Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Ilona Jastrzębska"

Niekonwencjonalna metoda szkolenia spawaczy MAG na przykładzie spawania dźwigów ze stali wysokowytrzymałych S1100QL


  1. Wprowadzenie W artykule omówiono metody szkolenia spawaczy MAG (3) opublikowane prawie 10 lat temu przez Francuski Instytut Spawalnictwa. Przeanalizowano także (publikowane na konferencji Europejskiej Federacji Spawalniczej) metody spawania MAG drutem proszkowym stali drobnoziarnistych, które zostały wdrożone do budowy platform wiertniczych zainstalowanych na Morzu Północnym (Stocznia Świnoujście) i do spawania konstrukcji stalowych Stadionu Narodowego (Mostostal Zabrze). W głównej części zajmiemy się technikami spawania elementów dźwigów ze stali o wytrzymałości do 1100 MPa. Wiedzę tą uzupełnimy o wyniki badań przeprowadzonych później, a dotyczących spawania stali czarnych i białych pękających na zimno i na gorąco, zarówno na skutek hartowania, jak i przegrzewania spoiny. Szczegółowo opisano technikę spawania MAG z wykorzystaniem standardowych manualnych funkcji spawarek impulsowych. Stosowanie w urządzeniach dźwigowych stali wysokowytrzymałych do 1500 MPa zmniejsza ciężar i koszty eksploatacji, co ma wpływ na duże zainteresowanie tym typem stali. Jednakże proces spawania stali o podwyższonej wytrzymałości wymaga wiedzy na ten temat. Aby te stale upowszechnić, istotne jest dobre opanowanie techniki spawania przez spawaczy, zapewnienie podgrzewania stali przed spawaniem do odpowiedniej temperatury, kontrola temperatury międzyściegowej, minimalnej temperatury wykonania spoiny oraz usuwanie wodoru dyfundującego (atomowego) przez wygrzewanie stali po spawaniu w temperaturze 225-250 oC przez okres 2÷4 godzin. ) Dr inż. Mieczysław Cenin jest emerytowanym wykładowcą pedagogiki Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Lądowych we Wrocławiu. 2. Wpływ metalurgii na technologię spawania stali czarnych i białych W tabeli 1 stale czarne (średniostopowe) i białe (wysokostopowe) podzielono na stale podatne na pęknięcia na zimno (wodorowo) i stale skłonnością do pęknięć na gorąco (krystalizacyjnie) oraz stale pękające na oba wymienione sposob[...]

Teoria wyszkolenia fizycznego spawaczy i lutowaczy gazowych kluczem do kopiowania ruchów spawacza na ruchy robota


  Pomimo, że spawanie gazowe jest najstarszą metodą spawania i nadaje się do łączenia wszystkich metali dotąd nikt jeszcze nie zrobotyzował spawania acetylenowo-tlenowego gdyż są trudności z sterowaniem wizualnym w czasie rzeczywistym, czyli "widzeniem" przez komputer "bardziej mózgiem niż optyką". Doświadczenia AWF w szkoleniu judo i doświadczenia ze szkolenia nurków spawaczy mogą wiele wnieść nie tylko do szkolenia spawaczy, ale również do tworzenia algorytmów robotyzacji. Jeszcze w latach 90-tych spawanie gazowe królowało w spawaniu kotłów energetycznych. Dzisiaj spawanie gazowe sprowadza się do spawania stalowych instalacji gazu ziemnego, instalacji wodnych i do spawania i lutowania miedzi w ciepłownictwie i chłodnictwie. Spawanie gazowe jest jedyną metoda, która gwarantuje wysokiej jakości połączenia spawane mosiądzu i napraw mosiężnych śrub okrętowych (12). W Krakowie spawanie gazowe stosuje się do spawania aluminiowych osłon samolotów MIG. Firma Castolin ze Szwajcarii opracowała wiele technologii regeneracji spawaniem gazowym części maszyn. Możliwości uczenia robotów przez obserwację kwadrowizyjną ruchów człowieka Praktyczne rozwiązanie problemów robotyzacji można znaleźć w projekcie Laboratorium Technik Wizyjnych Uniwersytetu Tokijskiego i Uniwersytetu Telekomunikacji w Japonii. Bezpośrednie zaprogramowanie robotów do wykonywania skomplikowanych ludzkich czynności jest niemożliwe, więc koniecznym stało się opracowanie mechanizmu, za pomocą którego robot samodzielnie mógłby się ich nauczyć. Jest to proces polegający na obserwacji człowieka, analizie ruchów (gestów), a następnie ich nauce i szkoleniu (rys 1). Robot analizuje czynności wykonywane przez człowieka za pomocą sensorów wizualnych. Na podstawie danych pobranych z data glove tworzy przybliżony model wykonywanych czynności. Następnie wybiera punkt koncentrowania uwagi AP (Attention Point), czyli te części procesu, które są niezbędne do rozbudowania modelu. Używa[...]

 Strona 1