Wyniki 1-10 spośród 16 dla zapytania: authorDesc:"Jarosław Gawdzik"

Dyfuzyjny model transportu węglowodorów ropopochodnych w gruntach

Czytaj za darmo! »

Do zanieczyszczeń niezmiernie uciążliwych dla środowiska naturalnego należą między innymi substancje pochodzenia naftowego. Rozpoznanie procesów migracji i degradacji zanieczyszczeń ropopochodnych w gruntach ma duże znaczenie w inżynierii środowiska w zastosowaniu do technologii unieszkodliwiania odpadów na wysypiskach (infiltracja odcieków z zawartością substancji ropopochodnych w głąb gru[...]

Badanie korelacji oporu właściwego filtracji i czasu ssania kapilarnego dla osadu z oczyszczalni ścieków w Sitkówce

Czytaj za darmo! »

Unieszkodliwianie osadów ściekowych jest koniecznością wynikającą z przyjętej technologii oczyszczania ścieków. Jednym z powodów jest to, że koszty instalacji do przeróbki osadów ściekowych mogą sięgać od 40 do 50% całkowitych kosztów budowy oczyszczalni ścieków [1, 4, 9]. W oczyszczalniach ścieków musi istnieć prawidłowo działający węzeł przeróbki osadów ściekowych, który ograniczy ich ilo[...]

Mobilność metali ciężkich w osadzie ściekowym na przykładzie wybranej oczyszczalni

Czytaj za darmo! »

Osady ściekowe powstające w oczyszczalniach ścieków wykazują wysokie walory glebotwórcze i nawozowe. Mogą być używane w rolnictwie jako cenny nawóz organiczny pod warunkiem, że zostaną poddane higienizacji, a zawartość mikrozanieczyszczeń organicznych i nieorganicznych (metali ciężkich) nie wywoła negatywnych skutków w środowisku glebowym. Metale ciężkie w ściekach występują w formie zawiesin oraz w postaci rozpuszczonej. Procesy oczyszczania ścieków, w tym proces symultanicznego strącania fosforu, procesy strącania chemicznego wapnem, powodują adsorpcję i współstrącanie metali ciężkich w wydzielonych osadach oraz ich usunięcie ze ścieków. Również procesy bioakumulacji masy przez mikroorganizmy w komorach osadu czynnego oraz proces fermentacji metanowej (utworzenie niemobilnych[...]

Mobilność metali ciężkich w osadach ściekowych kondycjonowanych chemicznie


  Terminem "mobilność pierwiastków" określamy zdolność pierwiastka, lub którejś z jego form chemicznych, do przemieszczania się w środowisku. Określanie mobilności jest ważne przy ocenie ryzyka wiążącego się z wprowadzeniem do środowiska substancji zawierających składniki niebezpieczne, np. metali ciężkich. Mobilność metali ciężkich wiąże się z pojęciem frakcjonowania. Pojęcie to określa proces rozdziału analitu lub grupy analitów z danej próbki według właściwości fizycznych (np.: rozmiar cząstek) lub chemicznych (np.: reaktywność chemiczna). 2. Metody analityczne Większość metod chemii analitycznej nie ma wystarczającej czułości, by były użyte do analizy specjacyjnej. Problem polega na tym, iż w tych badaniach oznaczamy poszczególne formy pierwiastków - o wartościach (udziałach) śladowych. Główne przyczyny trudności w takich analizach to [1]: ● zanieczyszczenia przy pobieraniu próbki; ● nietrwałość i zmienność form pierwiastków - między pobraniem próbki, a momentem jej analizowania, forma pierwiastka może ulec samoistnym zmianom; ● bardzo nieznaczna różnica sygnałów analitycznych poszczególnych form specjacyjnych tego samego pierwiastka; ● możliwość zakłóceń pierwotnej formy występowania pierwiastków w trakcie operacji analitycznych; ● występowanie w próbie wielu form specjacyjnych tego samego pierwiastka o bardzo podobnych właściwościach i budowie. Najpopularniejszą metodą uzyskiwania próbek do badań specjacji metali jest ekstrakcja sekwencyjna, która polega na ługowaniu z próbki różnych form metali przy pomocy specjalnych procedur. Istnieje kilka sposobów przeprowadzania tego procesu. Różnią się one rodzajem użytych odczynników, czasem reakcji czy też temperaturą dodawanych ekstrahentów. W tab. 1 przedstawiono ogólne zalecenia dla dwóch metod ekstrakcji, będących modyfikacjami opracowanej w 1979 r. metody Tessier’a [7]. Problem specjacji jest istotny z punktu widzenia oszacowania [...]

Specjacja metali ciężkich w komunalnych osadach ściekowych na przykładzie wybranej oczyszczalni ścieków


  Wpływ substancji chemicznych na organizmy żywe zależy nie tylko od całkowitej zawartości tych substancji w środowisku, ale przede wszystkim od form i postaci, w której się znajdują. Zróżnicowane formy fizyczne i chemiczne danego pierwiastka nazywamy specjacją, zaś analiza specjacyjna to identyfikacja tych form i ich ilościowe oznaczanie w badanym obiekcie. Nowoczesne techniki analityczne umożliwiają obecnie precyzyjne określenie stężenia form mobilnych - które migrują z osadu do nawożonej gleby bądź rekultywowanego gruntu, co ma istotne znaczenie z punktu widzenia oceny ryzyka skażenia [2]. Uzasadnione jest również oznaczenie niemobilnych form metali ciężkich, nie mających istotnego znaczenia w aspekcie toksykologicznym (w określonych warunkach środowiskowych). W literaturze fachowej można znaleźć liczne prace z zakresu badań nad sekwencyjną ekstrakcją metali ciężkich z gleb, osadów ściekowych i rzecznych (morskich) oraz z kompostów. Przykłady tych prac przedstawiono w załączonym spisie piśmiennictwa [4-6,15]. Problematyka specjacyjna pojawiła się wówczas, gdy stwierdzono, że różne związki tego samego pierwiastka mogą mieć odmienne oddziaływanie na organizm ludzki. Świadomość tego faktu spowodowała szersze zainteresowanie analizą specjacyjną zarówno w środowiskach naukowych, jak i tych związanych z przemysłem i gospodarką. Obecnie specjację wykorzystuje się przede wszystkim do [14]:  określenia toksycznego działania poszczególnych pierwiastków, a zwłaszcza metali ciężkich na ekosystem,  badań naukowych nad problematyką obiegu i przemian pierwiastków w przyrodzie, co wykorzystuje się do opracowania odpowiednich modeli, np.: migracji zanieczyszczeń,  przebiegu procesów technologicznych, których wydajność i efektywność zależna jest od obecności odpowiedniej formy metalu. Ekstrakcja sekwencyjna (tab. 1) jest bardzo często stosowaną metodą frakcjonowania gleb, osadów oraz odpadów. Posiada ona również wa[...]

Mobilność metali ciężkich w osadach ściekowych na wybranym przykładzie


  Określanie mobilności jest ważne przy ocenie ryzyka wiążącego się z wprowadzeniem do środowiska substancji zawierających składniki niebezpieczne, np. metali ciężkich. Stosowane techniki analityczne umożliwiają określenie stężenia form mobilnych metali ciężkich. Specjacja metali ciężkich w zależności od rodzaju ekstraktowanej matrycy może być przeprowadzona według różnych procedur. Najpopularniejszą metodą uzyskiwania próbek do badań specjacji metali jest ekstrakcja sekwencyjna, która polega na ługowaniu z próbki różnych form metali przy pomocy specjalnych procedur. Istnieje kilka sposobów przeprowadzania tego procesu. Różnią się one rodzajem użytych odczynników, czasem reakcji czy temperaturą dodawanych ekstrahentów. W tabeli 1 przedstawiono ogólne zalecenia dla dwóch metod ekstrakcji, będących modyfikacjami opracowanej w 1979 roku metody Tessier’a [1]. Problem specjacji jest istotny z punktu widzenia oszacowania zdolności migracji różnych form metali z osadów ściekowych i wciąż jest przedmiotem badań wykorzystujących tą metodę analizy [1 - 12]. W pracy [9] wykazano, że mobilność metali ciężkich dostarczonych do gleby wraz z dawką osadów jest mocno ograniczona. Największa jest w glebach piaszczystych o niskim pH. Najbardziej skłonnym do przemieszczania się metalem jest cynk - to właśnie on dominuje w odciekach z próbek wg [9]. Autorzy [9] poddali badaniom profile pozyskane z nieużytkowanej gleby wapiennej. Gleba ta wykazywała jedynie śladowe zawartości metali ciężkich. Próbki pobierano w sumie czterokrotnie w miesięcznych odstępach czasu. Każda partia obejmowała 12 prób; 3 z nich wykorzystano do wypełnienia kolumn (o wysokości 60 cm) w stanie niezmienionym i były traktowane jako próba L0 - wzorcowa. Pozostałe kolumny wypełniono osadami pochodzącymi z miejscowej oczyszczalni ścieków zmieszanymi z wierzchnią piętnastocentymetrową warstwą gleby wapiennej. Ilości dodanych osadów odpowiadały następującym wartościom: 30 Mg/ha[...]

Ocena poprawności działania oczyszczalni ścieków w Sandomierzu


  W pracy przedstawiono ocenę funkcjonowania oczyszczalni ścieków komunalnych w Sandomierzu. Ocenę sprawności działania oczyszczalni oparto na wielkości redukcji 5 wybranych wskaźników zanieczyszczeń: BZT5, ChZT, zawiesina ogólna, azot ogólny i fosfor ogólny. Przedstawiono charakterystykę procesów jednostkowych oraz dokonano oceny efektywności systemu oczyszczania ścieków na oczyszczalni. Analizując wartości średniodobowego niskiego przepływu rzeki oraz średniej dobowej ilości ścieków odprowadzanej do odbiornika można stwierdzić, iż rzeka Wisła jest odpowiednim odbiornikiem dla oczyszczonych ścieków.Wstęp Realizacja założonego stopnia oczyszczania ścieków jest głównie uwarunkowana prawidłowo zaprojektowanym procesem technologicznym i realizacją obiektu zgodnie z projektem. W ciągu niespełna 30 lat (lata 1980-2007) liczba oczyszczalni ścieków wzrosła o prawie 38%, co istotnie wpłynęło na poprawę stanu środowiska naturalnego, gdyż aż o 83,4% zmniejszyła się ilość ścieków nieoczyszczonych odprowadzanych do wód i do ziemi [20]. Dobrze zaprojektowana i poprawnie eksploatowana oczyszczalnia pozwala na zmniejszenie zanieczyszczeń w ściekach oczyszczonych do poziomu narzuconego przez obowiązujące Rozporządzenie [2]. Jeżeli ścieki oczyszczone nie spełniają określonych wymagań, to niezbędne jest ustalenie przyczyny oraz jak najszybsze usunięcie nieprawidłowości, aby zapobiec ewentualnym zagrożeniom ekologicznym. Nieprawidłowa praca oczyszczalni może powodować również powstawanie zagrożenia bezpieczeństwa ludności mieszkającej w sąsiedztwie oczyszczalni oraz ludności korzystającej w celach rekreacyjnych z odbiorników ścieków - jezior i rzek [18]. Nieustanna obserwacja pracy oczyszczalni ścieków daje możliwość dokonywania aktualnej analizy, jak i również pozwala na potencjalne korekty parametrów technologicznych oraz hydraulicznych w poszczególnych etapach oczyszczania ścieków [1]. Sieć kanalizacyjna Sieć kanalizacyjna w Sandomierzu jest[...]

Wpływ wielkości oczyszczalni ścieków na średnią mobilność oraz stabilność metali


  W publikacji dokonano analizy wpływu wielkości oczyszczalni ścieków wyrażonej przez RLM na średnią mobilność oraz stabilność metali ciężkich. Badania dotyczyły dziewięciu oczyszczalni ścieków z województwa świętokrzyskiego o różnej wielkości wyrażonej przez RLM od 850 do 8000. Analizowanymi metalami ciężkimi były: Cd, Cu, Cr, Ni, Zn, Pb. Wstęp Osady ściekowe są produktem ubocznym procesu oczyszczania ścieków, a ich ilość wynosi od 1 do 3% objętości przepływających ścieków. Powstają one głównie w procesach oczyszczania mechanicznego i biologicznego, a także w procesach wytrącania chemicznego [1]. Zagospodarowanie komunalnych osadów ściekowych jest istotnym problemem zarówno ekologicznym, ekonomicznym, jak i technicznym. Wybór metody unieszkodliwiania osadów ściekowych jest związany z ich właściwościami fizyczo-chemicznymi, a przede wszystkim obecnością substancji niebezpiecznych dla środowiska (głównie z zawartością metali ciężkich) [2]. Osady ściekowe powstające na oczyszczalniach ścieków, wykazują wysokie wartości nawozowe i mogą być używane w rolnictwie jako cenny nawóz organiczny, pod warunkiem, że spełniają wymagania określone w odpowiednich przepisach [3]. Prognozy zagospodarowania osadów ściekowych w Polsce przedstawiono na rys. 1. Osady ściekowe o wysokiej zawartości metali ciężkich pochodzą z oczyszczalni ścieków zlokalizowanych w dużych aglomeracjach miejskich lub w mniejszych miastach ale o znacznej koncentracji uciążliwego przemysłu (np. garbarski, zakłady blacharskie, lakiernicze, itp.) [4]. Ponadto metale ciężkie pochodzą ze ścieków bytowych, spływów powierzchniowych oraz występują w ściekach w następstwie korozji przewodów kanalizacyjnych. W osadach ściekowych metale ciężkie występują w postaci rozpuszczonej, wytrąconej, współstrąconej z tlenkami metali, zaadsorbowane lub zasocjowane na [...]

Stabilność metali ciężkich w osadach ściekowych na przykładzie oczyszczalni ścieków X DOI:10.15199/17.2015.4.6


  W pracy przedstawiono wyniki badań stabilności metali ciężkich w osadach ściekowych. Zastosowano metodykę proponowaną przez Community Bureau of Reference (BCR). Badano osady ściekowe z oczyszczalni ścieków w Staszowie. Przepustowość oczyszczalni wynosiła Qdmax = 5 000 m3/d. Wykazano obecność metali ciężkich we wszystkich czterech frakcjach (F1, F2, F3, F4). Warto zauważyć, że dominującymi formami występowania są metale związane z materią organiczną, czyli F3. Metalem o maksymalnej zawartości we frakcji mobilnej F1 był kobalt (19%). Kadm natomiast dominował w niestabilnej frakcji F2 (31%). Najbardziej mobilnym metalem wśród badanych był kadm - 47%. Analiza wyników badań dla ustabilizowanych tlenowo osadów ściekowych potwierdziła tendencję koncentracji metali ciężkich we frakcjach niemobilnych, tu w połączeniu z materią organiczną (miedź - 73,5%, chrom - 71,5%). Wynika z tego, że dominujące formy występowania badanych metali ciężkich są stabilne. Jednocześnie wykazano, że sumaryczna zawartość metali ciężkich w osadach ściekowych nie jest obiektywnym kryterium oceny zagrożenia środowiska. Należy jednak nadmienić, iż immobilizowane we frakcji F3 metale ciężkie mogą stanowić potencjalne niebezpieczeństwo dla gruntu w strefie aeracji.Wprowadzenie W ciągu ostatnich lat zarówno w Polsce, jak i innych krajach Unii Europejskiej, obserwuje się wzrost ilości osadów ściekowych. Jest to spowodowane zaostrzeniem wymogów jakości ścieków odprowadzanych do odbiorników wodnych oraz wzrastającą liczbą ludności korzystającej z oczyszczalni. Powstające na oczyszczalni ścieków osady ściekowe wykazują wysokie wartości nawozowe, dlatego mogą być wykorzystywane w rolnictwie jako cenny nawóz organiczny. Warunkiem takiego wykorzystania osadu jest to, że musi on spełniać określone wymagania i nie wywoływać negatywnych skutków w środowisku glebowym. Duża koncentracja metali ciężkich w osadach ściekowych jest wynikiem udziału ścieków przemysłowych (np. g[...]

 Strona 1  Następna strona »