Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"Jerzy Sękowski"

Wzmacnianie gruntów słabych a problematyka zrównoważonego rozwoju budownictwa

Czytaj za darmo! »

Obecnie coraz mniej jest terenów wolnych pod zabudowę, a w dodatku o korzystnej charakterystyce geotechnicznej. W efekcie coraz częściej wykorzystuje się tereny uznawane dotychczas za niekorzystne pod tym względem. Na takie postępowanie mają wpływ ceny gruntów oraz możliwości współczesnej geoinżynierii, przez które należy rozumieć zarówno bogactwometod, dzięki którymmożliwe jest wzmocnienie słabego podłoża gruntowego, jak i wzrastającą liczbę udanych realizacji oraz przekonanie inwestorów i projektantów do proponowanych rozwiązań, a także silnie rozwijający się rynek usług. Podstawowym celem zabiegów wzmacniających jest zwiększenie nośności i sztywności podłoża wzmacnianego. Można to uzyskać, wzmacniając sam grunt, jak również wprowadzając do niego dodatkowe materiały[...]

Uszkodzenia podłóg wykonanych na gruncie w ocenie geotechnicznej DOI:10.15199/33.2018.02.16


  Przyczyny uszkodzeń podłóg przemysłowych występują na etapie projektu, realizacji i użytkowania [3, 6, 9, 11]. Czarnecki iMierzwa [2] dzielą je na przyczyny konstrukcyjne, materiałowe, technologiczne i eksploatacyjne. Wielu autorów, jak np. Czarnecki, Skwara [1], Hajok [4], Kawecki i Szczepaniak [5], Kulas [7], Seidler [10], większą uwagę poświęcają jednak płycie nośnej podłogi, mniej natomiast przyczynom geotechnicznym, które wpływają na walory użytkowe podłóg. W artykule zostaną omówione przyczyny geotechniczne i zilustrowane wybranymi przykładami z praktyki inżynierskiej. Skoncentruję się na podłogach przemysłowych ułożonych na gruncie w pomieszczeniach zamkniętych. W przypadku posadzek realizowanych w terenie otwartym, np. place składowe, parkingi, terminale lotnicze, pasy startowe itp.mamy do czynienia z podobnymi zagadnieniami i problemami, a różnice mogą wynikać z wielkości i charakteru obciążeń, wpływów atmosferycznych oraz wymagań dodatkowych. Przyczyny uszkodzeń Konstrukcja podłogi ułożonej na gruncie to ustrój trójwarstwowy, na który składają się podłoże gruntowe, ułożona na nim warstwa nośna - podbudowa oraz podkład (płyta nośna). Pomiędzy podkładem a podbudową układana jest izolacja (folia), a pomiędzy podkładem i gruntem może występować warstwa chudego betonu. Podkład ma grubość średnio 15 - 30 cm, chudy beton 10 - 15 cm, natomiast podbudowa 30 - 60 cm. Posadzki przemysłowe wykonane na gruncie mogą mieć, w zależności od funkcji, dodatkowo warstwy hydroizolacyjne i paroizolacyjne, izolację termiczną i akustyczną, warstwy ochronne - całość dobrana w sposób zależny od obciążeń, rodzaju i przeznaczenia pomieszczenia. O trwałości podłogi współdecyduje każda z jej warstw. Uszkodzenia, jakim ulegają, mają swoje źródło zarówno w podłożu, warstwie nośnej, jak i płycie nośnej. Z punktu widzenia geotechniki szczególnie istotne są zagadnienia obejmujące rozpoznanie podłoża, ocenę jego przydatności or[...]

Ekrany akustyczne - podstawowe założenia projektowania DOI:10.15199/2.2016.10.1


  W artykule przybliżono problematykę ekranów akustycznych, a w szczególności wymagania, jakie powinny spełniać, zwracając szczególną uwagę na ich poprawne posadowienie.Zprzyrostem liczby pojazdów samochodowych w Polsce (ok. 5,2 mln w roku 1990 i ok. 22 mln w roku 2010) wzrósł stopień obciążenia środowiska hałasem drogowym. Sposobem na jego zmniejszenie jest budowa ekranów akustycznych i zastosowanie cichych nawierzchni. Te pierwsze zmniejszają poziom hałasu o kilkanaście, a drugie o kilka decybeli. Ekrany akustyczne narażone są na działanie sił zewnętrznych, pochodzących od parcia wiatru, dynamicznego ciśnienia powietrza od przemieszczających się pojazdów, ciężaru własnego oraz dynamicznego uderzenia śniegu odrzucanego przez pojazdy obsługi drogowej. Istotnym z punktu widzenia użytkowników wymogiem jest wygląd zewnętrzny ekranów. Zabrudzone lub odrapane ściany budzą u uczestników ruchu drogowego i pieszych negatywne odczucia. Należy pamiętać, że ruch odbywa się często przez dłuższy czas w tunelu ciągnących się ekranów, odsłaniających jedynie na chwilę tereny sąsiadujące z obiektami drogowymi. Stąd tak ważne jest umiejętne ich zaprojektowanie, łącznie z adaptowaniem ekranów w możliwie największym stopniu do otaczającego środowiska, np. przez obsadzenie paneli roślinami pnącymi albo wykonaniem ich z naturalnych materiałów (wały ziemne, ściana drzew). W sytuacji niemalże trwałej obecności ekranów akustycznych w przestrzeni wokół nas, najważniejsze wymagania dotyczą poprawnego zaprojektowania konstrukcji ekranu i zapewnienia bezpieczeństwa użytkownikom dróg i ludziom przebywającym w ich bezpośrednim sąsiedztwie. Punktem wyjściowym dla spełnienia powyższych wymogów powinno być prawidłowe posadowienie ekranów akustycznych.Ekrany akustyczne Informacje ogólne Ekran akustyczny jest sztuczną (budynki, ekrany) fot.1, lub naturalną (nasypy, pasy zieleni) fot. 2, przeszkodą na d[...]

Technologia katalityczno-fizyczna - przykład przyjaznej środowisku metody stabilizacji powierzchniowej gruntów spoistych DOI:10.15199/2.2018.2.1


  Podstawowym celem zabiegów, wzmacniających słabe podłoże gruntowe, jest zwiększenie jego nośności i sztywności. Można to uzyskać wzmacniając grunt, wprowadzając do niego dodatkowe materiały lub elementy. Wzmocnienie gruntu słabego można uzyskać np. przez jego dogęszczenie, osuszenie, wymianę. Materiałem wzmacniającym może być np. cement, wapno, żywica, a elementem wzmacniającym np. gwoździe lub geowłóknina. Wzmocnienie może obejmować strefę od kilkudziesięciu centymetrów do kilkudziesięciu metrów poniżej powierzchni terenu. Stosowane w kraju metody wzmacniania gruntów słabych sprzyjają zagospodarowaniu terenów uznawanych do niedawna za nieprzydatne dla celów budownictwa. Mogą one jednak, ingerując w podłoże, stanowić zagrożenie dla otaczającego środowiska przez zmianę układu przyrodniczego, zanieczyszczenie podłoża oraz uszkodzenie istniejącej infrastruktury. Artykuł stanowi próbę ustosunkowania się do sygnalizowanych zagadnień, w nawiązaniu do jednej z metod powierzchniowego wzmacniania gruntów spoistych, a mianowicie technologii katalityczno-fizycznej. Wzmacnianie gruntów słabych  Ogólna charakterystyka metod wzmacniania gruntów słabych Współcześnie w kraju stosowanych jest kilkadziesiąt metod wzmacniania słabego podłoża gruntowego [13]. Jedna z klasyfikacji metod wykorzystuje kryterium mechanizmu wzmocnienia [5], którymi są: - zagęszczenie, - wymiana gruntów, - konsolidacja, - zmiana charakteru wiązań, - zbrojenie. Istotą mechanizmu zagęszczenia jest lepsze "upakowanie" ziarn i cząstek budujących grunt pod wpływem przyłożonego obciążenia (np. zagęszczanie udarami i wybuchami). Wymiana to zastąpienie materiału słabszego mocniejszym w kontrolowanym procesie technologicznym (np. poduszki żwirowo-piaskowe). Konsolidacja jest wymuszeniem odpływu wody z podłoża (np. elektroosmoza), a zbrojenia gruntu to zapewnienie współpracy między ulepszanym gruntem a zabudowanymi w nim elementami zbrojącymi, (np[...]

Wykorzystanie inklinometrów w ocenie zachowania się otoczenia wbijanej kolumny kamiennej


  Wmetodzie wymiany dynamicznej proces formowania kolumn kamiennych w gruncie słabym odbywa się z użyciem techniki i sprzętu podobnego do używanego podczas konsolidacji dynamicznej. Powstały po zrzucie ubijaka (o masie 10 ÷ 12 t, z wysokości 10 ÷ 25 m [1]) krater zapełnia się grubookruchowymmateriałem, wbijanym w podłoże gruntowe przez kilkakrotny zrzut ubijaka. Specyfika metody, skutkująca przemieszczaniem gruntu w sąsiedztwie kolumny, dobrze koresponduje z pomiarami inklinometrycznymi. Inklinometry, zainstalowane w odpowiednichmiejscach, pozwalają na szybkie i łatwe uzyskanie informacji na temat przemieszczeń gruntu wokół kolumny.Analogiczne zastosowania inklinometrów do badań gruntu w sąsiedztwie kolumn piaskowych oraz kolumn Geopier zostały opisane odpowiednio w [2] i [3]. W artykule przedstawiono program badań inklinometrycznych oraz wybrane wyniki pomiarów, uzyskane w trakcie kształtowania pojedynczej kolumny kamiennej. Program badań Badania przeprowadzono na poletku o wymiarach 14 x 14m, zlokalizowanym w południowo-wschodniej części Polski. Po usunięciu warstwy humusu w centralnej części poletka wytyczono miejsce wykonania kolumny kamiennej. W celu identyfikacji warunków gruntowo-wodnych wykonano sondowania statyczne typu CPTU oraz analizę makroskopową (podczas wiercenia otworów w miejscach instalacji inklinometrów). Stwierdzono, że podłoże do 7,5 m budują utwory czwartorzędowe. Do głębokości ok. 5,[...]

wpływ środowiska na stan techniczny kościoła wszystkich świętych w Sierotach


  Kościół katolicki pod wezwaniem Wszystkich Świętych w miejscowości Sieroty koło Pyskowic (pow. gliwicki) to zabytkowy, drewniano-murowany obiekt na Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego [3] (fot. 1). Pierwsza wzmianka o kościele pochodzi z 1299 roku, jednak nie dotrwał on do czasów dzisiejszych [1]. Obecną świątynię wzniesiono w XV wieku. Najstarsze zachowane jej drewniane elementy pochodzą z 1457 roku, a murowane prezbiterium z 1470 roku. W minionych latach był on kilkakrotnie odnawiany (1895, 1904, 1907, 1957 r.), wielokrotnie niszczony i przebudowywany. Kościół Wszystkich Świętych to obiekt jednonawowy, orientowany, o konstrukcji zrębowej, z wieżą o konstrukcji słupowej. Kościół składa się z prezbiterium i zakrystii, zbudowanych z kamienia naturalnego na zaprawie wapiennej, oraz nawy (na rzucie prostokąta) z drewna jodłowego. Ściany prezbiterium i zakrystii wspierają się na płytko posadowionych fundamentach kamiennych, o zmiennej wysokości względem terenu. Natomiast ściany nawy oparte są na płytko posadowionych fundamentach kamiennych przez dębowe podwaliny. Do nawy od zachodu przylega kwadratowa wieża. Słupy narożne wykonane z drewna ciosanego posadowione na kamiennych i/ 12/2014 17 Kościół usytuowany jest na niewielkim wzniesieniu (maksymalnie ok. 4,5 m nad poziom ul. Kościelnej), w otoczeniu nieczynnego już cmentarza oraz wiekowych drzew. Plac kościelny jest ogrodzony murem z kamienia łamanego, wybudowanym prawdopodobnie w XVIII wieku. Stan techniczny obiektu Szczegółowe oględziny obiektu oraz analiza materiałów archiwalnych [2], [4] wskazują na zły stan techniczny obiektu sakralnego. Dotyczy to w szczególności jego ścian w części przyziemnej oraz fundamentów, a także wieży, jak również wyposażenia kościoła i polichromii. Ściany prezbiterium i zakrystii pozostają silnie zawilgocone (fot. 2a), występują na nich też lokalne spękania. Ściany nawy głównej są pofałdowane i skor[...]

 Strona 1