Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Andrzej Winiarski"

Wieloskładnikowe nawozy płynne z mikroelementami przeznaczone do stosowania dolistnego DOI:

Czytaj za darmo! »

Omówiono wymagania dotyczące składu nawozów płynnych przeznaczonych do stosowania dolistnego oraz podano przykłady tych nawozów produkowanych w kraju i za granicą. Przedstawiono fizykochemiczne podstawy otrzymywania wieloskładnikowych nawozów płynnych zawierających mikroelementy i metody ich wytwarzania. Omówiono także efekty dolistnego stosowania tych środków w uprawach niektórych zbóż. Nawozy płynne są stosowane dolistnie w uprawach zbóż, roślin okopowych, owoców, warzyw i kwiatów. W ich skład wchodzą makroelementy: azot, fosfor, potas i magnez, oraz mikroelementy, takie jak: żelazo, miedź, cynk, bor, mangan, kobalt i molibden. Ponadto nawozy te mogą zawierać następujące dodatki specjalne: regulatory wzrostu, zwilżacze obniżające napięcie powierzchniowe, związki zwiększające przyczepność do liści, środki zwiększające szybkość penetracji składników przez tkankę liściową, bufory oraz dyspergatory ułatwiające mieszanie nawozów z pestycydami. Skład nawozów jest dostosowany do wymagań pokarmowych poszczególnych gatunków roślin, ich fazy rojzwojowej oraz zasobności gleby1 _3). Środki te nie mogą być toksyczne ani niebezpieczne dla ludzi i zwierząt. Na świecie nawozy płynne są stosowane dolistnie od wielu lat. W tab. 1 przedstawiono skład nawozów płynnych produkowanych w Polsce i w niektórych krajach Europy4). Z zestawienia tego wynika, że wytwarza się zarówno środki zawierające tylko makroelementy, np. Tomasol, jak i składające się z makroelementów i mikroelementów, np. Harmavit, Wuxal, Fiksal. Nawozy otrzymywane w Polsce zawierają makroskładniki i mikroelementy5,6). Obecnie krajowa produkcja wieloskładnikowych nawozów płynnych dolistnych wynosi ok. 2260 Mg/r. Według oceny Instytutu Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa w Puławach (IUNG) zapotrzebowanie na te środki sięga ok. 50 tys. Mg/r. tylko do upraw zbożowych, jest więc wielokrotnie większe niż produkcja. Fizykochemiczne podstawy wytwarzania nawozów płynnych Nawozy płynne są klar[...]

Zastosowanie chromatografii cieczowej do oznaczania zawartości inhibitorów ureazy w moczniku

Czytaj za darmo! »

Projektowanie nowych formuł nawozów z inhibitorami ureazy spowodowało potrzebę jednoczesnego opracowania metod analitycznych, pozwalających identyfikować i ilościowo oznaczać wprowadzane inhibitory obok matrycy nawozowej, zawierającej często liczne modyfikatory. Przedstawiono metodę oznaczania triamidu kwasu n-butylotiofosforowego (NBPT) oraz kwasu N-metyloaminometylo-P-metylofosfinowego (PWR-1) w moczniku. Do badań zastosowano chromatograf gazowy sprzężony ze spektrometrem mas lub detektorem fotodiodowym. BuNHPS(NH2)2 and MeNHCH2PO(Me)(OH) urease inhibitors were analyzed in mixts. with urea by liq. chromatog. with UV and mass spectrometry detection. Optimum parameters of the anal. were detd. Amoniak trafia do atmosfery z produkcji rolnej (nawozy nieorganiczne) oraz z prod[...]

Ocena efektywności wybranych metod dehydratacji oleju transformatorowego


  Zastosowanie suszenia olejów transformatorowych ma szczególne znaczenie dla transformatorów długo eksploatowanych oraz pełniących ważne funkcje w systemie energetycznym. W artykule omówiono wyniki badań procesu odwadniania oleju transformatorowego metodami przedmuchu powietrza i próżniową. Opisano stanowiska badawcze stosowane do osuszania oleju. Przeprowadzone badania pozwoliły na ustalenie odpowiednich warunków suszenia z uwzględnieniem właściwości oleju. Wyniki zostały wykorzystane do opracowania nowego urządzenia do odwadniania olejów transformatorowych, które można podłączyć bezpośrednio do transformatora. Transformatory podczas eksploatacji narażone są na zawilgocenie izolacji w wyniku kontaktu z powietrzem przenikającym z zewnątrz przez nieszczelności oraz chemicznego rozpadu celulozy [1, 2]. Woda stanowi produkt rozpadu celulozy i jednocześnie przyspiesza ten proces. Zawilgocenie izolacji powoduje obniżenie rezystywności elektrycznej izolacji, wzrost współczynnika strat dielektrycznych i pojawienie się wyładowań niezupełnych. Najgroźniejszym skutkiem zawilgocenia jest zjawisko gwałtownego uwalniania wody po przekroczeniu krytycznej temperatury (tzw. efekt bąblowania) [1]. Dzięki suszeniu oleju możliwe jest spowolnienie procesu degradacji izolacji, co zwiększa bezpieczeństwo użytkowania, stabilizuje ogólny stan techniczny transformatora oraz wydłuża czas jego eksploatacji [3-6]. Osuszenia oleju można dokonać w warunkach eksploatacyjnych za pomocą urządzeń do usuwania wody. Główną zale[...]

 Strona 1