Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Edyta Łaskawiec"

Popłuczyny z obiegu wody basenowej - jakość i perspektywy oczyszczania DOI:10.15199/17.2018.5.6


  1. Wstęp Koagulacja powierzchniowa, realizowana w fi ltrach pospiesznych, stanowi podstawową technologię oczyszczania wody w wielu obiektach basenowych. Aby spełnić wysokie wymagania, dotyczące jakości mikrobiologicznej i fi zykochemicznej wody basenowej, niezbędne jest częste płukanie złóż fi ltracyjnych, co 2 ÷ 3 doby. Ponieważ do przeprowadzenia tego procesu konieczne jest użycie od 4 do 6 m3 wody na każdy m2 złoża fi ltracyjnego, proces ten generuje dużą objętość ścieków (popłuczyn) odprowadzanych do kanalizacji [4,7]. W branży basenowej stale poszukuje się nowych rozwiązań, które umożliwią ograniczenie poboru wody i odprowadzania ścieków. Wśród dotychczas analizowanych możliwości jest m.in. odzysk ciepła z popłuczyn, zasilanie nimi instalacji do spłukiwania toalet, bezpośrednie odprowadzenie ich do ziemi poprzez podlewanie zieleni, czy też zraszanie kortów i boisk [5,7]. W przypadku, gdy planowane jest odprowadzenie popłuczyn bezpośrednio do cieku wodnego lub ziemi, konieczna jest analiza stopnia ich zanieczyszczenia i odniesienie wyników analizy do wytycznych przedstawionych w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego [6]. Dotychczasowe wyniki badań w zakresie oceny możliwości odprowadzenia popłuczyn do wód lub ziemi, bez ich wcześniejszego oczyszczenia potwierdziły, że jest to niemożliwe, głównie ze względu na wysoką zawartość zawiesin ogólnych oraz podwyższone stężenie chloru [7,8]. Ze względu na powszechność stosowania koagulantów w obiegach uzdatniania wody basenowej, proces koagulacji w wariancie objętościowym mógłby zostać zastoso[...]

Zastosowanie biotestów we wstępnej ocenie jakości wody basenu szkolnego DOI:10.15199/17.2016.9.3

Czytaj za darmo! »

W pracy przedstawiono oddziaływanie związków chemicznych, w tym ubocznych produktów dezynfekcji (DBP) występujących w wodach basenowych na wybrane organizmy wskaźnikowe. Ocenę toksykologiczną poprzedzono krótką analizą podstawowych parametrów fi zykochemicznych. Wykonane biotesty obejmowały zróżnicowaną grupę organizmów, tj. bakterie Aliivibrio fi scheri, skorupiaki Daphnia magna, larwy owadów Chaoborus falvicans oraz rośliny naczyniowe Lemna minor. Analizowano korelację pomiędzy wynikami testów, co w przyszłości umożliwi wybór organizmów wskaźnikowych przydatnych w ocenie jakości wód basenowych.1. Wprowadzenie Obecność ubocznych produktów dezynfekcji (DBP) w wodach basenowych stanowi szeroko opisany w literaturze problem dezynfekcji tych wód [4,6,9]. Prekursorami DBP w wodach basenowych są zarówno naturalna materia organiczna, jaki i substancje pochodzące od osób kąpiących się (mocz i pot) [17]. Wysoki poziom związków organicznych zawierających azot przyczynia się do powstawania m.in. haloacetonitryli, nitrozoamin, czy chloramin. Ponadto wprowadzany w sposób ciągły, w wyniku aktywności metabolicznej kwas cytrynowy wykazuje wysoki potencjał do tworzenia kwasów halogenooctowych, szczególnie dichloroctowego oraz trihalomentanów, w tym trichlorometanu [4,14]. Wymienione związki zaliczane są do grup substancji genotoksycznych, mutagennych lub rakotwórczych [5,6]. Szczególnie niepokojące są wyniki badań nad wpływem ubocznych produktów dezynfekcji na osoby, które od najmłodszych lat regularnie w korzystały z basenu. Najnowsze wyniki badań wskazują na rosnące ryzyko infekcji dróg oddechowych, przewlekłych zapaleń ucha, a także podwyższonego ryzyka raka pęcherza moczowego u młodych pływaków [12,21]. Biorąc pod uwagę ryzyko zdrowotne osób korzystających z kąpieli, niezbędne jest poszerzenie dostępnych narzędzi oceny jakości wód basenowych o metody opierające się na wykorzystaniu żywych organizmów. Biotesty stanowią zróżnicowaną grup[...]

 Strona 1