Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Jan M. Miodoński"

Doświadczenia z pracy solarnych suszarni osadów ściekowych w Polsce DOI:10.15199/17.2018.1.7


  Jednym z podstawowych problemów współczesnych oczyszczalni ścieków jest unieszkodliwianie osadów ściekowych, które wytwarzane są w dużych ilościach. Jeszcze do niedawna końcowym procesem jednostkowym przeróbki osadów było ich mechaniczne odwadnianie, najczęściej powiązane z higienizacją, głównie pod kątem rolniczego wykorzystania. W ostatnich latach szczególnego znaczenia nabierają procesy suszenia osadów. Z jednej strony są skuteczną metodą zmniejszenia masy (i objętości) odpadów z oczyszczalni, a z drugiej strony stanowią przygotowanie przed ich dalszym, termicznym unieszkodliwianiem [2, 3, 5]. Wśród tych metod obiecującym rozwiązaniem wydaje się wykorzystywanie darmowej energii w słonecznych suszarniach osadów ściekowych. Suszenie słoneczne osadów różni się od innych technologii suszenia przede wszystkim temperaturą procesu. W suszarniach tarczowych, bębnowych i fl uidalnych odparowanie wody zachodzi w temperaturze bliskiej lub powyżej 100 ºC. W suszarniach słonecznych proces jest prowadzony przy niższych temperaturach, z wykorzystaniem efektu cieplarnianego. Siłą napędową jest różnica ciśnień cząstkowych pary wodnej w powietrzu suszącym i pary nasyconej w warstwie nad powierzchnią osadów. Szybkość suszenia osadów w suszarniach słonecznych zależy głównie od natężenia promieniowania słonecznego (energii dostarczonej do złoża osadów suszonych), temperatury powietrza suszącego i jego wilgotności względnej, prędkości strumienia powietrza suszącego, wielkości powierzchni złoża, grubości złoża osadów [1, 4]. W warunkach zimowych, przy małym nasłonecznieniu, niskich temperaturach i dużej wilgotności względnej, suszenie wymaga dostarczania ciepła z zewnętrznych źródeł energii oraz wykonania pokrycia suszarni z materiałów o niskim współczynniku przenikania ciepła. W ramach niniejszego artykułu przedstawiono wyniki badań przeprowadzonych w rzeczywistych obiektach suszarniczych osadów ściekowych, pod kątem oceny efektywności ich[...]

Ocena efektów dezintegracji hydrodynamicznej osadu nadmiernego w warunkach laboratoryjnych i w pełnej skali technicznej DOI:10.15199/17.2015.3.6


  Artykuł podejmuje aktualną tematykę procesów przeróbki osadów i ocenę ich skuteczności. Jedną z nowoczesnych metod intensyfikacji procesu fermentacji metanowej jest dezintegracja zagęszczonego osadu nadmiernego kierowanego (wraz z osadem wstępnym) do zamkniętych komór fermentacyjnych. Głównymi korzyściami takiego rozwiązania są przede wszystkim wzrost produkcji użytecznego biogazu oraz lepsze efekty mineralizacji osadu. W artykule przedstawiono wyniki badań laboratoryjnych nad fermentacją osadu poddanego wstępnej obróbce z wykorzystaniem metody hydrodynamicznej oraz zbadano efekty uzyskane w oczyszczalni ścieków w pełnej skali technicznej po wdrożenia pracy dezintegratora.Narastający problem z zagospodarowaniem osadów ściekowych stymuluje rozwój technologii ograniczających powstawanie tychże osadów. Jednym z obiecujących kierunków rozwoju są techniki dezintegracyjne, ukierunkowane na zwiększenie dostępności (i podaży) substancji organicznych dla procesów biologicznych. Duże możliwości niesie ze sobą wstępna obróbka (dezintegracja) osadu nadmiernego, kierowanego do fermentacji metanowej, zwłaszcza z punktu widzenia wzrostu produkcji biogazu. Wśród wielu metod największe zainteresowanie budzą techniki mechaniczne, wykorzystujące zjawisko kawitacji (przede wszystkim metoda ultradźwiękowa) [1, 2, 5]. Jednym z prekursorów badań nad wstępną obróbką osadu był Müller [6], który zdefiniował pojęcie dezintegracji jako jednostkowego procesu, mającego na celu rozbicie struktury kłaczków osadu czynnego i wzrost dostępności materii organicznej dla procesów biologicznych oraz wprowadził określenie stopnia dezintegracji. W swoich badaniach z wykorzystaniem metod mechanicznych dowiódł, że wstępna obróbka osadu nadmiernego powoduje wyższy ubytek masy organicznej z osadów, względem konwencjonalnej fermentacji osadów. Inni badacze udowodnili, że nie tylko metody mechaniczne, ale również termiczne, chemiczne i biologiczne przyczyniają się do intens[...]

 Strona 1