Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"Łukasz Skotny"

Badania ściskanych podłużnie powłok walcowych z podporami odcinkowymi


  E ksperymentalne badania stateczności prowadzone są z reguły w warunkach osiowego obciążenia ściskanych powłok walcowych, niezależnie od tego, czy są one podparte na całym obwodzie, czy też na kilku podporach dyskretnych (odcinkowych). W przypadku walcowej powłoki płaszcza silosu opartego na głowicach słupów analizowana jest jedna z sytuacji obliczeniowych, w której reakcje podporowe R1 są na wszystkich głowicach słupów prawie jednakowe (rysunek 1a). Przy niewielkiejwartości obciążenia pionowegoG, w przypadku dużej wartości obciążenia poziomego W i niewielkiej liczby podpór (n = 3, 4), istnieje możliwość wystąpienia reakcji podporowej Rw,1, ściskającej walcowy płaszcz tylko nad jedną podporą. Jest to więc sytuacja nieco inna niż w typowo prowadzonych badaniach eksperymentalnych, w których wszystkie podpory odcinkowe obciążone są jednakowo. W artykule przedstawiono wyniki obszernych badań doświadczalnych stateczności ściskanych podłużnie walcowych powłok stalowych, podpartych na kilku dyskretnych podporach, przy czym podłużne obciążenie ściskające przykładane było tylko na pojedynczej podporze odcinkowej (dyskretnej). Jednymz celów badań było wykazanie, że nośność ściskanej powłoki walcowej, związana z jej lokalną utratą stateczności w strefie podpór odcinkowych, nie zależy od tego, czy pozostałe podpory (poza analizowaną) są obciążone, czy też nie. Potwierdzenie tej tezy ma znaczenie nie tylko poznawcze, ale i praktyczne, szczególnie z uwagi na racjonalne planowanie badań eksperymentalnych stateczności lokalnej walcowych powłok stalowych. Samuelson i Eggwertz [1] jako pierwsi wykazali, że ściskające naprężenia południkowe w powłokach walcowych, pochodzące od reakcji podpór odcinkowych, nie rozchodzą się po obwodzie tych powłok zgodnie z zasadą Saint Venanta, powszechnie stosowaną w przypadku płaskich dźwigarów powierzchniowych. Inni autorzy [2], [3]wykazali równie[...]

Stan graniczny niestateczności walcowych powłok silosów stalowych opartych na podporach odcinkowych


  Wstalowych silosach opartych na słupach podstawowymzagadnieniemw ocenie ich nośności jest właściwie przeprowadzona analiza stateczności walcowych płaszczy w strefach podporowych. W artykule dokonano krytycznej oceny zalecanych w normach PN-EN 1993-4-1 i PN-EN 1993-1-6metod oceny nośności takich płaszczy silosów. Zwrócono uwagę na trudności w stosowaniu normowych procedur oceny nośności w przypadku dużego spiętrzenia południkowych naprężeń ściskających, które ma miejsce w przypadku zastosowania podpór odcinkowych nieużebrowanych i użebrowanych podłużnie walcowych płaszczy silosów. Zaprezentowano wybrane wyniki własnych analiz stateczności płaszczy silosów. Słowa kluczowe: stateczność powłok, silos stalowy, nośność graniczna.Wartykule przedstawiono wybrane aspekty analizy stanu granicznego niestateczności (LS3) walcowych powłok silosów stalowych opartych na kilku podporach odcinkowych na podstawie norm PN-EN 1993-4-1 [1] i PN-EN 1993-1-6 [2] oraz wyników własnych analiz numerycznych i badań doświadczalnych powłok walcowych [3]. Zwrócono uwagę na problem lokalnej utraty stateczności walcowych płaszczy silosów, który naszym zdaniem jest przedstawiony w normie PN-EN 1993-4-1 zbyt pobieżnie i w sposób nazbyt uproszczony. Sformułowane wnioski praktyczne mogą pomóc inżynierom w prawidłowej ocenie stateczności płaszczy silosów opartych na głowicach słupów lub innych podporach odcinkowych. Wymiarując stalowe powłokiwalcowe płaszczy silosów wg PN-EN 1993-4-1 analizuje się następujące stany graniczne: - LS1 - zniszczenie plastyczne; - LS2 - nieprzystosowanie plastyczne (zniszczenie niskocyklowe); - LS3 - niestateczność (wyboczenie); - LS4 - zmęczenie. W przypadku oparcia walcowego płaszcza silosu na podporach odcinkowych, którymi często są głowice słupów (fotografia), występują w nim znaczne spiętrzenia naprężeń ściskających - głównie południkowych σx - nad podporami odcinkowymi. Z tego powo[...]

Nośność graniczna metalowego płaszcza silosu współpracującego z ośrodkiem sypkim DOI:10.15199/33.2015.09.39


  W ocenie nośności granicznej ściskanych południkowo walcowych płaszczy silosów metalowych nie uwzględniano dotychczas korzystnego wpływu współpracy ośrodka sypkiego z płaszczem silosu w procesie utraty stateczności. W normie EN 1993-1-6 oraz w literaturze przedstawiany jest jedynie wpływ ciśnienia wewnętrznego materiału sypkiego na nośność graniczną ściskanego południkowo płaszcza silosu.Artykuł zawiera wyniki własnych analiz numerycznych, w których uwzględniono wpływ sztywności E0 ośrodka sypkiego na proces utraty stateczności ściskanych południkowo walcowych powłok silosów metalowych. Słowa kluczowe: analiza numeryczna, silos metalowy, stateczność powłok.Wdużych silosach metalowych na nasiona zbóż i pasze stosowane są często płaskie dna oraz walcowe płaszcze z blach gładkich, których smukłość przekracza znacznie wartość r/t = 1500, gdzie: r jest promieniem, a t grubością walcowej powłoki płaszcza. Płaszcze takich dużych silosów o grubości blach t = 1 - 2 mm i smukłości r/t = 1500 - 5000 nie spełniają normowego [5, 6] warunku stanu granicznego LS3 nawet z uwzględnieniem korzystnego wpływu parcia poziomego ph materiału sypkiego. Składowany w silosie ośrodek sypki może w dwojaki sposób wpływać na zwiększenie nośności granicznej ściskanego południkowo walcowego płaszcza silosu. Oprócz ciśnienia wewnętrznego, którym jest poziome parcie ph, może wystąpić korzystny wpływ współpracy materiału sypkiego na tę nośność. Materiał sypki ma bowiem swoją sztywność E0 i może stanowić jednokierunkowe podparcie sprężyste dla cienkościennego płaszcza silosu w procesie utraty stateczności. Te fragmenty fal wyboczeniowych, które przemieszczają się do wnętrza powłoki[...]

Wpływ zróżnicowanych podatności podpór dyskretnych na nośność silosów stalowych DOI:10.15199/33.2016.05.34


  Silosy na węgiel lub mączkę wapienną są często lokalizowane w budynkach kotłowni na stropach stalowych. Odcinkowe podparcie płaszczy takich silosów często ma różną podatność pionową na poszczególnych podporach jednego silosu, co zazwyczaj wynika z rozwiązań konstrukcyjnych stropów. Podobnie jak w przypadku nierównomiernych osiadań fundamentów, takie zróżnicowanie sztywności lokalnych (odcinkowych) podparć płaszcza silosu stalowego z blachy gładkiej prowadzi do wyraźnej redystrybucji naprężeń w strefach podporowych płaszcza, a w konsekwencji do znaczącej redukcji nośności globalnej silosu.Wartykule przedstawiono wpływ zróżnicowania podatności podpór silosu na jego nośność globalną. Słowa kluczowe: sztywność podparcia, analiza numeryczna, silos metalowy, stateczność powłok.Silosy na węgiel i mączkę wapienną często wykonuje się na stropach budynków kotłowni. Takie rozwiązanie jest korzystne ze względów technologicznych, ale powoduje komplikacje obliczeniowe w projektowaniu silosów. Normy przedmiotowe [3, 4] nie precyzują postępowania w przypadku podparcia silosu na podporach odcinkowych o różnej sztywności w kierunku pionowym. W pracy [1] wykazano, że nawet niewielkie różnice w przemieszczeniach podpór dyskretnych mogą znacząco zmniejszyć nośność powłoki płaszcza silosu. Związane jest to z bardzo dużą sztywnością pionową powłoki silosu, która p[...]

Numeryczne i analityczne sposoby wymiarowania stalowych silosów DOI:10.15199/33.2017.02.12


  Norma EN 1993-4-1 zaleca wymiarować płaszcze silosów stalowych przy użyciu analizy metodą elementów skończonych. Proces ten, w niektórych przypadkach niezbędny, wymaga zastosowania zaawansowanych narzędzi obliczeniowych, ale niesie też wiele korzyści. Jest jednak duże zapotrzebowanie na alternatywne i proste metody analityczne wymiarowania silosów. Wartykule porównano wyniki prostej metody analitycznej i zaawansowanejmetody numerycznej w wymiarowaniu silosów na przykładzie zrealizowanego obiektu. Słowa kluczowe: analiza numeryczna, silos stalowy, stateczność powłok.Płaszcze i leje, a także niekiedy konstrukcje wsporcze silosówmetalowych z blach gładkich należy uznać za typowy przykład konstrukcji powłokowych. Choćmają onewiele zalet, to jednak są wrażliwe na lokalną utratę stateczności w przypadku podparcia na podporach odcinkowych [5]. Procedura normowa wymiarowania powłok bazuje na wyznaczeniu naprężeń krytycznych w przypadku powłoki równomiernie podpartej na całym obwodzie, powstało więc wiele uproszczonych i przybliżonych metod wymiarowania powłok podpartych dyskretnie. Wszystkie one prowadzą jednak do zdecydowanie konserwatywnego oszacowania nośności, a w skrajnych przypadkach mogą być przyczyną nawet dwukrotnego niedoszacowania nośności konstrukcji [4]. Konieczność bezpiecznego określenia nośności powłoki podpartej odcinkowo wym[...]

Połączenia pionowych żeber jako słabe miejsca stalowych silosów z blach falistych DOI:10.15199/33.2015.09.40


  W silosach z blach falistych pionowe żebra przejmują wszystkie południkowe oddziaływania na walcowy płaszcz. Żebra te wymiaruje się zgodnie z normą EN 1993-4-1 jako ściskane osiowo pręty oparte na podłożu sprężystym, którym jest walcowa powłoka z blach falistych. W wysokich silosach konieczne jest wykonywanie żeber z kilku odcinków na wysokości płaszcza, a połączenia tych odcinków wywołują często niekorzystne efekty mimośrodów przekazywania sił osiowych w żebrach. Dodatkowe obciążenie żeber nieprzewidzianymi momentami zginającymi może prowadzić do poważnych awarii silosów z blach falistych. W artykule wykazano wpływ rozwarcia połączeń żeber na istotny wzrost ich wytężenia. Słowa kluczowe: analiza numeryczna, silos metalowy, stateczność powłok.Silosy stalowe z blach falistych bardzo często wykorzystuje się w rolnictwie do przechowywania zbóż i pasz. Najczęściej posadawia się je na żelbetowych płytach fundamentowych, będących jednocześnie płytami dennymi. Blacha falista ma fałdy ułożone poziomo (zwiększa to znacznie nośność powłoki na ściskanie obwodowe), co sprawia, że konieczne jest stosowanie żeber pionowych (słupków) przenoszących obciążenia południkowe. Ze względów technologicznych stosowane żebra mają zazwyczaj przekrój otwarty nazywany kapeluszowym (rysunek 1) i są gięte na zimno z cienkich ocynkowanych blach. Żebra te przenoszą obciążenia pionowe całej powłoki płaszcza, m.in. od tarcia materiału sypkiego. Dość często w praktyce projektowej korzysta się z założenia, że żebra przenoszą siły południkowe, a blacha falista - siły obwodowe i wtedy wyznaczenie nośności żeber Nb, Rd wg normy PN-EN 1993-4-1 sprowadza się do uwzględnienia nośności przekroju żebra na ściskanie oraz stateczności całego żebra jako ściskanego pręta na [...]

 Strona 1