Wyniki 1-10 spośród 32 dla zapytania: authorDesc:"Adam Kawalec"

Zaawansowane technologie układów akustoelektronicznych

Czytaj za darmo! »

Podstawowym elementem podzespołów z akustyczną falą powierzchniową (AFP) są przetworniki międzypalczaste zawierające elektrody metalowe naniesione na powierzchnię piezoelektryka. Ich geometria i sposób połączenia między sobą wynikają z konkretnego przypadku dla danego podzespołu i wpływają na charakterystykę częstotliwościową podzespołu. Filtr z AFP jest liniowym czwórnikiem biernym, złożon[...]

Analiza funkcji nieoznaczoności dla wybranych sygnałów w zastosowaniu do radarów pasywnych

Czytaj za darmo! »

W artykule omówiono możliwości wykorzystania sygnałów nadajników okazjonalnych w radarze pasywnym, w szczególności sygnały stacji FM. Przedstawiono kształt funkcji nieoznaczoności tych sygnałów oraz zobrazowano wpływ parametrów sygnału oraz odbiornika na możliwości detekcyjne radaru. Abstract. The article investigates possibility of using waveforms of transmitters of opportunity for passive radars, especially FM signals. This report shows shape of ambiguity functions and impact of receiver and waveform parameters on passive radar detection abilities. (Possibility of using waveforms of transmitters of opportunity for passive radars) Słowa kluczowe: radar pasywny, radar bistatyczny, funkcja nieoznaczoności, filtr dopasowany, sygnały szumowe. Keywords: passive radar, bistatic radar, ambiguity function, mached filter, noise signals. Wstęp W ostatnich latach można było zaobserwować dynamiczny rozwój badań nad radarami pasywnymi. Pozwalają one na wykrywanie obiektów poprzez wykorzystanie sygnałów z nadajników istniejących już w środowisku, takich jak sygnały radiofoniczne, telewizyjne, GSM czy nawet satelitarne. W niniejszym artykule analiza dotyczy sygnałów z nadajników okazjonalnych FM oraz wpływu poszczególnych parametrów sygnału oraz odbiornika na możliwości detekcyjne radaru pasywnego. Przedstawione są również wyniki badan symulacyjnych wykonanych w programie MatLab. Geometria analizowanego systemu W pracy rozważana jest geometria bistatyczna radaru (rys.1), co oznacza, że rozważany jest jeden nadajnik i jeden odbiornik oddalone od siebie o dystans L, nazywany bazą. Odbiornik zbudowany jest na bazie dwóch anten. Jedna z nich skierowana jest na nadajnik i służy do odbioru sygnału referencyjnego, natomiast druga spełnia rolę anteny pomiarowej i skierowana jest na [...]

Zastosowanie transformacji falkowej i sieci neuronowej w rozpoznawaniu typu modulacji sygnału


  Umiejętność automatycznej identyfikacji oraz klasyfikacji sygnałów jest podstawową cechą skutecznego systemu rozpoznania radioelektronicznego. Typ modulacji stanowi z kolei jedną z najważniejszych charakterystyk sygnałów pozwalającą na ich rozpoznanie. W celu identyfikacji modulacji należy w pierwszej kolejności wyodrębnić jej cechy. W niniejszym artykule przedstawiono możliwość wykorzystania transformacji falkowej do ekstrakcji cech sygnału zmodulowanego. Transformacja falkowa stanowi dynamicznie rozwijające się w ostatnim czasie narzędzie do analizy czasowoczęstotliwościowej sygnałów. Dodatkowo pozwala na odszumienie odebranego przebiegu w dziedzinie współczynników transformacji bądź np. estymację długości symboli dla różnych rodzajów sygnałów. Tematykę rozpoznawania modulacji z wykorzystaniem transformacji falkowej poruszono między innymi w pracach [1-5]. W niniejszej pracy rozważano użycie sztucznej sieci neuronowej jako klasyfikatora, a otrzymane wyniki porównano z danymi zawartymi w wymienionych artykułach. Przedstawione zostały również wstępne wyniki badań, które zostaną poszerzone w dalszej pracy, mającej za zadanie zbadanie modelu systemu identyfikującego sygnały na rzecz rozpoznania radioelektronicznego. CWT analizowanych sygnałów Na potrzeby artykułu przeanalizowano sygnały M-PSK, M-FSK, M-ASK, M-QAM oraz MSK. Zostały one zasymulowane w programie MatLab firmy Mathworks z założeniem, że towarzyszy im szum gaussowski, gdzie stosunek sygnału do szumu wynosi kolejno 20, 10, 6 oraz 3 dB. W celu zobrazowania własności powyższych sygnałów wykonano ciągłą[...]

Optymalizacja parametrów technicznych radiostacji osobistej poprzez zastosowanie modulacji OFDM oraz pasma UHF DOI:10.15199/ELE-2014-019


  Radiostacja osobista technologią krytyczną Nowoczesna, szerokopasmowa radiostacja żołnierza na polu walki to jednocześnie nowoczesny system łączności, będącym fundamentalnym elementem Indywidualnego Systemu Walki (ISW) [1-3], w którym: - efektywnie zostało wykorzystane pasmo; - uodporniono transmisję radiową na zakłócenia; - zapewniono prace w terenie zurbanizowanym NLOS (ang. Non-Line-Of-Sight); - zapewniono łatwość obsługi oraz umożliwiono przesyłanie danych cyfrowych innych niż sygnał audio. Efektem użycia takiej radiostacji jest zwiększenie skuteczności działania żołnierza na polu walki poprzez zwiększenie jego świadomości sytuacyjnej i bezpieczeństwa dzięki utrzymaniu niezawodnej łączności radiowej i wymiany danych. Analiza kanału transmisyjnego Z uwagi na podstawowy wymóg, jakim jest konieczność utworzenia łącza cyfrowego o przepustowości ok. 1 Mb/s w celu transmisji w kanale radiowym strumienia danych wideo z sensorów optoelektronicznych systemu C4I, należy przyjąć, że najbardziej niesprzyjającym scenariuszem pracy urządzeń radiowych jest działanie w strefach silnie zurbanizowanych. Model równoważnego kanału transmisyjnego dla ww. stref przyjmuje postać przedstawioną na rys. 1 [4]. Kanał transmisyjny jest estymowany poprzez linię opóźniającą z odczepami symbolizującymi opóźnienia będące efektem wielodrogowości odbioru, współczynniki T1, T2, T3,. TM są odzwierciedleniem opóźnień głównych ścieżek propagacji sygnałów. Współczynniki ck(t) symulują zachowanie się w czasie poszczególnych ścieżek propagacji. Można założyć, że kanał jest zakłócony addytywnym szumem gaussowskim zamodelowanym przez źródło ν(t). Z analizy modelu kanału transmisyjnego wynikają zasadnicze konkluzje: - kanał charakteryzuje się selektywnymi zanikami sygnału będącymi wynikiem interferencji sygnałów propagujących się poszczególnymi ścieżkami; - w kanale występuje wielodrogowość, powodująca dyspersję w czas[...]

Wykorzystanie cech fraktalnych ekstrahowanych z sygnałów radarowych w procesie specyficznej identyfikacji DOI:10.12915/pe.2014.11.54

Czytaj za darmo! »

W artykule przedstawiono procedurę rozpoznawania źródeł emisji radarowych o śladowo dystynktywnych cechach pierwotnych sygnału. Wykorzystano w tym celu cechy fraktalne ekstrahowane z sygnałów radarowych pochodzących od tych źródeł emisji. Procedura ta jest specyficznym rodzajem identyfikacji, znana jako Specific Emitter Identification. W wyniku zastosowanej procedury, możliwa jest jednoznaczna identyfikacja źródła sygnału radarowego co do jego egzemplarza. Abstract. This article presents the procedure of radar emitter sources identification with low distinctive primary features of a signal. Fractal features extracted from incoming radar signals have been used during this method. This procedure is a specific type of recognition called Specific Emitter Identification. As a result of this procedure it is possible to identify a radar copy of the same type more precisely. (The use of fractal features extracted from radar signals in the process of specific identification). Słowa kluczowe: rozpoznawanie wzorców, specyficzna identyfikacja emiterów, cecha fraktalna, wskaźnik poprawnej identyfikacji. Keywords: pattern recognition, Specific Emitter Identification, fractal feature, correct Identification index. doi:10.12915/pe.2014.11.54 Problem identyfikacji klasycznej Pojęcie rozpoznawania źródeł emisji (ZE) funkcjonuje w teorii rozpoznania radioelektronicznego (RRE) w dwóch znaczeniach, tj. w szerokim i wąskim sensie [1]. Rozpoznanie ZE w szerokim sensie polega na możliwie dokładnym określeniu miejsca położenia, przeznaczenia i możliwości tego źródła na podstawie wyników analizy pomiarów parametrów wykrytych i namierzonych sygnałów tych ZE. Rozpoznanie rozumiane w wąskim sensie polega na klasyfikacji tych sygnałów. Zależnie od stopnia szczegółowości, rozpoznanie ZE rozumiane w wąskim sensie może dotyczyć klasyfikacji typów oraz identyfikacji egzemplarzy, gdzie klasyfikacja typów źródeł emisji dotyczy podziału zbioru sygnałów ZE na grupy sygn[...]

Analiza algorytmu automatycznego rozpoznawania modulacji na potrzeby radia kognitywnego oraz systemów rozpoznania radioelektronicznego DOI:10.15199/13.2015.4.7


  Techniki automatycznego rozpoznawania modulacji (AMR) cieszą się w ostatnich latach dużym zainteresowaniem środowiska naukowego. Publikacje [2], [3], [5], [6], [7], [9], [11] wskazują na podstawowe obszary zastosowań algorytmów automatycznej klasyfikacji sygnałów oraz dalsze kierunki ich rozwoju. Algorytmy AMR wykorzystywane są między innymi w systemach rozpoznania i wywiadu elektronicznego (SIGINT - ang. Signal Intelligence), gdzie szybkie i skuteczne rozpoznanie źródła emisji, umożliwia podjęcie działań zmierzających do neutralizacji wykrytego zagrożenia. W ramach SIGINT realizowane są również działania pozwalające na demodulację i odczytanie informacji zawartej w sygnale stosowanym na potrzeby telekomunikacji w celach wywiadowczych. Wywiad elektroniczny nie jest jednak jedynym obszarem zastosowań metod AMR. W ciągu ostatnich 10 lat nastąpił dynamiczny rozwój radia programowalnego (SDR - ang. Software Defined Radio). Zgodnie z [15] koncepcja SDR polega na zastąpieniu układów nadawczo/odbiorczych poprzez ich implementacje programowe realizowane między innymi z wykorzystaniem układów programowalnych (FPGA) czy procesorów sygnałowych (DSP). Stosowanie radia programowalnego (SDR) umożliwiło implementację wielu funkcjonalności na jednej platformie sprzętowej, co spowodowało zarówno redukcję kosztów jak i możliwość dostosowania urządzeń nadawczo-odbiorczych do potrzeb użytkownika. Wraz z rozwojem radia programowalnego pojawiła się idea radia kognitywnego (CR - ang. Cognitive Radio), przedstawiona między innymi w [14], związana z rosnącą potrzebą efektywnego wykorzystania dostępnych zasobów widmowych. Technologia CR umożliwia adaptacyjny odbiór oraz nadawanie w zależności od panujących warunków propagacyjnych, dostępności pasm częstotliwości oraz wymagań użytkowników. Odbiór adaptacyjny na potrzeby CR stał się wobec tego kolejnym obszarem zastosowania algorytmów automatycznego rozpoznawania modulacji. Ze względu na szybki ro[...]

Koncepcja radaru pasywnego dla systemu obrony aktywnej obiektów


  Obrona aktywna obiektu jest zespołem przedsięwzięć zmierzających do uniknięcia trafienia pociskiem lub zmniejszenia skutków ewentualnego trafienia. Podjęcie odpowiednich przedsięwzięć wymaga jak najwcześniejszego pozyskania informacji, że chroniony obiekt jest atakowany. Ważnym składnikiem tej informacji jest kierunek i bieżąca odległość do atakującego pocisku. Prace badawcze nad sensorami wykrywającymi fakty ostrzelania chronionego obiektu obejmują między innymi urządzenia optoelektroniczne oraz różne odmiany systemów radiolokacyjnych pracujących w szeroko pojętym zakresie mikrofalowym i subterahercowym [16-18]. Specyfiką warunków pracy systemu obrony aktywnej jest głęboki deficyt czasu. Należy mieć świadomość, że w wielu przypadkach czas od chwili wystrzelenia pocisku do momentu dotarcia jego do celu nie przekracza 1,5 sekundy. W tym czasie sensory systemu obrony muszą wykryć atakujący pocisk oraz określić jego cechy i parametry jego lotu. Zbiór tych informacji pozwoli wybrać najlepszy w danych warunkach sposób przeciwdziałania. Z uwagi na tak znaczny niedostatek czasu, w sensorach typu radiolokacyjnego najlepiej mogą się sprawdzać układy natychmiastowego pomiaru fazy NPF (ang. Instantaneous Phase Measurement IPhM), układy natychmiastowego pomiaru częstotliwości NPCz (ang. Instantaneous Frequency Measurement IFM) oraz układy natychmiastowego pomiaru kąta nadejścia sygnału NPKNS (ang. Instantaneous Angle of Arrival Measurement)). Ponadto, systemy radiolokacyjne pracujące aktywnie, to znaczy z własnym nadajnikiem sygnału sondującego, są źródłem sygnału elektromagnetycznego, który może ułatwiać ich dekonspirację, a także niszczenie za pomocą samonaprowadzających pocisków przeciwradiolokacyjnych. W związku z tym alternatywą dla sensorów radiolokacyjnych aktywnych pracujących w systemach obrony aktywnej mogą być lekkie monoimpulsowe radary pasywne oraz quasi-pasywne wykorzystujące metody natychmiastowego pomiaru fazy i natychmi[...]

System detekcji pasywnej obiektów ruchomych ukrytych za ścianą z wykorzystaniem sygnałów GSM

Czytaj za darmo! »

Opracowano pasywny system wykrywania obiektów poruszających się na otwartej przestrzeni lub na przykład za ścianą budynku. Funkcjonowanie urządzenia jest oparte na monitorowaniu sytuacji elektromagnetycznej w chronionym obszarze i detekcji zmian w stosunku do obrazu zarejestrowanego w stanie ustalonym. Elementami obrazu sytuacji elektromagnetycznej jest amplituda i faza odbieranych sygnałów mikrofalowych. Opisano zasadę działania systemu oraz zaprezentowano wyniki eksperymentów przeprowadzonych w warunkach rzeczywistych. Abstract. The system of the passive detecting of the objects moving on the open space or hidden behind building wall has been worked out. This system monitors the electromagnetic conditions in the protected area and detects the changes in the scenery in the relation to the stationary status. The elements of the view of the electromagnetic conditions are amplitude and phase of the received microwave signals. Principles of the system operation, as well as the results of experiments performed in real conditions are given in the work. (The system of the passive through the wall detection of moving objects by means of GSM signals). Słowa kluczowe: wykrywanie obiektów ukrytych za ścianą, radar pasywny, natychmiastowy pomiar kąta nadejścia sygnału, lokalizator pasywny. Keywords: through the wall detection, passive radar, instantaneous angle of arrival measurement, passive localizer. Wstęp Tylko mała część sygnałów emitowanych przez nadajniki powszechnego użytku, do których należą na przykład nadajniki systemów łączności lub transmisji danych, jest wykorzystywana przez odbiorniki mikrofalowe pracujące w danym systemie. Znakomita większość emitowanej energii jest tracona w otaczającej przestrzeni. Te części emisji, które nie zostały odebrane przez uprawnione urządzenia odbiorcze i propagują się w przestrzeni są nazywane sygnałami nieintencjonalnymi. Spadek mocy sygnału w punkcie odbioru jest spowodowany rozbieżnością emitowan[...]

Dwuelementowy płaski szyk antenowy dla urządzenia rozpoznawczego oraz dla lekkiego radaru wykrywającego pociski z głowicami kumulacyjnymi


  Właściwości radarów oraz systemów rozpoznawczych [1, 2, 4, 6], w bardzo dużym stopniu są zdeterminowane konstrukcją, strukturą i parametrami systemu antenowego. Jedną z najbardziej pożądanych właściwości jest odpowiedni kształt charakterystyki kierunkowej oraz możliwość jej kształtowania (formowania). Formowanie wiązki może się odbywać programowo, poprzez podłączenie systemu antenowego do zespołu heterodynowych odbiorników mikrofalowych zakończonych przetwornikami analogowo cyfrowymi A/C sprzężonymi z cyfrowym procesorem sygnałowym DSP. Takie rozwiązanie odznacza się bardzo dużą elastycznością pozwalająca na uzyskiwanie niemal dowolnego kształtu charakterystyki kierunkowej systemu antenowego [2, 3]. Jednak do jego realizacji wymagane jest zastosowanie wzmacniaczy kondycjonujących i przetworników A/C, które muszą charakteryzować się bardzo dużą dynamiką oraz procesorów sygnałowych o bardzo dużych mocach obliczeniowych. Zapewnienie odpowiednio dużej dynamiki torów odbiorczych jest stosunkowo łatwe w przypadku pracy z sygnałami relatywnie długotrwałymi. Można wówczas zastosować układy automatycznej regulacji wzmocnienia ARW lub automatycznej regulacji tłumienia ART. Natomiast w przypadku radarów obrony aktywnej poszukujących przeciwpancernych pocisków kumulacyjnych, które poruszają się z bardzo dużymi prędkościami przekraczającymi często 300 m/s, możliwość zastosowania układów typu ARW jest bardzo ograniczona. Podobna sytuacja występuje w przypadku urządzeń przeznaczonych do wykrywania i rozpoznania emisji krótkotrwałych, a w tym pojedynczych impulsów. W związku z tym, poszukuje się innych rozwiązań, opartych na strukturze wieloelementowej oraz na wykorzystaniu mikrofalowych podzespołów biernych, pozwalających kształtować właściwości kierunkowe systemu antenowego [7-9, 13-16]. W urządzeniach, w których ważnym wymaganiem jest minimalizacja rozmiarów i masy, podstawowe wersje systemów antenowych mogą składać się z dwóch anten ki[...]

Demonstrator lekkiego monoimpulsowego radaru trójwspółrzędnego bliskiego zasięgu pasma L


  Systemy radarowe bliskiego i bardzo bliskiego zasięgu mają bardzo duże znaczenie w zastosowaniach powszechnych jak i w zastosowaniach specjalnych. Należą do nich między innymi systemy tak zwanej obrony aktywnej obiektów przed pociskami przeciwpancernymi. Celem obrony aktywnej jest uzyskanie co najmniej jednego z następujących efektów: - pocisk przeciwpancerny atakujący broniony obiekt zostanie zniszczony zanim dotrze do celu, - tor lotu pocisku przeciwpancernego zostanie zmieniony tak, że minie atakowany obiekt, - pocisk przeciwpancerny dotrze do atakowanego obiektu, ale zostanie uszkodzony w takim stopniu, że jego głowica bojowa nie przebije pancerza osłaniającego broniony obiekt. Osiągnięcie tych efektów wymaga jak najwcześniejszego uzyskania wiarygodnej informacji o tym, że chroniona strefa została naruszona, a obiekt jest atakowany. Na informację tę składają się: liczba atakujących pocisków, chwilowy kierunek i zwrot lotu pocisków, chwilowa odległość do każdego z tych pocisków. Do detekcji faktów ostrzelania pojazdu pociskami przeciwpancernymi mogą być stosowane sensory optoelektroniczne oraz elektromagnetyczne, a wśród nich lekkie urządzenia radiolokacyjne [1-3]. Systemy obrony, a w tym obrony aktywnej funkcjonują w warunkach nieprzewidywalnego zagrożenia oraz głębokiego deficytu czasu. W wielu przypadkach czas od chwili wystrzelenia pocisku przeciwpancernego do momentu dotarcia jego do celu nie przekracza 1,5 sekundy. W tym czasie system ochrony powinien wykryć fakt ostrzelania, ocenić stopień niebezpieczeństwa, wybrać najlepszy sposób przeciwdziałania oraz w odpowiednim momencie uruchomić środki obrony aktywnej, tak zwane destruktory, zwalczające atakujący pocisk przeciwpancerny. W przypadku systemów monitorowania obszaru pracujących w warunkach znacznego niedostatku czasu, duże znaczenie mogą mieć systemy radarowe w wersjach monoimpulsowych, zbudowane przy użyciu układów natychmiastowego pomiaru fazy NPF, układów n[...]

 Strona 1  Następna strona »