Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Andrzej KUBIK"

Analiza zużycia jednoimiennej pary tribologicznej w skojarzeniu ślizgowym DOI:10.15199/24.2018.2.4


  Wstęp. Zjawisko tarcia jest jednym z najpowszech􀀐 niejszych zjawisk występujących w technice. Zachodzący proces tarcia może wywołać zarówno pożądane skutki (np. w ciernym układzie hamulcowym), jak również skutki nie􀀐 pożądane (np. opory toczenia łożysk stosowanych w pia􀀐 stach kół pojazdów samochodowych) [1]. Proces tarcia jaki zachodzi w układach tribomechanicznych wywołuje zara􀀐 zem straty energetyczne, jak i straty wywołane procesem zużycia (rys. 1). Warstwa wierzchnia ciała stałego różni się budową i właściwościami od materiału w całej objętości ciała sta􀀐 łego. Warstwa ta jest ścisłym uczestnikiem wchodzącym w proces tribologiczny. Tworzy się ona i modyfikuje pod wpływem oddziaływań zewnętrznych podczas obróbki ma􀀐 teriału oraz w samym procesie tarcia. Prawidłowo ukształ􀀐 towana warstwa wierzchnia zapewnia optymalne właści􀀐 wości tribologiczne w czasie procesu eksploatacji. Tarcie ślizgowe zaliczane jest do tarcia suwnego. Wystę􀀐 puje ono na styku dwóch ciał stałych, podczas gdy ciała te przesuwają się względem siebie lub pozostają w bezruchu, zachowując kontakt między powierzchniami. Przy tarciu zewnętrznym (np. ślizgowym) występująca siła powodu􀀐 je przesunięcie jednego z ciał względem drugiego. Tarcie ślizgowe występuje, gdy w miejscu styku ciał przenoszona jest siła nacisku. Towarzyszy temu wiele zjawisk wystę􀀐 pujących na powierzchni tarcia oraz tuż pod nią (rys. 2). W przypadku tarcia suchego, przy którym nie występuje miedzy współpracującymi elementami żaden środek smar􀀐 ny oraz inne ciała obce, intensywność tarcia rośnie wraz ze wzrostem chropowatości powierzchni. Zjawisku temu to􀀐 warzyszy wydzielanie się dużej ilości ciepła, co powoduje obniżenie się wytrzymałości i wzrost zużywania się części maszyny [3]. Rys. 1. Zależność: wejścia-wyjścia w teście [...]

 Strona 1