Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Jacek Grosel"

Identyfikacja schematu stanowiska badawczego z wykorzystaniem operacyjnej analizy modalnej


  Wostatnich latach dużą popularnością cieszą się metody nieniszczącej diagnostyki konstrukcji. Wśród nich można wymienić analizę modalną. Jej wariantem jest metoda operacyjna (operating modal analysis - OMA) [1].Wprzypadku dużych konstrukcji inżynierskich przeprowadzenie badań przeważnie wymaga wyłączenia obiektu z eksploatacji lub odizolowania go od wpływów zewnętrznych. Wyłączenie wiąże się ze stratami finansowymi wynikłymi z przestoju, natomiast odizolowanie nierzadko jest wręcz niemożliwe. Wtakich przypadkach warto zastosować analizę modalną w wariancie operacyjnym, gdyż klasyczna analiza modalna napotyka w budownictwie przeszkody związane z odpowiednio mocnym wzbudzeniem konstrukcji. I choć pojawiają się próby budowania odpowiednich wzbudników [2], to ich stosowanie jest mocno ograniczone. Najczęściej wzbudniki stosuje się w pomiarach laboratoryjnych namodelach konstrukcji rzeczywistych.Wprzypadku operacyjnej analizymodalnej rejestrowana jest jedynie odpowiedź konstrukcji na wymuszenia losowe. Na jej podstawie oblicza się podstawowe parametry dynamiczne konstrukcji (częstotliwości i formy własne oraz tłumienie). W artykule opisano badania przeprowadzone z wykorzystaniem OMA. Skoncentrowano się na identyfikacji schematu stanowiska badawczego w warunkach laboratoryjnych. Ogólny opis metody Algorytmy stosowane w operacyjnej analizie modalnej można podzielić na dwa zasadnicze typy: operujące w dziedzinie czasu i częstotliwości. Do pierwszej grupy zalicza się metody bazujące na równaniu stanu układu dynamicznego i jego dekompozycji (stochastic subspace identification) z użyciem filtracji Kalmana [3, 4]. Drugą grupę stanowią metody oparte na rozkładzie odpowiedzi w dziedzinie częstotliwości układu dyskretnego na sumę odpowiedzi układów o jednym stopniu swobody (frequency domain decomposition) [4]. Podstawowe zał[...]

Modernizacja żelbetowego, ramowego fundamentu pod turbozespół DOI:10.15199/33.2015.09.28


  Artykuł dotyczy modernizacji konstrukcji fundamentu ramowego turbozespołu, wykonanego w latach sześćdziesiątych XX wieku.Modernizacja podyktowana była potrzebą wymiany turbozespołu na nowy, o innej geometrii, innym sposobie przekazywania obciążeń oraz zwiększonej mocy. W artykule omówiono główne problemy technologiczne i projektowe. Słowa kluczowe: dynamika budowli, fundament, turbozespół, żelbet.Fundamenty ramowe są podstawowym rodzajem konstrukcji pod maszyny szybkoobrotowe.Womawianym przypadku jest to konstrukcjawsporcza turbozespołu, która składa się z płyty dolnej, słupóworaz płyty górnej. Płyta dolna jestmasywna, ponieważma zapewnić wymaganą sztywność i nieodkształcalność całej konstrukcji oraz umożliwić pełne utwierdzenie słupów. Zwykle bezpośrednio na płycie dolnej montowany jest kondensator turbozespołu. Zasadnicza maszyna (turbina oraz generator) instalowana jest na płycie górnej. Ze względu na znaczną liczbę przewodów instalacyjnych oraz inne wymagania technologiczne, w płycie górnej wykonywane są otwory i wycięcia. Wówczas płyta ta przybiera kształt rusztu belkowego, którywraz ze słupami tworzy przestrzenny układ ramowy. W omawianym przypadku w latach 60. XX wieku wykonano fundament ramowy jako konstrukcjęwsporczą pod turbozespół o mocy 19MW.Większość obciążeń przekazywana była na belki poprzeczne fundamentu, wzdłuż kadłuba turbozespołu. Belki poprzeczne (4 szt.) wraz z belkami podłużnymi (2 szt.) opierały się na słupach (8 szt.). W związku z modernizacją, polegają[...]

Badanie drgań dużej konstrukcji przemysłowej

Czytaj za darmo! »

Obiektem badań była konstrukcja nośna kotła pieca zawiesinowego i odzysknicowego (szczególnie część radiacyjna) oraz hala metalurgiczna huty ze szczególnym uwzględnieniem nawy kotła odzysknicowego oraz nawy pieców elektrycznego i zawiesinowego. Konstrukcja hali i urządzeń procesu technologicznego była bardzo duża, ciężka i skomplikowana. Hala ma konstrukcję stalową i wymiary w planie ok. 300 x 90 m, natomiast nawy kotła odzysknicowego oraz nawy pieców elektrycznego i zawiesinowego wymiary ok. 90 x 70 m i wysokość ok. 40 m. Kocioł miał stalową konstrukcję nośną o wymiarach ok. 50 x 8 x 26 m i masie ok. 200 t, a z wyposażeniem ok. 400 t. Cel i zakres badań Podstawowym celem badań było określenie warunków bezpiecznej eksploatacji konstrukcji halimetalurgicznej oraz kotła odzys[...]

 Strona 1