Wyniki 1-10 spośród 31 dla zapytania: authorDesc:"Paweł Łukowski"

Materiały i systemy do naprawy i ochrony konstrukcji betonowych wdrażanie norm europejskich EN 1504

Czytaj za darmo! »

Postęp osiągnięty w ostatnich 15 latach w zakresie napraw konstrukcji z betonu znalazł wyraz w opracowaniu przez Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN) zbioru 10 norm pod ogólnym tytułem EN 1504: Products and systems for the protection and repair of concrete structure. Definitions, requirements, quality control and evaluation of conformity (Wyroby i systemy do ochrony i napraw konstruk[...]

Nowe osiągnięcia w dziedzinie domieszek do betonu

Czytaj za darmo! »

Zgodnie z normą PN-EN 934-2 domieszką do betonu jest materiał dodawany podczas wykonywania mieszanki betonowej w ilości nie przekraczającej 5% masy cementu w betonie. Najliczniejszą grupę stanowią domieszki poprawiające urabialność mieszanki betonowej, a więc upłynniające (superplastyfikatory) i uplastyczniające (plastyfikatory). Domieszki do betonu stanowią jedną z najszybciej rozwijaj[...]

Kierunki rozwoju domieszek do betonu

Czytaj za darmo! »

Betony z domieszkami stanowią obecnie zdecydowaną większość wszystkich wykonywanych betonów (w krajach wysoko rozwiniętych - nawet ponad 80%). Domieszki do betonu, tzn. modyfikatory dodawane w ilości nieprzekraczającej 5% masy cementu, stanowią jedną z najszybciej rozwijających się grupmateriałówbudowlanych, mimo towiele zagadnień związanych z tym sposobem modyfikacji betonu pozostaje wciąż nie do końca rozstrzygniętych. Można oczekiwać więc, że ich stopniowe rozwiązywanie będzie skutkować dalszym rozwojemzarówno samych domieszek, jak i technologii betonu. Badania domieszek do betonu przynoszą efekty w postaci coraz większych możliwości kształtowania cech betonu zgodnie z potrzebami jego użytkowników. Rozwój domieszek upłynniających Domieszki upłynniające nadal są w[...]

Kierunki rozwoju domieszek do betonu


  Za domieszkę do betonu, zgod- nie z normą PN-EN 934-2 Do- mieszki do betonu, zaprawy i zaczynu. Domieszki do beto- nu. Definicje i wymagania, uważa się materiał dodawany podczas wykony- wania mieszanki betonowej w ilości nieprzekraczającej 5% masy cementu w betonie. Większa zawartość sub- stancji modyfikujących określa się jako dodatek. Do domieszek nie zalicza się produktów dodawanych podczas mie- lenia klinkieru portlandzkiego. Zgodnie z normą PN-EN 934-2 do- mieszki klasyfikuje się ze względu na skutki modyfikacji - decyduje głów- ny kierunek oddziaływania domieszki (rysunek 1). W przypadku, gdy domiesz- ka oddziałuje na więcej niż jedną właści- wość mieszanki betonowej lub betonu, traktowana jest jako kompleksowa. Domieszki upłynniające Domieszki uplastyczniające i upłyn- niające mieszankę betonową stanowią najliczniejszą grupę modyfikatorów be- tonu. Środki uplastyczniające pozwa- lają na zmniejszenie ilości wody zaro- bowej o co najmniej 5%, natomiast środki upłynniające, tzw. superplasty- fikatory, pozwalają na zmniejszenie ilości wody o więcej niż 12% (superpla- styfikatory nowej generacji nawet po- wyżej 30%). Stosowanie domieszek upłynniających mieszankę betonową może mieć różne skutki, korzystne z technologicznego, użytkowego lub ekonomicznego punktu widzenia (ry- sunek 2). Jako superplastyfikatory stosowane są sulfonowane żywice melaminowo- -formaldehydowe i naftalenowo-formal- dehydowe, modyfikowane lignosulfo- niany wapnia lub sodu i różne kopoli- mery, np. kwasu metakrylowego z gliko- lem polietylenowym. Domieszki upłyn- niające nowej generacji są związkami z grupy polikarboksylanów, kopolime- rów kwasu akrylowego z akrylanami oraz sieciowanych żywic akrylowych. Zawartość [...]

Możliwości modyfikacji spoiwa wapiennego domieszkami i dodatkami


  Wapno to jedno z najstarszych spoiw budowlanych znanych ludzkości. Obecnie główny obszar jego zastosowania stanowią zaprawy murarskie i tynkarskie (ok. 45% światowego zużycia spoiw wapiennych), a także wyroby wapien- no-piaskowe (silikatowe) i beton ko- mórkowy. Przyczyną popularności wapna jako spoiwa lub składnika spoiwa w zaprawach przeznaczo- nych do łączenia cegieł i do tynko- wania jest nadawanie tym tworzy- wom korzystnych właściwości: ● dobrej urabialności mieszanki; ● długiego czasu zachowania zdol- ności roboczych; ● dużej zdolności zatrzymywania wody (obniżenie desorpcji); ● małej sztywności w stanie utwar- dzonym; ● dobrej przyczepności do różnych podłoży, w tym ceramicznych; ● wytrzymałości dostosowanej do wytrzymałości łączonych elementów; nadmierna sztywność zaprawy wiążą- cej może prowadzić do spękania ele- mentów konstrukcyjnych; ● dużej paroprzepuszczalności, przy zachowaniu odpowiedniej wodoszczel- ności; ● zdolności do "samozaleczania" mi- krospękań przez powstający w wyniku karbonatyzacji spoiwa wapiennego wę- glan wapnia. Stosowanie wapna jest korzystne z ekologicznego punktu widzenia; ma- teriał ten jest uważany za "naturalny" w tym sensie, że jego wytwarzanie i stosowanie tworzą w pewnym stopniu cykl zamknięty, na którego początku i końcu znajduje się kamień wapienny (rysunek 1). Pod koniec XX w. nastąpił - praktycz- nie na całym świecie - spadek produk- cji spoiw wapiennych. Jedną z przyczyn tego stanu rzeczy była konkurencja ze strony innych materiałów budowlanych i technologii wykonawstwa - w tym zwłaszcza wprowadzenie domieszek do zapraw cementowych. Obecnie pro-31 W apno to jedno z najstarszych spoiw budowlanych znanych ludzkości. Obecnie główny obszar jego zastosowania stanowią zaprawy murarskie i tynkarskie (ok. 45% światowego zużycia spoiw wapiennych), a także wyroby wapien- no-piaskowe (silikatowe) i beton ko- mórko[...]

Modyfikacja betonu polimerami

Czytaj za darmo! »

Beton to "sztuczny kamień"; zgodnie z definicją podaną w normie PN-EN 206-1 "Beton - właściwości, produkcja, układanie i kryteria zgodności", jest to materiał powstały ze zmieszania cementu, kruszywa grubego i drobnego, wody oraz ewentualnych domieszek i dodatków, który uzyskuje swoje właściwości w wyniku hydratacji cementu. Jeśli maksymalny rozmiar ziaren kruszywa nie przekracza 2 mm, mówimy o zaprawie. Beton cementowy jest najważniejszym materiałem stosowanym do wznoszenia obiektów budowlanych. Jest też najczęściej stosowanym (ok. 6 mld m3 rocznie) materiałem spośród wytwarzanych przez człowieka [1]. Beton zawdzięcza swoją pozycję dużej wytrzymałości na ściskanie przy względnie niskim koszcie materiałowym. Do wad betonów i zapraw cementowych, ograniczających ich użyteczność, można zaliczyć małą wytrzymałość na rozciąganie w stosunku do wytrzymałości na ściskanie, kruchość oraz brak odporności na wiele czynników zewnętrznych. W stanie niezwiązanym - mieszanki betonowej - bardzo często występuje potrzeba odpowiedniego dostosowania konsystencji. Poprawa właściwości betonu jest możliwa przez modyfikację materiałową [2]. Do szczególnie efektywnych modyfikatorów należą polimery, które mogą być wprowadzane do betonu jako domieszki lub dodatki, mogą też całkowicie zastępować spoiwo cementowe. Budownictwo jest w tej chwili drugim, po przemyśle opakowań, konsumentem polimerów (rys. 1). W perspektywie 10-15 lat może jednak znaleźć się na pierwszym miejscu [3]. Polimery mają 1% (masowo) udziału w europejskim rynku materiałów budowlanych. Udział ten przekłada się jednak na ponad 10% udziału w obrotach finansowych [4]. Wynika to z faktu, że polimer ma zazwyczaj znaczny udział w kształtowaniu cech materiału przy względnie małej zawartości. Polimery wprowadzane do zapraw i betonów stanowią około 10% zużywanych w budownictwie polimerów, co oznacza roczne zużycie w Europie przekraczające 500 000 ton. W artykule omówiono zastosowanie polimer[...]

Wpływ temperatury na skuteczność polimerowych domieszek do betonu


  Coraz większe wymagania ze strony użytkowników narzucają konieczność stałego ulepszania właściwości betonu. Jednym ze sposobów jest stosowanie domieszek, które powodują modyfikację cech zarówno mieszanki betonowej, jak i betonu stwardniałego. Domieszka do betonu to, zgodnie z normą PN-EN 934-2, materiał dodawany podczas wykonywaniamieszanki betonowej w ilości nieprzekraczającej 5% masy cementu w betonie.Wprzypadku większej zawartości substancjimodyfikującychmówi się o dodatkach. Do domieszek nie zalicza się produktów dodawanych podczas mielenia klinkieru portlandzkiego. Zgodnie z normą PN-EN 934-2 Domieszki do betonu, zaprawy i zaczynu. Domieszki do betonu. Definicje i wymagania domieszki klasyfikuje się ze względu na skutki modyfikacji - decyduje główny kierunek oddziaływania domieszki (rysunek 1). W przypadku, gdy dana domieszka oddziałuje na więcej niż jedną właściwośćmieszanki betonowej lub stwardniałego betonu, jest ona traktowana jako kompleksowa (wielofunkcyjna). Najliczniejszą grupę modyfikatorów betonu stanowią domieszki wpływające na konsystencję mieszanki betonowej. Celem ich stosowania jest zwiększenie płynności mieszanki z zachowaniem stałego współczynnika woda/ cement albo zachowanie konsystencji przy zmniejszonej ilościwody zarobowej (zmniejszenie współczynnika w/c). Rozróżnia się domieszki uplastyczniające (redukujące ilość wody), które pozwalają na zmniejszenie ilości wody zarobowej o co najmniej 5%, oraz domieszki upłynniające (znacznie redukujące ilość wody), tzw. superplastyfikatory, pozwalające na zmniejszenie ilości wody o więcej niż 12%(superplastyfikatory nowej generacji - nawet powyżej 30%). Pod względem chemicznym, jako superplastyfikatory stosowane są niemal wyłącznie polimery. Są to przede wszystkim sulfonowane żywice melaminowe, melaminowo-formaldehydowe i naftalenowo-formaldehydowe, a także różne kopolimery, np. kwasu metakrylowego z glikolem polietylenowym. Domi[...]

Rola chemii budowlanej w kształtowaniu współczesnego betonu


  Chemia budowlana to stosowana nauka przyrodnicza, której przedmiotem jest natura chemiczna materiałów i procesów budowlanych [1]. Obejmuje chemiczne uwarunkowania właściwości technicznych materiałów oraz zjawisk zachodzących podczas każdego etapu ich cyklu życia - od wytwarzania, przez stosowanie i użytkowanie, aż po procesy niszczenia (korozji), również w sytuacjach nadzwyczajnych. Chemia budowlana to także jedna z najbardziej dynamicznie rozwijających się gałęzi przemysłu materiałów budowlanych, obszar, który stanowi jeden z fundamentów współczesnej technologii betonu.Wzajemna synergia jest tu oczywista. Sukcesy przemysłowej chemii budowlanej są efektempostępu nauki, która z kolei odpowiada na potrzeby rynku. Współczesny beton - złożony materiał kompozytowy Beton cementowy to złożony kompozyt, który od czasu wynalezienia cementu portlandzkiego uległ wielu modyfikacjom. Obecnie to zupełnie inny materiał, o zasadniczo zmienionych - ulepszonych właściwościach. Najważniejszą przyczyną tej zmiany była, i pozostaje, konsekwentna modyfikacja materiałowa, pozwalająca dostosowywać beton do nowych potrzeb i wciąż trudniejszych wyzwań. Niepodważalnym dowodem na rolę modyfikacji w rozwoju betonu jest znana, opracowana przez L. Czarneckiego [2], krzywa rozwoju tego materiału (rysunek 1), z której jasno wynika, że w zasadzie wszystkie kamienie milowe na drodze postępu w technologii betonu związane są z wprowadzaniem modyfikatorów. W artykule przedsta[...]

 Strona 1  Następna strona »