Wyniki 1-10 spośród 17 dla zapytania: authorDesc:"Wioletta Jackiewicz-Rek"

Jubileusz 70-lecia urodzin prof. zw. dr. hab. inż. Kazimierza Flagi

Czytaj za darmo! »

Podczas Konferencji Naukowo-Technicznej Zespolone Konstrukcje Mostowe uczczona została działalność naukowa i zawodowa prof. zw. dr. hab. inż. Kazimierza Flagi z okazji Jubileuszu 70-lecia Jego urodzin. Uroczysta Sesja Jubileuszowa odbyła się 13.05.2009 r. w Sali Głównej Opery Krakowskiej w Krakowie. Uroczystość zgromadziła liczne grono współpracowników, przyjaciół i osób bliskich Jubilatowi nie tylko z całej Polski, ale także z zagranicy. Laudację Jubilata zainicjował prof.Wojciech Radomski z Politechniki Warszawskiej. W prezentację osiągnięć Jubilata i życzenia wpisane były artystyczne występy zespołów: AQuartet (kwartetu smyczkowego), Zespołu Pieśni i Tańca "Małe Słowianki" pod kierunkiem Władysławy Marii Francuz oraz Akademickiego Chóru Politechniki Krakowskiej "Cantata" p[...]

Betony wysokopopiołowe


  Pomimo powszechności betonu z popiołem lotnym, beton wy- sokopopiołowy (ang. HVFAC) jest nadal w Polsce novum, na- tomiast z powodzeniem jest stosowa- ny w wielu niestandardowych konstruk- cjach w Stanach Zjednoczonych, Ka- nadzie, Australii, Indiach i Chinach. W Polsce wciąż występuje asekuracyj- ne podejście do betonów z dużą za- wartością popiołów lotnych, które nale- ży uznać za uzasadnione ze względu na brak kompleksowych badań łączą- cych charakterystyki materiałowe z właściwościami takiego betonu. Sto- sowanie betonów wysokopopiołowych wyraźnie wpisuje się w zrównoważony rozwój w technologii betonu, prowa- dzący do racjonalnego gospodarowa- nia zasobami surowcowymi i ograni- czenia emisji CO 2 , ale przede wszyst- kim konieczne jest zapewnienie właś- ciwego poziomu bezpieczeństwa tech- nicznego w stosowaniu tych materiałów. Betony zawierające popiół lotny można podzielić na dwie grupy w za- leżności od ilości tego składnika w skła- dzie spoiwa w stosunku do masy ce- mentu. Betony z niewielką zawartością tego dodatku pucolanowego nazywane są betonami popiołowymi, zaś te z większą zawartością - betonami wy- sokopopiołowymi. Granica ilości po- piołu w spoiwie, pozwalająca klasyfi- kować obie grupy betonów, jest różnie definiowana. Stworzone przez Malho- trę pod koniec lat osiemdziesiątych w CANMET pojęcie high volume fly ash concrete (HVFAC) odnosi się do beto- nów o małej zawartości wody, w któ- rych cement portlandzki został zastą- piony przynajmniej w 50% przez "do- brej jakości" popiół lotny. Betony takie wykonywane są przy użyciu superpla- styfikatorów, które umożliwiają zmniej- szenie zawartości wody i zachowanie odpowiedniej urabialności i konsysten- cji mieszanki betonowej. W praktyce, zarówno krajowej jak i zagranicznej, najczęściej stosowane są betony popiołowe, np. w przemyśle betonowym w Kanadzie najczęściej stosuje się popioły lotne w ilości 15[...]

Stosowanie dodatków mineralnych do betonu


  Współczesny beton nie jest już trzyskładnikowym kompozytem mineralnym powstałym z cementu, kruszywa i wody, ale składa się coraz częściej również z dodatkówmineralnych i domieszek. W Polsce dodatkami mineralnymi najczęściej stosowanymi do betonu są: popioły lotne, żużle wielkopiecowe, pyły krzemionkowe, mączka wapienna, kreda pisząca. Podział dodatków mineralnych Zgodnie z PN-EN 206-1:2003 Beton. Część 1:Wymagania, właściwości, produkcja i zgodność, dodatkiem do betonu jest drobno uziarniony składnik dodawany w celu poprawy pewnychwłaściwości lub uzyskania specjalnychwłaściwości.Norma ta wyróżnia dwa typy dodatków nieorganicznych: ● prawie obojętne (typ I); ● o właściwościach pucolanowych lub utajonych właściwościach hydraulicznych (typ II). Zgodnie z normą ilość dod[...]

Kształtowanie jakości gładkiego betonu architektonicznego DOI:10.15199/33.2015.09.06


  Beton architektoniczny, jak żaden inny, wymaga odpowiedniego doboru składnikówzarówno podwzględemilości, jak i jakości, ale również wykonawczej precyzji i staranności w celu odwzorowania założonego projektu i wizji architekta. Wykorzystanie odpowiednich materiałów oraz przestrzeganie zasad projektowania i wykonywania pozwala wykorzystać efekty synergii i niejednokrotnie stworzyć dzieła architektoniczne niemożliwe do uzyskania z żadnego innego materiału. Beton architektoniczny (nazywany też licowym, fasadowym, elewacyjnym, czy strukturalnym) to widoczna powierzchnia betonowa, która nie podlegawykończeniu powłokami kryjącymi, dla której zostały określone szczególne wymagania dotyczące wyglądu, m.in. kształtu, faktury, tekstury i koloru pozwalające uzyskać zamierzony efekt architektoniczno-plastyczny. Specyfikacja betonu architektonicznego Pierwszymkrokiemw kierunku uzyskania projektowanej jakości betonu architektonicznego jest właściwa specyfikacja wymaganych cech. Przy jej tworzeniu uwzględnia się najczęściej ustalenia i wymagania dotyczące jakości powierzchni betonu zawarte w niemieckich wytycznych, które dzielą betony licowe na cztery klasy pod względemjakości wykonywanej powierzchni [1]. Pomocnemogą być również wytyczne wydane w Polsce [2]. Opis wymaganej powierzchni z betonu architektonicznego nie jest łatwy, zarówno z uwagi na brak krajowych przepisówi norm, jak również z powodu niemierzalnego charakteru niektórych cech wyglądu betonu, takich jak gładkość, matowość i jednorodność kolorystyczna powierzchni. Z tego powodu w praktyce wykonywanie betonu architektonicznego wiąże się z wieloma problemami i sytuacjami spornymi, których niejednokrotnie można uniknąć przez odpowiednie przygotowanie inwestycji. Kluczem do sukcesu jest właściwa organizacja procesu wykonywania betonu architektonicznego zapewniona przez odpowiedni "zespół realizacji betonu architektonicznego" (najlepiej jeszcze w fazie przedprzetargowej inwes[...]

Reaktywność alkaliczna kruszywa DOI:10.15199/33.2015.11.63


  Trwałość betonu w konstrukcji zależy m.in. od jego składników, w tym decydujące znaczenie ma jakość kruszywa. Panujące powszechnie przekonanie, że zjawisko reaktywności alkalicznej kruszywa nie dotyczy Polski, może być zagrożeniem dla trwałości wykonywanych w kraju konstrukcji z betonu. Reakcja alkalia-kruszywo jest uważana na świecie za drugą w kolejności przyczynę, po korozji stali zbrojeniowej, powodującą przedwczesną destrukcję konstrukcji betonowych. Ten niszczący proces jestwynikiemreakcjiwodorotlenkówsodu i potasu, z roztworu w porach betonu, z reaktywną krzemionką z niektórych kruszyw. Powstający żel krzemianu sodowo-potasowo- wapniowego, absorbując wodę, pęcznieje, a ciśnienie pęcznienia po przekroczeniu wytrzymałości na rozciąganie betonu powoduje powstawanie rys i uszkodzenia elementów konstrukcji betonowej. Betony wbudownictwie drogowym(nawierzchnie, elementy mostów itp.) są bardziej narażone na reakcje alkalia-kruszywo niż betony chronione podczas eksploatacji przed wilgocią i/lub zmienną temperaturą (np. beton wewnątrz budynków, stropy, posadzki). Problem reaktywności alkalicznej kruszyw jest w ostatnim czasie popularny w związku ze zdiagnozowaniemzniszczeń na ok. 300 km autostrad w środkowych Niemczech (m.in. A14 i A9 w Saksonii- -Anhalt, "landówki" w Turyngii, a także jednym z dojazdów do Drezna) z powodu tzw. raka betonu. Przykłady uszkodzeń spowodowanych w wyniku reakcji alkalia- -kruszywo dotyczą również krajów skandynawskich: Norwegii, Finlandii, ale także Austrii, USA, Kanady i Chin. Objawy typowe tych reakcjiw postaci siatki spękań i wycieku żelu uwidaczniają się po kilku, czasem po kilkunastu latach eksploatacji konstrukcji betonowej, a niewidoczne efekty mogą być zaczynem innej korozji. Niejednokrotnie w betonie obserwuje się występowanie skutków działania różnych korozyjnych mechanizmów jednocześnie oraz ich niekorzystnego synergicznego współdziałania [1] i nie jest możliwe wtedy ws[...]

Rola pielęgnacji w kształtowaniu trwałości betonu


  Ogólnie przyjęte w technologii betonu definicje pielęgnacji betonu [1, 2] określają ją jako zabiegi podejmowane od chwili ułożenia i zagęszczenia mieszanki betonowej, mające na celu zapewnienie prawidłowego przebiegu procesów hydratacji cementu i w efekcie uzyskanie w określonym czasie betonu o wymaganych właściwościach. Zabiegi te obejmują utrzymanie odpowiedniej temperatury i wilgotności betonu oraz jego ochronę przed szkodliwymi oddziaływaniami, takimi jak np. czynniki atmosferyczne i mechaniczne. Istotne znaczenie z punktu widzenia pielęgnacji mają także inne działania, w tym tzw. pielęgnacja wewnętrzna, a także oddziaływania na beton w okresie formowania (np. środki antyadhezyjne do urządzeń formujących) oraz w okresie początkowego dojrzewania, np. wspomaganie dojrzewania betonu przez obróbkę cieplną lub domieszki chemiczne, schładzanie masywów betonowych (rysunek 1). Zwykle w praktyce pielęgnacja jest postrzegana przede wszystkim jako działania zabezpieczające przed negatywnymi skutkami doraźnymi, takimi jak rysy skurczowe, osłabienie warstwy powierzchniowej oraz obniżeniem wytrzymałości. Równie istotne jest rozważenie skutków długoterminowych, wynikających z prawidłowej pielęgnacji. Najistotniejszy z nich to zapewnienie trwałości betonu. Pielęgnacja a trwałość betonu Prawidłowa pielęgnacja betonu wpływa korzystnie na jego trwałość. Beton niepielęgnowany lub pielęgnowany nieprawidłowo narażony jest na wiele zjawisk fizykochemicznych, których konsekwencją jest osłabienie warstwy powierzchniowej. Zjawiska te związane są z dwoma głównymi czynnikami: przepływem wilgoci i przepływem strumienia ciepła, przy czym skala zagrożeń wynikających z każdego z tych czynników związana jest z warunkami klimatycznymi. W warunkach wiosenno-letnich (temperatura otoczenia ponad +10 °C) dominujące są zjawiska związane z deficytem wody, przy czym istotność zagadnienia rośnie wraz ze wzrostem temperatury otoczenia, w[...]

Pielęgnacja betonu zimą


  Warunki betonowania w okresie obniżonej temperatury rozpoczynają się już jesienią, gdy średnia dobowa temperatura tśr (definiowana przez normę PN-88/B-06250 Beton zwykły) spada poniżej 10 °C. Średnia temperatura dobowa określana jest jako średnia ważona temperatury zmierzonej o godzinie 7, 13 i 21: tśr = (t7 + t13 + 2 - t21)/4 gdzie: t7 - temperatura powietrza mierzona o godz. 7; t13 - temperatura powietrza mierzona o godz. 13; t21 - temperatura powietrza mierzona o godz. 21. W tej sytuacji, jeśli roboty betonowe prowadzone są w okresie od listopada do kwietnia, należymierzyć temperaturę powietrza codziennie o godzinie 7, 13 i 21 oraz odnotowywać dane w dzienniku budowy i w innych dokumentach związanych (np. karty betonowania). Okres obniżonej temperatury można podzielić ze względu na szkodliwość dla betonu, gdy: - średnia temperatura dobowa wynosi 1 - 10 °C, niema zagrożeń uszkodzenia betonu w konstrukcji; w tym czasie jednak procesy wiązania cementu w betonie i twardnienia betonu przebiegają wolniej i jest ryzyko nieuzyskania przez beton wymaganej, normowej wytrzymałości na ściskanie w przewidzianym okresie, co w konsekwencji często powoduje przesunięcie terminu rozdeskowania konstrukcji; - średnia temperatura dobowa spada poniżej 5 °C, temperatura ujemna może być szkodliwa dla betonu, szczególnie w okresie wiązania i w pierwszej fazie twardnienia. Ryzyko destrukcji mikrostruktury twardniejącego betonu występuje przy temperaturze określanej jako temperatura krytyczna (od -1 °C do -3 °C), przy której w betonie zamarza ok. 50% wolnej wody. W praktyce betonowanie prowadzone jest w temperaturze nawet do -15 °C, aczkol[...]

Wady betonu architektonicznego w konstrukcji


  Beton architektoniczny, nazywany też licowym, fasadowym, elewacyjnym, czy strukturalnym, to widoczna powierzchnia betonowa, która nie podlega wykończeniu powłokami kryjącymi. Poszycie deskowania, projekt mieszanki betonowej, sposób układania i zagęszczania oraz rodzaj pielęgnacji i obróbki umożliwiają dowolne kształtowanie powierzchni i faktury betonu [9]. Wostatnim czasie powstało wiele rozwiązań technologicznych mających na celu poprawę jakości powierzchni betonu architektonicznego. W Polsce nie ma dokumentu odniesienia dotyczącegowykonywaniabetonuarchitektonicznego (norma PN-EN 206-1 [10] i wykonawcza PN-EN 13670-1 [11] nie zawierają zapisówdotyczących betonu architektonicznego; Instrukcja ITB 431/2008 z cyklu WTWiORB- także nie uwzględnia tego zagadnienia). W przypadku realizacji z betonu architektonicznego wykorzystywane są inne dostępne źródła wiedzy [1 ÷ 7], ułatwiające sprecyzowanie ogólnych wymagań, wykonanie, ocenę i odbiór konstrukcji oraz elementów z betonu architektonicznego. W specyfikacjach uwzględnia się najczęściej ustalenia i wymagania dotyczące jakości powierzchni betonu zawar[...]

Fotobeton jako sposób urozmaicenia formy architektonicznej budowli DOI:10.15199/33.2014.12.09


  Technologia fotobetonu jest jedną z najnowszych metod kształtowania powierzchni betonu architektonicznego. Polega na przeniesieniu fotografii lub grafiki na powierzchnię betonową bez konieczności powierzchniowego nanoszenia farb lub innychmateriałów barwiących. Przez odpowiednie formowanie powierzchni betonowej i wykorzystanie gry światłocienia otrzymuje się naturalną iluminację dającą wrażenie obrazu w czarno-białych kolorach. Po raz pierwszy technologię fotobetonu zastosowano w 1986 r., przy budowie miejskiej biblioteki w Lons-Les-Saunier we Francji, umieszczając na prefabrykowanych płytach elewacyjnych ozdobne grafikiwykonane przez firmęPieri.Kolejna realizacja, w tym samym regionie, to Centrum Natury i Dzikich Zwierząt. Rysunki lokalnej zwierzyny p[...]

Rozwiązania materiałowo-technologiczne zastosowane podczas budowy Świątyni Opatrzności Bożej w Warszawie DOI:10.15199/33.2015.01.16


  Proces inwestycyjny Świątyni Opatrzności Bożej wznoszonej od 12 lat na polach wilanowskich wWarszawie charakteryzuje wiele niestandardowych rozwiązańmateriałowo- technologicznych umożliwiających budowę monumentalnej konstrukcji o bardzo dużej trwałości w założonym długim okresie użytkowania (fotografia). Autorem projektu Świątyni Opatrzności Bożej jest pracownia architektoniczna "Szymborski & Szymborski" wraz ze specjalistycznymi biurami: konstrukcyjnym i instalacyjnymi. Bryła świątyni stanowi jednoprzestrzenne wnętrze na planie krzyża greckiego o wymiarach 84,00 x 84,00 m i wysokości 68,37 m w stosunku do poziomu parteru (75,55 m do górnego poziomu krzyża). Nawa główna ma ustrój ramowo-płytowy na rzucie koła o średnicy 68,00 m. Nad nawą główną wykonano kopułę z jednopowłokową płytowo- żebrową powłoką zespoloną grubości 15 cm i średnicy dołem 26,70 m. Wejścia do świątyni osłonięte są masywnymi ścianami w kształcie fali o grubości 80 cm, połączonymi w poziomie stropu obwodowymwieńcemzewnętrznym. Pylony narożne, pełniące funkcję trzonów komunikacyjnych, mają przekrój kwadratowy o wymiarach zewnętrznych 4,80 x 4,80 m i wysokości 26,72mdo spodu rygli (mostów) i 31,53m- do ich górnej krawędzi. Ściany zewnętrznemają grubość 40 cm. Połączono je łącznikami, tzw.mostami, o przekroju skrzynkowym i wymiarach zewnętrznych 4,80 x 4,81 m. Mosty połączone z wierzchołkami pylonów tworzą potężne rygle ram portalowych, nadających budowlimonumentalny charakter. Nowoczesne technologie zastosowane przy budowie świątyni oraz przeprowadzone analizy i badania materiałów opisano w [1 ÷ 7]. Charakterystyka betonu Przyjęte założenie etapowania budowy świątyni [3, 5] i sukcesywne dostarczanie dokumentacji wykonawczej sprawiły, że powstało kilka specyfikacji wymaganych cech betonów niezbędnych do realizacji elementów żelbetowych. Zatwierdzono kilkanaście receptur betonu klas B50 i B60 (do części podziemnej świątyni) i C30/37, C35/45 i C40/50 (do częś[...]

 Strona 1  Następna strona »