Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"Małgorzata Lenart"

Statystyczna kontrola odbiorcza betonowych wyrobów budowlanych metodą alternatywną


  Obowiązująca w Unii Europejskiej Dyrektywa Wyroby Budowlane 89/106/EEC (wprowadzona do polskiego prawa m.in. ustawą o wyrobach budowlanych z 16 kwietnia 2004 r.) jednoznacznie narzuca producentom obowiązek oznaczenia wyrobów objętych tą dyrektywą oznakowaniem CE. W związku z tym producent musi przeprowadzić ocenę zgodności wyrobu z wymaganiami szczegółowymi zawartymi w specyfikacji technicznej dotyczącej konkretnego wyrobu, a przygotowanej na podstawiemandatu udzielonego przez Komisję Europejską zgodnego ze wspomnianą dyrektywą. Po przeprowadzeniu procedury oceny zgodności wyrobu, a przed oznaczeniem go oznakowaniemCE producent wydaje, na swoją wyłączną odpowiedzialność, deklarację zgodności. Zasadnicze elementy systemu oceny zgodności wyrobów budowlanych wg Dyrektyw[...]

Wykorzystanie metody liczbowej podczas kontroli odbiorczej betonu i wyrobów betonowych DOI:10.15199/33.2015.08.19


  Normy przedmiotowe określające wymagania dotyczące wyrobów budowlanych często zalecają stosowanie metod statystycznych w trakcie kontroli odbiorczej. Kontrolę odbiorczą można prowadzić przy użyciu metod alternatywnych lub liczbowych. W artykule omówiono skrótowo procedury i schematy kontroli na podstawie liczbowej oceny właściwości wyrobów, opisane w normie PN-ISO 3951. Słowa kluczowe: betonowe wyroby prefabrykowane, kontrola odbiorcza, metoda liczbowa. Abstract. Standards that specified the requirements for construction products often recommend the use of statistical methods during the acceptance inspection. That inspection can be carried out by attributes or by variables. Sampling procedures and schemes for inspection by variables described in ISO 3951 are shortly presented in the paper. Keywords: precast concrete elements, acceptance inspection, inspection by variables.Wykorzystanie metod statystycznych podczas kontroli odbiorczej pozwala na uniknięcie nadmiernych kosztów. Ponadto w przypadku prefabrykowanych wyrobów betonowych do badania stosuje się losowe pobieranie próbek (kontrolawyrywkowa), co dodatkowo zmniejsza koszt całej procedury. Głównym celem wyrywkowej kontroli odbiorczej wyrobów jest określenie, czy partia, z której pochodzi pobrana próbka, spełnia założone wcześniej wymagania jakościowe, a więc czy można ją uznać za zgodną z tymi wymaganiami. W przypadku gdy badana próbka nie spełnia wymagań, wówczas całą partię należy uznać za niezgodną iwdrożyć procedurę postępowania z wyrobem niezgodnym. Ze wz[...]

Zastosowanie metod statystycznych do kontroli odbiorczej prefabrykatów betonowych DOI:10.15199/33.2015.09.51


  Stosowaniemetod statystycznych podczas kontroli odbiorczej jest zalecane przez normy przedmiotowe wyrobów budowlanych przede wszystkim ze względu na zapewnienie jakości oraz ekonomicznych. W artykule omówiono procedurę prowadzenia kontroli odbiorczej wyrobów w przypadku oceny cech liczbowych. Przedstawiono poszczególne etapy kontroli wytypowanych wyrobów betonowych wraz z przykładami ich prowadzenia. Słowa kluczowe: kontrola odbiorcza, betonowe wyroby prefabrykowane, metoda liczbowa, oznakowanie CE.wyrobu. 1) Politechnika Krakowska, Wydział Inżynierii Lądowej; e-mail: mlenart@pk.edu.pl Zastosowanie metod statystycznych do kontroli odbiorczej prefabrykatów betonowych The application of acceptance inspection by variables for precast concrete elements dr inż. Małgorzata Lenart1) Streszczenie. Stosowaniemetod statystycznych podczas kontroli odbiorczej jest zalecane przez normy przedmiotowe wyrobów budowlanych przede wszystkim ze względu na zapewnienie jakości oraz ekonomicznych. W artykule omówiono procedurę prowadzenia kontroli odbiorczej wyrobów w przypadku oceny cech liczbowych. Przedstawiono poszczególne etapy kontroli wytypowanych wyrobów betonowych wraz z przykładami ich prowadzenia. Słowa kluczowe: kon[...]

Wpływ dodatków polimerowych na skurcz kompozytów cementowych DOI:10.15199/40.2017.1.2


  Skurcz zapraw i betonów jest ich cechą charakterystyczną związaną z chemicznymi przemianami zachodzącymi na skutek hydratacji cementu, jak również odparowywaniem wody z powierzchni elementów. Zjawisko skurczu jest niekorzystne, ponieważ z jednej strony stwarza problemy technologiczne, a z drugiej strony problemy trwałościowe, powstałe np. na skutek spękania powierzchni, będące skutkiem zaniedbań na etapie pielęgnacji świeżego betonu. Wszystkie te czynniki sprawiają, że zjawisko skurczu i sposoby jego zmniejszania są w kręgu zainteresowań badaczy. W artykule przedstawiono wpływ różnego typu polimerów na przebieg skurczu zapraw. Pod uwagę wzięto następujące domieszki: kopolimer styrenowo-akrylowy (SA), polimer styrenowo-butadienowy (SBR), alkohol poliwinylowy (PVA) oraz standardową domieszkę redukującą skurcz na bazie glikolu polipropylenowego (SRA). Słowa kluczowe: skurcz, polimer, zaprawy polimerowo-cementowe, domieszki redukujące skurcz Characteristic mortars and concretes is their shrinkage related with chemical changes occurring as a result of hydration of the cement as well as water evaporation from the surface of elements. Shrinkage is undesirable, because on the one hand creates technological problems and, on the other hand, causes problems with durability, for example, by cracking of the surface as result of negligent care of fresh concrete. All these factors causes that the occurrence of shrinkage and attempts to reduce it are of interest to researchers. The article presents the impact of different types of polymers on the shrinkage of mortars. The following additives were tested: styrene-acrylic copolymer (SA), styrene-butadiene rubber (SBR), polyvinyl alcohol (PVA) and the standard shrinkage reducing additive based on polypropylene glycol (SRA). Keywords: shrinkage, polymer, polymer cement concrete, additives to reduce shrinkage 1. Wprowadzenie Skurcz zapraw, jak i betonów cementowych, jest cechą charakterystyczną t[...]

Wpływ zawartości granulatu pozyskanego z mieszanki betonowej na wybrane właściwości betonu DOI:10.15199/40.2018.1.2


  1. Wprowadzenie Idea zrównoważonego rozwoju na stałe weszła już w strategie rozwoju budownictwa i produkcji materiałów budowlanych. Pod względem prawnym Rozporządzenie Parlamentu i Rady UE nr 305/2011 wprowadziło siódme wymaganie podstawowe mówiące o zrównoważonym wykorzystaniu surowców naturalnych. W szczególności zaleca ono "ponowne wykorzystanie lub recykling obiektów budowlanych oraz wchodzących w ich skład materiałów i części po rozbiórce" jak również "wykorzystanie w obiektach budowlanych przyjaznych środowisku surowców i materiałów wtórnych" [13]. Pierwszą część tego wymagania doskonale spełnia wykorzystanie w produkcji mieszanki betonowej kruszywa pochodzącego z rozbiórki konstrukcji betonowych i żelbetowych nienadających się już do użytku. Kruszywo to pozyskiwane jest metodą mechaniczną przez rozkruszenie większych kawałków gruzu i rozdzielenie go na poszczególne frakcje [4, 14]. Mgr inż. Urszula Paszek jest absolwentką Politechniki Rzeszowskiej, pracuje w Instytucie Badawczym Dróg i Mostów jako specjalista w Zespole Zabezpieczeń Antykorozyjnych Mostów. Zajmuje się zagadnieniami związanymi z materiałami budowlanymi i szeroko rozumianą ochroną konstrukcji betonowych. e-mail: upaszek@ibdim.edu.pl Rys. 1. Widok instalacji do recyklingu mieszanki betonowej Fig. 1. The view of the concrete mix recycling station Artykuł naukowy Ochrona przed Korozją, ISSN 0473-7733, e-ISSN 2449-9501, vol. 61, nr 1/2018 11 Oddzielnym zagadnieniem jest wykorzystanie w sposób przyjazny środowisku pozostałości niewykorzystanej mieszanki budowlanej oraz pozostałości wody zastosowanej do mycia urządzeń produkcyjnych i transportowych. Oba te materiały/surowce można ponownie wykorzystać do produkcji mieszanki betonowej po odpowiedniej obróbce, co powoduje spełnienie drugiej części siódmego wymagania podstawowego. Jedną z metod recyklingu resztek poprodukcyjnych (pozostałości mieszanki betonowej) jest odzyskanie kruszywa przez wypłukanie go z miesz[...]

Kształtowanie skurczu zapraw cementowych modyfikowanych dodatkiem wapna i domieszki przeciwskurczowej DOI:10.15199/40.2018.7.2


  1. Wprowadzenie Wapno, jako tradycyjnie stosowany materiał/surowiec w budownictwie posiada liczne zalety [1, 4, 8]. Jest materiałem naturalnym, nie zawiera substancji szkodliwych dla człowieka oraz tworzy przyjazny mikroklimat wnętrz m.in. poprzez ograniczenie rozwoju mikroorganizmów. Zaprawy wapienne (zarówno zaprawy murarskie jak i tynkarskie), mając strukturę drobno porowatą, umożliwiają migrację pary wody przez nie, tzn. łatwo wchłaniają nadmiar wilgoci i łatwo ją oddają - stabilizując mikroklimat wnętrz [14]. Dodatkowo właściwość ta powoduje, że w murach nie gromadzi się nadmiar wilgoci, co poprawia trwałość murów oraz nie powoduje pogorszenia właściwości termoizolacyjnych ścian budynków. Ponadto, wapno jego dodatek w zaprawach cementowych, czy też tynkach, powoduje polepszenie konsystencji i jednorodności zaprawy oraz zwiększenie przyczepności takiej zaprawy do podłoża [11]. Współcześnie zaprawy cementowo-wapienne, ze względu na wymienione zalety wapna, są najpowszechniej stosowana grupą zapraw. Zaprawy te produkowane są w skali przemysłowej, jako suche mieszanki murarskie, tynkarskie lub zaprawy o zastosowaniu uniwersalnym. Murarskie zaprawy cementowo - wapienne mają szerokie zastosowanie, które uzależnione jest od odmiany zaprawy [17]. Odmiany F i G (proporcje objętościowe cementu- :wapna:piasku wynoszą odpowiednio 1:1:6 i 1:1:9) znajdują zastosowanie do murowania ścian wewnętrznych. Z kolei odmiany D i E (o proporcjach 1:0,25:3 i 1:0,5:4) charakteryzujące się mniejszą zawartością wapna, stosowane są w ścianach zewnętrznych powyżej jak i poniżej poziomu terenu. Zaprawy cementowo - wapienne mają większy współczynnik przewodzenia ciepła w porównaniu do zapraw wapiennych, stąd nie powinno się ich stosować do murowania ścian zewnętrznych np. z bloczków gazobetonowych [2, 14]. Oczywiście zapraw cementowo - wapiennych nie powinno się stosować tam, gdzie występuje bardzo silne i długotrwałe zawilgocenie oraz tam, gdzie wymagan[...]

 Strona 1