Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Marian Płachecki"

Naprawa i wzmocnienie konstrukcji budynku wielkopłytowego uszkodzonego w wyniku wybuchu gazu DOI:10.15199/33.2018.02.15


  W Polsce dotychczas nie odnotowano przypadku całkowitego zniszczenia konstrukcji budynku wykonanego w technologii wielkopłytowej, w wynikuwybuchu gazu [5]. Jedna z największych tego typu katastrof budowlanych w Polsce miała miejsce w 1995 r. w Gdańsku. Wybuch gazu na parterze jedenastokondygnacyjnego budynku spowodował zniszczenie trzech dolnych kondygnacji, a mimo to obiekt nie zawalił się.Konstrukcja była jednak bardzo uszkodzona, dlatego konieczna była rozbiórka budynku.W1982 r.wŁodzi, na parterze dwunastokondygnacyjnego budynku mieszkalnego, eksplozja gazu zniszczyła naroże obiektu na parterze i pierwszym piętrze.Wtym przypadku budynek udało się odbudować.Wobecnie projektowanych obiektach dużą wagę przykłada się do ograniczania skutków oddziaływańwyjątkowych [1]. Zniszczenie jednego elementu konstrukcyjnego (słupa, ściany) nie może powodować zniszczenia całego obiektu. Wartykule omówiono przypadek uszkodzeń konstrukcji jedenastokondygnacyjnego, całkowicie podpiwniczonego budynku mieszkalnego, wykonanego w technologii wielkopłytowej Wk-70, spowodowanych wybuchem gazu w mieszkaniu usytuowanymwśrodkowej strefie III piętra. Przedstawiono też zastosowane rozwiązania przywracające pełną sprawność użytkową budynku. Opis konstrukcji budynku Wielorodzinny budynek mieszkalny, wktórymmiałmiejscewspomnianywybuch gazu, jest obiektem dwuklatkowym. Ma zwartą bryłę i prostokątny plan zabudowy (rysunek 1) o wymiarach 11,79 x 38,79 m orazwysokości 36,70m. Ściany nośne piwnic (zewnętrzne i wewnętrzne) zostały wykonane jako monolityczne, wylewane na budowie, natomiast wszytkie pozostałe są prefabrykowane. Pionowy ustrój nośny budynku stanowią poprzecznie usytuowane ściany wewnętrzne, usztywnione wzdłuż osi środkowej podłużnymi ścianami wewnętrznymi. Wszystkie nośne ściany wewnętrzneWmają grubość 15 cm. Dodatkowe usztywnienie obiektu stanowią, usytuowane podłużnie i poprzecznie, fragmenty ścian zewnętrznych nośnych ZWS. Są[...]

Analiza wzmocnień i napraw szczelności okrągłych zbiorników żelbetowych na ciecze techniką sprężania DOI:10.15199/33.2015.09.34


  Szczelność żelbetowych zbiorników na ciecze jest najważniejszym warunkiem w ich projektowaniu. Pomimo wielu lat krajowych doświadczeń w tej dziedzinie ciągle zdarzają się przypadki niepowodzeń przy wznoszeniu nowych i naprawie uszkodzonych zbiorników. W artykule przedstawiono najczęstsze przyczyny uszkodzeń, stosowane techniki wzmacniania oraz technologie naprawy przez sprężenie cięgnami zewnętrznymi. Słowa kluczowe: cięgno bez przyczepności, szczelność, wzmocnienie, zbiornik.Szczelność żelbetowych zbiorników na ciecze jest podstawowym warunkiem ich prawidłowego funkcjonowania. Polska norma [4] jako warunek szczelności przyjmowała ograniczenie szerokości rys do 0,1 mm, natomiast norma [5] wprowadziła ich podział na 4 klasy szczelności w zależności od stawianych wymagań. Warunki przyporządkowane poszczególnym klasom omówiono szczegółowo w pracy [3]. Niestety, wiele zbudowanych w Polsce w latach wcześniejszych, a także budowanych współcześnie cylindrycznych zbiorników wykazuje znaczne uszkodzenia w postaci rys i przecieków.Wwyniku braku szczelności zbiorniki te wymagają natychmiastowego wzmocnienia. Często jednak wykonujący ekspertyzy i projektujący naprawy stosują błędne rozwiązania, wynikające z błędnego rozpoznania przyczyn uszkodzeń. W artykule przedstawione zostaną podstawowe przyczyny uszkodzeń zbiorników, krytyczne podsumowanie stosowanych metod wzmacniania oraz nowe rozwiązania sprężania zewnętrznymi kablami niskotarciowymi. Przyczyny nieszczelności zbiorników Główne przyczyny nieszczelności zbiorników tkwią w błędach projektowych i wykonawczych oraz w przyjęci[...]

 Strona 1