Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"Stanisław Kostecki"

Koncepcja odbudowy zabytkowej elektrowni wodnej w Ławszowej na rzece Kwisie DOI:10.15199/33.2016.05.26


  W artykule przedstawiono zagadnienia eksploatacji stopnia piętrzącego "Ławszowa" w ujęciu historycznym oraz plany jego modernizacji. Ten XIX-wieczny obiekt składa się obecnie ze zniszczonego jazu i nieczynnej elektrowni wodnej. Projekt jego odbudowy imodernizacji zakłada przywrócenie wysokości piętrzenia wody z 1940 r. i wykorzystanie usytuowania jazu stałego przebudowanego w 1968 r. Elektrownia wodna w Ławszowej i jaz zastawkowy przy wlocie do kanału energetycznego są budowlami zabytkowymi, których odbudowa powinna być traktowana jako przywrócenie obiektów dziedzictwa kulturowego i sztuki inżynierskiej minionej epoki. Słowa kluczowe: stopień piętrzący, mała elektrownia wodna, energia odnawialna.Problemy z bezpieczeństwem elektrowni nuklearnych oraz duże (zależne od pogody i pory dnia) fluktuacje produkcji energii z ogniw fotowoltaicznych i elektrowni wiatrowych powodują, że na świecie ponownie zwiększa się zainteresowanie budową i renowacjąmałych elektrowni wodnych [3, 5]. Przedmiotem artykułu jest hydroelektrownia zlokalizowana w miejscowości Ławszowa, w 29,9 km rzeki Kwisy.Wpołowie XIX w. wieś ta należała do hr. Solmsa- Barutha [4], a w jej granicach znajdowały się dwa folwarki, młyn wodny, tartak, piec hutniczy, fabryka papieru, bielarnie, garncarnie oraz młotownia z wielki[...]

Analiza możliwości budowy elektrowni wodnej "Byczeń" na rzece Nysie Kłodzkiej DOI:10.15199/33.2016.05.29


  Przedstawiono zagadnienia projektowe budowy stopnia wodnego "Byczeń" z elektrownią przepływową. Wykonano analizę środowiskowych uwarunkowań projektowanego spiętrzenia oraz określono parametry elektrowni na podstawie rachunku ekonomicznej efektywności inwestycji.Wykorzystując symulację przepływów w programie HEC-Ras, w środowisku graficzno-opisowej bazy danych GIS, określono oddziaływania stopnia piętrzącego na tereny przyległe i stwierdzono, że dodatkowym pozytywnym efektem budowy stopnia będzie stabilizacja koryta Nysy Kłodzkiej powyżej Byczenia. Słowa kluczowe: jaz, elektrownia wodna, modelowanie hydrodynamiczne.Dolina Nysy Kłodzkiej, pomiędzy przełomem w Byczeniu a wlotem do zbiornika Topola, została przekształcona w kopalnie kruszywa, czego skutkiem są żywiołowo zmienne warunki przepływu wody na tym odcinku rzeki.Wzwiązku z tym powstała koncepcja budowy nowego obiektu piętrzącego, który poprawi warunki hydrauliczne przepływu w rzece, z dodatkową korzyścią w postaci hydroelektrowni. Lokalizacja stopnia piętrzącego została określona na podstawie analizy ukształtowania doliny Nysy Kłodzkiej, w km100 + 076, w rejonie przełomu w Byczeniu, zwanego też Przełomem Śremskim (rysunek 1). Budowla zalicza się do IV klasy ważn[...]

Weryfikacja charakterystyki przelewów Creagera stopnia wodnego Niedów DOI:10.15199/33.2016.05.30


  Przedstawiono wyniki badań modelowych nowo projektowanej zapory zbiornika wodnego w Niedowie na rzece Witce, na fizycznym modelu w skali 1 : 27, w celu określenia warunków przepływu przez istniejące przelewy w kształcie Creagera. Sporządzono charakterystykę przelewu i porównano z charakterystyką stosowaną przed katastrofą oraz nową, opracowaną w ramach projektu odbudowy. Stwierdzono istotne różnice, któremogą wynikać ze zmienionych warunków napływu wody na przelewy. Słowa kluczowe: bezpieczeństwo zapory, badania modelowe, przelew Creagera.Stopień wodny Niedów został zbudowany w 1962 r. i służył przede wszystkim do zasilania w wodę Elektrowni Turów oraz alimentacji w wodę pitną rejonu Bogatyni. Blok upustowy zbiornika, składający się z przelewów i spustów dennych umożliwiał przepuszczenie przez stopień przepływu miarodajnego Q1% = 500 m3 · s-1 i kontrolnego Q0,1% = 655 m3 · s-1, głównie przez trzy przelewy w kształcie Creagera o szerokości 6,70 m wyposażone w zamknięcia segmentowe o wysokości 6,6 m. Po katastrofalnej powodzi w sierpniu 2010 r. doszło do przelania się wody przez koronę zapory i rozmycia jej korpusu [1]. Po katastrofie przystąpiono do odbudowy stopnia Niedów i w ciągu czterech miesięcy zbudowano grodze budowlane (rysunek 1) oraz spiętrzono wody rzeki Witki do rzędnej 206,50mn.p.m. [4]. Podstawowym założeniem projektu było odtworzenie normaln[...]

Rozwiązania konstrukcyjne odbojnic w komorach śluz żeglugowych DOI:10.15199/33.2016.06.82


  Istotnymwyposażeniemżeglugowych śluz komorowych są odbojnice instalowane na ścianach bocznych komór w celu ochrony ich przed niszczeniemspowodowanymuderzeniami lub zarysowaniami od jednostek pływających, takich jak barki i pchacze. Wartykule zaprezentowano rozwiązania techniczne, trwałość oraz opłacalność stosowania dotychczasowych odbojnic.Omówiono własne, oryginalne rozwiązanie odbojnic z użyciem nowoczesnychmateriałówbudowlanych dla śluzy na stopniuwMalczycach. Przeanalizowano numerycznie wpływ materiału wypełniającego odbojnicę na wielkość naprężeń i odkształceń w elementach konstrukcyjnych, powstałych w wyniku uderzenia barki pchanej. Słowa kluczowe: śluza żeglugowa, odbojnica, metoda elementów skończonych, kolizja statku.Istotnym elementem infrastruktury śródlądowego transportu wodnego jest komorowa śluza żeglugowa (fotografia) pozwalająca pokonać spad na stopniu wodnym. Podstawowymi elementami każdej śluzy komorowej są komora oraz głowy dolna i górna. Głowa śluzy składa się z fundamentu i przyczółków, zamknięć komory z niszą oraz z urządzeń do napełniania. Śluzy komorowe powinny być wyposażone w urządzenia niezbędne do zapewnienia sprawnej i bezpiecznej ich eksploatacji [1]. Należy zaliczyć do nich urządzenia cumownicze, odbojowe, komunikacyjne, parapety i krawężniki oraz aparaturę kontrolno-pomiarową. W celu ułatwienia wejścia statków lub zestawów pchanych do śluzy umieszcza się w awanportach prowadnice i kierownice. Urządzenia odbojowe Statki wpływające do komory śluzy lub z niej wypływające mogą uderzać o ściany komory lub ocierać się o nie, prowadząc do ich uszkodzenia. Odbojnice umieszcza się na ścianach komory śluzy w układzie poziomym, pionowym lub krzyżowym. Najczęściej stosuje się odbojnice pionowe w odległości 3 ÷ 10 m. Początkowo były to belki dębowe, sfazowane na krawędziach ([...]

Uderzenie hydrauliczne w rurociągu energetycznym elektrowni wysokospadowej DOI:10.15199/33.2018.04.26


  Elektrownie wodne są istotnym źródłem energii odnawialnej. W rejonie górskim przeważają elektrownie wysokospadowe, których konstrukcja składa się z następujących elementów, licząc od góry: ujęcia wody; rurociągu ciśnieniowego; turbiny wraz z generatorem oraz rury ssącej. Na rurociągu przed wlotem do turbiny znajduje się zawór odcinający i zabezpieczenie przed nadmiernym wzrostem ciśnienia w rurze w formie zbiornika otwartego lub zaworu bezpieczeństwa. Reżim pracy całego układu przepływu wody obejmuje fazę rozruchu, eksploatacji i wyłączania turbozespołu, co powoduje powstanie w rurociągu zmiennych wartości prędkości i ciśnienia wody. Aby nie doszło do awarii, zmiana prędkości jest stosunkowo łagodna. W przypadku gwałtownego zatrzymania przepływu, w rurociągu powstaje fala o wysokiej amplitudzie ciśnienia, które może doprowadzić do zniszczenia rurociągu lub turbiny. Zjawisko to nazywane jest uderzeniem hydraulicznym. W artykule przedstawiono obliczenia analityczne maksymalnej wartości ciśnienia w przypadku uderzenia hydraulicznego oraz okoliczności awarii, jaka miała miejsce w wysokospadowej elektrowni w Szklarskiej Porębie. Zjawisko uderzenia hydraulicznego Maksymalną prędkość rozchodzenia się fali ciśnienia w przewodzie stalowym c [ms-1] można określić za pomocą wzoru wyprowadzonego przy założeniu, że woda jest ściśliwa i nielepka, ścianki przewodu sprężyste, a końce rurociągu radialnie swobodne [1, 2]: c = √k/(1 + kD/Es)ρ (1) gdzie: k - moduł sprężystości wody [Pa]; E - moduł Younga materiału rurociągu [Pa]; D - średnica wewnętrzna rurociągu zasilającego [m]; s - grubość ścianki przewodu [m]; ρ - gęstość wody [kg m-3]. Ciśnienie bezwładności w sytuacji nagłego zatrzymania przepływu powstaje w wyniku zamiany energii kinety[...]

Ocena zagrożenia korozyjnego i przedłużenie żywotności wrót wspornych śluzy żeglugowej w Brzegu Dolnym DOI:10.15199/33.2015.10.12


  W artykule omówiono procedurę poprawy stanu technicznego wrót wspornych głowy dolnej śluzy żeglugowej w Brzegu Dolnymna rzece Odrze, zagrożonych sytuacją awaryjną. Prace obliczeniowe poprzedzono dokładną inwentaryzacją elementów stalowych konstrukcji wrót, wraz z identyfikacją ich uszkodzeń.Wyniki prac pomiarowych, badawczych oraz obliczeń numerycznych pozwoliły na wskazanie wymaganego zakresu prac naprawczych wrót wspornych, a także na wydanie orzeczenia o możliwej dalszej ich eksploatacji. Słowa kluczowe: śluza żeglugowa, ocena stanu technicznego, konstrukcja stalowa, wytrzymałość konstrukcji.Rozwój żeglugi śródlądowej w Europie i na świecie jest konsekwencją przeciążenia sieci transportu drogowego. Transport wodny śródlądowy uważany jest za najbezpieczniejszy, przyjazny środowisku, efektywny z uwagi na niewielkie koszty eksploatacji oraz koszty utrzymania infrastruktury [1]. Wostatnich kilku latach także w Polsce zaczęto rozważać możliwość zwiększenia udziału żeglugi śródlądowej w transporcie towarowym i pasażerskim, w tym rewitalizację ok. 700 km Odrzańskiej Drogi Wodnej (ODW) i przywrócenia jej funkcji drogi wodnej III klasy ważności. Odcinek od Kędzierzyna- Koźla do Brzegu Dolnego, tzw. Odra skanalizowana, składa się z 24 jazów i śluz pozwalających na żeglugę barkami o ładowności do 1000 t. W latach siedemdziesiątych XX w., w okresie świetności żeglugi, Odrą transportowano nawet 12 - 14mln t ładunków rocznie, a obecnie 3 - 4 mln t, co stanowi niewielki procent w porównaniu z transportemkolejowymi drogowym. Wynika to z wieloletniego niedoinwestowania żeglugi śródlądowej i dekapitalizacji obiektów hydrotechnicznych, głównie śluz żeglugowych [2]. Z reguły najbardziej zniszczone są stalowe wrota śluz na skutek postępującej korozji i uszkodzeń od obiektówpływających. Remonty kapitalne śluz są rozłożone na poszczególne lata, ale czasemzachodzi konieczność doraźnej poprawny nośności wrót, aby ich zagrożenie awa[...]

Problemy wykonawcze związane z budową zapory betonowej w Niedowie DOI:10.15199/33.2015.09.25


  W artykule przedstawiono problemy wykonawcze związane z odbudową zapory na rzece Witka w Niedowie. Skoncentrowano się na opisie realizowanych badań mieszanki betonowej oraz betonu na budowie i w laboratorium. Dodatkowo zaprezentowano główne problemy dotyczące doradztwa naukowego. Słowa kluczowe: badania, beton,Witka, zapora.W2010 r. przez stopień wodny Niedów na rzece Witce, położony w gminie Zgorzelec, przeszła fala powodziowa, która doprowadziła do zniszczenia zapory ziemnej tworzącej zbiornik o maksymalnej pojemności 5,8 mln m3 [1]. Przyczyną katastrofy zbiornika była gwałtowność i wielkość fali powodziowej, której nie były w stanie sprostać urządzenia upustowe zapory. W konsekwencji doszło do wypełnienia zbiornika, a następnie przelania się wody warstwą o maksymalnej wysokości 0,65 m przez koronę zapory, powodującego jej rozmycie - całkowite po lewej stronie bloku urządzeń upustowych i w ok. 65% po stronie prawej (fotografia 1).Zbiornik Witka jest strategicznym obiektem zaopatrującym w wodę elektrownię Turów oraz miasto Bogatynia, a dodatkowo pełni funkcję energetyczną i rekreacyjną. Odbudowa tego obiektu jest więc zadaniem priorytetowym dla regionu Bogatynia - Zgorzelec. W pierwszej fazie podjęto decyzję o wybudowaniu grodzy zapewniającej potrzebny minimalny poziom piętrzenia. Faza druga, to odbudowa rozmytej zapory ziemnej jako masywnej konstrukcji betonowej. Przyjęty wariant odbudowy to zapora półciężka filarowa. Maksymalna wysokość zapory wynosić będzie 11,90 m, licząc od poziomu posadowienia płyty fundamentowej. Płyta zostanie oparta na ścianach szczelinowych sięgających stropu skały litej. Charakterystyka konstrukcji obiektu Część lewa nowej zapory długości 120 m podzielona została na 12 sekcji po 10m, wzajemnie zdylatowanych. Część prawa zapory składa się z: 3 sekcji po 10m, za którymi znajduje się przepławka dla ryb; 3 sekcji tworzących przelew labiryntowy szerokości 17,70 m każda, oraz sekcji skrajnej szerok[...]

 Strona 1