Wyniki 1-9 spośród 9 dla zapytania: authorDesc:"Andrzej Kmita"

Badania betonu w masywnej konstrukcji hydrotechnicznej


  Artykuł opisuje kompleksowe badania betonu w konstrukcji jednej z największych elektrowni wodnych w Polsce. W ramach kompleksowej oceny obiektu wykonano szczegółowe badania właściwości fizykomechanicznych betonu i stali zbrojeniowej. Słowa kluczowe: badanie betonu, budowle hydrotechniczne, diagnostyka konstrukcji, konstrukcje masywne.Przedmiotem badań była betonowa konstrukcja jednej z największych elektrowni wodnych wPolsce.Obiekt długości 162m, szerokości fundamentu 60 m i wysokości 33,9 m wybudowano w latach 1962 - 1970. Badaniamiały na celu wyjaśnienie przyczyn zarysowania, spękania i przecieków pojawiających się w przegrodach komór elektrowni. Przed wyborem metod i technik badawczych oraz określenia obszaru badań: ● dokonano analizy dokumentacji projektowej; ● dokonano analizy norm, wytycznych wymogów odbioru oraz badań kontrolnych obowiązujących w okresie projektowania i realizacji; ● zapoznano się z uwarunkowaniami historycznymi związanymi zmetodą realizacji elektrowni, w zakresie stosowanych betonów konstrukcyjnych i sposobów ich układania, zagęszczania i pielęgnacji oraz kontroli jakości; ● określono charakterystyczne rozwiązania konstrukcyjne i materiałowe obiektów wybudowanych w analogicznym okresie jak badana elektrownia; ● zebrano informacje o historii eksploatacji elektrowni (kontrola obciążeń eksploatacyjnych, przemieszczeń, osiadań, temperatury wewnątrz i na zewnątrz obiektu, ewentualne zalewanie, podtopienia, powodzie, zmiany poziomu wody, warunki geotechniczn[...]

Korozja żelbetowego kolektora ściekowego


  Wartykule przedstawiono wyniki badań strukturalnych betonu w prefabrykowanym kolektorze ściekowym po 30 latach eksploatacji. Omówiono wybrane problemy eksploatacyjne występujące w żelbetowych kolektorach ściekowych. Sformułowano wnioski i zalecenia dotyczące zasad prognozowania prac renowacyjnych w tego typu obiektach. Słowa kluczowe: badanie betonu, karbonatyzacja, badania strukturalne, kolektor ściekowy.Betonowa konstrukcja przewodów kanalizacyjnych podlega oddziaływaniu wielu czynników o charakterze destrukcyjnym. Od strony wewnętrznej są to czynniki chemiczne, pochodzące ze ścieków bytowo-gospodarczych, a od strony zewnętrznej agresywne wody gruntowe, obciążenia zewnętrzne od parcia gruntu oraz wymuszone przemieszczenia, któremogą prowadzić do uszkodzenia betonu (rysy, pęknięcia, rozszczelnienia).Wartykule omówimy przede wszystkim chemiczne czynniki wewnętrzne agresywnie działające na beton. Typowe ścieki bytowo-gospodarcze charakteryzują się odczynemlekko zasadowym o pH = 6,5 ÷ 7,0 [1] wywoływanym siarczanami (100 ÷ 250 mg/l), chlorkami (20 ÷ 150 mg/l) i azotanami (30÷200 mg/l). W wyniku procesów gnilnych zachodzących w kolektorach ściekowych powstaje siarkowodór (mogący powodować korozję siarczanową betonu) oraz dwutlenek węgla (powodujący karbonatyzację betonu [2, 3]). Destrukcję betonu w kolektorze przyspiesza płynący w ściekach piasek[...]

Problemy eksploatacyjne podtorzy suwnicowych na terenach szkód górniczych DOI:10.15199/33.2015.06.20


  W artykule przedstawiono problemy eksploatacyjne podtorzy suwnicowych w hali żelbetowej posadowionej na terenach szkód górniczych. Na podstawie inwentaryzacji geodezyjnej podtorzy suwnicowych sprawdzono ich prostoliniowość i możliwość rektyfikacji. Oceniono wpływ pomierzonych odchyłek na nośność podstawowych elementów konstrukcji wsporczej hali w aspekcie jej dalszej bezpiecznej eksploatacji. Słowa kluczowe: podtorza suwnicowe, konstrukcje betonowe, obiekty przemysłowe, szkody górnicze.Utrzymanie torów podsuwnicowych w dobrym stanie technicznym gwarantującym bezpieczną eksploatację suwnic wymaga systematycznych kontroli i wynikających z nich koniecznych rektyfikacji. Tory jezdne suwnic, bez względu na rodzaj konstrukcji, podlegają szczegółowej kontroli technicznej przed dopuszczeniem obiektu do użytkowania oraz okresowym przeglądom podczas eksploatacji. Zgodnie z normą [1] sprawdzeniu podlega: [...]

Konstrukcja wieży widokowej po 100 latach eksploatacji DOI:10.15199/33.2015.06.30


  Artykuł zawiera analizę stanu technicznego konstrukcji zabytkowej wieży żelbetowej zlokalizowanej na szczycie góry, użytkowanej prawie 100 lat bez napraw i remontów. Badania betonu i analiza statyczno-wytrzymałościowa wytężenia konstrukcji wieży wykazały jej dobry stan techniczny. Słowa kluczowe: badanie betonu, budowle zabytkowe, diagnostyka konstrukcji, konstrukcje żelbetowe.Ocena i analiza stanu technicznego zabytkowych konstrukcji żelbetowych wymaga wielokierunkowych badań, których celem jest m.in. odtworzenie historii realizacji i eksploatacji obiektu, pozwalającej na ustalenie czynników mających wpływ na stan techniczny. Podstawowym problemem w przypadku analizy statyczno-wytrzymałościowej żelbetowych obiektów zabytkowych z początku XX w. jest brak dokumentacji wykonawczej konstrukcji (nie dotyczy to obiektów prestiżowych, których dokumentacjemożna odnaleźćwarchiwach miejskich).Wówczas korzysta się z literatury technicznej z okresu realizacji obiektu [np. 1, 2] i inwentaryzacji odtworzeniowej konstrukcji. W przypadku określenia wytrzymałości betonu i stali, gdy nie ma opinii, ekspertyz oraz książki obiektu,wpierwszej kolejności należy wykonać odt[...]

Analiza stanu wytężenia żelbetowych dźwigarów dachowych nad salą gimnastyczną DOI:10.15199/33.2016.09.32


  W artykule omówiono stan wytężenia dźwigarów dachowych o monolitycznej konstrukcji żelbetowej. Pomierzono ugięcia dźwigarów i sprawdzono rozwartość rys w przekroju najbardziej wytężonym. Oceniono poziom wytężenia betonu i zbrojenia przy założonych obciążeniach. Oszacowano stany graniczne użytkowalności ugięcia i zarysowania. Na podstawie przeprowadzonych pomiarów oraz obliczeń kontrolnych zaproponowano koncepcję wzmocnienia konstrukcji nośnej dachu, a do czasu jej wykonania zalecono systematyczny monitoring ugięcia i zarysowania dźwigarów. Słowa kluczowe: dźwigary żelbetowe, ugięcie, zarysowanie (SGU), stan wytężenia.Analizowany obiekt powstał w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku.Wymiary sali gimnastycznej (rysunek 1) wynoszą w rzucie 12,0 x 25,0 m (w świetle). Jest ona przykryta dachem płaskim (spadek 7%) o monolitycznej konstrukcji żelbetowej. Głównymi elementami nośnymi są dźwigary dachowe (podciągi), o rozpiętości 12,0 m w świetle podpór, powiązane z żelbe[...]

Degradacja żelbetowej komory syfonowej kolektora na ścieki po wielu latach eksploatacji DOI:10.15199/33.2015.09.27


  Wartykule omówiono degradację betonu i uszkodzenia konstrukcji komory syfonowej kolektora na ścieki po wieloletniej eksploatacji.Wykonano badania betonu i oceniono stan zagrożenia konstrukcji. Przedstawiono sposób renowacji komory kolektora na ścieki umożliwiający jego dalsze, bezawaryjne użytkowanie. Słowa kluczowe: kolektor na ścieki, komora pośrednia kolektora, badania betonu, wzmocnienie konstrukcji.Kilkudziesięcioletnie użytkowanie żelbetowych przewodówkanalizacyjnychwagresywnymśrodowisku gazowym (szczególnie kolektorów zbiorczych) sprzyja korozji betonu i zbrojenia.Wzwiązku z tymutrzymanie należytego stanu technicznego tak ważnego obiektu przez konserwację bieżącą i renowację pochłania znaczne nakłady finansowe. Rzetelna diagnostyka stanu technicznego kolektora, oceniająca jego stopień zużycia, może stanowić źródło istotnych oszczędności przy podejmowaniu decyzji o remoncie przez firmy administrujące siecią kanalizacyjną. Po pozyskaniu środków finansowych na renowację 30-letniego kolektora zbiorczego dla 800 tys. miasta bez poprzedzającej ekspertyzy, określającej stan techniczny obiektuwaspekcie trwałości i niezawodności konstrukcji, zdecydowano się na wykonanie projektu renowacji komory syfonowej z jego odcinkiem dopływowym. Na podstawie tego projektu prowadzono prace, stosując metodę reliningu. Odcinek kolektora przed rzeką kończył się na komorze syfonowej. Projektant przewidziałwzmocnienie ścian tej komory przez wykonanie od wewnątrz dodatkowego płaszcza żelbetowego (fotogra[...]

Diagnostyka i remonty betonowych elektrowni wodnych


  W artykule przedstawiono typowe uszkodzenia betonowych konstrukcji elektrowni wodnych powstałe podczas 80-letniej eksploatacji. Przedstawionowybrane problemywystępujące przy diagnostyce, remontach i naprawach tego typu obiektów. Słowa kluczowe: diagnostyka konstrukcji, elektrownie wodne, konstrukcje masywne, naprawy.Na terenie Dolnego Śląska istnieje kilkadziesiąt elektrowni wodnych, w większości wybudowanych w latach dwudziestych i trzydziestych ubiegłego wieku. Są to obiekty o mocy od kilku do kilkunastu megawatów. Zlokalizowane głównie na rzekach górskich Kotliny Jeleniogórskiej i Kłodzkiej oraz wzdłuż Odry. Dominującym materiałem w nich jest beton. Ściany tych obiektów mają grubość od kilkudziesięciu centymetrów do 2 m, co pozwala je zaliczyć do konstrukcji masywnych. Po II wojnie światowej większość elektrowni wodnych na Dolnym Śląsku popadła w ruinę. Radykalna zmiana nastąpiła po wstąpieniu Polski do UE, gdyż odnawialne źródła energii (OZE) stanowią bardzo ważny element polityki energetycznejWspólnoty.Wpływ na zainteresowanie tymi obiektami miały też powodzie w latach 1997 - 2010, po których przeprowadzono przeglądy i ekspertyzy obiektów hydrotechnicznych na terenach popowodziowych. Każdą elektrownię wodną projektowano indywidualnie, zależnie od lokalnego ukształtowania terenu oraz warunków hydrotechnicznych, choć takie elementy, jak jazy stałe, komory turbogeneratorów, płyty wypadowe, kanały ulgi, ściany oporowe, pomosty [1] występują [...]

Prefabrykowana hala przemysłowa po 40 latach eksploatacji


  W artykule opisano stan techniczny prefabrykowanej hali wielonawowej po 40 latach eksploatacji. Przeprowadzono szczegółowe oględziny, badania nieniszczące i niszczące materiałów oraz pomiary geodezyjne. Podano wnioski odnośnie do dalszej eksploatacji obiektu. Słowa kluczowe: hala przemysłowa, prefabrykacja, stan techniczny.Żelbetowa hala prefabrykowana po 40 latach eksploatacjimoże być źródłemciekawych informacji o wpływie czasu na zachowanie się konstrukcji podczas procesów technologicznych odbywających się w jej wnętrzu (flotacja i wzbogacanie rudy miedzi). Hala została wzniesiona w latach 1965 - 1970 [1] głównie z żelbetowych i sprężonych elementów prefabrykowanych z fragmentami monolitycznymi żelbetowymi oraz stalowymi. Hala w rzucie ma kształt litery L (dwa prostokąty o wymiarach 76×187 m i 55×137 m stykające się ze sobą dłuższymi bokami w osi F zaznaczonej na rysunku). Ze względu na posadowienie obiektu na terenach szkód górniczych konstrukcję hali podzielono siedmioma dylatacjami poprzecznymi (7 pól po ok. 24 m + pole skrajne 12 m) i dwoma dylatacjami podłużnymi (osie DE i GH na rysunku). Konstrukcja obiektu Przekrycie dachu hal głównych zostało wykonane z prefabrykowanych płyt żebrowych typu PŻ opierających się na dźwigarach kratowych typu KBS30 [2] w rozstawie co 6,0 m. Typ p[...]

Problemy wykonawcze związane z budową zapory betonowej w Niedowie DOI:10.15199/33.2015.09.25


  W artykule przedstawiono problemy wykonawcze związane z odbudową zapory na rzece Witka w Niedowie. Skoncentrowano się na opisie realizowanych badań mieszanki betonowej oraz betonu na budowie i w laboratorium. Dodatkowo zaprezentowano główne problemy dotyczące doradztwa naukowego. Słowa kluczowe: badania, beton,Witka, zapora.W2010 r. przez stopień wodny Niedów na rzece Witce, położony w gminie Zgorzelec, przeszła fala powodziowa, która doprowadziła do zniszczenia zapory ziemnej tworzącej zbiornik o maksymalnej pojemności 5,8 mln m3 [1]. Przyczyną katastrofy zbiornika była gwałtowność i wielkość fali powodziowej, której nie były w stanie sprostać urządzenia upustowe zapory. W konsekwencji doszło do wypełnienia zbiornika, a następnie przelania się wody warstwą o maksymalnej wysokości 0,65 m przez koronę zapory, powodującego jej rozmycie - całkowite po lewej stronie bloku urządzeń upustowych i w ok. 65% po stronie prawej (fotografia 1).Zbiornik Witka jest strategicznym obiektem zaopatrującym w wodę elektrownię Turów oraz miasto Bogatynia, a dodatkowo pełni funkcję energetyczną i rekreacyjną. Odbudowa tego obiektu jest więc zadaniem priorytetowym dla regionu Bogatynia - Zgorzelec. W pierwszej fazie podjęto decyzję o wybudowaniu grodzy zapewniającej potrzebny minimalny poziom piętrzenia. Faza druga, to odbudowa rozmytej zapory ziemnej jako masywnej konstrukcji betonowej. Przyjęty wariant odbudowy to zapora półciężka filarowa. Maksymalna wysokość zapory wynosić będzie 11,90 m, licząc od poziomu posadowienia płyty fundamentowej. Płyta zostanie oparta na ścianach szczelinowych sięgających stropu skały litej. Charakterystyka konstrukcji obiektu Część lewa nowej zapory długości 120 m podzielona została na 12 sekcji po 10m, wzajemnie zdylatowanych. Część prawa zapory składa się z: 3 sekcji po 10m, za którymi znajduje się przepławka dla ryb; 3 sekcji tworzących przelew labiryntowy szerokości 17,70 m każda, oraz sekcji skrajnej szerok[...]

 Strona 1