Wyniki 1-10 spośród 13 dla zapytania: authorDesc:"Jarosław Ostrowski"

Podstawowe kryteria doboru stacji uzdatniania wody do kotłów parowych płomienicowo-płomieniówkowych i wytwornic pary


  1. Woda nośnikiem energii w systemach energetycznych Woda w systemach energetycznych z przyczyn formalno prawnych musi odpowiadać normom i przepisom ustanawianym przez właściwego ministra i podległe mu agendy, instytucje państwowe. Po wtóre z przyczyn komercyjnych woda musi spełniać parametry stawiane przez producentów kotłów i wytwornic pary. Nieprzestrzeganie wymogów stawianych parametrom jakościowym wodzie zasilającej i kotłowej może powodować, w przypadku awarii spowodowanej złą jakością wody, utratę gwarancji. Zła jakość wody zasilającej skutkuje także koniecznością przeprowadzania kosztownych chemicznych czyszczeń kotłów. Ponadto z punktu widzenia ekonomiki eksploatacji konieczny jest wybór optymalnej technologii przygotowania wody dodatkowej i zwrotnego kondensatu parowego (lub wody obiegowej - w przypadku kotłów wodnych) zasilających jednostkę energetyczną. 2. Woda - nośnik energii W technice energetycznej przyjmuje się następujący podział na wody ze względu na węzły i procesy technologiczne, w których jest wykorzystywana [1]: - Woda surowa - tzn. woda z ujęcia w stanie naturalnym jedynie odfiltrowana (np. woda wodociągowa), spełniająca wymagania jakości wody do picia i na potrzeby gospodarcze. - Woda dodatkowa - inaczej uzupełniająca, która służy do pokrywania strat wody w obiegu wodno-parowym. Woda dodatkowa najczęściej jest przynajmniej wodą zmiękczoną. - Kondensat - stanowi skropliny wytworzone z pary w wyniku jej przemiany w procesie wymiany ciepła. Kondensat o odpowiedniej jakości łącznie z wodą dodatkową stanowi wodę zasilającą kotły parowe. - Woda obiegowa - tzn. woda cyrkulująca w systemie wodnym. - Woda kotłowa - w przypadku kotłów wodnych jest równocześnie wodą obiegową, natomiast w kotłach parowych w wyniku odparowania następuje systematyczne zatężanie wody kotłowej i tym samym zmiana jej składu chemicznego w porównaniu z wodą zasilającą. - Odmuliny - część wody kotłowej usuwanej w celu wyprowadza[...]

Ograniczenie ilości wody zużywanej w przemyśle owocowo-warzywnym poprzez zagospodarowanie wody procesowej i odwarowej


  CBW UNITEX od 21 lat zajmuje się usługami uzdatniania wody w przemyśle spożywczym, energetyce zawodowej i ciepłownictwie oraz w gminach i miastach dla ludności. Woda przeznaczona zarówno dla przemysłu spożywczego, jak i dla ludności, musi spełniać warunki określone w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z 29 marca 2007 r. (DzU Nr 61 poz. 417) w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda do spożycia przez ludzi oraz woda stykająca się z surowcem i produktem spożywczym. Rozporządzenie jest zharmonizowane z Dyrektywą Rady UE nr 98/83/EC. Technologie związane z przetwórstwem owoców w Polsce charakteryzują się dużym zużyciem wody, jest ono 2-3 razy większe niż w krajach zachodnich. Generalną cechą zachodnich technologii jest recykling wody oraz odzysk i wykorzystanie wody z procesów wyparnych, tzw. wody odwarowej. Jakość wody używanej w przemyśle spożywczym powinna być nie gorsza niż wody pitnej dla ludności. Przemysł ten korzysta głównie z wód podziemnych. Według danych za 2007 r., w 60% ujmowanej w Polsce wody podziemnej zawartość związków żelaza wynosiła 0,5-5 mg/dm3, a w ok. 94% ujęć wody zawartość manganu wynosiła 0,1-0,5 mg/dm3 - woda ta nie spełniała obowiązujących wymagań w ok. 24% dotyczących zawartości związków żelaza i w ok. 21% związków manganu. Obowiązujące obecnie przepisy prawne wymuszają na eksploatatorach ujęć wody stałą poprawę jej jakości, niemniej proces ten wymaga pewnego czasu na dostosowanie się do przepisów unijnych. Inwestorzy w przemyśle owocowo-warzywnym powinni się zastanowić nad pytaniem: skąd należy pozyskiwać brakującą wodę? Czy należy rozbudowywać ujęcia podstawowe, czy też inwestować w stacje odzysku wody? Często będzie to rozwój kompromisowy wymuszony przez ekonomię zakładu. Wysokie zużycie wody w procesach jednostkowych w zależności od produkcji Najlepsze Dostępne Techniki [...]

Możliwość wykorzystania wód odwarowych z procesów zatężania soków w przemyśle owocowym. cz.1


  CBW UNITEX prowadzi prace badawcze w zakresie możliwości wykorzystania wód odwarowych powstałych w procesach zatężania soków w przemyśle owocowowarzywnym w gospodarce wodnej zakładu. Badania finansowane są z Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka działanie 1.4-4.1 pt. "Odzysk wód odpadowych z procesów wyparnych w przemyśle spożywczym" w ramach umowy z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości nr POIG.01.04.00-22-005/09, POIG.04.01.00- 22-005/09. W wyniku prac badawczych powstaje technologia zagospodarowania wód odwarowych stanowiących w większości zakładów balast technologiczny i obciążenie oczyszczalni ścieków. Umożliwi ona przedsiębiorstwom sektora owocowo-warzywnego wykorzystanie wód odwarowych do procesów produkcyjnych, jak: zasilanie kotłów parowych, układów chłodzenia i do mycia urządzeń technologicznych. Powstające w procesach technologicznych wody zdegradowane, charakteryzujące się w wielu przypadkach niskim zasoleniem i średnim ładunkiem organicznym, jak wody z wyparek zatężających sok, potencjalnie nadają się do wtórnego wykorzystania, umożliwiając znaczne ograniczenie zużycia wody pitnej w zakładzie przetwórstwa owocowo-warzywnego. W myśl wprowadzanych nowych wymagań w tzw. pakiecie higieny, zawartych w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady 852 i 853/2004/EU, woda zdegradowana może po uzdatnieniu nadawać się do celów: przeciwpożarowych, produkcji pary, chłodniczych, technologicznych pod warunkiem, że będzie przesyłana odrębnie, wyraźnie oznakowaną instalacją rurową, która nie ma połączeń z instalacją wody pitnej. Wody odwarowe jako zdegradowane mogą być odzyskiwane i powtórnie wykorzystane w przetwarzaniu surowców owocowo-warzywnych pod warunkiem, że nie spowodują ryzyka zanieczyszczenia przetworów spożywczych. Odzysk wód odwarowych i ich skierowanie do obiegów technologicznych w zakładach przemysłu spożywczego staje się nakazem środowiskowym w sytuacji małych rezerw wody pitnej, przypadających na miesz[...]

Możliwość wykorzystania wód odwarowych z procesów zatężania soków w przemyśle owocowym. Cz. 2


  W nrze 7-8 PFiOW z 2011 r. zamieszczono pod powyższym tytułem cz. 1 artykułu, w której scharakteryzowano powstające w procesach wyparnego zagęszczania soków wody odwarowe podając ich skład fizykochemiczny oraz metodykę badań laboratoryjnych, opierając się na procesach membranowych RO, jonitowych i sorpcyjnych oraz opracowanym roztworze wzorcowym do badań. Przedstawiono także schemat instalacji do badań laboratoryjnych. Niniejszy artykuł jest kontynuacją cz. 1 publikacji, przedstawiono w nim wyniki z badań prac rozwojowych w skali półtechnicznej, a także instalację do uzdatniania wody odwarowej. Założenia badawcze W latach 2009-2011 CBW UNITEX prowadził prace badawcze z zakresu możliwości wykorzystania wód odwarowych, tj. powstałych w procesach zatężania soków skroplin w przemyśle owocowo-warzywnym. Badania finansowane były z Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka działanie 1.4-4.1 pt. "Odzysk wód odpadowych z procesów wyparnych w przemyśle spożywczym" w ramach umowy z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości nr POIG.01.04.00-22-005/09, POIG.04.01.00-22-005/09. W wyniku prac badawczych powstała technologia zagospodarowania wód odwarowych stanowiących dla większości zakładów balast technologiczny i obciążenie oczyszczalni ścieków. Umożliwia ona przedsiębiorstwom sektora owocowo-warzywnego wykorzystanie wód odwarowych do procesów produkcyjnych, w szczególności do zasilania kotłów parowych, układów chłodzenia i do mycia urządzeń technologicznych. W badaniach w skali półtechnicznej prowadzonych w ramach prac rozwojowych na instalacji modelowej SUWO (stacja uzdatniania wody odwarowej) o wydajności 500 l/h wykonano serię badań, które miały dać odpowiedź na pytania: Czy w skali półtechnicznej instalacja SUWO uzyska zz założone w projekcie wskaźniki celowe doczyszczenia roztworów wód odwarowych do odpowiedniej jakości, tj.: - osiągnięcie przewodnictwa < 50 μS/cm, - osiągnięcie chemicznego zapotrzebowania na tlen ChZT < 50 mg [...]

DEMANTEX - złoże filtracyjne do odmanganiania wody

Czytaj za darmo! »

W przemyśle napojowym podstawowym surowcem jest woda spełniająca wysokie wymagania jakościowe. Źródłem takich wód są wody podziemne, charakteryzujące się obecnością typowych dla nich zanieczyszczeń, jak związki żelaza, związki manganu i związki amonowe. Wszystkie te zanieczyszczenia muszą być z wody przeznaczonej na potrzeby technologiczne usuwane do jak najmniejszych zawartości. Usuwanie związków żelaza nie nastręcza na ogół żadnych trudności, znacznie trudniejsze jest usuwanie związków manganu. Trudności wynikają z faktu, że rozpuszczone związki manganu trudno ulegają hydrolizie do wodorotlenku manganu II, a ten dopiero przy[...]

DEMANTEX - złoże filtracyjne do odmanganiania wody DOI:

Czytaj za darmo! »

W gospodarce komunalnej związanej z zaopatrzeniem ludności w wodę oraz w przemyśle przetwórstwa spożywczego podstawowym surowcem jest woda spełniająca wysokie wymagania jakościowe. Źródłem takich wód są wody podziemne, charakteryzujące się obecnością typowych dla nich zanieczyszczeń, jak związki żelaza, związki manganu i związki amonowe. Wszystkie te zanieczyszczenia muszą być z wody przeznaczonej na potrzeby technologiczne usuwane do jak najniższych zawartości. Usuwanie związków żelaza nie nastręcza na ogół żadnych trudności, znacznie trudniejsze jest usuwanie związków manganu. Trudności wynikają z faktu, że rozpuszczone związki manganu trudno ulegają hydrol[...]

GENERATOR ECA (Electro Chemical Activation) - system dezynfekcji wody, oparty na technologii elektrolizy wody DOI:

Czytaj za darmo! »

W ostatnim czasie coraz więcej uwagi poświęca się problemom związanym z tworzeniem się biofilmu w instalacjach i na powierzchniach pozostających w kontakcie z wodą. Biofilm, będący błoną biologiczną, jest zbudowany z organizmów żywych, obumierających i martwych, ich metabolitów oraz pozakomórkowych polimerów. W powstawaniu biofilmów wyróżnia się dwie następujące po sobie fazy: adhezję i kolonizację mikroorganizmami. Pierwszymi bakteriami w biofilmie są bakterie z rodzaju Antherobacter, a z czasem następuje namnażanie kolejnych rodzajów heterotrofów. Jako ostatnie kolonizują biofilm bakterie autotroficzne, nieszkodliwe dla zdrowia konsumentów wody. Rodzaj i[...]

UNITEX dla przemysłu napojowego i piwowarstwa - nowe możliwości produkcyjne i serwisowania stacji uzdatniania wody DOI:


  Współpraca CBW UNITEX z przemysłem napojowym, w tym browarniczym w temacie uzdatniania wody, datuje się od początku lat 90. ubiegłego wieku. Na przestrzeni z górą 25 lat wybudowaliśmy kilkadziesiąt instalacji uzdatniania wody tylko dla browarnictwa i przemysłu rozlewniczo-napojowego. Z tej perspektywy czasu można prześledzić rozwój spółki na podstawie oferowanych rozwiązań technologicznych i technicznych, które zastosowaliśmy w instalacjach uzdatniania wody służących do przygotowania wody: - pitnej - technologicznej, używanej bezpośrednio w technologiach produkcji piwa i napojów - kotłowej - chłodniczej - do mycia. W oferowanych przez nas instalacjach kładziemy szczególny nacisk na dopasowanie ich do indywidualnych potrzeb danego zakładu. W ofercie staramy się nie tyle uwzględnić bieżącą potrzebę metody uzdatniania wody, ile poprzez ocenę gospodarki wodno-ściekowej zakładu dobrać właściwe rozwiązania zapewniające zaopatrzenie w wodę na bieżąco, a także uwzględnić możliwości rozbudowy zakładu w przyszłości. Przy doborze urządzeń gwarantujących zamierzoną jakość uzdatnionej wody i wydajność instalacji nasza uwa[...]

Comparison on contents of selected trace elements in various plant extracts by inductively coupled plasma optical emission spectrometry Zastosowanie techniki optycznej emisyjnej spektrometrii z plazmą indukcyjnie sprzężoną do porównywania zawartości wybranych pierwiastków śladowych w różnych ekstraktach roślinnych DOI:10.12916/przemchem.2014.716


  The title spectroscopy was used for detn. of Cu, Zn, Cd, Mn and As in plant exts. The lowest concns. of elements were obsd. in supercrit. CO2 exts. The exts. can be applied for food and pharmaceutical industry. Przedstawiono wyniki badań zawartości Cu, Zn, Cd, Mn oraz As w ekstraktach roślinnych z zastosowaniem techniki optycznej emisyjnej spektrometrii z plazmą indukcyjnie sprzężoną. Celem pracy było porównanie różnych technik ekstrakcyjnych i ustalenie poziomu wyekstrahowania wybranych pierwiastków z surowców roślinnych. Wskazano możliwość zastosowania ekstraktów w przemyśle spożywczym, farmaceutycznym lub kosmetycznym.Właściwe wykorzystanie surowców roślinnych i zapewnienie ekologicznego produktu finalnego jest prowadzone zgodnie z kompleksowymi programami produkcji zapewniającymi maksymalne bezpieczeństwo i jakość. Uwzględniają one oznaczenie substancji aktywnych, odpowiadających konkretnym potrzebom, u poszczególnych gatunków roślin. Niezbędna jest też kontrola upraw pod kątem zawartości potencjalnych zanieczyszczeń, w tym toksycznych pierwiastków, tak by spełnione były wymogi jakościowe i ekologiczne. Badania nad składem materiałów roślinnych potwierdzają, że wiele biopierwiastków, takich jak cynk, miedź, mangan, odgrywa ważną rolę fizjologiczną. Wchodzą one w skład różnych enzymów i białek biorących udział w specyficznych procesach metabolicznych i są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmów żywych. W materiałach roślinnych wykazano również obecność pierwiastków niepożądanych (np. kadm, arsen, ołów), które są składnikami toksycznymi dla wzrostu każdego rodzaju komórek1). Zanieczyszczenie środowiska naturalnego 93/5(2014) 717 Mgr Bożena GÓRECKA w roku 1979 ukończyła studia na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, kierunek chemia. Jest kierownikiem Zakładu Analitycznego i akredytowanego Laboratorium Badawczego Instytutu Nawozów Sztucznych w Puławach. Specja[...]

Chemical composition of fly ashes from biomass combustion and their applicability as fertilizers Skład chemiczny popiołów lotnych ze spalania biomasy oraz ocena możliwości ich wykorzystania do celów nawozowych DOI:10.12916/przemchem.2014.1132


  Fly ashes from biomass combustion were analyzed for the use as fertilizers and processed by nitric and sulfuric acids to sep. KNO3 and K2SO4. The fly ashes met the quality requirements for fertilizer additives. Przedstawiono wyniki badań dotyczących oceny właściwości popiołów lotnych ze spalania biomasy pod kątem wykorzystania ich jako źródła składników pokarmowych. Przeanalizowano różne warianty zastosowania popiołów do celów nawozowych. Badaniom poddano 7 próbek popiołów pochodzących ze spalania biomasy w kotłach fluidalnych jednej z polskich elektrowni oraz elektrociepłowni. Stwierdzono, że bez uprzedniego przetwarzania popiołów lub użycia dodatkowych komponentów nie można zastosować ich ani jako środka do odkwaszania gleby, ani jako składnika nawozów kompleksowych. Zwrócono uwagę na dużą zawartość potasu w niektórych popiołach. Dla badanych popiołów bogatych w potas zaproponowano metody otrzymania takich soli potasowych, jak KNO3 i K2SO4. Podjęte zobowiązania międzynarodowe narzucają zwiększenie udziału odnawialnych źródeł energii w bilansie energetycznym. Jednym z najbardziej obiecujących takich źródeł energii w Polsce jest biomasa. Rozwój produkcji biomasy i jej spalanie stanowią element programu "Polityka Energetyczna Polski do 2030 r." Do osiągnięcia wyznaczonych celów konieczne jest stworzenie warunków umożliwiających prowadzenie działalności w tym kierunku. Jedną z przeszkód jest formalny brak możliwości zagospodarowania popiołów pochodzących ze spalania biomasy. Przyczyną problemów zagospodarowania tych popiołów jest to, że obowiązująca ustawa o odpadach nie reguluje sposobu postępowania z pozostałością ze spalania biomasy1). Ze środowiskowego punktu widzenia wydaje się, że powrót popiołów wytworzonych ze spalania biomasy do gleby jest najbardziej ekologicznym i zgodnym ze zrównoważonym rozwojem sposobem ich utylizacji. W ten sposób znaczna część makro- i mikroelementów pobranych przez rośliny powraca do gleby,[...]

 Strona 1  Następna strona »