Wyniki 1-10 spośród 17 dla zapytania: authorDesc:"Wiesława Głodkowska"

Betonowe budowle użyteczności publicznej na przestrzeni dziejów

Czytaj za darmo! »

Starożytni Egipcjanie do sporządzenia materiału, którymożna nazwać betonem, używali spoiw wytwarzanych w wyniku prażenia skał gipsowych, natomiast Grecy i Rzymianie wapno palone. Z czasem do mieszaniny spoiwa z wodą dodawali piasek, okruchy skalne, pokruszoną cegłę lub dachówki. Był to pierwszy beton w historii. Rzymianie nie znali się na chemii, zauważyli jednak, że rozcierając wapno razem[...]

Jubileusz Wydziału Inżynierii Lądowej, Środowiska i Geodezji


  Rozporządzeniem Rady Ministrów z 8 marca 1968 r. powołana zostałaWyższa Szkoła Inżynierska w Koszalinie (fotografia 1), która 1 września 1996 r. przekształciła się w Politechnikę Koszalińską. W strukturze organizacyjnej nowo powstałej uczelni znajdował się Wydział Budownictwa Lądowego. Uczelnię tworzą przede wszystkim ludzie - wykładowcy i studenci oraz ich dokonania. I tak, we wrześniu 1968 r. naWydziale Budownictwa Lądowego podjęło pracę zaledwie 15 nauczycieli akademickich, wśród nich jeden z tytułem profesora. Zajęcia dydaktyczne rozpoczęło wówczas 90 studentów stacjonarnych oraz 30 na studiach niestacjonarnych. W ciągu pierwszych lat istnienia Wydziału Budownictwa Lądowego studia (czteroletnie dzienne oraz pięcioletnie wieczorowe i zaoczne) obejmowały kształcenie na poziomie inżynierskim w trzech specjalnościach: budownictwo miejskie i przemysłowe; budownictwo rolnicze; inżynieria komunalna. W 1972 r. mury Wydziału Budownictwa Lądowego opuścili pierwsi absolwenci. Rok akademicki 1974/1975 rozpoczęto w nowej strukturze organizacyjnej. Dotychczasowy Wydział Budownictwa Lądowego został przekształcony w dwa instytuty: Instytut Budownictwa (ze specjalnościami: konstrukcje budowlane inżynierskie, technologia i organizacja budownictwa) oraz Instytut Inżynierii Środowiska (ze specjalnością urządzenia sanitarne). Obydwa instytuty uzyskały uprawnienia do prowadzenia dziennych studiów magisterskich. Po 8 latach istnienia struktury instytutowej, w listopadzie 1[...]

Statystyczny opis rozkładu włókien w drobnokruszywowym kompozycie mineralnym


  Włókna stalowe dodawane do kompozytu mineralnego pełnią rolę wzmocnienia i w istotny sposób poprawiają niektóre jego właściwości mechaniczne, np. wytrzymałość na rozciąganie, wytrzymałość na rozciąganie przy zginaniu, odporność na ścieranie i uderzenia mechaniczne, trwałość przy cyklach zamrażania i rozmrażania.Korzystnewłaściwości kompozytu z dodatkiemwłókien stalowych sprawiają, że materiał ten jest stosowany do budowy tuneli, nawierzchni mostów, posadzek przemysłowych lub wzmacniania wyrobisk kopalnianych. W okresie przeszło stu trzydziestu lat stosowania kompozytów mineralnych wielu autorów podejmowało próby opisu rozkładuwłókien. Jest to zagadnienie złożone, ponieważ włókna ułożone są pod różnymi kątami oraz w różnej odległości między sobą i ścianami formy. W artykule zaproponowano model rozkładu włókien stalowych w przestrzeni kompozytu oparty na podstawach statystycznych. Model ten zakłada losowość rozkładu włókien w przestrzeni kompozytu zgodnie z przyjętym rozkładem prawdopodobieństwa. W modelu uwzględniono osiadanie włókien spowodowane warunkami technologicznymi wykonania kompozytu oraz jego konsystencją. Zaproponowany model statystyczny porównano z innym opisanym w literaturze, bazującym na podstawach geometrycznych rozkładu włókien (model geometryczny). Statystyczny model rozkładu włókien W modelu statystycznym założono, że włókna stalowe w przestrzeni kompozytu rozłożone są w sposób losowy. Prawdopodobieństwo występowania włókien określono rozkładem statystycznym Kumaraswamy, zwanym także rozkłademMinimax. Rozkład ten pozwala namodelowanie kształtu jego gęstości przy zmianie parametrów rozkładu α i β. Rozkład Kumaraswamy jest rozkładem statystycznym określonym w przedziale <0, 1>. Funkcja gęstości prawdopodobieństwa opisana jest następującą zależnością: f(x) = f(x; α, β) = αβxα - 1(1 - xα)β - 1 , 0 ≤ x ≤ 1 W przypadku wa[...]

Zastosowanie metod nieniszczących do oceny właściwości fibropiaskobetonu


  Obecnie fibropiaskobetony z zawartością różnych domieszek i dodatków, ze względu na zadowalające właściwości mechaniczno- fizyczne, znajdują coraz szersze zastosowanie w budownictwie. Stosowane są m.in. do wytwarzania konstrukcyjnych elementów cienkościennych, cienkich płyt okładzin budynków, posadzek przemysłowych, elementów cienkich powłok, jako przekryć budynków, do budowy nawierzchni mostów, tuneli, wzmacniania wyrobisk kopalnianych, a także do wznoszenia obiektów obciążonych dynamicznie. Przy tak szerokim spektrum zastosowania fibropiaskobetonu odczuwa się brak szybkiej, bezinwazyjnej i skutecznej metody oceny jego właściwości po wbudowaniu w konstrukcję. Ponadto stosowane metody oceny właściwości fibropiaskobetonu na normowych próbkach nie pozwalają na dokładną ocenę rozkładu wartości jego cech w elementach i konstrukcji. Prawidłowa kontrola jakości materiału w konstrukcji polega na ocenie jego właściwości i jednorodności metodami niepowodującymi uszkodzenia badanego elementu [1]. W artykule zaproponowano sposób określania właściwości fibropiaskobetonu metodami nieniszczącymi. Na podstawie studiów literaturowych[1 ÷ 4], do zidentyfikowania cech takiego kompozytu wytypowano dwie metody. Jedna z nich wykorzystuje indukcję elektromagnetyczną w celu oszacowania stopnia nasycenia kompozytu zbrojeniem rozproszonym, druga bazuje na ustaleniu prędkości propagacji fali ultradźwiękowej w przestrzeni kompozytu. Korelacja wyników uzyskanych metodami nieniszczącymi z odpowiednimi wartościami cech kompozytu, ustalonymi na drodze doświadczalnej, pozwoliła na określenie równań regresji, w których zmiennymi niezależnymi są natężenie indukowanego prądu (I) oraz prędkość propagacji fali ultradźwiękowej (V). Zmienną zależną jest właściwość fibropiaskobetonu. Materiały i elementy próbne Celem badań doświadczalnych i analiz teoretycznych było opracowanie sposobu określenia właściwości fibropiaskobetonu z zastosowaniem dw[...]

Zarysowanie belek żelbetowych wzmocnionych taśmami z włókien węglowych


  Badania nad efektywnościąwzmocnieniamateriałami kompozytowymi CFRP belek żelbetowych na zginanie są prowadzone w wielu ośrodkach naukowych [1, 2, 3]. Prace koncentrują się głównie na stanach granicznych nośności, natomiast w mniejszym stopniu odnoszą się do stanów granicznych użytkowalności konstrukcji. Badania przeprowadzone w Katedrze Konstrukcji Betonowych i Technologii Betonu Politechniki Koszalińskiej [4, 5, 6] wskazują, że przekroczenie wartości granicznej szerokości rozwarcia rys prostopadłych do osi elementu występuje przy obciążeniu znacznie mniejszym niż obciążenie niszczące wzmocnione belki żelbetowe.Wynika stąd konieczność przyjęcia takiego sposobu prognozowania szerokości rys i ich rozstawu, aby z dużą dokładnością określić ich wartości. W artykule przedstawiono sposób obliczania szerokości i rozstawu rys wg PN-B-03264:2002 Konstrukcje betonowe, żelbetowe i sprężone.Obliczenia statyczne i projektowanie, który zweryfikowano doświadczalnie, wykorzystując wyniki badań własnych [4, 6] i innych autorów [2, 7, 8]. Zachowano oryginalne oznaczenia elementów, tj. BF-2 ÷ BF-9 wg [2], W-I i W-II wg [5], SA6÷SD6 wg [7], B2 ÷ B10 wg [8]. Zbadano dwanaście belek żelbetowych o przekroju 120 × 220 i długości 3300mm, w tym sześć wzmocnionych taśmami CFRP i sześć bez wzmocnienia (belki kontrolne). Trzy belki wzmocniono taśmami o przekroju 1,2 × 50 mm (belki W-I) i 1,2 × 80 mm (belki W-II). Opis elementówpróbnych, badaniamateriałów użytych do ich wykonania orazmetodykę badań zawierają publikacje [4, 5]. Wpływ wzmocnienia taśmami CFRP belek żelbetowych na wartość momentu rysującego Wpływwzmocnienia taśmami CFRPbelek żelbetowych nawartośćmomentu rysującego określono, analizując własne wyniki badań [5, 4] oraz dostępne w literaturze [2, 7].Wszystkie belki żelbetowe objęte badaniami własnymi, niezależnie od stopnia zewnętrznego wzmocnienia taśmami CFRP, zarysowały się przy zbliżonej wartości obciążenia [5, 6]. War[...]

Wielokryterialna analiza dobrej współpracy w doborze materiałów do naprawy konstrukcji betonowych


  Zapewnienie trwałości konstrukcji betonowych traktowane jest obecnie jako jedno z najważniejszych wyzwań cywilizacyjnych. Przywrócenie obiektowi wyjściowego lub wymaganego projektemstanu użytkowania wymaga przeprowadzenia jego naprawy [1 - 3]. Skuteczność oraz trwałość naprawy i ochrony powierzchniowej betonu zależy od dobrej współpracymateriałów naprawczych z podłożem betonowym i ich odporności na czynniki środowiska zewnętrznego. Koncepcja doboru materiału do napraw zmieniała się z upływemczasu [4]. Obecnie powszechnie przyjętym podejściem jest spełnienie warunków dobrej współpracy (kompatybilności), czyli zapewnienie, że w przewidzianym czasie i w danych warunkach użytkowania obiektu wartości powstałych naprężeń i/lub odkształceń będą niższe od wartości granicznych [5 - 8]. Zagadnienie właściwego doboru materiałów do naprawy i ochrony staje się szczególnie istotne w przypadku stosowania współczesnych materiałów naprawczych. Modyfikacja kompozytów naprawczych polimerami oraz stosowanie kompozytów polimerowych sprawia, że zachowanie podobieństwa cech technicznych jest praktycznie niemożliwe [9 - 11]. Wprowadzona w ostatnich latach norma PN-EN 1504 kompleksowo ujmuje tematykę naprawy i ochrony powierzchniowej konstrukcji betonowych.Wczęści 10 tej normy pojawia się wymaganie zapewnienia kompatybilnościmiędzy podłożemamateriałemstosowanym do jego naprawy lub ochrony, a także pomiędzy dwoma dowolnymi elementami układu. Norma nie precyzuje jednak pojęcia kompatybilności ani sposobu jej sprawdzenia. Częstomimo dobrych cech fizykomechanicznych materiałów naprawczych oraz powłokowychwpraktyce inżynierskiej obserwuje się zarówno realizacje udane, jak i nieudane. Zasadniczy problem sprowadza się do właściwego doboru materiału naprawczego w zależności od charakterystyki podłoża betonowego, obciążeń działających na konstrukcję, a także jakości przeprowadzonych prac naprawczych [12 - 14]. Dobór materiału naprawczego jest więc zagadnieni[...]

Wpływ wykorzystania technologii modelowania informacji o budynku na jego trwałość DOI:10.15199/33.2016.11.46


  Wartykule dokonano oceny wykorzystania technologii modelowania informacji o budynku na trwałość konstrukcji betonowych.Omówiono ideeBIM, przedstawiono podstawowe informacje na temat tej technologii. Przeprowadzono analizę porównawczą pomiędzy czynnikami wpływającymi na trwałość obiektu budowlanego a korzyściami z technologii BIM. Uzyskane rezultaty odniesiono do doświadczeń praktycznych zdobytych na etapie przygotowywania wybranych projektów. Słowa kluczowe: BIM, trwałość konstrukcji, konstrukcje betonowe, projektowanie, projekt.Proces projektowywymagawymiany danych pomiędzy specjalistamiwielu branż, przedewszystkimarchitektem, konstruktorem, projektantem instalacji sanitarnych i elektrycznych, technologiem oraz kosztorysantem. Mogą w nim uczestniczyć również inni specjaliściwzależności od stopnia złożoności i skomplikowania projektu [1, 6].Wpolskiej praktyce liderem projektu na ogół jest architekt, który przygotowuje koncepcję budynku, a następnie przekazuje ją osobom współpracującym przy realizacji projektu. Rolą architekta jest zebranie wszystkich informacji i skoordynowanie projektu.Zadanie to jest niezmiernie trudnewprzypadku posługiwania się dokumentacją dwuwymiarową (2D) czę[...]

Fibrokompozyt na bazie piasków odpadowych DOI:10.15199/33.2015.02.09


  Wartykule zaproponowano wykorzystanie zalegających na terenie Pomorza piasków, powstających jako odpad poprodukcyjny w procesie hydroklasyfikacji kruszyw. Jednym ze sposobówich zagospodarowania jest użycie tego kruszywa dowytwarzania konstrukcyjnych kompozytów ze zbrojeniem rozproszonym. Przeprowadzone badania kompozytu o różnej zawartości włókien stalowych pozwoliły autorom dobrać taką ilość włókien, przy której fibrokompozytwykazuje najlepszewłaściwości i spełniawymagania stawianemateriałomkonstrukcyjnym.Zaprezentowanewyniki badańwłaściwościmechaniczno-fizycznych opracowanego kompozytu drobnokruszywowego wskazują, że proponowany materiał może znaleźć zastosowanie przy wykonywaniu posadzek przemysłowych. Stwarza to możliwość wykorzystania zalegających hałd piasku odpadowego, a tym samym częściowo rozwiązuje problem kosztownej rekultywacji terenów wyrobisk kopalnianych. Zastosowanie kruszywa odpadowego nawiększą skalę pozwoliłoby tymsamym na ograniczenie dalszej degradacji środowiska. Słowa kluczowe: ekologia, piaski odpadowe, fibrokompozyt, posadzki przemysłowe. Abstract. In the paper presented the proposition use ofwaste sand defaulting on in Polish region Pomerania. These sands are byproduct obtained during the process called hydroclassification of all-in-aggregate for concrete production. One of examples how to use of aggregate could be its application for the production of steel fiber reinforced mineral composites. The study of the composite of different steel fiber content has allowed the authors to choose a number of fibers, which fiber composite exhibits the best properties and meets the requirements of construction materials. Presented the results of physical-mechanical properties of the composite developed indicate that the proposed material may be used for the manufacture of industrial floors. This makes it possible to use the waste littering the sand heaps and thus partially solves the problem of costly reclamati[...]

Badania doświadczalne i numeryczne belek żelbetowych wzmocnionych taśmami CFRP

Czytaj za darmo! »

Problem wzmocnień i napraw konstrukcji z betonu nabiera coraz większego znaczenia ze względu na wiek budowli i stale zwiększającą się agresywność chemiczną środowiska zewnętrznego. Obniżenie nośności konstrukcji następuje w wyniku długotrwałej jej eksploatacji w niekorzystnych warunkach bądź uszkodzeń losowych. Przekroczenie stanu granicznego nośności może być również następstwemzwiększenia obciążeń użytkowych, błędów popełnionych na etapie projektowania lub wznoszenia obiektu. Efektywność wzmacniania konstrukcji z betonu taśmami kompozytowymi jest badana w wielu ośrodkach naukowych. Dużo uwagi poświęca się analizie nośności zginanych elementów żelbetowych wzmocnionych taśmami CFRP.Analizowane są stany graniczne użytkowalności: ugięć i zarysowania. Własne, wstępne ba[...]

 Strona 1  Następna strona »