Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"IRENEUSZ PIOTR CHMIELIK"

Modelowanie konstrukcji klocków i tarcz hamulcowych DOI:10.15199/148.2017.9.4


  Hamulce pojazdów rozwijają się w wyniku dwóch różnych, ale występujących jednocześnie trendów: z jednej strony, w rezultacie wprowadzenia nowoczesnych technik obliczeniowych i produkcyjnych, dzięki czemu technologia ich wykonania stawała się coraz bardziej złożona, z drugiej zaś strony, zasada ich działania w sensie mechaniczno-fizycznym stała się coraz prostsza. Wytwarzanie hamulców bębnowych jest stosunkowo proste, gdyż w zasadniczej części stanowią one odlewany i obrabiany metodą skrawania bęben, który współpracuje z okładziną hamulcową. Natomiast hamulce tarczowe wymagają znacznie większej precyzji w fazie produkcji, jednak analiza ich zachowania jest łatwiejsza do przewidzenia. Omówione w niniejszym opracowaniu elementy cierne hamulców tarczowych stopniowo wypierają hamulce bębnowe w samochodach produkowanych na całym świecie, a to głównie dzięki większej ich skuteczności. Modelowanie geometrii elementów ciernych Jednym z elementów ciernych jest klocek hamulcowy, stanowiący kawałek materiału warstwowego, który trze o płaską powierzchnię tarczy hamulcowej. Tarcie to zamieniane jest z energii mechanicznej na cieplną. Mimo prostoty kształtu struktura jego budowy jest bardziej skomplikowana (rys. 1), gdyż tworzy go kilka równoległych warstw wykonanych z różnych materiałów. Najgrubszą warstwę stanowi materiał cierny, który wchodzi w kontakt z tarczą i stopniowo zużywa się. Po drugiej stronie znajduje się wzmocnienie, albo płytka nośna, którą stanowi płaski kawałek miękkiej stali, o grubości około 5 mm. Zadaniem płytki nośnej jest rozłożenie siły wywieranej przez tłok na całą powierzchnię styku klocka. Zadaniem płytki jest też właściwe zamocowanie i ustawienie klocka. Niektóre typy klocków mają dodatkową warstwę o grubości ok. 2 mm, zwaną podłożem, usytuowaną pomiędzy płytką wzmacniającą a materiałem [...]

Zastosowanie metody elementów skończonych (MES) do określenia wytrzymałości konstrukcji DOI:10.15199/148.2017.9.7


  W eksploatacji zarówno naziemnej, jak i podziemnej stosuje się kombajny. Operatorzy tych maszyn narażeni są na liczne niebezpieczeństwa, podczas których bardzo często może dojść do obrażeń ciała. Aby zapewnić określony stopień bezpieczeństwa, maszyny te wyposażone są w kabiny ochronne, które muszą spełniać, w zależności od przeznaczenia, określone normy bezpieczeństwa. Znacznym utrudnieniem przy projektowaniu tego rodzaju konstrukcji są ograniczenia wymiarowe, dotyczące bezpiecznego i wygodnego miejsca pracy operatora. Pakiety aplikacji CAD i CAE umożliwiają właściwe modyfikacje tego rodzaju konstrukcji pod względem zarówno rozplanowania przestrzeni ochronnej (model 3D), jak też zapewnienia określonej normy wytrzymałości. W opracowaniu, na podstawie wykonanego modelu kabiny (rys. 1), przedstawiono analizę jej wytrzymałości wykonaną w programie Abaqus, wykorzystując metodę elementów skończonych (MES). Symulację przeprowadzono,uwzględniając jej uszkodzenie po uderzeniu przedmiotem o określonej masie, spadającym z założonej wysokości. Symulacja wytrzymałościowa MES W celu określenia wytrzymałości konstrukcji kabiny przeprowadzono badania symulacyjne z zastosowaniem metody elementów skończonych w programie Abaqus [2, 3]. Pr[...]

 Strona 1