Wyniki 1-10 spośród 33 dla zapytania: authorDesc:"Alicja MEUSZ"

Pod paragrafem, czyli prawo na codzień DOI:


  1. Opłaty za udostępnianie materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. 12 lipca 2014 r. weszła w życie nowelizacja ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (PGiK), która wprowadziła m.in. zapisy regulujące sposób i formę ustalenia wysokości należnej opłaty za udostępnianie materiałów zasobu. Wydawałoby się, że ustawodawca w tej materii "dopracował" zagadnienie a jednak w ostatnim czasie Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznawał wnioski o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy właściwym miejscowo wojewódzkim inspektorem nadzoru geodezyjnego i kartograficznego (WINGiK) a samorządowym kolegium odwoławczym (SKO) w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania odwołania od decyzji ustalającej wysokość opłaty. W prezentowanym niżej postanowieniu wskazano WINGiK, jako organ właściwy do rozpatrzenia odwołania od decyzji starosty naliczającej wysokość opłaty, natomiast w kolejnym numerze Przeglądu Geodezyjnego chciałabym zaprezentować rozstrzygnięcie wskazujące SKO jako organ właściwy do rozpoznania odwołania. A że, jak stare przysłowie mówi, "diabeł tkwi w szczegółach", a w gąszczu przepisów łatwo można się zgubić, zachęcam do lektury miesięcznika. Postanowienie NSA z dnia 29 kwietnia 2015 r. (sygn. akt I OW 226/14) - Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon, Sędzia NSA Monika Nowicka, Sędzia del. NSA Leszek Kiermaszek (sprawozdawca) po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy WINGiK a Samorządowym Kolegium Odwoławczym we W. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania odw[...]

Pod paragrafem, czyli prawo na codzień DOI:


  1. Opłaty za udostępnianie materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego - cd. Zgodnie z zapowiedzią w poprzednim numerze PG tym razem pisanie rozpoczynam od zaprezentowania postanowienia NSA z dnia 19 czerwca 2015 r. (sygn. akt I OW 41/15), w którym to NSA w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Irena Kamińska, Sędzia del. WSA Marian Wolanin (sprawozdawca) oraz Sędzia NSA Joanna Banasiewicz w sprawie rozstrzygnięcia sporu o właściwość pomiędzy Ś. Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. (dalej WINGiK) a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K. (dalej SKO) w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania odwołania od decyzji w sprawie ustalenia wysokości opłaty za czynności geodezyjne wskazuje SKO jako organ właściwy w sprawie do rozpoznania odwołania. Uzasadnienie: Starosta BL. wydał decyzję ustalającą opłatę za czynności geodezyjne i kartograficzne zgodnie z wnioskiem spółki (…) w dniu 22 stycznia 2104 r. W dniu 14 sierpnia 2014 r. spółka złożyła wniosek o wznowienie postepowania na podstawie art. 145a Kpa, po czym starosta postanowieniem odmówił wznowienia tegoż postepowania ze względu na uchybienie terminu, o którym mowa w art. 145a §2 Kpa. Na powyższe postanowienie spółka wniosła zażalenie do SKO, które to postanowieniem z dnia 7 października 2014 r. uchyliło postanowienie organu pierwszej instancji i orzekło o wznowieniu postepowania zakończonego decyzją z dnia 22 stycznia 2014 r. Starosta BL. postępowanie wznowił, po czym decyzją z dnia 20 listopada 2014 r. odmówił uchylenia swojej decyzji z dnia 22 stycznia 2014 r. Od tej decyzji spółka wniosła odwołanie do S[...]

Tyczenie a zmiana użytku na Bp w operacie EGiB DOI:


  Półtora roku upłynęło od czasu wejścia w życie znowelizowanej ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne a w chwili obecnej oczekujemy opublikowania zmian do rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 21 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Niektórzy mówią, że "kto czyta nie błądzi" i "się czyta się wie", dlatego postanowiłam dziś zaprezentować, już mocno komentowane w środowisku geodezyjnym, ale jeszcze nieprawomocne, orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. Sygn. akt II SA/Wr 503/15 z dnia 28 października 2015 r. uchylające decyzję WINGiK oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w przedmiocie nałożenia obowiązku opracowania dokumentacji geodezyjnej niezbędnej do aktualizacji bazy danych ewidencji gruntów i budynków. Sprawa moim zdaniem ciekawa bo dotyka zagadnienia, które zostało wprowadzone do przepisów ustawy PGiK z dniem 14 lipca 2014 r. a mianowicie możliwości nałożenia przez starostę, w drodze decyzji administracyjnej, opracowania dokumentacji geodezyjnej niezbędnej do aktualizacji bazy danych ewidencji gruntów i budynków, w przypadku ustalenia, że stan rzeczywisty nieruchomości jest inny niż ujawniony w tej bazie danych, a różnica ta jest skutkiem robót budowlanych, o których mowa w art.3 pkt 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r. poz.1409 ze zm.). Stan faktyczny: Organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków powziął informację o niezgodności wpisów w bazie danych EGiB ze stanem faktycznym na działce nr 5/5, położonej w obrębie S., po czym poinformował o tym fakcie właścicieli działki, wskazując na potrzebę złożenia przez nich wniosku wraz z dokumentacja geodezyjną, sporządzoną przez geodetę uprawnionego, w celu ujawnienia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków, polegających na aktualizacji, zgodnie ze st[...]

Podstawy oznaczania nieruchomości w księdze wieczystej DOI:


  O procesie zakładania księgi wieczystej - a w nim dokumentów, które są potrzebne aby taką księgę założyć czy też pieczęci, którymi winne być opatrzone - wypowiedział się Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 16 stycznia 2015 r. (sygn. Akt III CSK 79/14) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej skargi kasacyjnej wnioskodawcy K.M. od postanowienia Sądu Okręgowego w K. w sprawie o założenie księgi wieczystej: Zgodnie z art. 24 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz.U. z 2013 r., poz.707 ze zm.) dla każdej nieruchomości prowadzi się odrębna księgę wieczystą, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Ostatecznie w orzecznictwie Sądu Najwyższego przeważa pogląd, że dyrektywy wykładni systemowej sprzeciwiają się przypisywaniu pojęciu nieruchomości gruntowej innego znaczenia w obrębie ustawy o księgach wieczystych i hipotece niż w art. 46 §1 Kodeksu cywilnego. Zawarta w tym przepisie definicja nieruchomości jest jedyną definicją obowiązującą w całym systemie prawa cywilnego, wobec czego odnosi się również do instytucji ksiąg wieczystych (por. uzasadnienie uchwał Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2006 r., III CZP 24/06, OSNC 2007, nr 2, poz.24 oraz postanowienia z dnia 23 stycznia 2013 r., I CSK 258/12, OSNC 2103, nr 7-8, poz. 95). Dział I księgi wieczystej obejmuje oznaczenie nieruchomości, a zgodnie z art. 26 ustawy o księgach wieczystych i hipotece podstawą oznaczenia nieruchomości są dane katastru nieruchomości. Obecna treść tego przepisu została nadana ustawą z dnia 14 lutego 2003 r. o przenoszeniu treści księgi wieczystej do struktury księgi wieczystej prowadzonej w systemie informatycznym (Dz.U. Nr 42, poz. 363). Według art. 25 tej ustawy, d[...]

Pod paragrafem, czyli prawo na codzień DOI:


  1. Trybunał Konstytucyjny rozstrzygnie o zasadach zwrotu działek. Do Trybunału Konstytucyjnego wpłynęła skarga dotycząca art.136 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2015 r., poz. 782 ze zm.), który wskazuje, iż poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części, jeżeli stała się ona zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. W sprawie, na podstawie której została złożona skarga, Skarb Państwa w 1999 r. nabył nieruchomość w trybie umowy cywilnoprawnej po przeprowadzeniu rokowań. Zgodnie z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu działka, na której znajdował się budynek, miała być przeznaczona pod budowę dojazdów do przeprawy mostowej na rzece. Ostatecznie inwestycja w tym miejscu nigdy nie powstała. Spadkobiercy wystąpili do starosty z żądaniem zwrotu nieruchomości. Żądanie to spotkało się z odmową starosty, który wskazał iż do wywłaszczenia nie doszło, a przejęcie nieruchomości od właściciela nastąpiło w drodze umowy cywilnoprawnej - czyli wykupienia. Starosta podkreślił jednocześnie, iż o zwrocie nieruchomości nie może być mowy, ponieważ jest on przewidziany wyłącznie dla wywłaszczonych i ich spadkobierców. Argumentację starosty poparł również wojewoda, który wskazał, iż zapisy art. 136 ust.3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, traktujące o wywłaszczonej nieruchomości, należy rozumieć wyłącznie jako nieruchomość, w stosunku do której Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego nabyli prawo rzeczowe na mocy indywidualnej i konkr[...]

Pod paragrafem, czyli prawo na codzień DOI:


  1. Przeszkoda znana sądowi blokuje wpis do księgi wieczystej - Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2016 r. sygn. akt III CZP 86/15. Rzecznik Praw Obywatelskich skierował pytanie prawne o zakres kognicji sądów wieczystoksięgowych. Otóż zgodnie z art.6268 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego sąd wieczystoksięgowy, rozpoznając wniosek o wpis, bada jedynie jego treść i formę, dołączone do niego dokumenty oraz treść księgi wieczystej. Mając na uwadze zapisy art.6269 tegoż kodeksu sąd oddala wniosek, jeśli brak jest podstaw lub istnieją przeszkody do dokonania wpisu. Kwestią sporną okazało się to, czy na tym etapie postępowania sąd ma prawo uwzględnić okoliczności, które nie wynikały z wniosku ani dołączonych do niego dokumentów, ale były znane sądowi z urzędu. Zauważyć należy, że w 2001 r. wykreślono z ustawy o księgach wieczystych i hipotece art.46 stanowiący, że postanowienie odmawiające dokonania wpisu może opierać się na okolicznościach, które są powszechnie znane lub doszły do wiadomości sądu rejonowego w inny sposób. Zwrócić przy tym trzeba uwagę, iż Kodeks postępowania cywilnego nie zawiera podobnych uregulowań. Zatem może taka sytuacja wskazywać na zawężenie zakresu orzekania sądu wieczystoksięgowego. Gdyby przyjąć taką wykładnię sąd wieczystoksięgowy mógłby badać tylko stronę formalną wniosku; nie mógłby brać pod uwagę okoliczności, które są mu znane z innych [...]

Pod paragrafem, czyli prawo na codzień DOI:


  WSA we W. orzekł o oddaleniu skargi Gminy W. na decyzję WINGiK we W. w przedmiocie określenia wysokości należnej opłaty geodezyjnej za sporządzenie wypisu z rejestru gruntów oraz wyrysu z mapy ewidencyjnej (orzeczenie nieprawomocne z dnia 16 marca 2016 r.; Sygn. akt II SA/Wr 850/15). Stan faktyczny: zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję w sprawie określenia należnej opłaty geodezyjnej za sporządzenie wypisu z rejestru gruntów oraz wyrysu z mapy ewidencyjnej. W odwołaniu od decyzji określającej wysokość należnej opłaty Gmina W. wskazała, że wypis i wyrys był niezbędny do wyłączenia określonych działek gruntu z dotychczasowej księgi wieczystej w celu założenia dla nich nowej księgi wieczystej, a tym samym ujawnienia prawa własności Gminy, co wyklucza pobieranie opłaty (art.40b ust. 2 pkt 4 lit a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ zauważył, że w tej sprawie nie wystąpiła podstawa prawna do niepobierania opłaty. Z treści wniosku Gminy wynikało, że prawo własności działek, dla których wypis i wyrys chce uzyskać, jest już ujawnione w księdze wieczystej. Zgodnie z treścią art. 40b ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne opłaty nie pobiera się za wypisy i wyrysy żądane w związku z działaniem jednostki samorządu terytorialnego mającym na celu ujawnienie przysługującego jej prawa. Ponadto w swej decyzji WINGiK zauważył, że wyjątek od zasady pobierania opłaty nie może być interpretowany rozszerzająco (zasada "exceptiones non sunt extentendae") a wnioskodawca podjął działanie związ[...]

Pod paragrafem, czyli prawo na codzień DOI:


  Prace polegające na rozebraniu większości elementów konstrukcyjnych budynku to nie remont, nie można bowiem wykonać remontu czegoś co nie istniało. Rozebranie a następnie odtworzenie wiąże się z pojęciem odbudowy, na którą trzeba uzyskać pozwolenie - teza wyroku NSA z dnia 17 marca 2015 r., sygn. akt II OSK 1801/14. Stan faktyczny: Powiatowy inspektor nadzoru budowlanego przeprowadzał kontrolę na jednej z działek i stwierdził, że znajduje się na niej m.in. budynek mieszkalny parterowy, częściowo podpiwniczony, z dachem jednospadowym konstrukcji drewnianej, pokryty blachą. Wewnątrz budynku wykonane zostały instalacje: elektryczna, wodno-kanalizacyjna i centralnego ogrzewania; brak było tynków, podłóg i urządzeń w pomieszczeniu przeznaczonym na łazienkę. W dniu, w którym odbywała się kontrola obiekt był w stanie surowym zamkniętym. Właścicielka działki (obecna w trakcie kontroli) oświadczyła, iż ze względu na nieodpowiedni stan techniczny budynku przystąpiła do robót budowlanych, nazywając te prace termomodernizacją. Pozostawiając częściowe podpiwniczenie i strop nad piwnicami, wykonała nowe zewnętrzne i wewnętrzne ściany parteru w miejsce ścian wcześniej istniejących, które zostały rozebrane. Na ścianach parteru, o tej samej wysokości co poprzednie, postawiła strop żelbetowy oraz jednospadową drewnianą konstrukcję dachową, pokrytą blachą. Wykonała również nowe instalacje a do wykończenia pozostało jej ocieplenie, tynki zewnętrzne, malowanie i wykonanie podłóg. Powiatowy inspektor nakazał właścicielce wstrzymanie robót budowlanych związanych z odbudową i zobowiązał ją do przedłożenia wymaganych prawem doku[...]

Pod paragrafem, czyli prawo na codzień DOI:


  Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi J.L. na decyzję WINGiK w przedmiocie umorzenia postępowania pierwszej instancji w sprawie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentacji stanowiącej wynik zgłoszonej pracy geodezyjnej uchylił zaskarżoną decyzję - sygn. akt II SA/Wr 143/16 (orzeczenie nieprawomocne). Wykonawca prac geodezyjnych J.L. zawiadomił Starostę W. o zakończeniu prac dotyczących wykonania pomiarów geodezyjnych i przetworzenia rezultatów tych pomiarów z wytyczenia obiektów budowlanych. Sporządzony przez Organ protokół weryfikacji zbiorów danych oraz innych materiałów przekazywanych do PZGiK był negatywny w części dotyczącej kompletności przekazywanych rezultatów wykonanych prac geodezyjnych (wskazano brak szkicu dokumentacyjnego, kopii szkicu tyczenia oraz wykazu współrzędnych określających kontur budynku). Ponadto stwierdzono wynik negatywny weryfikacji zbiorów danych i innych materiałów zawartych w przekazywanej dokumentacji pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w geodezji i kartografii. Wykonawca prac ustosunkował się do wyników weryfikacji i stwierdził, że nie zgadza się z nimi i wnosi o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz włączenie operatu do zasobu. Organ po rozpatrzeniu stanowiska J.L. w sprawie negatywnego wyniku weryfikacji zbiorów danych oraz innych materiałów przekazanych do PZGiK decyzją odmówił przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych i innych materiałów sporządzonych przez J.L. w ramach pracy zgłoszonej w celu wytyczenia budynku na działce. W uzasadnieniu swej decyzji Starosta W. wskazał na definicję pracy geodezyjnej i określił, iż przez czynność tę rozumie się [...]

Pod paragrafem, czyli prawo na co dzień DOI:


  1.Wystąpienie Rzecznika Praw Obywatelskich do Prezesa Rady Ministrów w sprawie ustalania granic gmin w formie rozporządzenia (pismo znak: V.604.31.2015.PM z dnia 24 czerwca 2016r.). Na tle spraw badanych przez Rzecznika ujawnił się problem, związany z formą prawną, w jakiej Rada Ministrów dokonuje tworzenia, łączenia, dzielenia, znoszenia i ustalania granic gmin oraz nadawania gminie lub miejscowości statusu miasta i ustalania jego granic. Rada Ministrów dokonuje bowiem powyższych zmian w drodze rozporządzenia - wyjaśnia dr Adam Bodnar. Na ten problem zwracał już wcześniej uwagę Trybunał Konstytucyjny w postanowieniu sygnalizacyjnym z dnia 5 listopada 2009r. (sygn. akt S 6/09, OTK - A 2009/10/153) zauważając, że mimo iż omawiane zmiany dokonywane są na podstawie aktów powszechnie obowiązującego prawa, rozporządzenia te zawierają postanowienia, które indywidualnie określają konkretną granicę pomiędzy sąsiadującymi gminami. Postanowienia te mają charakter indywidualny i konkretny, co przesądza o ich odmienności od typowych (klasycznych) unormowań zawartych w aktach normatywnych, których kontrola konstytucyjności została objęta kognicją Trybunału Konstytucyjnego. Postanowienia te materialnie zbliżają się w swym charakterze prawnym do typowych decyzji administracyjnych (podejmowanych przez organy kolegialne). Ponadto prawny wymóg nadania aktom o ustaleniu granic gmin formy rozporządzenia Rady Ministrów sprawia zarazem, że tego typu akty nie podlegają - ze względu na swą formę - kontroli legalności, sprawowanej przez sądy administracyjne (sądy wojewódzkie - w pierwszej instancji i Naczelny Sąd Administracyjny - w drugiej instancji). W efekcie zaistniałej sytuacji postanowienia rozporządzeń Rady Ministrów wydawanych na podstawie ustawy o samorządzie gmi[...]

 Strona 1  Następna strona »