Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"GRAŻYNA GRABOWSKA"

Impact of the Kind, Batch and Manufacturer of Ammunition on the Resistance of Ballistic Protective Packets DOI:10.15199/60.2015.1.1


  Wpływ rodzaju partii i producenta amunicji na odporność balistycznych pakietów ochronnych W artykule przedstawiono analizę wpływu zmiany polskiej normy PN-V-87000:2011 na polski rynek kamizelek kuloodpornych. Stwierdzono, że pozytywne wyniki testu dla klasy K1A wymagają za każdym razem innej liczby warstw pakietu balistycznego, w zależności od producenta pocisku stosowanego do badań. Wyniki pokazują, że trudno jest porównać wyniki uzyskane w różnych akredytowanych laboratoriach balistycznych. Introduction Resistance ballistic vests is characterized by ballistic and fragment resistance. Bullet-proof vests and / or fragment-proof should protect important organs user against injury from small arms bullets and / or shrapnel grenades, landmines, etc. depending on the class of ballistic vests should have the ability to safeguard against piercing bullets and / or fragment. In Poland, studies on both the ballistic material and finished bulletproof products were carried out in accordance with the requirements of PN-V-87000:1999 Standard [1]. Some reasons such as Polish accession to NATO or internalisation of the interventions to defuse armed conflicts caused the above Standard to be revised in 2011. The goal of research was to: 1) compare the requirements of PN-V-87000:1999 and PNV- 87000:2011; 2) based on the outputs of the above comparison, optimize packets featuring the bullet-proofness appropriate to the classes K1 and K2 and fragment-proofness appropriate to the classes O2 and O3. In future research, the results of that works will be the basis for designing and for creating the range of the commercial ballistic products. When carrying out such activities, the special attention should be paid to proper choice of materials, ergonomic properties of a product, its stiffness and [...]

Koncepcja wstępnych założeń projektowych do indywidualizacji konstrukcji odzieży ochronnej w oparciu o technikę skanowania obiektów trójwymiarowych 3D DOI:10.15199/60.2018.04.1


  Stałe dążenie producentów odzieży do uzyskania wysokiej jakości swoich wyrobów oraz usług, przy jednoczesnym obniżaniu kosztów produkcji, generuje wzrost zainteresowania doskonaleniem metod skanowania 3D sylwetki użytkowników odzieży, zarówno w zakresie wyników szeroko zakrojonych pomiarów antropometrycznych, jak i indywidualizacji konstrukcji wyrobów odzieżowych. W odpowiedzi na potrzeby rynku w Instytucie Technologii Bezpieczeństwa MORATEX (ITB MORATEX) podjęto prace w zakresie opracowania Procedury dotyczącej indywidualizacji konstrukcji zaawansowanej odzieży ochronnej dla osób pracujących w środowisku o wysokim stopniu zagrożenia zdrowia i życia w oparciu o technikę skanowania obiektów trójwymiarowych 3D. Tematyka projektu wpisuje się w dotychczasowe prace prowadzone w Instytucie odnoszące się do odzieży ochronnej w ramach dotychczas realizowanych projektów badawczych [4, 12, 15]. Dla zwiększenia efektywności prac nad poprawą jakości i rozszerzenia asortymentu odzieży ochronnej, decyzją Ministra z dnia 3 lipca 1973 roku, ówczesne Centralne Laboratorium Technicznych Wyrobów Włókienniczych (CLTWW) [14], obecnie ITB MORATEX, wyznaczone zostało do kompleksowej koordynacji prowadzenia prac naukowo-badawczych i rozwojowych związanych z uruchomieniem w kraju produkcji odzieży ochronnej. Podstawą do opracowania planu prac CLTWW w latach 1973-1980 był Międzyresortowy Program Prac Badawczo-Rozwojowych w dziedzinie poprawy jakości i rozszerzenia asortymentu odzieży ochronnej opracowany przez Centralny Instytut Ochrony Pracy (CIOP). W Instytucie w latach osiemdziesiątych realizowano także prace w zakresie ochron osobistych na potrzeby marynarki wo24 Przegląd - WOS 4/2018 jennej. Spośród opracowanych w tym okresie ochron osobistych najciekawszym było Morskie Ubranie Ratunkowe (MUR). Od lat dziewięćdziesiątych do chwili obecnej w ITB MORATEX realizuje się prace w zakresie opracowywania indywidualnych osłon balistycznych na potrzeby[...]

Badania użytkowe nowo opracowanych trudnopalnych kamizelek ostrzegawczych


  Funkcjonariusze policji w trakcie wykonywania pracy w terenie noszą na umundurowaniu kamizelki ostrzegawcze. Mają one na celu zapewnienie odpowiedniej widzialności w warunkach gorszego oświetlenia w dzień jak i nocą. Konstrukcja kamizelki ostrzegawczej powinna uwzględniać inne elementy odzieży - umundurowania służbowego i ćwiczebnego funkcjonariuszy policji tak, aby zapewnić łatwe zakładanie i zdejmowanie. Ponadto nie powinna utrudniać ruchów użytkownika podczas wykonywania czynności w trakcie pracy. Powinna być w miarę dopasowana: ani za ciasna, ani za luźna. Komenda Główna Policji do wymagań stawianych kamizelkom ostrzegawczym wprowadziła dodatkowy parametr - trudnopalność. Spowodowało to, że powstała konieczność zgromadzenia wszystkich komponentów tworzących kamizelkę, charakteryzujących się tą dodatkową cechą. Nowo opracowana kamizelka oprócz wymagań stawianych w normie [1] powinna również spełniać wymagania normy [2]. Realizacja kamizelek ostrzegawczych i równocześnie trudnopalnych była więc wynikową wzajemnie na siebie oddziałujących wpływów procesów technologicznych, mających na celu uzyskanie założonych parametrów. 2. Nowo opracowany wzór kamizelki Badania metrologiczne komponentów tworzących kamizelkę potwierdziły, że spełniają wymagania zarówno normy [1] jak i [2]. W akredytowanym Laboratorium Badań Metrologicznych[...]

 Strona 1