Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Anna Balon-Wróbel"

Szkło na fasadach DOI:10.15199/33.2015.09.05


  Szklane fasady mają nie tylko walory estetyczne, ale również użytkowe. Dąży się, aby stosowane szkło fasadowe wpływało korzystnie na środowisko naturalne przez zmniejszenie zużycia prądu na ogrzewanie i klimatyzację. Sposoby mocowania szkła Szklenie strukturalne, to technologia mocowania zestawu szklanego do konstrukcji nośnej budynku za pomocą specjalnych elastycznych szczeliw silikonowych [1]. Pod względem rozwiązań konstrukcyjnych rozróżnia się cztery podstawowe typy oszkleń strukturalnych: ● system dwustronny - dwa boki panelu elewacyjnego są klejone, a pozostałe mocowane mechanicznie; ● system czterostronny - panel elewacyjny jest mocowany wyłącznie za pomocą kleju konstrukcyjnego, ● system sworzniowy klejony - zestaw szybowy montowany jest za pomocą specjalnego sworznia przyklejonego bezpośrednio do szkła; ● system żeber szklanych - elewacje szklane usztywnione są żebrami szklanymi mocowanymimechanicznie do konstrukcji budynku, a całość fasady jest klejona klejami konstrukcyjnymi do żeber szklanych. Systemy strukturalnemogą występować jako podparte, w których ciężar własny panelu elewacyjnego przenoszony jest przez odpowiednie mechaniczne podparcie panelu, oraz niepodparte, gdzie ciężar własny panelu elewacyjnego przenoszony jest wyłącznie przez klej konstrukcyjny. System mocowania punktowego polega na mocowaniu szyb do konstrukcji nośnej budynku za pomocą specjalnych sworzni,wprowadzonychwoszklenie przez odpowiednio zaprojektowane otwory. System ten pozwala na stworzenie elewacji budynku jako jednolitej płaszczyzny szklanej, niezakłóconej elementami konstrukcyjnymi. Rodzaje i jakość szkła Zarówno w szkleniu strukturalnym, jak i w systemie mocowania p[...]

Szkło fasadowe z powłokami wielofunkcyjnymi DOI:10.15199/33.2017.09.24


  Zastosowanie powłok funkcyjnych na powierzchni szkła stosowanego w oszkleniach budowlanych pozwala na modyfikację jego właściwości w celu osiągnięcia odpowiednich właściwości świetlnych i energetycznych, hydrofobowych czy fotokatalitycznych hydrofilowych zapobiegających zabrudzeniom i jednocześnie ułatwiającym czyszczenie. Uzyskanie oszkleń energooszczędnych i/lub przeciwsłonecznych jestmożliwe dzięki wykorzystaniu powłok o właściwościach niskoemisyjnych (elektroprzewodzących) i przeciwsłonecznych. Powłoki antyrefleksyjne z kolei pozwalają na ograniczenie odbicia światła i dzięki temu zwiększenie jego przepuszczalności. Katalityczne powłoki (samoczyszczące) zmniejszają przyleganie kurzu i ułatwiają usuwanie zanieczyszczeń organicznych, a hydrofobowe charakteryzują się brakiem zwilżania przez wodę. W budownictwie stosuje się również powłoki elektrochromowe, których działanie polega na zmianie transmisji warstwy pod wpływem przyłożonego napięcia. Natomiast nanopowłoki, wykazujące właściwości absorpcji selektywnej, stosowane są w celu wyeliminowania pewnej długości fali światła, czego przykładem mogą być powłoki pochłaniające ultrafiolet [4, 6, 12]. Obecnie powłoki nakładane są na powierzchnię szkła metodami fizycznymi lub chemicznymi. Jedną z najważniejszych metod fizycznych jest metoda magnetronowa stosowana przede wszystkim do nakładania powłok niskoemisyjnych, których głównym składnikiem jest cienka warstwa metalu. Mimo wielu zalet są one niestety niezbyt trwałe i wymagają ochrony przed wpływem warunków otoczenia jak najszybciej po wyprodukowaniu. Powłoki trwale związane z podłożem są natomiast możliwe do otrzymania metodami chemicznymi, m.in.wwyniku pirolizy (metoda CVD - Chemical Vapour Deposition) iwykorzystywane podczas procesu produkcji szkła metodą float ("on line") oraz metodą zol-żel [1, 11]. Metoda ta polega na otrzymywaniu nanowarstw w postaci roztworów (zol), a następne ich polikondensacji i p[...]

Samoistne pękanie szkła hartowanego na elewacji DOI:10.15199/33.2016.09.11


  Wartykule przedstawiono badania pozwalające potwierdzić lub wykluczyć obecność inkluzji siarczku niklu w szkle hartowanym jako przyczyny samoistnego pękania tego szkła. Wtrącenia badano z wykorzystaniem próbek pobranych z szyb hartowanych, które uległy destrukcji po kilku latach od montażu na elewacjach budynków bez ingerencji zewnętrznych czynnikówmechanicznych. Przeprowadzone badaniametodąmikroskopii skaningowej SEM wykazały w badanych mikroobszarach, pobranych z miejsc, w których zainicjowane zostało pękanie tafli szkła, obecność dużej zawartości S (17,5 - 26,9%,) oraz Ni (37,9 - 45,1%,), a także Fe (0,3 - 0,9%). Świadczy to o obecności siarczku niklu w szkle i pozwala na wyjaśnienie przyczyny oraz mechanizmu spontanicznego zniszczenia szyb. Słowa kluczowe: szyby hartowane, inkluzje NiS, pękanie szyb.znaj- 1) Instytut Ceramiki i Materiałów Budowlanych wWarszawie, Oddział Szkła iMateriałów Budowlanych w Krakowie *) Adres do korespondencji: a.marczewska@icimb.pl Streszczenie.Wartykule przedstawiono badania pozwalające potwierdzić lub wykluczyć obecność inkluzji siarczku niklu w szkle hartowanym jako przyczyny samoistnego pękania tego szkła. Wtrącenia badano z wykorzystaniem próbek pobranych z szyb hartowanych, które uległy destrukcji po kilku latach od montażu na elewacjach budynków bez ingerencji zewnętrznych czynnikówmechanicznych. Przeprowadzone badaniametodąmikroskopii skaningowej SEM wykazały w badanych mikroobszarach, pobranych z miejsc, w których zainicjowane zostało pękanie tafli szkła, obecność dużej zawartości S (17,5 - 26,9%,) oraz Ni (37,9 - 45,1%,), a także Fe (0,3 - 0,9%). Świadczy to o obecności siarczku niklu w szkle i pozwala na wyjaśnienie przyczyny oraz m[...]

 Strona 1