Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Marta Kałuża"

Wybór odpowiedniej metody wzmocnienia konstrukcji żelbetowych kompozytami


  Wwyniku nieuniknionego zużycia istniejących konstrukcji budowlanych, zmian sposobu ich użytkowania bądź niejednokrotnie błędów projektowych i wykonawczych pojawia się konieczność wzmacniania elementówkonstrukcyjnych. Problem ten dotyczy najczęściej elementów zginanych, a szczególnie uciążliwy staje się w przypadku zginanych belek i płyt żelbetowych. Przez lata podstawowym sposobem wzmocnienia było wprowadzenie do konstrukcji dodatkowego zbrojenia zewnętrznego w postaci kotwionych, wklejonych lub naklejanych prętów bądź płaskowników stalowych. Technika ta często była zawodna, sposób wbudowania dodatkowego zbrojenia pracochłonny, a samo wzmocnienie wymagało dodatkowych zabezpieczeń antykorozyjnych i częstej konserwacji. Z tego powodu, wraz z rozwojem inżynierii materiałowej, zaczęto stosować lekkie, niemetaliczne materiały kompozytowe w postaci laminatów epoksydowych zbrojonych włóknami szklanymi, aramidowymi bądź węglowymi. Najbardziej popularnymi i uniwersalnymi włóknami wykorzystywanymi w kompozytach stosowanychwbudownictwie są włókna węglowe zatopione w żywicy epoksydowej (CFRP - Carbon Fiber Reinforced Polymer).Charakteryzują się one dużą wytrzymałością na rozciąganie, sięgającą prawie 6000MPa, ograniczoną odkształcalnością (maksymalne odkształcenia w chwili zerwania wynoszą 2,3%), a także wysokim modułem sprężystości (350 - 700 GPa) [1]. Kompozyty CFRP wytwarzane są w postaci taśm, mat i kształtek, których właściwości mechaniczne i wymiary są zróżnicowane i dostosowane do wzmacniania zginanych belek bądź płyt, a także ściskanych i zginanych słupów. Obecnie stosowane są dwie podstawowe metody wzmacniania żelbetowych konstrukcji materiałami kompozytowymi: bierna (zewnętrzne dozbrojenie elementu kompozytami) i czynna (wprowadzenie do układu dodatkowych sił sprężających za pomocą naciągniętych kompozytów). Podstawowym problemem pozostaje pytanie, którą metodę wzmacniania uznać za bardziej właściwą i efe[...]

Materiały kompozytowe do powierzchniowego wzmacniania murów DOI:10.15199/33.2016.11.58


  W artykule przedstawiono problem naprawy uszkodzonych murowanych obiektów zlokalizowanych na terenie Śląska. Budynki te ulegają silnym spękaniom spowodowanym wpływami statycznymi i dynamicznymi będącymi efektem podziemnej eksploatacji górniczej. Tradycyjne metody naprawy nie zawsze zabezpieczają budynek przed skutkami ponownego wystąpienia oddziaływań parasejsmicznych. Rozwiązaniem problemu mogą być powierzchniowe wzmocnienia kompozytowe, poprawiające odkształcalność konstrukcji i zwiększające jej nośność na ścinanie. Słowa kluczowe: FRP, wzmocnienie, konstrukcje murowe.Wiele budynków mieszkalnych i obiektów użyteczności publicznej zlokalizowanych na terenie aglomeracji śląskiej wykonanych jest w technologii murowanej. Ten typ budownictwa dominował szczególnie na przełomie XIX i XX w. Obecnie obiekty te stały się ważnym elementem historii śląskich miast i dziedzictwa kulturowego regionu, zachowując przy tym wartość użytkową. Niestety, w wielu przypadkach są one w różnym stopniu uszkodzone wskutek deformacji podłoża i oddziaływań dynamicznych spowodowanych obecną i przeszłą eksploatacją pokładów węgla. Przyczyny powstawania uszkodzeń i ich charakter Konstrukcje murowe uważane są za najbardziej wrażliwe na nierównomierne deformacje podłoża. Ten typ oddziaływań powstaje jako skutek działania różnych czynników, m.in. niejednorodności i ruchów podłoża, czy zmiany warunków wodnych. Wpływy te występują niezależnie od położenia geograficznego oraz zagospodarowania terenu i są podstawowympowodempojawiania się typowych uszkodzeń obiektów murowanych.Najczęściej są to zarysowania w formie pojedynczych rys ukośnych lub pionowych[...]

Wzmacnianie konstrukcji materiałami na bazie włókien węglowych, szklanych i aramidowych

Czytaj za darmo! »

Tradycyjne techniki wzmacniania konstrukcji polegają przede wszystkim na zwiększeniu wymiarów przekroju poprzecznego (dotyczyło to głównie przekrojów żelbetowych - dobetonowanie), zmianie schematu statycznego (wprowadzenie dodatkowych podpór) lub wprowadzaniu dodatkowego zbrojenia w postaci elementów stalowych. Wzmocnienia te wymagają wielu prac przygotowawczych i montażowych oraz zwykle dł[...]

Błędy projektowe przyczyną uszkodzeń żelbetowego osadnika zgorzeliny DOI:10.15199/33.2015.09.23


  W artykule przedstawiono problemy związane z użytkowaniempodziemnego żelbetowego osadnika zgorzeliny, służącego do oczyszczaniawody produkcyjnej w procesie ciągłego odlewania stali. Już po kilku tygodniach od pierwszego napełnienia zbiornika zaobserwowano liczne zarysowania jego powierzchni. Naprawy uszczelniające wykonane zaledwie po roku użytkowania konstrukcji okazały się nieskuteczne. Uszkodzenia zwiększały się, a stan techniczny obiektu szybko się pogarszał. Szczegółowa analiza dokumentacji obiektu pozwoliła na określenie przyczyn zaistniałej sytuacji i zalecenie odpowiednich środków naprawczych wraz z technologią ich wbudowania. Słowa kluczowe: żelbetowy zbiornik, rysy, błędy projektowe.Omawiany osadnik zgorzeliny stanowi jeden z głównych elementów konstrukcyjnych wymaganych w linii technologicznej ciągłego odlewania stali (COS) i służy do oczyszczania wody wykorzystywanej w tym procesie produkcyjnym. Osadnik wybudowano na przełomie lat 2005/2006, a w październiku 2006 r. został oddany do eksploatacji. Jest to żelbetowy podziemny zbiornik składający się z zewnętrznego płaszcza i konstrukcjiwewnętrznych - zbiornika właściwego, stropów i pomostów pośrednich, a także stalowych schodów i elementów zabezpieczających. Płaszcz zewnętrzny osadnika średnicy 18,00mwświetle i głębokości 15,35 m wykonano metodą ściany szczelinowej, której grubość wynosi 0,60 m.Wewnątrz osadnika niecentrycznie wykonano zbiornik właściwy o wewnętrznej średnicy 14,00 m do głębokości 11,75m, a następnie do głębokości 14,75m uformowano w postaci leja, którego najmniejsza średnica wynosi 8,00 m. Ściany zbiornika właściwego mają grubość 0,40 m od stronywewnętrznej i 0,35mod strony zewnętrznej (na styku ze ścianą szczelinową). Cały osadnik przekryty jest płytą stropową grubości 0,60 m monolitycznie połączo[...]

 Strona 1