Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"WIESŁAW TAREŁKO"

Konstrukcje morskich farm wiatrowych - wyzwanie dla projektantów DOI:10.15199/148.2016.4.1


  Pozyskanie energii wiatru jest jednym z najbardziej obiecujących źródeł energii odnawialnej. W artykule przedstawiono zagadnienia związane z rozwojem energetyki wiatrowej, w tym budową morskich farm wiatrowych. W szczególności zaś zaprezentowano podstawy energetyki wiatrowej, stan aktualny i perspektywy rozwoju morskich farm wiatrowych, elementy konstrukcyjne morskich turbin wiatrowych oraz infrastrukturę przesyłania energii na ląd. Słowa kluczowe: energia odnawialna, morskie farmy wiatrowe, turbina wiatrowa.Energia wiatrowa jest jedną z najbardziej znaczących i obiecujących form szybko rozwijających się źródeł pozyskania energii elektrycznej. Nie emituje zanieczyszczeń do środowiska naturalnego i stanowi znakomitą alternatywę dla energii konwencjonalnej opartej na paliwach kopalnych, takich jak węgiel kamienny i brunatny, ropa naftowa oraz gaz. Zgodnie z prognozami zapotrzebowania na energię niezbędną do wzrostu ekonomicznego zarówno w krajach postindustrialnych, uprzemysłowionych, jak i dopiero teraz znajdujących się w fazie uprzemysłowienia, popyt na nią podwoi się dwukrotnie do 2030 roku [1]. To z kolei oznacza, że rządy i całe społeczeństwa będą musiały stanąć przed poważnymi wyzwaniami. Takie wyzwania dotyczą Unii Europejskiej (UE), w tym również Polski. W 2009 r. UE wydała Dyrektywę 2009/28/WE dotyczącą promowania energii ze źródeł odnawialnych, stanowiącej element tzw. pakietu klimatycznego UE [2]. Zgodnie z zawartymi tam regulacjami prawnymi, każdy kraj członkowski UE otrzymał własny cel ilościowy na 2020 r. Dla Polski wynosi on 15%, z celami pośrednimi dla lat 2010, 2014, 2016, 2018, przy czym realizacja tego celu jest obowiązkowa, tzn. prawnie wiążąca pod sankcją karną. Ponadto, dyrektywa tworzy ramowy program promowania tego rodzaju energii oraz tworzy mechanizmy współpracy. W znowelizowanej ustawie "Prawo energetyczne" odnawialne źródła energii zdefiniowano jako źródła wykorzystujące w procesie przetwarzania "[...]

Systemy poszukiwania złóż ropy naftowej i gazu pod dnem morskim DOI:10.15199/148.2016.12.10


  Współcześnie, energia pochodząca ze spalania węgla, ropy naftowej oraz gazu ziemnego napędza gospodarki rozwiniętych przemysłowo krajów. Dalsze wykorzystanie tej energii na aktualnym i prognozowanym poziomie zużycia związane jest z dość istotnym problemem - zasoby tych węglowodorów są ograniczone i coraz trudniejsze do pozyskania. Z tego względu próbuje się eksplorować nowe złoża, w tym złoża niekonwencjonalne, a także poszukiwać dotychczas nieodkrytych złóż ropy naftowej i gazu ziemnego pod dnem morskim. W artykule przedstawiono zagadnienia związane z poszukiwaniem złóż ropy naftowej i gazu pod dnem morskim. W szczególności zaś przedstawiono krótki opis tworzenia się złóż węglowodorowych pod dnem morskim oraz zaprezentowano podstawowe techniki używane do ich poszukiwania. Słowa kluczowe: złoża węglowodorowe, oceanotechnika, metody, poszukiwanie złóż węglowodorowych.Od początku naszej cywilizacji aż do około 1750 r., uznanego za początek rewolucji przemysłowej, społeczeństwa w kręgu cywilizacji śródziemnomorskiej były w miarę równe społecznie i niezbyt bogate. Jednakże przez ostatnie 250 lat większość społeczeństw osiągnęła znaczący sukces we wprowadzaniu innowacji technologicznych oraz budowaniu instytucji finansowych, co znakomicie sprzyjało wzrostowi ekonomicznemu ich krajów. Społeczeństwa sprzed rewolucji przemysłowej wykorzystywały relatywnie mało energii pochodzącej z naturalnych źródeł organicznych. W owym czasie wykorzystanie energii do różnych celów opierało się na sile ludzkich mięśni oraz zwierząt, a także spalaniu materiałów organicznych (drewno, torf itp.). Do osiemnastego wieku energia otrzymywana z wiatru, wody czy też węglowodorów stanowiła niewielką, mało znaczącą część energii ogólnie wykorzystywanej do różnych celów. Natomiast w kilku ostatnich stuleciach nastąpił znaczny wzrost jej zużycia. Nowymi źródłami energii sprzyjającymi rozwojowi nowych technologii były przede wszystkim węgiel, ropa naftowa oraz [...]

System sejsmiki refleksyjnej do poszukiwania morskich złóż węglowodorowych DOI:10.15199/148.2016.12.11


  W poszukiwaniu morskich złóż węglowodorowych wykorzystywane są różne metody zaliczane do tzw. sejsmiki refleksyjnej. Jedną z nich jest wykorzystanie systemu sejsmiki refleksyjnej holowanego za statkiem specjalistycznym przeznaczonym do badań sejsmicznych. Jest to złożony ruchomy układ techniczny składający się z wielu elementów składowych, takich jak: system wzbudzania fal akustycznych, system rejestracji odbijanych fal akustycznych oraz system pozycjonowania układu działek powietrznych i strimerów. W artykule przedstawiono zasadę działania systemu sejsmiki refleksyjnej oraz opisano jego poszczególne elementy składowe. Słowa kluczowe: strimer, sejsmika refleksyjna, statek do badań sejsmicznych.Sejsmika refleksyjna stosowana w poszukiwaniu złóż ropy i gazu pod dnem morskim polega na rejestrowaniu przez aparaturę pomiarową wzbudzonych sztucznie fal akustycznych, odbijanych od warstw podłoża o odmiennych właściwościach fizycznych i akustycznych. Ze względu na głębokość akwenu morskiego, stan zaawansowania eksploracji złóż ropy i gazu oraz umiejscowienie czujników rejestrujących odbite fale akustyczne, wyróżnia się trzy podstawowe techniki: - system sejsmiki refleksyjnej holowany za statkiem badawczym (statkiem do badań sejsmicznych), - system sejsmiki refleksyjnej instalowany na dnie morskim, - pionowe profilowanie sejsmiczne. W systemie sejsmiki refleksyjnej holowanym za statkiem (rys. 1), statek badawczy holuje zorganizowany przestrzennie układ cięgien, na których są zainstalowane systemy wzbudzania i rejestrowania fali akustycznej oraz urządzenia telemetryczne do monitorowania ich położenia. Stosowana jest ona powszechnie na akwenach morskich o relatywnie małej głębokości, nie większej niż 500 metrów (morza - Bałtyckie, Północne i Norweskie oraz Zatoka Meksykańska). W systemie sejsmiki refleksyjnej instalowanym na dnie morskim rejestracja fal akustycznych sztucznie wzbudzanych pod powierzchnią wody i odbijanych od warstw po[...]

Redundancja jako sposób zwiększenia niezawodności siłowni okrętowych DOI:10.15199/148.2017.11.11


  Eksploatacja maszyn zawsze towarzyszyła człowiekowi, odkąd zaczął on je wykorzystywać do wspomagania swojej pracy. Wymagała ona stosowania pewnej wiedzy o zasadach ich eksploatacji. Wiedza tego rodzaju jest szczególnie istotna podczas projektowania obiektów technicznych, szczególnie na etapie, gdy "wbudowuje się" pewne cechy maszyn umożliwiające ich racjonalną eksploatację. Brak takich działań może powodować negatywne skutki, w tym ekonomiczne. Wynika to z faktu, że nabywca obiektu ponosi tylko bezpośrednie koszty inwestycyjne, zaś pośrednie koszty eksploatacyjne są na ogół ukryte. Można je przedstawić w postaci tzw. góry lodowej, wykorzystywanej do ilustrowania bezpośrednich i ukrytych czynników jakiegoś zjawiska, np. psychologicznego, medycznego (rys. 1). W przypadku ogólnym eksploatacja oznacza zespół czynności dotyczących: - ruchu maszyny, tzn. procesów roboczych, czyli funkcji wypełnianych przez maszynę, - utrzymania ruchu maszyny, tzn. podtrzymania przebiegających w niej procesów roboczych. Niektóre dokumentacje techniczno-ruchowe wyodrębniają dodatkowy rodzaj czynności eksploatacyjnych, zależny od charakteru wykonywanych czynności eksploatacyjnych. W siłowni okrętowej wyróżnia się zespół czynności dotyczący ruchu, utrzymania ruchu, zasilania oraz kontroli stanu bezpieczeństwa. W niniejszym artykule przyjęto, że czynności zasilania i kontroli stanu bezpieczeństwa wchodzą w skład jej czynności utrzymania ruchu. Siłownia okrętowa, tak jak każdy obiekt techniczny, cechuje się dużą liczbą podstawowych właściwości eksploatacyjnych, z których jedną z najważniejszych jest niezawodność. Jednym z istotnych sposobów zapewnienia wysokiego poziomu niezawodności siłowni okrętowej jest wprowadzenie redundancji ich elementów strukturalnych, np.: nadmiarowości strukturalnej źródeł energii oraz nadmiarowości funkcjonalnej układów napędowych. Niniejszy artykuł dotyczy zagadnień związanych z redundancją jako sposobem zwiększenia [...]

Zastosowanie redundancji w siłowniach okrętowych statków oceanotechnicznych DOI:10.15199/148.2017.12.5


  Zasadniczo, zwiększenie poziomu gotowości technicznej systemów technicznych, w tym siłowni okrętowych statków i jednostek oceanotechnicznych, można uzyskać za pomocą zwiększenia: - jakości elementów strukturalnych systemu, - niezawodnościowego nadmiaru strukturalnego systemu. Pierwszy z wymienionych sposobów wymaga zastosowania elementów składowych urządzeń technicznych (części, zespołów, układów itp.) o wysokiej jakości wykonania. Ich jakość została potwierdzona podczas procesu projektowania za pomocą różnego rodzaju analiz inżynierskich (np. analizy drzewa uszkodzeń) oraz testowania prototypów, a potem ewentualnie potwierdzona w praktyce podczas eksploatacji. Jest to sposób, który umożliwia uzyskanie produktów markowych i wypieranie z rynku i praktyki morskiej produktów o niskiej jakości. Niestety, jest to również znacznie droższy sposób zwiększenia poziomu gotowości technicznej systemów technicznych. Drugi z wymienionych sposobów, który znalazł odzwierciedlenie m.in. w przepisach towarzystw klasyfikacyjnych [1-3], polega na stosowaniu nadmiaru strukturalnego zwanego w przepisach Polskiego Rejestru Statków redundancją [3]. Zasadniczo wymagania towarzystw klasyfikacyjnych sprowadzają się do "zachęcania" do zastosowania dwóch (lub więcej) elementów strukturalnych niektórych urządzeń o wątpliwej jakości niż jednego, ale o wyższej jakości. Jest to bardzo dobrze znana praktyka kompromisu, tym bardziej uzasadniona, że poziom gotowości technicznej może być również zwiększony przez możliwość przeprowadzenia obsług profilaktycznych i naprawczych elementów urządzenia z zaprojektowanym nadmiarem strukturalnym. W rozumieniu niektórych armatorów, wygodniej jest zatrudnić wyszkolonych mechaników okrętowych do wykonania takich obsług w czasie trwania rejsu, niż zainstalować kosztowne urządzenia o wysokim poziomie jakości. Jednakże istnieją jednostki oceanotechniczne, w których oba z wymienionych sposobów muszą mieć zastosowanie rów[...]

 Strona 1