Wyniki 1-10 spośród 13 dla zapytania: authorDesc:"Krzysztof KUREK"

Czesław SAJDAK (1949-2007)

Czytaj za darmo! »

W dniu 3 kwietnia 2007 roku zmarł prof. dr hab. inż. Czesław Sajdak, naukowiec nauczyciel akademicki, wybitny reprezentant polskiej elektrotermii i magnetohydrodynamiki hutniczej, działacz stowarzyszeń naukowo-technicznych, zasłużony pracownik Wydziału Inżynierii Materiałowej i Metalurgii Politechniki Śląskiej. Urodził się 13 lipca 1949 roku Siemianowicach Śląskich. Po ukończeniu szkoły pods[...]

Wykorzystanie symulacji komputerowej do analizy pola temperatury w nagrzewnicy gazowej na linii cynkowania ogniowego

Czytaj za darmo! »

W artykule przedstawiono analizę prostego modelu gazowej nagrzewnicy taśm stalowych stosowanej podczas cynkowania metodą ciągłą. Opracowany model umożliwił komputerową symulację procesu nagrzewania wycinka taśmy. Jako wyniki obliczeń przedstawiono rozkłady temperatury na jego przekroju poprzecznym oraz przebieg temperatury powierzchni w czasie nagrzewania dla kilku parametrów procesu (czas, tem[...]

Ocena przydatności nagrzewania indukcyjnego w procesie hartowania kół zębatych

Czytaj za darmo! »

W pracy przedstawiono analizę wpływu sposobu i parametrów nagrzewania indukcyjnego na rozkład temperatury zęba w procesie hartowania. Obliczenia wykonano dla dwóch rodzajów nagrzewania: jednoetapowego przy zasilaniu wzbudnika prądem jednej częstotliwości oraz dwuetapowego przy wykorzystaniu zasilania sekwencyjnego dwoma częstotliwościami. Następnie porównano otrzymane wyniki: rozkłady temperatu[...]

Badanie ekranów wielowarstwowych tłumiących pole magnetyczne wokół nagrzewnic indukcyjnych

Czytaj za darmo! »

Niniejsza praca dotyczy ograniczenie niekorzystnego wpływu pola elektromagnetycznego na ludzi, którego źródłem są nagrzewnice indukcyjne. Badano skuteczności ekranowania w zależności od materiału, z jakiego ekran jest wykonany oraz jego konfiguracji. Przeprowadzono szereg obliczeń numerycznych (Flux 2D) wykonanych dla nagrzewnicy indukcyjnej 50 Hz oraz ekranów jedno i dwuwarstwowych. Abstract. [...]

IMPLEMENTACJA ALGORYTMU KODOWANIA I DEKODOWANIA LDPC DLA ZASTOSOWAŃ KOSMICZNYCH DOI:10.15199/59.2016.6.7


  IMPLEMENTATION OF LDPC CODING AND DECODING ALGORITHMS FOR SPACE APPLICATIONS Streszczenie: Referat opisuje programową, opartą o procesor ogólnego przeznaczenia, implementację kodera i dekodera kodu LDPC w wersji do zastosowań kosmicznych, zgodnej ze standardami CCSDS (Consultative Committee for Space Data Systems). Program optymalnie wykorzystuje możliwości współczesnych procesorów - wielordzeniowość i instrukcje wektorowe (SIMD). Uzyskane przepływności wskazują na równoprawność proponowanego rozwiązania z implementacjami opartymi o karty graficzne. Abstract: The paper describes software implementation of LDPC codec for codes from CCSDS standards based on CPU. The codec takes advantage of possibilities provided by modern processors - multiple cores and vector instructions (SIMD). Achieved throughput shows that proposed approach is comparable with implementations based on graphics processing units. Słowa kluczowe: CCSDS, kodowanie korekcyjne, LDPC, SIMD. Keywords: CCSDS, error correcting coding, LDPC, SIMD. 1. WSTĘP Zastosowanie kanałowych kodów korekcyjnych w systemach łączności radiowej pozwala na zmniejszenie stopy błędów w odebranym sygnale, umożliwiając poprawny odbiór sygnału o mniejszej mocy (mniejszej wartości stosunku mocy sygnału do mocy szumu SNR - Signal to Noise Ratio) lub zastosowanie bardziej efektywnych widmowo modulacji, pozwalających zwiększyć prędkość przesyłania danych. Przykładem kodów kanałowych pozwalających na zbliżenie prędkości transmisji do teoretycznej pojemności kanału określonej przez Shannona, są kody LDPC (Low Density Parity Check) [4], stosowane np. w systemie cyfrowej telewizji satelitarnej DVB-S2, sieciach bezprzewodowych standardu IEEE 802.11n/ac, czy też 802.16e. Ze względu na dużą złożoność obliczeniową procesu dekodowania kodu LDPC realizacje dekoderów LDPC, zwłaszcza dla strumienia danych o dużych przepływnościach, oparte są głównie o dedykowane rozwiązania sprzętowe [3], takie [...]

MODEL SYSTEMU ANTENOWEGO MIKRO-SATELITY DO ODBIORU TELEKOMEND W PAŚMIE S DOI:10.15199/59.2018.6.79


  1. WSTĘP Przemysł i technologie kosmiczne od ponad 50 lat rozwijają się bardzo dynamicznie. Praktycznie wszystkie obiekty wysyłane w przestrzeń kosmiczną, satelity, czy sondy kosmiczne, wymagają ciągłej lub tymczasowej komunikacji z naziemnymi stacjami kontrolnymi, która umożliwia przesyłanie na Ziemię danych telemetrycznych o stanie wszystkich systemów satelity oraz przesyłanie do satelity telekomend sterujących jego pracą. Dzięki temu zapewniona jest praca różnych podsystemów satelity, których prawidłowe działanie jest niezbędne podczas trwania misji. Dla zapewnienia takiej łączności, system antenowy na satelicie powinien umożliwiać odbieranie sygnałów dochodzących z Ziemi z każdego kierunku, czyli posiadać zbliżoną do dookólnej, charakterystykę kierunkową. Dzięki temu można bowiem realizować łączność niezależnie od orientacji satelity. Jest to o tyle istotne, iż po wyniesieniu satelity na orbitę okołoziemską, jest on umieszczony w losowym ustawieniu względem Ziemi. Aby właściwie zorientować satelitę lub zmienić jego orbitę, konieczna jest ciągła łączność z naziemną stacją kontrolną, co zapewnia wspomniana charakterystyka kierunkowa systemu antenowego. Aby zwiększyć skuteczność łączności satelity z Ziemią, często stosuje się po jednej stronie łącza radiowego antenę o polaryzacji eliptycznej, natomiast po drugiej stronie łącza antenę o polaryzacji liniowej. Prowadzi to do zmniejszenia mocy odbieranego sygnału radiowego o połowę, ale minimalizuje wpływ niedopasowania polaryzacyjnego, które może być spowodowane niekorzystną orientacją przestrzenną satelity na orbicie. Aby poszerzyć charakterystykę kierunkową systemu antenowego na satelicie można zastosować dwie lub więcej anten, umieszczonych na różnych ściankach satelity i zorientowanych w różnych kierunkach, które połączone są z modułami nadawczo- odbiorczymi satelity przez odpowiednią sieć doprowadzającą. W przypadku mikro-satelity, istotne są jego gabaryty. Większość[...]

Adaptacyjny system łączności z satelitą na orbicie niskiej DOI:10.15199/59.2015.4.9


  Szersze wykorzystywanie małych satelitów umieszczonych na orbicie niskiej LEO (Low Earth Orbit) oraz wzrost ilości danych generowanych przez aparaturę umieszczoną na takich satelitach i przesyłanych na Ziemię wymaga efektywnych systemów transmisji. Satelita na orbicie LEO znajduje się w zasięgu stacji naziemnej tylko przez krótki czas, jego przelot nad stacją trwa od kilku do kilkunastu minut, w zależności od wysokości orbity. W czasie przelotu zmienia się znacznie moc odbieranego przez stację sygnału, w zależności od chwilowej odległości satelita - stacja naziemna, która może się zmieniać w zakresie od kilku tysięcy km, gdy satelita jest widziany tuż nad widnokręgiem, do kilkuset km, gdy przelatuje on bezpośrednio nad stacją naziemną. Duże zmiany odległości powodują duże zmiany tłumienia sygnału odbieranego przez stację. Dodatkowo w przypadku odbioru sygnału z satelity nisko położonego nad widnokręgiem wzrastają szumy odbierane przez antenę stacji naziemnej. ADAPTACYJNA TRANSMISJA DANYCH Z S ATELITY LEO Struktura systemu łączności Satelita na orbicie LEO porusza się względem stacji naziemnej z dużą prędkością i pozostaje w zasięgu stacji naziemnej w czasie maksymalnie kilkunastu minut. Powoduje to ograniczenie ilości danych, jakie można przesłać z satelity do stacji naziemnej. Chcąc zwiększyć ilość przesyłanych danych, należy albo wykorzystać wiele stacji naziemnych, zlokalizowanych w różnych odpowiednio odległych od siebie miejscach, albo zwiększyć przepływność danych przesyłanych z satelity przez zwiększenie mocy nadajnika na satelicie lub zwiększenie anteny stacji naziemnej. Powyższe rozwiązania są trudne do realizacji w przypadku niskobudżetowych misji, np. dla celów edukacyjnych, w których wykorzystywane są bardzo małe satelity. Dlatego w ramach projektu SACC (Satellite Adaptive Communication Channel), realizowanego dla Europejskiej Agencji Kosmicznej, zaproponowano wykorzystanie adaptacyjnego systemu łączności, który [...]

Badanie efektu przesunięcia środka fazowego anten w systemie lokalizacyjnym

Czytaj za darmo! »

Właściwości stosowanych anten mogą mieć istotny wpływ na uzyskiwane parametry systemu lokalizacyjnego. Anteny odpowiednio dobrane pod względem charakterystyk kierunkowych mogą ograniczać poziom odbieranych niepożądanych sygnałów odbitych od elementów środowiska rozpraszającego i w ten sposób korzystnie wpływać na właściwości całego systemu. Anteny, będące przedmiotem prezentowanych badań, zostały zaprojektowane dla systemu lokalizacyjnego, wykorzystującego pomiar czasu propagacji (TOA - Time of Arrival), opracowywanego w ramach projektu RESOLUTION [1]. System ten ma za zadanie lokalizować ruchome terminale w zamkniętym pomieszczeniu, zawierającym liczne obiekty odbijające fale elektromagnetyczne. Główne założenia dla konstrukcji anten były następujące: częstotliwość środkowa [...]

 Strona 1  Następna strona »