Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Włodzimierz PATEREK "

Wpływ parametrów nagrzewania na grubość i skład fazowy warstwy zgorzeliny wsadów walcowanych DOI:10.15199/24.2018.8.11


  Wprowadzenie. Nagrzewanie wsadu jest podstawową operacją poprzedzającą proces walcowania na gorąco. Ma ono istotny wpływ na plastyczność i jakość wsadu, a głównymi parametrami są: temperatura nagrzewania, czas wygrzewania oraz atmosfera w piecu. Nierównomierne nagrzanie może spowodować skrzywienie pasma podczas walcowania, uszkodzenie urządzenia, niekiedy pęknięcie walca oraz może doprowadzić do powstania wewnętrznych wad makroskopowych, które powodować mogą niejednorodność własności na przekroju pręta walcowanego, a także mogą utrudnić dalsze etapy produkcji np. obróbkę cieplną. Im mniejsze jest przewodnictwo cieplne metalu i im mniejsza jest jego zdolność do plastycznego odkształcania, tym ostrożniej i dłużej należy go nagrzewać. Na ogół plastyczność stali zwiększa się z podwyższeniem temperatury nagrzewania, jednak im wyższa temperatura i dłuższy czas nagrzewania, tym większa jest ilość produktów utlenionych, czyli zgorzeliny walcowniczej [1-3, 7]. Szybkość tworzenia zgorzeliny jest zależna od atmosfery procesu, wzrasta wraz z atmosferą bardziej utleniającą. Składnikami utleniającymi w atmosferze pieca są: tlen, para wodna, dwutlenek węgla. Powstawanie zgorzeliny jest zjawiskiem niepożądanym, gdyż metal utleniony stanowi stratę, odpadająca zgorzelina może spowodować powstawanie wad powierzchniowych, a gdy pozostanie na materiale może być wciśnięta w metal, co bezpośrednio powoduje pogorszenie jakości powierzchni wyrobów [4, 5, 8]. Zgorzelinę przed walcowaniem usuwa się mechanicznie, strumieniem wody pod wysokim ciśnieniem przy użyciu hydraulicznego zbijacza zgorzeliny. Dobór parametrów pracy zbijacza zgorzeliny dla danej walcowni, głównie ciśnienia oraz ilości i rozmieszczenia dysz związany jest z jakością zgorzeliny powstałej przy nagrzewaniu wsadów dla produkowanych asortymentów wyrobów [6]. W niniejszej pracy przedstawiono wyniki badań prowadzonych nad określeniem wpływu czasu i temperatury nagrzewania wybranych gat[...]

Wpływ stopnia przerobu plastycznego na strukturę i właściwości mechaniczne walcowanych stali konstrukcyjnych DOI:10.15199/24.2018.10.4


  Wprowadzenie. Jakość i właściwości półwyrobów wy- twarzanych w procesie walcowania zależą od wielu czyn- ników, takich jak: sposób wytwarzania stali i jej obróbka pozapiecowa, odlewanie stali, przeróbka plastyczna i ewen- tualnie obróbka cieplna [1]. Obecnie dla stali konstrukcyj- nych technologia ciągłego odlewania jest w dużym stopniu opanowana, lecz mimo stosowania w procesie odlewania stali dodatkowych metod, mających na celu poprawę jed- norodności materiału, nadal uzyskuje się do procesu walco- wania wlewki o niejednorodności chemicznej i struktural- nej. Otrzymanie zatem wyrobów długich o dobrej jakości, tzn. pożądanym kształcie i wymiarach, wymaganych wła- ściwościach wytrzymałościowych i plastycznych oraz ich równomiernym rozłożeniu na przekroju poprzecznym, bez wad zewnętrznych i wewnętrznych, wymaga poprawnie zaprojektowanego procesu technologicznego, szczególnie odpowiednio dobranego stopnia przerobu plastycznego [2]. Najczęściej stopień przerobu plastycznego w procesie wal- cowania jest równoważny współczynnikowi wydłużenia λ i obliczany jako stosunek początkowego pola powierzch- ni przekroju poprzecznego wlewka (wsadu) So do pola po- wierzchni przekroju poprzecznego pasma (wyrobu) po tym odkształceniu. W pracy przedstawiono wyniki analizy ma- kro i mikrostruktury oraz wartości właściwości mechanicz- nych walcowanych prętów ze stali S355J2, 42CrMo4S4, C45 po kolejnych etapach procesu walcowania. Materiał do badań. Badania dotyczyły trzech stali kon- strukcyjnych: S355J2, C45 i 42CrMo4S4, których skład chemiczny przedstawiono w tabl. 1. Próbki do analizy makro i mikrostruktury oraz badań mechanicznych zostały pobrane z prętów okrągłych o śred- nicy [...]

 Strona 1