Wyniki 1-10 spośród 12 dla zapytania: authorDesc:"Bohdan Stawiski"

Czynniki pozasprzętowe wpływające na dokładność oceny wytrzymałości betonu w konstrukcjach


  Z dotychczasowych badań betonów zwykłych, z których zaformowane zostały w pozycji poziomej (na płask) płyty, belki lub ściany (zewnętrzne ściany warstwowe) wynika, że charakteryzują się one dużą niejednorodnością [1, 2, 3]. Problem ten jest zauważony tylko w jednej normie [7], dotyczącej badania betonu w konstrukcji. W załączniku informacyjnym C do tej normy zapisano Wraz z wysokością przekroju betonowego wytrzymałość betonu w konstrukcji maleje w kierunku góry przekroju. Różnica wytrzymałości między strefą górną i dolną w tej normie jest niedoszacowana (podano, że może wynosić do 25%). Sugeruje się również, że obniżona wytrzymałość dotyczy strefy górnej grubości 300 mm lub 20% grubości przekroju. Nie dostrzega się tego problemu w żadnej z norm na badania konstrukcji in situ nieniszczące: sklerometryczne, ultradźwiękowe [8, 9], seminiszczące [10] czy też badania wytrzymałości betonu na podstawie odwiertów rdzeniowych [11]. Z badań własnych [4] przytoczono na rysunkach 1 i 2 kilka przykładów rozkładu wytrzymałości betonu w elementach płytowych grubości 15 - 20 cm. Wszystkie badane płyty miały małą grubość 14 - 18 cm. Zróżnicowanie wytrzymałości betonu na grubości przebadanych płyt jest podobne. Stosunek wytrzymałości betonu w warstwie górnej fcg (powierzchniowej) do wytrzymałości w strefie dolnej fcd (dennej) wynosi 0,41 ÷ 0,42. W jednym tylko przypadku ten stosunek jest większy fcg/fcd = 0,56. Może to być jednak spowodowane nieco większym oddaleniem płaszczyzny pomiarowej od powierzchni górnej i [...]

Wpływ ulewnego deszczu na wytrzymałość betonu w płytach DOI:10.15199/33.2015.09.52


  W artykule zwrócono uwagę na bardzowąski zakres informacji uzyskiwanych na drodze badań niszczących. Badanej próbce wykonanej w laboratorium lub wyciętej z konstrukcji jest przyporządkowana tylko jedna liczba, odpowiadająca wytrzymałości na ściskanie w połowie jej wysokości.Metoda ultradźwiękowa, przy użyciu głowic punktowych pozwala określić interesujące nas parametry, jeżeli tylko są one zależne od prędkości ultradźwięków w dowolnych miejscach próbki lub konstrukcji, także blisko powierzchni, która czasem podlega niekorzystnym wpływom atmosferycznym(deszcz podczas betonowania,wysychaniewwarunkach dużego nasłonecznienia, silnego wiatru itp.). W artykule podano, o ile obniżyła się wytrzymałość betonu na skutek intensywnego opadu deszczu w trakcie zalewania betonem stropu. Odpowiedź na to pytanie uzyskano dzięki zastosowaniu metody ultradźwiękowej. Metodą niszczącą nie można było tego zbadać. Słowa kluczowe: beton, betonowanie w deszczu, wytrzymałość, ultradźwięki.1) 1) PolitechnikaWrocławska,Wydział Budownictwa Lądowego iWodnego; e-mail: bohdan.stawiski@pwr.edu.pl Wpływ ulewnego deszczu na wytrzymałość betonu w płytach str[...]

Badania efektu wzmocnienia podkładu cementowego wybranymi preparatami do utwardzania betonu DOI:10.15199/33.2017.09.03


  Ojakości posadzki w bardzo dużymstopniu decyduje podkład i to w tym większym stopniu, im posadzka ma mniejszą zdolność przenoszenia obciążeń. Wykładziny elastyczne lubmałe płytkimozaikowe przekazują punktowe obciążenia bezpośrednio na podkład. Nieco lepiej jest, gdy są to płytki ceramiczne lub deski.Wzwiązku z tym podkład cementowy powinienmieć wytrzymałość na ściskanie nie mniejszą niż 12 MPa [3, 7], w przypadku badania beleczek 4 x 4 x 16 cm. Podczas wykonywania podkładów cementowych dość często dochodzi do dużego, a nawet bardzo dużego zmniejszenia wytrzymałości, najczęściej z powodu braku zagęszczenia mieszanki oraz zbyt szybkiego jej wysychania (brak pielęgnacji). Po stwierdzeniu, że podkład jest bardzo słaby, powstaje pytanie o ewentualną możliwość jego wzmocnienia. Na rynku istnieje wiele środków chemicznych rekomendowanych jako materiały do utwardzania i uszczelniania betonu lub zapraw budowlanych, m.in. w podkładach cementowych. Producenci środków utwardzających nie podają jednak, na jak duże wzmocnienie materiałumożna liczyć i czy po wzmocnieniu uzyska się oczekiwaną graniczną (12MPa) wartość wytrzymałości zaprawy na ściskanie. W artykule zaprezentuję badania efektu wzmocnienia bardzo słabego podkładu cementowego czterema wybranymi środkami do utwardzania betonu; dwoma preparatami krzemianowymi, jednymna bazie drobnocząsteczkowych kopolimerów i jednym o nieujawnionym składzie chemicznym. Niektóre parametry techniczne wzmacnianego podkładu Zbadano podkłady cementowe wykonane na trzech kondygnacjach budynku jednorodzinnego.Wszystk[...]

Gradienty wytrzymałości betonu w posadzkach przemysłowych DOI:10.15199/33.2017.11.09


  Warstwa wierzchnia posadzki betonowej w obiektach przemysłowych powinna wykazywać projektowaną wytrzymałość (na ogół dość dużą), małą ścieralność i nie powinna mieć zarysowań, a szczególnie pęknięć. Na etapie wykonania mieszanka betonowa powinna mieć zakładaną konsystencję, a w trakcie wiązania i twardnienia nie powinna wydzielać dużo wody z cementu (ograniczony do minimum bleeding). Oczekuje się, że odległość pomiędzy dylatacjami będzie duża, a najlepiej, aby posadzki były bezdylatacyjne [2]. W związku z tym, że spełnienie wymagań wytrzymałościowych jest trudnym zadaniem, wierzchnia warstwa często wzmacniana jest posypką utwardzającą, co powoduje, że wytwarzana jest warstewka o innych parametrach (innym skurczu, współczynniku rozszerzalności termicznej, module sprężystości) niż beton, z którymma współpracować. Niemoże więc dziwić fakt, że nierzadko tej współpracy nie ma. W efekcie warstwa wierzchnia odspaja się od betonu posadzkowego i konstrukcja wymaga remontu. W literaturze technicznej dotyczącej omawianej problematyki można spotkać wiele zaleceń, jak poprawnie wykonać posadzki przemysłowe [1, 3, 4]. Te rady są słuszne, ale prawdopodobnie opierają się w dużej mierze na dedukcji, a nie na wynikach badań. Do podstawowych badań betonu zalicza się kontrolę jego klasy na próbkach normowych 15 x 15 x 15 cm, a w szczególnych przypadkach, gdy doszło do zniszczenia posadzki, wytrzymałość betonu jest sprawdzana na odwiertach, zwykle o średnicy ok. 100 mm. Z jednego odwiertu otrzymuje się jedną próbkę. Po odcięciu dolnej i górnej części odwiertu, określana jest metodą niszczącą wytrzymałość betonu na głębokości 7 - 10 cm od powierzchni [8]. Jest to w przybliżeniu połowa grubości posadzki prz[...]

Awarie zabezpieczeń przeciwwodnych na przykładzie podziemnego garażu dwukondygnacyjnego


  W dwukondygnacyjnym podziemnym garażu pod budynkiem administracyjnym, od chwili przekazania obiektu inwestorowi,występują przecieki na obu stropach: górnym, zaizolowanym papą asfaltową zgrzewalną i zasypanym gruntem oraz dolnym między garażami, a także na dylatacji pionowej między ścianami - woda wycieka w otworach drzwiowych i przejazdach. W niewielkim stopniu pojawiły się też przecieki przez ściany pod górnym stropem. W artykule przedstawiono wyniki badania wilgotności ścian i stropówwstrefie przeciekóworazwmiejscach zamaskowanych taśmami, którymi uszczelniane zostały przecieki. Wskazano przyczyny nieszczelności, miejsca wnikania wody downętrza garażu i drogi rozchodzenia sięwodywstropach.Wskazano przyczyny tego typu wad, a także możliwości naprawy. Słowa kluczowe: awarie, izolacje przeciwwodne, garaż podziemny, naprawy.Na rynku budowlanymistnieje dużywybór materiałów do izolacji przeciwwilgociowych, przeciwwodnych i dlatego nie powinno być kłopotówz wykonaniemskutecznej ochrony budynku przed wodą. Tak jednak nie jest. Przecieki wody do piwnic, garaży podziemnych zdarzają się często. Przyczyną takiego stanu są na ogół niedopracowane projekty, zwykle bez podania szczegółowych rozwiązań miejsc najbardziej podatnych na przeciekanie (nie wystarczy podać układ warstw). Ponadto często wykonawcy nie czytają instrukcji i nie przestrzegają zasad prawidłowego wykonani[...]

Przyczyny załamania się podłogi sprężystej w hali sportowej DOI:10.15199/33.2015.05.13


  Wartykule opisano przypadek zapadnięcia się podłogi sportowej o konstrukcji w postaci rusztu z desek. Zaprezentowano wyniki analiz i obliczeń, które przyczyniły się do określenia przyczyny awarii. Słowa kluczowe: hale sportowe, podłogi sprężyste, wentylacja, korozja biologiczna.Boiskowhali sportowejmawymiarywrzucie ok. 29,0 x 44,0m.Poza boiskiemhalamieści pomieszczenia socjalno-bytowe i pomocnicze. Jest ona połączona łącznikiem z budynkiem szkoły. Ściany hali są murowane z betonu komórkowego i ocieplone styropianem, wzmocnione słupami żelbetowymi orazwieńcami.Na słupach opierają się dźwigary dachowe z drewna klejonego warstwowo.Wgórnej części ścian zamontowano okna o dużej powierzchni. Hala nie jest podpiwniczona. Podłoga, po trzech latach użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, uległa załamaniu,wystąpiły odkształceniawśrodkowej części uniemożliwiające dalszą eksploatację. Konstrukcja podłogi Podłogę sprężystą lub wg terminologii stosowanej w pracy [1] powierzchniowo-elastyczną wykonano w formie rusztu z legarów świerkowych 19 x 95 mm z drewna litego, spoczywającego na betonowym podłożu, na którym ułożono ażurowo deski (ślepa podłoga), a na nich dwie warstwy płyty drewnopochodnej typu P5. Sprężystość podłogi gwarantuje krzyżowy układ rusztu i podkładki dystansowe ze sprężystego tworzywa.Warto zwrócić uwagę na umiejscowienie w przekroju dwóch folii PE - dolnej na betonowym podkładzie i górnej na deskach ułożonych ażurowo. Drewno jest niejako uwięzione pomiędzy dwiema warstwami folii o bardzo n[...]

Badania inicjacji rys w ścianach opartych na stropach DOI:10.15199/33.2015.11.30


  Dużymproblememwewznoszonych budynkach jest pojawianie się rys i spękań na powierzchni ścian działowych w krótkim czasie po oddaniu obiektu do użytkowania lub jeszcze przed zakończeniem budowy. Uszkodzenia tego typu występują na wszystkich rodzajach ścian, od gipsowych, przez murowane z betonu komórkowego, z dużych pustakówceramicznych, po ściany z bloczkówsilikatowych.Wartykule przedstawiono obliczenia (metodąMES) ścian działowych opartych na płytach stropowych, projektowanych przy założeniu ugięcia dopuszczalnego l/250.Analizie poddano ścianę pełną z elementów wapienno-piaskowych. Przyjmowano różne wartości ugięcia podpory i analizowano powstające naprężenia. Po przekroczeniu granicznychwartości naprężeń obserwowano inicjację rys. Przebieg wzbudzanych rys pokrywał się z rysami w badanych ścianach zrealizowanych. Słowa kluczowe:MES, ściany działowe, pękanie,model rys rozmytych, ugięcia stropów.Zobserwacji ścian posadowionych na odkształcającym się gruncie wynika, że pojawiają się w nich ukośne, rzadziej pionowe, a czasem także poziome rysy lub pęknięcia. Podobnie zachowują się ściany oparte na stropach, które pod obciążeniem uginają się. Skutkiem takich odkształceń stropu są rysy i pęknięcia przegród pionowych [1, 2, 3, 4]. Tradycyjne elementy drobnowymiarowe, układane zwykle na dość grubej warstwie słabej zaprawy, umożliwiały łagodne odkształcanie muru i dopasowywanie się do uginającej podpory. Duża liczba spoin powodowała, że przemieszczenia występowały w wielu miejscach i były na tyle małe, że nie powstawały widoczne zarysowania.Wprzypadku dużych bloczków, np. gipsowych, liczba spoin jest wielokrotnie mniejsza i są one łączone na zaprawy klejowe o szybkim czasie wiązania. Dochodzi więc do kumulacji odkształceń w małej liczbie miejsc, a powstające zarysowania mają dużą rozwartość. Rysy i pęknięcia ścian nienośnych są niedopuszczalne, podobnie jak nośnych [5]. Należy je wykonywać w taki sposób, aby nie p[...]

Badanie wytrzymałości kompozytu cementowego w podkładach podłogowych z suchych zapraw DOI:10.15199/33.2015.11.34


  O jakości podłogi decydują wszystkie jej warstwy. Izolacyjność akustyczną od dźwięków uderzeniowych zapewnia zwykle warstwa styropianu. Izolację przeciwwilgociową w pomieszczeniach mokrych najlepiej wykonać w dwóch warstwach, na stropie i pod płytkami. O nośności, odporności na obciążenia w głównej mierze decyduje podkład cementowy i znajdująca się pod nim warstwa styropianu układana między rurami CO i innymi przewodami. Od pewnego czasu powszechne stały się podkłady z suchych mieszanek cementowo-piaskowych. Do rzadkości należy wibracyjne ich zagęszczanie. Samo rozłożenie masy i jej zatarcie nie gwarantuje wymaganej wytrzymałości kompozytu. Wartykule przedstawiono wyniki badania wytrzymałości na ściskanie takiego kompozytu pobranego z uszkodzonych podłóg. Pokazano występujące rozrzuty wytrzymałości na ściskanie i rozkład tego parametru na grubości podkładu. Podkreślono brak współpracy podkładu z niestabilną warstwą izolacyjną. Słowa kluczowe: podkłady pod posadzki, wytrzymałość, zagęszczenie, zmienność na grubości.Podkłady stanowią fundament posadzek, na którymmają się bezpiecznie opierać i przejmować obciążenia użytkowe, przyjmowane zwykle o wartości 2,0 kN/m2 lub jako siła skupiona 1,0 kN. Są to obciążenia charakterystyczne, a obliczeniowe wynoszą odpowiednio 3,0 kN/m2 i 1,5 kN. Wcześniej obciążenie wynosiło 1,5 kN/m2 (obciążenie charakterystyczne), a więc obecnie jest o 33% większe. Powinno za tym pójść zwiększenie wymaganej wytrzymałości kompozytu cementowego w podkładach. Oficjalnie nie ma jednak nowych wytycznych, natomiast działania wykonaw[...]

Badania przyczyn utraty przyczepności tynku do podłoża DOI:10.15199/33.2017.11.02


  Tynki gipsowe stanowią jedną z najstarszych form wykańczania powierzchni ścian i stropów wewnątrz budynku. Niestety, brak odpowiedniej wiedzy i doświadczenia wykonawców, to najczęściejwystępujące przyczyny odspajania wyprawy gipsowej od podłoża.Wprzypadku wypraw na sufitach, ich uszkodzenie i degradacja może prowadzić do odpadania dużych fragmentów tynkówzwysokości 2,5 - 3,0m, a czasemrównież większej, co jest zagrożeniemdla mienia, zdrowia, a nawet życia ludzi (fotografie 1 i 2). Informacje na temat poprawnego wykonania tynków gipsowych są dostępne w literaturze technicznej [3, 4]. Okazuje się jednak, że nie zawsze trafiają one do adresatów, a jakość i trwałość błędnie wykonywanych wypraw pozostawia wiele do życzenia [1, 2]. Pozostaje więc otwarte pytanie o przyczyny awarii tynków gipsowych. Tynk gipsowy trójwarstwowy. Tynki gipsowe w pokojach hotelowych (fotografia 2)wykonanowtrzechwarstwach (przez analogię do tynków cementowo-wapiennych): 2 - 3 mm warstwa podkładowa z szarego gipsu budowlanego na prefabrykowanych płytach stropu filigran, następnie tynk gipsowy grubości 9 - 11 mm oraz gładź gipsowa. Drugą warstwę nałożono mechanicznie. Po ok. dwóch latach na sufitach zaobserwowano rysy, wybrzuszenia, a w końcu tynki zaczęły odpadać. Odspojenia, którym towarzyszyły efekty dźwiękowe przypominające wystrzał, wystąpiły pomiędzy warstwą podkładową z szarego gipsu a tynkiem. Grubość badanych fragmentów tynków była zróżnicowana: od 2 do 16 mm, a warstwa środkowa charakteryzowała się niezwykle dużą po[...]

 Strona 1  Następna strona »