Wyniki 1-10 spośród 10 dla zapytania: authorDesc:"Janusz DUDCZYK"

Polimorfizm funkcjonalny Modułowego Integratora DOI:10.15199/13.2015.11.27


  Podczas działań bojowych stres podnosi w organizmie żołnierza poziom kortyzonu, tzw. hormonu stresu, który zwiększa poziom cukru we krwi i jednocześnie powoduje produkcję noradrenaliny - hormonu i neuroprzekaźnika powodującego szybsze bicie serca i większy przypływ krwi do mięśni, przygotowując jednocześnie organizm do walki. Jednak zamiast pomagać, wysoki poziom kortyzonu i noradrenaliny przeszkadza na nowoczesnym polu walki w szybkiej ocenie sytuacji i koncentracji powodując przez to kłopoty z pamięcią krótkotrwałą oraz percepcją (Wyniki badań zespołu psychiatrów z Uniwersytetu Yale i wojskowego Narodowego Centrum Leczenia Zespołu Wstrząsu Pourazowego w West Haven). Aby przeciwdziałać ww. "dysfunkcji percepcji" prowadzone są badania nad podawaniem żołnierzom dehydroepiandrosteronu (DHEA) oraz neuropeptypu Y- neuroprzekaźnika działającego między innymi przeciwlękowo. Jednocześnie trwają prace nad realizacją przezczaszkowej stymulacji magnetycznej TSM (ang. Transcranial Magnetic Stimulation), która umożliwia wyłączenie określonych części mózgu poddanych promieniowaniu magnetycznemu (Aktualne prace ekspertów z Instytutu Technologii Wojskowej w Massachusetts Institute of Technology w Bostonie). TMS pozwala na częściową blokadę mózgu na bodźce zewnętrzne lub stymulację emocji, wywoływanie sztucznych wizji lub ograniczanie bądź pobudzanie złości. Kluczowe trendy takie jak mikrowłókna (mogące zmieniać kolor, chronić przed falą uderzeniową, ekstremalnymi temperaturami, promieniowaniem oraz atakiem chemicznym i biologicznym), egzoszkielet (zwiększający siłę mięśni i wytrzymałość żołnierza a także stabilność podczas celowania) bądź broń dopasowana do indywidualnych cech żołnierza stanowić będą o podstawowych cechach Przyszłego Żołnierza na polu walki [1, 3]. Aby jednak opisywana skuteczność była maksymalna, to oprócz wyżej wymienionych, do systemu percepcji żołnierza musi być dostarczana optymalna porcja informacji, a sam interfe[...]

The Concept of ELINT DataBase based on ERD Modelling DOI:10.15199/13.2018.2.8


  The present ELectronic INTelligence system (ELINT) must be able to fulfill specific requirements [1]. In this case, ELINT system ought to realize the fusion on data and include an Emitter DataBase (EDB) which was designed correctly [2]. Database systems and database design technology have undergone significant evolution in recent years [3]. The process of designing the optimal structure of emitter DataBase for radars is a very complicated and sophisticated task. The main problem that appears during the process of constructing the DataBase is the difficulty in selecting the features correctly. The relationship modeling is an essential element in forming the electronic intelligence system. A data model, called the Entity-Relationship incorporates some of the important semantic information about the real world [4, 5]. During the process of designing the emitter DataBase, the engineer-designer should consider the following aspects, i.e.: proper selection and correlation of the information with the determined type of data, possibility of data actualization and modification (dynamic structure of the data), depriving of data redundancy, possibility of data importing and exporting to/from the emitter DataBase, co-operation the DataBase with other applications and an easy access to the information during the process of data finding, integrity of information in EDB, safety of DB system and utilizing artificial intelligence, statistics gathering, monitoring and alerting, knowledge-based systems, expert systems, and workflow management during the process of DataBase designing [6-9]. The Emitter DataBase should be implemented by the special software for DataBase, which ought to fulfill the following requirements, i.e.: screen visualization of the results of radar signals identification, adding new patterns of signals or updating the existing DataBase and association of tactical platform parameters with appropriate radar pattern signals. [...]

Optymalizacja parametrów technicznych radiostacji osobistej poprzez zastosowanie modulacji OFDM oraz pasma UHF DOI:10.15199/ELE-2014-019


  Radiostacja osobista technologią krytyczną Nowoczesna, szerokopasmowa radiostacja żołnierza na polu walki to jednocześnie nowoczesny system łączności, będącym fundamentalnym elementem Indywidualnego Systemu Walki (ISW) [1-3], w którym: - efektywnie zostało wykorzystane pasmo; - uodporniono transmisję radiową na zakłócenia; - zapewniono prace w terenie zurbanizowanym NLOS (ang. Non-Line-Of-Sight); - zapewniono łatwość obsługi oraz umożliwiono przesyłanie danych cyfrowych innych niż sygnał audio. Efektem użycia takiej radiostacji jest zwiększenie skuteczności działania żołnierza na polu walki poprzez zwiększenie jego świadomości sytuacyjnej i bezpieczeństwa dzięki utrzymaniu niezawodnej łączności radiowej i wymiany danych. Analiza kanału transmisyjnego Z uwagi na podstawowy wymóg, jakim jest konieczność utworzenia łącza cyfrowego o przepustowości ok. 1 Mb/s w celu transmisji w kanale radiowym strumienia danych wideo z sensorów optoelektronicznych systemu C4I, należy przyjąć, że najbardziej niesprzyjającym scenariuszem pracy urządzeń radiowych jest działanie w strefach silnie zurbanizowanych. Model równoważnego kanału transmisyjnego dla ww. stref przyjmuje postać przedstawioną na rys. 1 [4]. Kanał transmisyjny jest estymowany poprzez linię opóźniającą z odczepami symbolizującymi opóźnienia będące efektem wielodrogowości odbioru, współczynniki T1, T2, T3,. TM są odzwierciedleniem opóźnień głównych ścieżek propagacji sygnałów. Współczynniki ck(t) symulują zachowanie się w czasie poszczególnych ścieżek propagacji. Można założyć, że kanał jest zakłócony addytywnym szumem gaussowskim zamodelowanym przez źródło ν(t). Z analizy modelu kanału transmisyjnego wynikają zasadnicze konkluzje: - kanał charakteryzuje się selektywnymi zanikami sygnału będącymi wynikiem interferencji sygnałów propagujących się poszczególnymi ścieżkami; - w kanale występuje wielodrogowość, powodująca dyspersję w czas[...]

Wykorzystanie cech fraktalnych ekstrahowanych z sygnałów radarowych w procesie specyficznej identyfikacji DOI:10.12915/pe.2014.11.54

Czytaj za darmo! »

W artykule przedstawiono procedurę rozpoznawania źródeł emisji radarowych o śladowo dystynktywnych cechach pierwotnych sygnału. Wykorzystano w tym celu cechy fraktalne ekstrahowane z sygnałów radarowych pochodzących od tych źródeł emisji. Procedura ta jest specyficznym rodzajem identyfikacji, znana jako Specific Emitter Identification. W wyniku zastosowanej procedury, możliwa jest jednoznaczna identyfikacja źródła sygnału radarowego co do jego egzemplarza. Abstract. This article presents the procedure of radar emitter sources identification with low distinctive primary features of a signal. Fractal features extracted from incoming radar signals have been used during this method. This procedure is a specific type of recognition called Specific Emitter Identification. As a result of this procedure it is possible to identify a radar copy of the same type more precisely. (The use of fractal features extracted from radar signals in the process of specific identification). Słowa kluczowe: rozpoznawanie wzorców, specyficzna identyfikacja emiterów, cecha fraktalna, wskaźnik poprawnej identyfikacji. Keywords: pattern recognition, Specific Emitter Identification, fractal feature, correct Identification index. doi:10.12915/pe.2014.11.54 Problem identyfikacji klasycznej Pojęcie rozpoznawania źródeł emisji (ZE) funkcjonuje w teorii rozpoznania radioelektronicznego (RRE) w dwóch znaczeniach, tj. w szerokim i wąskim sensie [1]. Rozpoznanie ZE w szerokim sensie polega na możliwie dokładnym określeniu miejsca położenia, przeznaczenia i możliwości tego źródła na podstawie wyników analizy pomiarów parametrów wykrytych i namierzonych sygnałów tych ZE. Rozpoznanie rozumiane w wąskim sensie polega na klasyfikacji tych sygnałów. Zależnie od stopnia szczegółowości, rozpoznanie ZE rozumiane w wąskim sensie może dotyczyć klasyfikacji typów oraz identyfikacji egzemplarzy, gdzie klasyfikacja typów źródeł emisji dotyczy podziału zbioru sygnałów ZE na grupy sygn[...]

Analiza skuteczności zakłóceń radiolokacyjnych systemu samoobrony statku powietrznego DOI:10.15199/13.2015.10.17


  Zasadniczym celem walki elektronicznej (ang. Electronic Warfare - EW) jest uniemożliwienie przeciwnikowi efektywnego użycia promieniowanej energii elektromagnetycznej i jednocześnie zapewnienie efektywnego działania własnych systemów używających takiej energii. Jedną z części składowych walki elektronicznej jest przeciwdziałanie elektroniczne (ang. Electronic Counter Measures - ECM), w którym istotną rolę odrywa zakłócanie radiolokacyjne [1, 8]. Zakłócanie aktywne pracy radaru polega na wypromieniowaniu w przestrzeń w jego kierunku przez nadajnik zakłóceń sygnału zakłócającego na częstotliwości dostrojonej do częstotliwości roboczej, który na wejściu jego odbiornika nałoży się na sygnał użyteczny. Zakłócanie pasywne pracy radaru polega na wytworzeniu w określonym miejscu przestrzeni chmury dipoli o dużej skutecznej powierzchni odbicia, mającej zamaskować śledzony obiekt. Aby zakłócenia radiolokacyjne były skuteczne należy zapewnić odpowiednio wysoki stosunek natężenia pola elektromagnetycznego pochodzącego od stacji zakłóceń do natężenia pola elektromagnetycznego sygnału użytecznego (odbitego od celu). Obecnie bardzo ważnym elementem zapewniającym statkom powietrznym (samolotom, śmigłowcom, statkom bezzałogowym) bezpieczeństwo w powietrzu jest ich wyposażanie w pokładowy system samoobrony (ang. Self-protection), które powinien posiadać każdy obiekt latający mający styczność z oddziaływaniem obrony powietrznej przeciwnika w czasie działań bojowych [2, 8]. Podstawowym zagrożeniem dla statku powietrznego są rakiety, które wyposażone są najczęściej w głowice samonaprowadzające się na promieniowanie podczerwone lub też mogą być kierowane promieniowaniem radaru lub laserowo. System samoobrony statku powietrznego System samoobrony statku powietrznego platformy powietrznej tworzą urządzenia służące do rozpoznania, ostrzegania, zakłócania oraz niszczenia środków radioelektronicznych przeciwnika. Efektywność systemu samoobrony w zn[...]

Adaptive Decision Support System in Network Centric Warfare Process DOI:10.15199/13.2018.7.10


  The term ‘net’ in the Network Centric Warfare (NCW) should be comprehended as creating connections (relations) between all subjects taking part in the operation in order to share information and provide each other direct cooperation. It is impossible to gain a network centric ability without different use of innovative technical solutions i.e. online techniques (including information safety mechanisms), meeting the needs of battlefield mobile users (by introducing programmable and also intelligent structures of Software Defined Radio or Cognitive Radio) and introducing as well as improving different types of wireless protocols for self-organizing and decentralized Mobile Ad-hoc NETworks (MANET) [1]. The key elements which make it possible to receive a network centric battlefield, thus situational awareness in network centric works are creating safe and effective mechanisms of data acquisition, carrying out the analysis, synthesis as well as aggregation, sharing information on every higher level of data processing, creating Knowledge Bases (KB) and using them effectively in Electronic Warfare (EW). [2, 3]. The Decision Support System (DSS) in network centric activities is based on knowledge and describes chosen methods and techniques of data/information/knowledge management and how significantly their use in the process of commanding maximizes the effectiveness of such a system. The base for the solution, presented in this article is the use of an example of nonparametric regression k-Nearest Neighbours algorithm in the classification process, on the basis of a few chosen distance measures and feature vector similarity, which are described in the conclusion module. Data processing in an adaptive decision support system In a computerized world it is possible to record every single event or state in a form of ordered data structures. In order to dominate on the network centric battlefield it is necessary to proces[...]

Rola ergonomii w procesie konstruowania modułowego integratora do zarządzania systemem C4I żołnierza DOI:10.15199/13.2016.1.9


  Rola ergonomii i optymalizacji w projektowaniu rozwiązania technicznego Optymalizacja rozumiana jest jako znalezienie kompromisu pomiędzy wyidealizowanym z punktu widzenia ergonomii rozwiązaniem, a możliwościami technicznymi i technologicznymi istniejącymi w chwili obecnej w gospodarce. Zgodnie z Ogólną Teorią Systemów stosowaną w inżynierii systemów [1], system idealny zdefiniowany został jako zbiór wartości i określeń słownych reprezentujących możliwe do uzyskania funkcjonalności zdefiniowane przez zamawiającego. Koncepcja systemu idealnego zarysowana jest w granicach fizycznej i ekonomicznej realizowalności. Powinny być zatem sprecyzowane z odpowiednimi tolerancjami najważniejsze wymagania, takie jak dane funkcjonalne, operacyjne, wskaźniki bezpieczeństwa, wpływ na środowisko, itp. Prawidłowe sformułowanie kryteriów dla nowoprojektowanego systemu ma kluczowe znaczenie dla dalszego przebiegu i powodzenia projektu. Formalnie system idealny to najlepiej zaprojektowane przez analityków i projektantów rozwiązanie na znanym, zdefiniowanym poziomie technologii. Optymalizacja możliwych wariantów realizacji urządzenia powinna przebiegać jednocześnie lub czasami niezależnie w trzech obszarach, tj.: funkcjonalnej dziedzinie systemu (parametry funkcjonalne), w dziedzinie niezawodności i bezpieczeństwa (średni czas pracy, obsługi, gotowość, niezawodność, maksymalne ryzyko) oraz w dziedzinie ekonomiczno-kosztowej (koszty poszczególnych faz życia, koszty operacji i/lub systemów pomocniczych). Konfrontacja rozwiązania idealnego z wartościami parametrów efektywnościowych i/lub ekonomicznych i/lub niezawodnościowych ujawnia na ogół cały zakres rozwiązań dopuszczalnych. Punktem wyjścia dla poszukiwania optimum powinna być ergonomia widziana oczyma potencjalnego użytkownika, co zostało zweryfikowane w przedmiotowym projekcie zarówno poprzez przeprowadzenie oceny eksperckiej, jak również podczas subiektywnych badań poligonowych. Na rys. 1 z[...]

Specyficzna identyfikacja źródeł emisji bazująca na analizie modulacji międzyimpulsowej sygnału radiolokacyjnego DOI:10.15199/48.2016.09.64

Czytaj za darmo! »

Znajomość rodzaju modulacji międzyimpulsowej sygnału radarowego oraz jej analiza stanowi dystynktywną cechę wykorzystywaną w procesie Specyficznej Identyfikacji źródeł emisji tych sygnałów. Poszczególne rodzaje modulacji międzyimpulsowej zostały zilustrowane w niniejszym artykule. Analiza modulacji międzyimpulsowej umożliwiła ekstrakcję cech, które w oparciu o relacyjną bazę danych i zaimplementowany szybko-decyzyjny algorytm identyfikacji FdIA pozwoliły na rozróżnienie źródeł emisji sygnałów radarowych. Abstract. The knowledge of type of inter-pulse modulation of radar signal and its analysis is the distinctive feature, which is used in the process of Specific Emitter Identification (SEI). The different types of inter-pulses modulation were illustrated in this article. The analysis of inter-pulses modulation enables extraction of features which being based on a relational database and implemented FdIA (Fast-decision Identification Algorithm) allowed to distinguish the emission sources of radar signals. (Specific emitter identification based on an inter-pulses modulation of radar signal) Słowa kluczowe: rozpoznanie elektroniczne, specyficzna identyfikacja źródeł emisji, sygnał radarowy, modulacja międzyimpulsowa. Keywords: Electronic Intelligence (ELINT), Specific Emitter Identification, radar signal, inter-pulse modulation. Wstęp Rozpoznanie elektroniczne ELINT (ang. Electronic Intelligence) stanowi pasywną formę zdobywania informacji o obiektach elektronicznych (radiowych, radiolokacyjnych, telewizyjnych, laserowych i technik podczerwieni) promieniujących energię elektromagnetyczną. Obejmuje ono cały zakres widma elektromagnetycznego od fal radiowych krótkich poprzez mikrofale, podczerwień, światło widzialne aż do ultrafioletu, z wyłączeniem części widma powstającego w wyniku wybuchów jądrowych i działania produktów rozpadu promieniotwórczego [1,2,3]. W systemie rozpoznania elektronicznego wykorzystuje się różne rodzaje informacji [...]

Predykcja położenia użytkownika w przestrzeni 3D w przypadku zaniku lub braku sygnału z GNSS DOI:10.15199/ELE-2014-036


  Problematyka związana z zapewnieniem dostępności usług lokalizacji w przestrzeni 3D jest szeroko opisywana w literaturze naukowej. Pomimo znaczących osiągnięć w tej dziedzinie w dalszym ciągu do rozwiązania pozostają kwestie zapewnienia możliwości lokalizacji przestrzennej w każdym obszarze, w tym także w warunkach braku dostępności sygnału z globalnych satelitarnych systemów nawigacyjnych GNSS (ang. Global Navigation Satellite Systems). W niniejszej pracy przedstawiony zostanie obecny stan zaawansowania metod estymacji położenia użytkownika oraz zaproponowana idea integracji metody U-TDOA (ang. Uplink Time Difference of Arrival) wspartej wykorzystaniem informacji pochodzących z właściwości zastosowanych na stacjach bazowych anten adaptacyjnych z modelami predykcji zasięgów stosowanymi w systemach komórkowych. Głównym celem, podczas wyboru metody, było zapewnienie jak najdokładniejszej lokalizacji przestrzennej bez jakiegokolwiek udziału użytkownika w jej procesie podczas zaniku lub całkowitego braku lokalizacji przy wykorzystaniu GNSS. Jest to szczególnie istotne w przypadku realizacji połączeń na numery ratunkowe, gdzie wymagana jest identyfikacja położenia osoby wzywającej pomocy. Systemy GNSS pomimo, że umożliwiają dokładniejszą estymację a ich odbiorniki są zaimplementowane w większości stosowanych obecnie smartfonów, wymagają dodatkowej akcji ze strony użytkownika w postaci ich uruchomienia, co większości sytuacji kryzysowych niestety nie jest możliwe [14, 15]. Obecnie wykorzystywane systemy GNSS - informacje ogólne Wyznaczanie pozycji odbiornika we wszystkich aktualnie wykorzystywanych satelitarnych systemach nawigacyjnych realizowane jest poprzez pomiar odległości między satelitami systemu a odbiornikiem. Mają one również jednakową strukturę obejmującą trzy segmenty: kosmiczny, do którego zaliczają się krążące wokół Ziemi satelity, segment nadzoru, który stanowią stacje śledzące ruch i działanie satelitów, oraz se[...]

Analiza możliwości wykorzystania BSP jako elementu systemu łączności i rozpoznania elektronicznego - zastosowania praktyczne DOI:10.15199/13.2015.4.8


  Problematyka zastosowania Bezzałogowych Statków Powietrznych wykorzystywanych do przenoszenia różnego rodzaju wyposażenia w tym służącego do łączności i rozpoznania elektronicznego podejmowana była w wielu publikacjach. Prezentowane na świecie rozwiązania mają wiele zalet jednakże ich zastosowanie wiąże się z ponoszeniem wysokich kosztów na które istotny wpływ ma koszt samego nośnika, który musi posiadać możliwość przenoszenia odpowiedniej wielkości ładunku. Szybki rozwój technologii pozwala obecnie na miniaturyzację systemów rozpoznania oraz na zwiększenie możliwości taktyczno-operacyjnych BSP przy jednoczesnym utrzymaniu ich nośności. Właściwość ta powoduje, że zasadnym staje się analiza możliwości wykorzystania BSP klasy Mini UAV jako elementu składowego różnego rodzaju systemów wykorzystywanych na współczesnym polu walki. Praca stanowi przegląd praktycznych doświadczeń wynikających z wdrożenia koncepcji wykorzystania rodziny produkowanych w Polsce bezzałogowców do efektywnego wspomagania procesów dowodzenia i łączności w trakcie prowadzenia działań taktycznych. Szczególną uwagę zwrócono na wpływ możliwości adaptacyjnego dostosowania się systemów łączności i rozpoznania do dynamiki zmian scenariusza na polu walki. Z uwagi na możliwości oferowane przez stworzone w ramach WB Electronics BSP w referacie wzięto pod uwagę zastosowanie różnego rodzaju wyposażenia przy czym w szczególności skupiono się nad realizacją zadań związanych z rozszerzeniem możliwości systemów łączności oraz rozpoznania elektronicznego. Przegląd systemów BSP Obecnie zarówno w użyciu jak też w fazie koncepcyjnej znajduje się ogromna ilość BSP. Biorąc pod uwagę dostępność oraz ekonomikę wykorzystania BSP w pracy skupiono się na nośnikach produkcji krajowej klasy Mini BSP. Wszystkie omawiane w pracy nośniki posiadają kompletny system awioniczny opracowany w WB Electronics, składający się z autopilota wraz ze współpracującymi z nim modułami sensorów. Przy[...]

 Strona 1