Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Joanna Rodziewicz"

Charakterystyka związków organicznych w ściekach na podstawie frakcji ChZT DOI:10.15199/17.2016.3.3


  Celem pracy było przedstawienie metody szczegółowej oceny składu jakościowego ścieków, jaką jest frakcjonowanie związków organicznych, za pomocą ChZT. Umożliwia ona wyodrębnienie rozpuszczonych i nierozpuszczalnych substancji organicznych, uwzględniając dodatkowo ich biodegradowalność, a także brak podatności na biologiczny rozkład. Może również stanowić bardzo istotny element kontroli procesów zachodzących podczas oczyszczania ścieków. W artykule opisano cel oraz sposoby wyznaczania poszczególnych frakcji ChZT. Zaprezentowano również udziały frakcji ChZT w ściekach komunalnych, określone przez wielu autorów, w zależności od ChZT ścieków oraz od wielkości jednostek osadniczych.1. Wstęp W celu scharakteryzowania substancji organicznej zawartej w ściekach stosowane są powszechnie wskaźniki takie jak: biochemiczne zapotrzebowanie tlenu (BZT), chemiczne zapotrzebowanie tlenu (ChZT), ogólny węgiel organiczny (OWO) oraz straty przy prażeniu. Dwa ostatnie zastępcze wskaźniki zanieczyszczeń są miarą całkowitej ilości substancji organicznej, natomiast BZT5 najczęściej stanowi rozpuszczoną i zawiesinową część materii organicznej, podlegającą biologicznemu rozkładowi [35]. ChZT daje możliwość określenia wartości energetycznej zawartej w związkach organicznych, zarówno rozkładalnych jak i nierozkładalnych. Biodegradowalność ścieków można ocenić szacunkowo, wyznaczając iloraz ChZT. Gdy jego wartość wynosi powyżej 2,5 oznacza to, że ścieki zawierają dużą ilość substancji niebiodegradowalnych, a rozkład zanieczyszczeń będzie powolny. Gdy natomiast wartość ilorazu jest mniejsza od 1,8 wskazuje to, że ścieki mają w składzie substancje podatne na rozkład biologiczny [35, 44]. Powyższa interpretacja wyników ma charakter poglądowy, gdyż sprawdza się dla substratów zawierających substancje ulegające biochemicznemu utlenieniu, dające się utlenić na drodze chemicznej. W przypadku, gdy ścieki zawierają substancje nierozkładalne, rozkładające się po[...]

Usuwanie w reaktorze typu Sequencing Batch Biofi lm Reactor (SBBR) azotu i fosforu ze ścieków pochodzących z bezglebowej uprawy pomidorów DOI:10.15199/17.2018.5.7


  1. Wstęp Ostatnie kilka dekad przyniosło znaczny rozwój produkcji roślinnej w szklarniach. Rozwinęła się przede wszystkim bezglebowa uprawa roślin, która uważana jest za najbardziej intensywną i efektywną metodę produkcji w rolnictwie. Systemy oparte na bezglebowej uprawie roślin pozwalają na osiągnięcie wysokich plonów oraz uzyskanie wysokiej jakości produktów, nawet na obszarach o niekorzystnych warunkach glebowych czy pogodowych [12]. Uprawy bezglebowe polegają na dostarczeniu hydroponicznego roztworu nawozowego do strefy korzeniowej roślin, gdzie w wyniku wzmożonej transpiracji wody ulega on zatężeniu. Aby wyeliminować negatywny efekt wzrostu stężenia pożywki, stosowana jest dodatkowa ilość roztworu określana jako przelew. Uprawy pomidorów na wełnie mineralnej wymagają nadmiaru pożywki w wysokości od 25 do 50% przelewu [2]. Produkcja bezglebowa roślin może być prowadzona w systemie zamkniętym, bądź otwartym. W Polsce do produkcji bezglebowej roślin często wykorzystuje się otwarte systemy nawożenia, gdzie zatężona pożywka w niekontrolowany sposób trafi a do gruntu, a następnie do wód podziemnych oraz powierzchniowych. Odciek z bezglebowej uprawy pomidorów charakteryzuje się wysokim stężeniem związków azotu (od 150 do 500 mgN·dm-3) i fosforu (do 100 mgP·dm-3) [3,5,13]. Aktualnie do oczyszczania przelewu w systemach zamkniętych z recyrkulacją stosuje się głównie urządzenia do ultrafi ltracji i odwróconej osmosy. Metody te wiążą się z wysokimi kosztami inwestycyjnymi oraz eksploatacyjnymi. Ponadto stosowane są systemy hydrofi towe. Jednakże charakteryzują się one zazwyczaj niewystarczającą efektywnością denitryfi kacji i defosfatacji oraz wymagają dużej powierzchni eksplotacyjnej [5,6,7]. Celem pracy było określenie efektywności usuwania związków azotu i fosforu w reaktorach typu SBBR (sequencing batch biofi lm reactor), oczyszczających ścieki pochodzące z bezglebowej uprawy pomidorów, pod osłonami z zastosowaniem[...]

Kondycjonowanie i stabilizacja osadów pochodzących z intensywnej hodowli karpi z wykorzystaniem odczynnika Fentona i pola ultradźwiękowego


  W pracy przedstawiono wpływ pogłębionego utleniania z wykorzystaniem odczynnika Fentona (Fe2+/H2O2) oraz fal ultradźwiękowych na proces stabilizacji i kondycjonowania osadów pochodzących z hodowli karpi. Osady poddawano oddziaływaniu pola ultradźwiękowego w czasie 5, 15 i 30 min, a następnie wprowadzano dawki jonów żelaza. Po 20 minutach, dodawano nadtlenek wodoru - przy stosunku wagowym żelaza do nadtlenku wodoru wynoszącym 1:4. Dawki te wynosiły od 0,5 g L-1 Fe2+; 2,0 g H2O2 L-1 do 2,0 g L-1 Fe2+; 8,0 g H2O2 L-1. Stwierdzono, że proces kondycjonowania i stabilizacji osadów przebiegał najefektywniej przy wykorzystaniu metody łączonej - wstępnego 15 minutowego nadźwiękawiania oraz dawki odczynnika Fentona równej 1,5 Fe2+ L-1; 6,0 g H2O2 L-1. Badania pokazały, iż połączenie obu metod może zapewnić odpowiedni, zgodny z obowiązującymi przepisami, stopień higienizacji i ustabilizowania osadów, przy mniejszych dawkach reagentów chemicznych. Zanotowano także, wpływ fal ultradźwiękowych na zmianę właściwości nawozowych osadów, ilość substancji organicznych w filtracie oraz na podatność osadów do odwadniania.Wprowadzenie W wyniku prowadzonej hodowli ryb na dnie stawów odkładane są osady, które muszą być sukcesywnie usuwane [31]. Z ekologicznego punktu widzenia najlepszym sposobem wykorzystania osadów jest ich przyrodnicze zagospodarowanie [25]. Przyrodnicze zagospodarowanie osadów rybackich wiąże się z licznymi problemami, ze względu na brak wytycznych w postępowaniu z tego rodzaju odpadami. W związku z powyższym zakłada się, że osady te powinny spełniać wymagania stawiane komunalnym osadom ściekowym (Dz. U. nr 137, poz. 924) [34]. Przyrodnicze wykorzystanie osadów wymaga jednak ich wcześniejszej stabilizacji i odwodnienia [21]. Poza tym muszą spełniać wymogi sanitarne oraz zawierać niskie stężenia metali ciężkich i związków niebezpiecznych [25]. Quant i in. [31] stwierdzili, iż zawartość metali w osadach rybackich jest stosunkow[...]

Przegląd metod oczy szczania ścieków mleczarskich DOI:10.15199/17.2016.10.7


  The review of dairy wastewater treatment methods Słowa kluczowe: przemysł mleczarski; charakterystyka ścieków mleczarskich; technologie oczyszczania ścieków Streszczenie Celem pracy było przedstawienie charakterystyki jakościowej oraz metod oczyszczania ścieków z przemysłu mleczarskiego. Ścieki mleczarskie charakteryzują się wysokim stężeniem związków organicznych oraz zmiennością dobową i sezonową składu i ilości, co wpływa niekorzystnie na proces ich unieszkodliwiania. Oczyszczane są one przede wszystkim metodami biologicznymi w przepływowych reaktorach tlenowych lub beztlenowych. W ostatnich latach wzrasta zainteresowanie wykorzystaniem metod pogłębionego utleniania i technik membranowych do oczyszczania ścieków z przemysłu mleczarskiego. Prowadzone są także badania nad wykorzystaniem oczyszczalni hydrofitowych, głównie z przepływem powierzchniowym Keywords: dairy industry; wastewater characteristic; wastewater treatment technologies Summary The aim of the study was to present wastewater quality and treatment technologies for the dairy industry. Dairy wastewater are characterized by high levels of volatile organic compounds and daily and seasonal composition and quantity variation, which affect negatively treatment processes. They are purifi ed mainly by biological methods, fl ow reactors in aerobic or anaerobic conditions. In recent years, a growing interest is noticed in using the methods of advanced oxidation and membrane technology to purify wastewater from the dairy industry. They are also conducted research into the constructed wetlands, mostly surface flowones. 1. Wstęp Przemysł mleczarski w Polsce jest jedną z ważniejszych gałęzi gospodarki. Na przestrzeni lat 2011-2015 produkcja w tym sektorze zwiększyła się z 12434 do 13049 mln litrów. Instytut Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej - Państwowego Instytutu Badawczego informuje, iż na rynku mleka w 2016 r. panuje dekoniunktura. Mimo, że zapotrzebowanie [...]

 Strona 1