Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Mikołaj Sikorski"

Zastosowanie metody Fentona do remediacji odcieków składowiskowych DOI:10.15199/17.2016.8.5


  Przedstawiono metodę pogłębionego utleniania, Advanced Oxida tion Process (AOP), polegającą na wytworzeniu wysoko reaktywnego rodnika hydroksylowego (-OH). Rodnik ten ma najwyższy ze znanych utleniaczy potencjał utleniający, równy 2,75 V i działa efektywnie na większość związków organicznych. Omówiono jeden ze sposobów wytwarzania tego rodnika, a mianowicie poprzez reakcję Fentona, w której substratem jest mieszanina żelaza (II) i nadtlenku wodoru, a produktami żelazo (III), wytrącające się w formie koloidu wodorotlenku żelazowego (III), i rodnik hydroksylowy. W pracy nie tylko wykazano, że reakcja utleniania odczynnikiem Fentona jest skuteczną metodą podczyszczania odcieków ze składowisk odpadów, ale również dobrano proporcje mieszaniny utleniającej zapewniające jej wysoką aktywność.1. Wstęp Ze względów środowiskowych składowanie odpadów jest najmniej pożądaną metodą unieszkodliwiania odpadów, jednak m.in. ze względów ekonomicznych jest to ciągle najpowszechniej stosowana metoda w Polsce. Wg stanu na koniec 2014r. w Polsce funkcjonowały 394 składowiska o łącznej powierzchni 1927ha, na które kierowane były odpady komunalne. Ponadto oprócz składowisk będących obiektami inżyniersko-technicznymi istniało 2371 dzikich wysypisk [7]. Część z istniejących starych składowisk odpadów nie spełnia podstawowych wytycznych dotyczących bezpieczeństwa, np. brak drenażu odcieków. Poza tym wiele z nich zlokalizowanych jest na terenach, które umożliwiają migrację zanieczyszczeń do środowiska gruntowo-wodnego [5]. Składowisko odpadów to "reaktor", w którym zachodzi szereg procesów fi zycznych, chemicznych oraz biologicznych a w wyniku rozkładu odpadów powstają substancje stałe, płynne i gazowe [12]. Odcieki będące płynną substancją powstającą w wyniku funkcjonowania składowiska stanowią źródło uciążliwości dla środowiska. W Dyrektywie Rady 1999/31/WE o składowiskach odpadów odcieki zdefi niowano jako "każdy płyn sączący się przez składowane od[...]

Wpływ czasu trwania reakcji Fentona na skuteczność remediacji odcieków składowiskowych DOI:10.15199/17.2016.9.4


  Celem badań podjętych przez autorów jest optymalizacja metody Fentona w zastosowaniu do oczyszczania odcieków składowiskowych na przykładzie zamkniętego składowiska Barcza/ Kielc. Proces podczyszczania przeprowadzono dla odcieków składowiskowych o ChZT = 398 gO2/m3. Badania prowadzono przy pH około 3÷4, dla różnych dawek katalizatora Fe2+ i przy relacji Fe2+ : H2O2 jak 1 : 10. Po zadanym czasie utleniania próby neutralizowano za pomocą Ca(OH)2 do pH = 8,0. Wykazano, że optymalnym czasem remediacji badanych odcieków składowiskowych przy stosunku Fe2+ : H2O2 = 1 : 10 jest 120 minut.1. Wstęp Według danych GUS [5] w Polsce całkowita ilość wytworzonych odpadów komunalnych w 2013 r. wyniosła 9474 tys. Mg, z czego do recyklingu przeznaczono 1499tys. Mg a do fermentacji lub kompostowania, a także przekształcania termicznego 1997 tys. Mg. Ilość zebranych odpadów w porównaniu z latami 2010 oraz 2012 zmniejszyła się odpowiednio o 5,7% oraz 1,1%. W przeliczeniu na jednego mieszkańca w 2013 r. wytworzono 297kg odpadów komunalnych, co jest znacznie mniejszą wartością w porównaniu z ilością odpadów komunalnych na 1 mieszkańca w UE - 481 kg. Mimo negatywnych skutków, jakie może za sobą nieść deponowanie odpadów na składowisku, jest to nadal najbardziej powszechna metoda unieszkodliwiania odpadów. Metoda ta jest ciągle aprobowana ze względu na ekonomiczność tego typu rozwiązania. W wyniku migracji strumienia wód opadowych poprzez składowisko oraz w następstwie przemian biochemicznych w zdeponowanej masie odpadów powstają odcieki, których charakterystyczną cechą jest zróżnicowany skład chemiczny zmieniający się w czasie i zależny od wielu czynników [9-11, 13]. W początkowym etapie eksploatacji w odciekach dominują produkty typowe dla fermentacji kwaśnej - LKT oraz związki organiczne podatne na biodegradację. Wraz z wiekiem składowiska odpadów komunalnych rośnie udział związków trudno biodegradowalnych [6]. Trudno o uniwersalną metodę oczyszcz[...]

Zastosowanie zmodyfikowanej metody Fentona do oczyszczania odcieków składowiskowych DOI:10.15199/17.2018.9.5


  1. Wprowadzenie Wytwarzanie odpadów jest nieuniknioną konsekwencją funkcjonowania społeczeństwa, dlatego też istotne jest zmniejszanie ich ilości oraz racjonalna gospodarka już powstałymi odpadami. Wśród metod zagospodarowania należy wymienić: ponowne wykorzystanie, spalanie, kompostowanie lub składowanie. Niestety w wielu krajach składowanie odpadów, mimo niosących ze sobą zagrożeń, jest ciągle najpowszechniej stosowaną metodą ich zagospodarowania [7,12,23]. Składowisko odpadów należy traktować jako bioreaktor, w którym zachodzi szereg przemian biochemicznych oraz mikrobiologicznych. W wyniku funkcjonowania składowiska powstają emisje zanieczyszczeń, które mogą zagrażać środowisku, np. biogaz czy odcieki [3,6,11]. Odcieki składowiskowe to nie tylko wody opadowe przepływające przez czaszę składowiska, ale również wszystkie substancje i składniki wymyte z odpadów oraz produkty reakcji biochemicznych zachodzących w składowanych odpadach. Powstają nie tylko w czasie eksploatacji składowiska, ale również po jego zamknięciu w okresie rekultywacji. Szacuje się, że w europejskich warunkach klimatycznych powstaje około 3,5÷8,5 m3 odcieków z 1ha składowiska, jednak w przypadku intensywnych opadów atmosferycznych zakres ten może zwiększyć się aż o 200% [9,10,12,13,15,21,23]. Skład odcieków jest odzwierciedleniem przemian zachodzących w czaszy składowiska i zmienia się w czasie funkcjonowania obiektu, ale zależy również od szeregu czynników, np. ilości, rodzaju i rozdrobnienia odpadów, klimatu, parametrów geometrycznych składowiska, stopnia zagęszczenia [14,23,24]. Wśród głównych składników odcieków wymienić należy [23]: rozpuszczone związki organiczne (wyrażone jako ChZT, BZT5, OWO, LKT) oraz bardziej złożone związki humusowe, nieorganiczne makroelementy (m.in. Ca, Mg, Mn, Fe, SO4 2-), metale ciężkie oraz substancje ksenobiotyczne. Ponadto w odciekach wyszczególniono ponad dwieście substancji, które są zanieczyszczeniami organicznymi[...]

 Strona 1