Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Łukasz Ślaga"

Czy i jak projektować budynki zabezpieczone przed katastrofą postępującą?


  Projektowanie konstrukcji budowlanych wykonuje się w oparciu o odpowiednie, określone w normach, kombinacje obciążeń stałych i zmiennych.Niestetywplanowanymokresie użytkowania konstrukcji, poza obciążeniami przewidywalnymi, mogą wystąpić również oddziaływania wyjątkowe, takie jak np. uderzenia pojazdów, wybuchy gazu czy ataki terrorystyczne. Nieprzewidywalność tego typu obciążeń objawia się tym, że nie można określić ich rodzaju, wielkości ani częstotliwości występowania. Dlatego konstrukcji budowlanej nie da się w pełni zabezpieczyć przed wszystkimi oddziaływaniami, jakie mogą wystąpić, należy jednak tak ją zaprojektować, aby z odpowiednio przyjętympoziomemprawdopodobieństwa obiekt nie uległ zniszczeniu w stopniu dysproporcjonalnie dużym w stosunku do przyczyny. Zjawisko rozprzestrzeniania się zniszczenia lokalnego na całą konstrukcję nosi nazwę katastrofy postępującej i najczęściej zachodzi w obiektach odznaczających się niewielką ciągłością konstrukcyjną oraz niskimpoziomemzdolności do redystrybucji sił wewnętrznych. Za początki zainteresowania tą tematyką przyjmuje się drugą połowę XX w., kiedy miała miejsce jedna z najbardziej znanych katastrof utożsamianych z katastrofą postępującą, tj. zawalenie się fragmentu 22-piętrowego wieżowca Ronan Point we wschodniej części Londynu (fotografia). W wyniku wybuchu kuchenki gazowej na 18. piętrze wieżowca, prefabrykowane ściany nośne i ściany osłonowe naroża budynku zostały wysadzone, co w efekcie doprowadziło do zawalenia się najpierw pięter znajdujących się powyżej, a potem poniżej miejsca wybuchu. Tragedia ta zapoczątkowała prace nad określeniemwymagań normowych, które uchroniłyby budynki przed tego typu katastrofą. Efektem tych prac są zapisy znajdujące się wszeregu norm,m.in.w PN-EN 1991-1-7; PN-EN 1992-1-1 i PN-B-03264, które nie zawsze są ze sobą spójne. Wydarzenia z 11 września 2001 r. z Nowego Jorku, gdzie miał miejsce atak terrorystyczny na bliźniacze w[...]

Stany graniczne żelbetowego zbiornika wieży ciśnień po 55 latach eksploatacji DOI:10.15199/33.2015.09.13


  Wartykule przedstawiono analizę stanów granicznych nośności i użytkowalności żelbetowego zbiornika kolejowej wieży ciśnień po 55 latach eksploatacji. Podstawą rozważań były badania materiałowe oraz wykonany model numeryczny konstrukcji. Przeprowadzonoweryfikację stanówgranicznych nośności i zarysowania ściany zewnętrznej komór cylindrycznych oraz płyty dennej zbiornika z uwzględnieniemefektów reologicznych. Otrzymane wyniki opisują przyczyny powstania stanu zarysowania w zbiorniku. Zaproponowano sposoby naprawy uszkodzeń. Słowa kluczowe: wieża ciśnień, skurcz betonu, zarysowanie. Abstract.The paper presents ultimate and serviceability limit states of railway water tower reinforced concrete tank after 55 years of exploitation. On the basis of material tests and numericalanalysis authors prepared technical condition assessment. Outer wall of cylindrical chambers and the bottom slab of the tank were verified in terms of load-bearing capacity and cracks widths, taking into account rheological effects.The causes and technical condition of the tank is strictly described by the calculations results. In conclusion, ways of repairing the damages were given. Keywords: water tower, shrinkage, concrete cracking.Wieża wodna w Tarnowskich Górach (rysunek 1) została wybudowana w 1959 r. Ma kształt cylindryczny z charakterystycznym poszerzeniem w formie "grzybka" w koronie wieży (poziomzbiornika wody). Ściany wieży są murowane z cegły pełnej na zaprawie cementowo-wapiennej, natomiast stropy żelbetowe wykonano jako płyty pierścieniowe oparte [...]

Modernizacja wydzielonej komory fermentacyjnej po 15 latach eksploatacji DOI:10.15199/33.2015.09.31


  W artykule przedstawiono analizę statyczno-wytrzymałościową kopuły zbiornika wydzielonej komory fermentacyjnej (WKF).Wyniki otrzymane z analizywykazały niedobór nośności do 15% w przekrojach charakterystycznych kopuły i przekroczenie dopuszczalnej szerokości rys. Na istniejącej kopule zbiornika wykonano dodatkowy płaszcz żelbetowy.Wpodsumowaniu przeanalizowano wpływ zaproponowanego sposobu wzmocnienia na stan naprężeńwkopule podczas eksploatacji oraz w sytuacji awaryjnej pracy zbiornika (chwilowe przepełnienie). Słowa kluczowe: kopuła żelbetowa, stan naprężenia, wzmocnienie kopuły, zbiornikWKF.Zbiorniki żelbetowe to obiekty inżynierskie, w których przy doborze geometrii najistotniejsze jest spełnienie stanu granicznego użytkowalności. Podstawowym kryterium podczas realizacji i eksploatacji zbiorników na ciecze jest zachowanie ich szczelności [1]. Na etapie projektowania należy przeanalizować możliwość wystąpienia zarysowania konstrukcji zbiornika podczas wznoszenia i eksploatacji, uwzględniając "próbę szczelności" oraz sytuacje awaryjne przy przepełnieniu zbiornika. Wartykule przedstawiono sposób przywrócenia przydatności do użytkowania zbiornika WKF powyłączeniu z użytkowaniaw2012 r. na skutekwielu przeciekówwkopule stożkowej. Zaproponowane rozwiązanie obejmuje iniekcję rys na kopule zbiornika oraz wykonanie dodatkowego żelbetowego płaszcza. Opis konstrukcji Zbiornik został zrealizowany w okresie wrzesień 1997 -maj 1999 r. ZbiornikWKF wykonany został w technologii tradycyjnej jakomonolityczny, żelbetowy cylindryczny o wewnętrznym promieniu 7,5 m. Ściana zbiornika o stałej grubości 0,6 m została monolitycznie połączona z kopułą stożkową grubości 0,25 m o nachyleniu α = 30° (rys[...]

Badania doświadczalne sprężonej powłoki ochronnej stalowego zbiornika amoniaku DOI:10.15199/33.2015.09.43


  W artykule przedstawiono sposób realizacji powłoki z betonu sprężonego stanowiącej osłonę zbiornika stalowego, wktórymmagazynowany jest amoniak o temperaturze dochodzącej do -40 °C. Zaprezentowano wyniki badań przeprowadzonych w trakcie realizacji sprężenia, które stanowią podstawę do oceny skuteczności zrealizowania założeń projektowych. Słowa kluczowe: połączenie przegubowo-przesuwne, powłoka walcowa sprężona, stokaż amoniaku.Zbiorniki amoniaku, poza wymaganiami ogólnymi stawianymi zbiornikom na ciecze [1 - 4], podlegają przepisom Dyrektywy 96/82/EC [5] z 9 grudnia 1996 r., obowiązującym we wszystkich krajach Unii Europejskiej. Niestety, mimo coraz nowocześniejszych technologii, nadal zdarzają się awarie i katastrofy tych zbiorników. Jednymz przykładów jest katastrofa stokażu amoniaku w Jonawie (Litwa), który 20 marca 1989 r. przewrócił się na bok, uszkadzając ścianę i uwalniając 7000 ton ciekłego amoniaku. Opary uległy zapłonowi, a ogień rozprzestrzenił się na cały kompleks zabudowy zawierającej 35 tys. ton nawozów zgromadzonych w magazynach. W katastrofie zginęło ok. 60 osób zagazowanych NH3, który utworzył rozlewisko o głębokości 0,70 m na bardzo dużym obszarze. Kolejnym przykładem jest niedawny wybuch w fabryce nawozów w West (Teksas,USA).Bilans katastrofy to kilkanaście osób zabitych i ponad 200 rannych. Pożar doprowadził do eksplozji dwóch zbiorników z amoniakiem, która zniszczyła nie tylko fabrykę, ale i sąsiednie zabudowania. Zbiorniki amoniaku zwykle proj[...]

 Strona 1