływa pozytywnie na sieciowanie kolagenu [9, 15, 11, 14]. Podobne prace prowadzili również Aravindhan R. i inni [1]. Otrzymali oni biopolimery na bazie chitozanu i alginianu, które wykorzystali do sieciowania struktury skóry. Prowadzone były równie[...]

 Strona 1