Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"ANDRZEJ GÓRNIAK"

Ogólny węgiel organiczny w wodach rzek dorzecza Wisły i Niemna DOI:


  Po raz pierwszy od wprowadzenia w polskim monitoringu wód oznaczania stężeń ogólnego węgla organicznego (OWO) przedstawiono charakterystykę występowania tego parametru w rzekach dorzecza Wisły i niewielkiego powierzchniowo w granicach Polski dorzecza Niemna. Zakres stężeń OWO jest znaczny (0,5-70 mg Cdm-3) i wykazuje wyraźne regionalne zróżnicowanie, relacje z rzędowością rzeki, sezonowość stężeń i dynamikę wieloletnią. Stężenia OWO wykazują ścisły związek z reżimem hydrologicznym rzek - podczas wezbrań następuje wzrost stężeń OWO i zawiesiny ogólnej. W niektórych rzekach w latach 2000-2014 odnotowano stopniowy spadek stężeń OWO, wskazujący na poprawę efektywności gospodarowania ściekami w dorzeczu.W oda w środowisku przyrodniczym, jako uniwersalny rozpuszczalnik i nośnik, zawiera różnorodne substancje mineralne i organiczne pochodzenia naturalnego i antropogenicznego. Najczęściej w opracowaniach hydrologicznych, hydrochemicznych czy z zakresu gospodarki wodnej prezentuje się parametry opisujące substancje mineralne, stan fizykochemiczny wód, metale ciężkie, a substancje pochodzenia organicznego bywają traktowana marginalnie. Stan ten wynika przede wszystkim z trudności metodycznych i analitycznych, a pełne określenie zasobności wód w związki węgla organicznego w Polsce (OWO - ogólny węgiel organiczny), służby środowiskowe powszechnie wdrożyły dopiero w 2004 r. Mimo niefortunnej polskiej nazwy parametru (powszechnie określanym z języka angielskiego TOC - total organic carbon) stał się on ważnym elementem w ocenie jakości wód w ramach wdrażania Ramowej Dyrektywy Wodnej. Wieloletnia i efektywna polska polityka prośrodowiskowa w znacznym stopniu ograniczyła antropogeniczny ładunek materii organicznej docierającej do wód rzecznych i sprawiła, że rzeki stają coraz to w większym stopniu seminaturalne. Obecność w rzekach związków organicznych jest uwarunkowana cechami zlewni i dlatego mogą one stać się obiektem studiów środ[...]

Źródła okolic Lęborka (północna Polska) DOI:


  Przedstawiono wyniki rozpoznania hydrograficznego i hydrochemicznego siedmiu grup wypływów wód podziemnych w okolicach Lęborka. Punktowe wypływy występują skupiskowo - w systemach owalnych nisz, zalesionych zboczy dolin rzecznych, w obrębie rozcięć erozyjnych, często o charakterze antropogenicznym. Cechy chemiczne wód źródlanych nawiązują do rodzaju skał zlewni, a zwiększone stężenia azotu azotanowego w części z nich są związane z zagospodarowaniem zlewni. Przejście wody z fazy podziemnej w powierzchniową na lądach obserwujemy w pojedynczych źródłach, zespołach źródeł, czy też jako wycieki, wysięki czy młaki. Woda podziemna wypływająca w źródłach, w zależności od charakteru wodonośca, może mieć cechy wody słodkiej lub mineralnej. Te ostatnie od dawna były wykorzystywane w balneologii i dały początek rozwoju uzdrowisk. Rozpoznanie źródeł w Polsce jest zróżnicowane i ma na ogół charakter wycinkowy. Warunki morfologiczne i budowa geologiczna Niżu Polskiego są mniej korzystne do występowania źródeł niż na wyżynach i w górach [Chełmicki i in. 2010]. Rozpoznanie krenologiczne wykonane podczas sporządzania mapy hydrograficznej Polski 1:50 000 wskazuje, że liczba obiektów krenologicznych jest znacząca [Cieśliński, Leśniowski 2013]. Należy dodać, że z tego terenu tylko jedno źródło (Roztoka) jest notowane w spisie polskich hydronimów krenologicznych na mapach topograficznych, a w opracowaniu regionalnej hydrogeologii Polski brak jest informacji o ich Położenie hydrograficzne badanych źródeł na tle Podziału Hydrograficznego Polski 2010 Fot. 1. Owalna nisza źródliska Roztoka (A - w tab. I) z widocznym wylesieniem zlewni bezpośredniej (stan we wrześniu 2014 r.) 136 Gospodarka Wodna nr 5/2015 Tabela II. Charakterystyka rozpoznanych wypływów wód podziemnych Pomorza Miejscowość Liczba Wydajność zespołów źródeł [dm3s-1] Wysokość Użytkowanie wypływów wody źródeł zespołów źródeł bezwzględna źródeł [m n.p.m] względn[...]

 Strona 1